Για την πολιτική αποχή και την σημασία των κοινωνικών αγώνων

Κανένα σχόλιο

Σχολιάζει ο Ειρηναίος Μαράκης

Η αποχή από την πολιτική δράση ή επικοινωνία δεν αποτελεί μια ντε φάκτο παθητική στάση αλλά μπορεί να οδηγήσει, κάτω από ορισμένες – πολύ σημαντικές- προϋποθέσεις, σε παθητική αποδοχή όλων όσων αποφασίζουν άλλοι για εμάς. Αλλά βέβαια καμία ευθύνη δεν έχει αυτός που απέχει ή, έστω, έχει τη μικρότερη. Η αποχή επίσης δεν σημαίνει απαραίτητα ούτε παραίτηση, ούτε μοιρολατρία αλλά εάν είναι παρατεταμένη σε αυτές ακριβώς τις καταστάσεις θα οδηγηθεί. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι δεν είναι ίδιες όλες οι περιπτώσεις, είτε ατομικά, είτε συλλογικά. Και είναι πρόβλημα, πολύ σημαντικό ίσως πρόβλημα, όταν η δυνατότητα της αποχής δαιμονοποιείται – από ελάχιστους είναι η αλήθεια.

Βλέπετε,  αυτό που παρατηρείται κυρίως ως τάση και κανόνας,  είναι η προώθηση της αποχής ως κορυφαίας πολιτικής θέσης, ως πρότυπο αρετής κι ηθικής ανωτερότητας. Αλλά αυτό μόνο αρνητικά μπορεί να λειτουργήσει και βέβαια λειτουργεί. Έτσι κι αλλιώς η αποχή μπορεί να είναι, κάτω πάλι από ορισμένες προϋποθέσεις και σε συγκεκριμένες περίπτωσεις, και ένα διάλειμμα πριν την ενεργοποίηση κάποιου σε κάτι.

"Sponsored links"

Επιλογή

Καλό είναι να θυμόμαστε πάντως ότι η αποχή από την ενεργό διεκδίκηση όλων όσων διεκδικούν οι εργαζόμενοι κι οι εργαζόμενες στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, στις απεργίες, στα αντιφασιστικά συλλαλητήρια και οπουδήποτε αλλού, αποτελεί πάντα μια ασφαλή και σίγουρη επιλογή του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος, της αστικής τάξης και των ιδεολογικών οργάνων τους, ώστε να εξυπηρετηθούν χωρίς προσχώματα τα συμφέροντα του. Και το κυριότερο; Η αποχή μπορεί να αποτελέσει ένα παραμορφωτικό φακό και να προωθήσει τη λογική ότι τίποτα δεν γίνεται ή, ακόμα χειρότερα, ότι όλα όσα συμβαίνουν είναι χωρίς αντίκρισμα καθώς οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε, κατά πως λέει κι ο Ποιητής…

Η Αριστερά και το εργατικό κίνημα χρειάζεται να προσέξουν ιδιαίτερα αυτή την παράμετρο εάν θέλουν να συνεισφέρουν στην αλλαγή της κοινωνίας και όχι στην διατήρηση της υπάρχουσας, παρακμιακής, όσο και επικίνδυνης κατάστασης. Τα σύννεφα του πολέμου κι η καλλιέργεια του εθνικισμού, ο ρατσισμός, η ισλαμοφοβία και ο αντισημιτισμός, η φτώχεια και ο σεξισμός, η άνοδος της ακροδεξιάς δείχνουν ότι η μακροχρόνια αποχή και παραίτηση δεν είναι υπέρ των αδυνάτων. Η Διεθνής Ημέρα Δράσης ενάντια στο Φασισμό και τον Ρατσισμό στις 17/3 σε ολόκληρο τον κόσμο και στην πόλη μας απέδειξε ότι μόνο με δράση, αγώνες και συντονισμό αλλάζουν οι καταστάσεις.

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
διαφημίσεις
τι παίζει τώρα στον kritifm1015

No upcoming events for today