Η Πολιτική και οι Πολιτικοί έχουν ευθύνη για την εγκληματικότητα

Κανένα σχόλιο

Η άνανδρη δολοφονία προ καιρού του Αυστραλού νέου στη Μύκονο, από μπράβους των μεγαλοκαταστηματαρχών του νησιού, πρέπει επιτέλους – μαζί με τον τάφο… εν ευθέτω χρόνου του τουρισμού μας – να ανοίξει ένα παράθυρο. Μέσα από το οποίο θα δούμε τα αίτια και τους αίτιους δηλ. τους «ηθικούς αυτουργούς» για την εγκληματικότητα, που υπονομεύει ριζικά τις δομές της Κοινωνίας μας. Και θα εικάσουμε, χωρίς την παραμικρή απόκλιση από την πραγματικότητα και την ουσία, ποιοι είναι αυτοί οι «ηθικοί» (για μένα φυσικοί) αυτουργοί γιαυτή την εγκληματικότητα: Άνθρωποι επώνυμοι, ευυπόληπτοι, υπεράνω υποψίας, πολιτικοί παράγοντες και τοπάρχες, απόγονοι «αγίων οικογενειών», βιοποριστικά ακαταμάτηδες, επαγγελματίες μίας αμαρτωλής (όπως την κατάντησαν) υπόθεσης, που ονομάζεται ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Καμίαν σχέσιν έχουσα βέβαια με την κλασσική ελληνική έννοια του όρου.Του Α. Χαρχαλάκηperipoliko Αυτοί λοιπόν αγαπητοί μου είναι οι ένοχοι! Παλιότερα, που οι πατεράδες μας ήταν πιο άδολοι και πιο ανθρώπινοι, αυτό το κακό με την εγκληματικότητα δεν γινότανε, πέρα από εγκλήματα τιμής και ευθιξίας. Σήμερα, το πλουσιότερο των ειδησεογραφικών δελτίων, είναι το αστυνομικό: Χασισοφυτείες, ληστείες, εμπόριο ναρκωτικών, βιασμοί, ηλεκτρονικά εγκλήματα, εμπρησμοί, απόπειρες δολοφονίας, με κορυφαία τα εγκλήματα κατά της ζωής.«Όμορφος Κόσμος ηθικός αγγελικά πλασμένος» δηλαδή, κατά τον εθνικό μας ποιητή. Και μία διάχυτη φοβία στον απλό και έντιμο πολίτη, για τα παιδιά του, αγόρια – κορίτσια, για το απαραβίαστο του σπιτιού του, για τη ζωή του την ίδια… Και οι υπεύθυνοι (γιαυτά) άνθρωποι που τους στηρίζει ο δυστυχής με πολλούς τρόπους, που τους ξέρετε δα… Τώρα, προ μερικό καιρό, προσετέθη στα… ταξινομημένα έως τώρα εγκλήματα, ένα νέου είδους: Το τουριστικό έγκλημα! Και μην νομίσετε πως ευφυολογώ…Ας πιάσουμε το νήμα, απ’ αυτό εδώ το έγκλημα, με θύμα το παληκάρι από την Αυστραλία. Λέγεται πως το «επάγγελμα» του θυρωρού – γορίλα, είναι παράνομο, αφού δεν ανήκει στα αναγνωρισμένα και καθιερωμένα. Ερώτηση: Γιατί είναι ανεκτό, μήπως επειδή οι εργοδότες αυτών των «φουσκωτών» είναι όλοι σχεδόν, μέλη ή οπαδοί ενός συγκεκριμένου κόμματος και ασφαλώς αρωγοί του κομματικού του ταμείου;Πρώτη «ηθική αυτουργία» λοιπόν! Ας πάμε τώρα στο ζήτημα της άχρωμης αστυνομικής παρουσίας, σ’ αυτό το Κοσμοπολίτικο (κοσμομπουρδελικό θάπρεπε να λέγεται) νησί της Μυκόνου. Είναι δυνατόν την προστασία του πολίτη ντόπιου – τουρίστα, να την εμπιστευόμαστε σ’ αυτά τα… μπρατσάτα υποκείμενα, που «στο μεροκάματό τους απάνω» σκοτώνουν κιόλας; Και οι ανεπάρκειες σε αστυν. όργανα, εξηγούνται με την συνοδεία σε υψηλά πρόσωπα που – τάχα μου κινδυνεύουν, σε ισχυρή παρουσία στα γήπεδα των επιχειρηματιών των ΠΑΕ, που οι κύριοι αυτοί με τον αθλητικό τύπο που ελέγχουν και της «ενώσεις φίλων» του… και της… καλλιεργούν τη βία στα γήπεδα..Με την ανεπάρκεια σε αστυν. τμήματα που μεγαλώνουν την έλλειψη σιγουριάς του πολίτη, κι έχουν σχέση με οικονομικά ζητήματα. Ενώ αλλού, σε περιττές μαλακίες, διατίθενται αφειδώς πόροι… Ακόμη μια ευθύνη λοιπόν των πολιτικών επ’ αυτού. Θα μου πείτε, και που δεν είναι διάφανη η ευθύνη των;Για λόγους επικοινωνιακούς, ψηφοθηρικούς, συμμετοχής στα κέρδη κ.α. δεν ενισχύουν και δεν καλύπτουν αρκετοί εξ αυτών την χασισοκαλλιέργεια και το ναρκοεμπόριο; Δεν καλύπτουν ζωοκλέφτες; Δεν καλύπτουν επιχειρήσεις που δυναμιτίζουν την υγεία του πολίτη; Δεν καλύπτουν ναυτικές τραγωδίες; Δεν καλύπτουν εργοδότες που ασυδοτούν εις βάρος των εργαζόμενών τους σε ζητήματα ασφάλειας που συχνά κοστίζουν μέχρι και σε ζωές; Δεν καλύπτουν απόπειρες δολοφονίας; Δεν καλύπτουν επιχειρηματίες που προσβάλλουν τη δημόσια αιδώ, με τα θεάματα, που προβάλλουν εν μέσω διαφημιστικών σπότ; Ατέλειωτος ο κατάλογος κάλυψης «ημετέρων», ψηφοφόρων, κουμπάρων και… μικρονταβατζήδων (γιατί οι μεγάλοι είναι αυτοί που κουκουλώνουν). Δηλαδή οι αστοί πολιτικοί!…Όμως πρέπει να πούμε, πως τη μεγαλύτερη ενοχή των πολιτικών τη βρίσκουμε στον τομέα της Δικαιοσύνης, που τον διαμορφώνουν κατά το συμφέρειν! Κι έχουν κάμει τον πολίτη να αμφισβητεί το αδέκαστον του Νόμου και να φοβάται όταν τύχει να θέσει το όποιο πρόβλημά του στην διακριτική ευχέρεια του «Νομικού μας πολιτισμού» (όρος που… ταιριάζει γάντι).Δηλαδή συνεχίζει να γίνεται αυτό που επεσήμανε πριν από έναν και πάνω αιώνα, ο Ανδρέας Λασκαράτος, δικαστής, ποιητής, κοινωνικός αγωνιστής: «Στο δικαστήριο όποιος έχει δίκιο φοβάται κι όποιος έχει άδικο ελπίζει»… Τι να πούμε γιαυτόν τον «Νομικό πολιτισμό», όταν ισοβίτες (ενίοτε και με δις ισόβια) αποφυλακίζονται στα χρονικά διαστήματα που ακυρώνουν τα ισόβια και σκανδαλίζουν;Που και σ’ αυτούς και σε εγκληματίες μικρότερου διαμετρήματος χορηγούνται άδειες, που ενίοτε τους καθιστούν υπότροπους; Που δίνεται το ευεργέτημα «του προτέρου έντιμου βίου» και της «καλής διαγωγής» σε ανθρωπόμορφα κτήνη κάποιες φορές; Που για κάποια απ’ αυτά τα κτήνη, με ειδεχθή έως αποτρόπαια εγκλήματα, έχει καταργηθεί η ποινή του Θανάτου; Που στην περίπτωση του εγκλήματος στη Μύκονο, δεν προφυλακίστηκαν οι τρεις συνεργοί στο έγκλημα εναντίον του Αυστραλού νέον; Με συνέπεια να εκφράσει παράπονα ο υπέροχος πατέρας του…Δυστυχώς, για να κλείσω, η Πολιτική όπως ασκείται, με αποκλειστικό στόχο την απόλυτη εξυπηρέτηση του ελληνικού Κεφαλαίου, και του γεννήτορά του, μίζερου και απάνθρωπου ελληνικού Καπιταλισμού, επόμενα είναι όσα γίνονται. Και επόμενο είναι να διαστρέφονται οι φιλοδοξίες όσων τυχόν είναι με κάποιες (έστω) αρχές, προκειμένου να λειτουργήσουν στα πλαίσια αυτού που λέγεται, χωρίς να είναι, ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Βεβαίως πολλοί ξεκινούν ενσυνείδητα για να λειτουργήσουν μια πολιτική πρακτική, με αποκλειστικό σκοπούμενο το ίδιον όφελος έστω εις βάρος των συμπολιτών τους… Θα γίνει κάποτε δυνατόν να ανθρωπέψουν οι πολιτικοί και η Πολιτική, για ν’ ανθρωπέψει και ο Πολίτης; Ας το ευχηθούμε!

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις