Γιατί ο τρόπος που σκεφτόμαστε για τη δουλειά είναι λανθασμένος | Βίντεο

Κανένα σχόλιο

Νομίζω πως αυτό είναι πασιφανές, αλλά επειδή είναι τόσο πρόδηλο εγείρει ένα εξαιρετικά βαθύ ερώτημα. Γιατί, αφού είναι τόσο προφανές, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων στον πλανήτη, εργάζεται σε εργασίες που δεν έχουν κανένα χαρακτηριστικό από αυτά που μας σηκώνουν κάθε πρωί απ’ το κρεβάτι, για να εργαστούμε; Πώς γίνεται να επιτρέπουμε στην πλειοψηφία των ανθρώπων στον πλανήτη να κάνουν δουλειές που είναι μονότονες, ανούσιες και ψυχοφθόρες; Γιατί, καθώς εξελίχθηκε ο καπιταλισμός, δημιούργησε έναν τρόπο παραγωγής, αγαθών και υπηρεσιών, στα οποία όλες οι μη υλικές ικανοποιήσεις που μπορεί να προέλθουν από την εργασία έχουν εξαλειφθεί; Οι εργαζόμενοι σε αυτό το είδος εργασίας, σε βιομηχανίες, σε τηλεφωνικά κέντρα, ή σε αποθήκες επίδοσης, το κάνουν για τα χρήματα. Σίγουρα δεν υπάρχει άλλος πιθανός λόγος, γι’ αυτό που κάνουν, πέραν της πληρωμής.

Κι έτσι, η βιομηχανική επανάσταση δημιούργησε ένα εργοστασιακό σύστημα από το οποίο δεν θα μπορούσες να κερδίσεις τίποτα μες την ημέρα, εκτός από το ημερομίσθιο σου. Επειδή ένας από τους πατέρες της βιομηχανικής επανάστασης, ο Άνταμ Σμιθ, είχε πεισθεί πως οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους τεμπέληδες, και δεν θα έκαναν τίποτα εάν δεν άξιζε τον κόπο τους και ο κόπος τους αποκτούσε αξία με την παροχή κινήτρων, δίνοντάς τους ανταμοιβές. Αυτός ήταν ο μόνος λόγος που κάποιος έκανε οτιδήποτε. Έτσι φτιάξαμε ένα εργοστασιακό σύστημα συνεπές με αυτή τη στρεβλή άποψη για την ανθρώπινη φύση. Αλλά μόλις το εν λόγω σύστημα παραγωγής πραγματοποιήθηκε, δεν υπήρχε άλλος τρόπος να λειτουργήσουν οι άνθρωποι, εκτός από τρόπους συνεπείς με το όραμα του Άνταμ Σμιθ. Έτσι, το παράδειγμα της εργασίας είναι απλώς ένα παράδειγμα για τον τρόπο που οι λανθασμένες ιδέες μπορούν να δημιουργήσουν μια κατάσταση που καταλήγει να τις καθιστά αληθινές.

Δεν είναι αλήθεια πως απλώς «δεν μπορείς να βρεις καλή βοήθεια πια». Η αλήθεια είναι πως «δεν μπορείς να βρεις καλή βοήθεια πια» όταν δίνεις στους ανθρώπους δουλειά που είναι εξευτελιστική κι αψυχολόγητη. Και περιέργως, ο Άνταμ Σμιθ –  ο ίδιος τύπος που μας έδωσε την απίστευτη εφεύρεση της μαζικής παραγωγής και τον καταμερισμό της εργασίας το κατανοούσε αυτό. Για τους ανθρώπους που εργάζονται σε γραμμές παραγωγής, για τους άνδρες που εργάζονται σε γραμμές παραγωγής, έλεγε: «Γίνεται γενικώς τόσο κουτός, όσο είναι δυνατόν να γίνει ένα ανθρώπινο ον». Προσέξτε εδώ τη φράση «γίνεται». «Γίνεται γενικώς τόσο κουτός, όσο είναι δυνατόν να γίνει ένα ανθρώπινο ον». Ηθελημένα ή ακούσια, αυτό που μας λέει ο Άνταμ Σμιθ εδώ, είναι ότι η ίδια η δομή των θεσμών μέσα στους οποίους εργάζονται οι άνθρωποι δημιουργεί ανθρώπους που ταυτίζονται με τις απαιτήσεις αυτών των θεσμών και στερεί από τους ανθρώπους την ευκαιρία ν’ αντλήσουν από την εργασία τους τις απολαύσεις που θεωρούμε δεδομένες.

"Sponsored links"

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις