«Γελώντας στο Άουσβιτς»: Με αφορμή τη δήλωση του Αντιπεριφερειάρχη Χανίων ότι “όλοι είναι θύματα σε έναν πόλεμο”, η ιστορία πίσω από τις πιο σοκαριστικές φωτογραφίες του πολέμου | Φωτός

1 Σχόλιο

Με αφορμή τη δήλωση του Αντιπεριφερειάρχη Χανίων κ. Απόστολου Βουλγαράκη κατά τη συνάντησή του σήμερα με τον Ακόλουθο Άμυνας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα Σμήναρχο ε.ε. κ. Ulrich Pfeiffer ότι “όλοι είναι θύματα σε έναν πόλεμο” δημοσιεύουμε φωτογραφίες ντοκουμέντα που προκαλούν αποτροπιασμό και  απεικονίζουν τους φρουρούς του στρατοπέδου θανάτου Άουσβιτς, σε χαλαρές στιγμές να απολαμβάνουν τη ζωή, ενώ δίπλα τους τα κρεματόρια «δουλεύουν» ακατάπαυστα. Όλοι μαζί θύματα του πολέμου, κάποιοι όμως πέθαιναν στους φούρνους και άλλοι απλά έπιναν τον καφέ τους.

Οι φωτογραφίες λήφθησαν μεταξύ Μαΐου και Δεκεμβρίου του 1944 και είναι μοναδικές καθώς υπάρχουν ελάχιστα ντοκουμέντα ανδρών των SS, που είναι υπεύθυνοι για τις μαζικές δολοφονίες, στο Άουσβιτς .

Στρατιώτες και αξιωματικοί στολίζουν δένδρα, παίζουν με τα σκυλιά τους, τραγουδούν και επιδίδονται σε κάθε είδους καθημερινή δραστηριότητα με κέφι, σαν να μην συμβαίνει τίποτε.

"Sponsored links"

Το άλμπουμ με το φωτογραφικό υλικό ανήκε στον Καρλ Χέκερ, υπασπιστή του τελευταίου διοικητή του στρατοπέδου. Ο Χέκερ πριν φτάσουν οι Σοβιετικοί εγκατέλειψε την τοποθεσία. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε για πολλά χρόνια σε τράπεζα κρατώντας μυστική την ταυτότητά του μέχρι που το 1963 αναγνωρίστηκε και οδηγήθηκε σε δίκη για τον ρόλο του κατά τη διάρκεια του πολέμου. Καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλάκιση και αποφυλακίστηκε σε 5.

Πέθανε το 2000 σε ηλικία 88 ετών.

Ένας εν αποστρατεία αξιωματικός της αεροπορίας των ΗΠΑ, ανακάλυψε το άλμπουμ σε ένα διαμέρισμα στην Φρανκφούρτη και το έκανε δωρεά στο Μουσείο Ολοκαυτώματος στην Ουάσιγκτον.

Ο διευθυντής του μουσείου επεσήμανε τη σημασία: Προσφέρουν μια σημαντική οπτική στην ψυχολογία όσων διαπράττουν γενοκτονίες, αποτυπώνοντας ένα κόσμο ανεμελιάς την ίδια στιγμή που έπρεπε να επιβλέπουν έναν κόσμο απόλυτων δεινών.

Συναισθηματικά άκαμπτοι αντίκρισαν και τα βουνά των πτωμάτων, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την εξαφάνιση Γερμανών στρατιωτών στην αιχμαλωσία, τις πληροφορίες για τη δολοφονία εκατομμυρίων Εβραίων, Πολωνών Ρώσων, τη δολοφονία των πολιτικών αντιπάλων από τις τάξεις των ίδιων των Γερμανών. Με αυτή την ακαμψία μπόρεσαν να αποστραφούν συναισθηματικά το παρελθόν. Ένα παρελθόν, που προβάλλεται πλέον ως κάτι εξωπραγματικό, σαν ένα όνειρο.

Περισσότερα εδώ: Η υπέρβαση και η απώθηση του ναζιστικού παρελθόντος στη Γερμανία – μια ψυχολογική προσέγγιση – της Τριανταφυλλιάς Thiesing-Κωστοπούλου

Στιςγμές χαλάρωσης για τους αξιωματικούς των SS μαζί με τις γυναίκες τους την ίδια στιγμή που δίπλα τους έκαιγαν εκατοντάδες ανθρώπους σε φούρνους Στιςγμές χαλάρωσης για τους αξιωματικούς των SS μαζί με τις γυναίκες τους την ίδια στιγμή που δίπλα τους έκαιγαν εκατοντάδες ανθρώπους σε φούρνους
Στιγμές χαράς στο Άουσβιτς Στιγμές χαράς στο Άουσβιτς
Holocaust3_468x316 Η χορωδία των SS στο Άουσβιτς
Ο Καρλ Χόκερ ανάβει τα κεράκια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Άουσβιτς Ο Καρλ Χόκερ ανάβει τα κεράκια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Άουσβιτς

2AuschwitzUSHMM_468x321 6_4 5_4

Ο Καρλ Χέκερ με τον αγαπημένο του σκύλο στο Άουσβιτς Ο Καρλ Χέκερ με τον αγαπημένο του σκύλο στο Άουσβιτς
Το εξώφυλλο του άλμπουμ με φωτογραφίες από το Άουσβιτς το 1944 Το εξώφυλλο του άλμπουμ με φωτογραφίες από το Άουσβιτς το 1944
Στιγμές χαράς για τους αξιωματικούς των SS στο Άουσβιτς Στιγμές χαράς για τους αξιωματικούς των SS στο Άουσβιτς

Βεβαίως, και σήμερα υπάρχουν κάποιοι που γελούν στους τόπους των μαρτυρίων. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις φωτογραφίες του υποψήφιου με τη Χρυσή Αυγή στα Χανιά Στέλιου Βλαμάκη όπου πόζαρε χαμογελαστός μπροστά από τους φούρνους που έκαιγαν ανθρώπους; Ο συναγωνιστή του τότε Σταύρος Καρεφυλλάκης διαπίστωνε μάλιστα ότι “πρέπει να ψήνει καλό ψωμί αυτός ο φούρνος” για να απαντήσει ο Στ. Βλαμάκης: “Το καλύτερο”.

Δε χαίρονται μόνο οι ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Χαίρονται και τα πρώην μέλη της Χρυσής Αυγής. Εδώ ο πρώην υποψήφιος βουλευτής της Χρυσής Αυγής στα Χανιά Στυλιανός Βλαμάκης καθώς ποζάρει χαρούμενος στον τόπο της κτηνωδίας, στο Νταχάου Δε χαίρονται μόνο οι ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Χαίρονται και τα πρώην μέλη της Χρυσής Αυγής. Εδώ ο πρώην υποψήφιος βουλευτής της Χρυσής Αυγής στα Χανιά Στυλιανός Βλαμάκης καθώς ποζάρει χαρούμενος στον τόπο της κτηνωδίας, στο Νταχάου

Υπενθυμίζεται ότι συνολικά εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς περισσότεροι από 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι, από τους οποίους τουλάχιστον 1,1 εκατομμύρια εξοντώθηκαν. Περίπου 900.000 πέθαναν μετά την επιλογή που έγινε άμεσα κατά την άφιξή τους. Άλλοι 200.000 άνθρωποι πέθαναν από ασθένειες, υποσιτισμό, βαρύτατη κακοποίηση, συνέπειες ιατρικών πειραμάτων ή δολοφονήθηκαν.

"Sponsored links"

Οι συνηθέστεροι τρόποι εκτέλεσης ήταν: Δηλητηρίαση με το αέριο Zyklon B σε ειδικούς θαλάμους (θάλαμοι αερίων), πυρά πυροβόλου όπλου, θανατηφόρα ένεση, απαγχονισμός, θάνατος από ασιτία.

Να σε ποιο τόπο γελούσαν και διασκέδαζαν οι ναζί:

 

 

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

1 Σχόλιο

  1. Εβελίνα Χατζηδάκη

    Ο Γιώργος Χαριτωνίδης είναι Κύπριος ποιητής. Η αποδόμηση έχει χτυπήσει σε πολλά σημεία αλλά στο συγκεκριμένο, μπροστά στα επιχειρήματα που ακούστηκαν για το κρυφό σχολειό που όποιος έχει λίγο ασχοληθεί με εξερεύνηση αρχείων ξέρει πόσο δύσκολο είναι να βρεις όλα τα στοιχεία για μιά εποχή τόσο μακρυνή όταν μάλιστα μιλάμε για μιά περίοδο 400 χρόνων σε ένα μεγάλο γεωγραφικό χώρο και αφού παραμερίσουν τα δημοτικά τραγούδια σα μαρτυρίες τής πλεμπάγιας και το γεγονός ότι οι σχέσεις με την τουρκική διοίκηση περνούσαν διάφορες φάσεις συχνά πολύ άγριες, αποφαίνονται με θαυμαστή αλαζονεία ότι ξέρουν τα πάντα και δεν υπήρχε κρυφό σχολειό αναρωτιέμαι μήπως δεν χρειάζεται άλλη απάντηση από τη διαβεβαίωση τού ποιητή.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
διαφημίσεις