ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ: Η πτώση που ανασταίνει

Κανένα σχόλιο

Γράφει ο Αριμανδρίτης Ιγνάτιος Θ. Χατζηνικολάου

«Ανακαινισθήσεται ως αετού η νεότης σου» (Ψαλμ. 102,5)

Αγία και Μ. Τεσσαρακοστή πλούσια σε ευκαιρίες καθαρισμού και ανακαινίσεως του εαυτού μας: «Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας» (Β’ Κορινθίους 6,2) Καιρός πολύτιμος για αναφαίρετη σωτηρία μέσα από την, εν μετανοία και αυτογνωσία, ανακαίνιση του εαυτού μας. Μια ανακαίνισις, που απαιτεί αποφασιστική επιστροφή στο θέλημα του Θεού και αγαπητική σχέση με τον συνάνθρωπό μας. Δεν είναι επιτρεπτό ο Θεός να έχει αγαπητική σχέση με τα παιδιά Του, και εκείνα να μην κάνουν το ίδιο μεταξύ τους.

"Sponsored links"

Για να γίνει αυτό χρειάζεται να κάνομε αυτό που αναφέραμε στην αρχή, τον ψαλμό του Δαβίδ. Λέγεται ότι, όσο περνούν τα χρόνια του αετού, τόσο το ράμφος του μεγαλώνει, κυρτώνεται πιο πολύ, πράγμα που τον δυσκολεύει πολύ στην διατροφή του. Ο βασιλιάς των πουλιών γερνάει… Βαρύ το γήρας και με τα προβλήματα του χρόνου. Τότε ακριβώς ο αετός ανεβαίνει πολύ ψηλά και, ορμώντας προς τα κάτω, χτυπάει το ράμφος του με δύναμη πάνω σ’ ένα βράχο. Το δυνατό αυτό κτύπημα αφαιρεί το επιπλέον μέρος του ράμφους του και χαρίζει νεότητα και ζωντάνια στο υπερήφανο πουλί των αιθέρων.
Φαίνεται ως ένα τέτοιο περιστατικό θα είδε κάποτε ο Δαβίδ, καθώς έβοσκε τα πρόβατά του, και έγραψε τον ωραίο και με πολύ νόημα στίχο του «ανακαινισθήσεται ως αετού η νεότης σου» (Ψαλμ. 102,5)

Στην ζωή του ανθρώπου, ως κορωνίδας της θείας Δημιουργίας, και κατά θείαν παραχώρηση άρχοντα της κτίσεως (Γεν. 1,28) είναι απαραίτητο αυτό που κάνει, και πότε, ο αετός που αναφέραμε. Δηλαδή, από το ύψος του εγωισμού, της υπερηφάνειας και του «μεγαλείου» μας να πέσομε στην πέτρα της μετανοίας και να τα συντρίψομε. Μετά θα ξαναγίνομε νέοι, ανακαινισμένοι, έτοιμοι και άξιοι μιας επιγείου και, προπαντός, ουρανίου μακαριότητας.

Η αρχή θα γίνει από την αυτογνωσία κι από τα προβλήματα που μας δημιουργεί η από του Θεού αποστασία μας και μετά, βλέποντας αυτήν την κατάσταση, που πολλές φορές φθάνει στο απροχώρητο, και για άλλη μια φορά στρεφόμαστε προς «τον έσω άνθρωπον» (Ρωμ. 7,22). Μία κίνησις τολμηρή, αποφασιστική, μα σωτήρια. Μια κίνησις ανανεώσεως ανέξοδη. Σκεφθείτε πόσοι και πόσοι, και τεράστια ποσά ξοδεύουν, για να κάνουν λίφτιγκ, να τρέχουν στα Κέντρα και Ινστιτούτα αδυνατίσματος και συνήθως να μη πετυχαίνουν τίποτε!

Αυτή η κίνησις της εν Χριστώ και διά Χριστού ανακαινίσεως είναι και ανέξοδη, και ασφαλής, και με εκατόν τοις εκατό επιτυχία. Σκεφθείτε τον αετό αν δεν είχε την δύναμη της θελήσεως, πώς θα τολμούσε αυτό το εγχείρημα; Ένα τεράστιο μάθημα το πόσο τολμηρός και αποφασιστικός πρέπει να είναι ο άνθρωπος προκειμένου να απαλλάξει και καθαρίσει τον εαυτόν του «από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος» (Β’ Κορινθ. 7,1)

Μια τολμηρή κίνησις μετανοίας, όπως εκείνη του ασώτου υιού (Λουκ. 15,17-21), του ιερού Αυγουστινου, του ευγνώμονα ληστή (Λουκ. 23,42) κ. ά., είναι η μόνη που μας ανακαινίζει. Είναι η μόνη κίνησις και η μόνη πτώσις – ταπείνωσις που μας ανυψώνει «… ο δε ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται» (Λουκ. 18,14) Γι’ αυτό και ο Άγιος Αδελφόθεος Ιάκωβος, θα μας προτρέπει: «Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου, και υψώσει υμάς» (Ιακ. 4,10)

Ποιος, αλήθεια, βλέποντας τον αετόν να πέφτει ακάθεκτα και με ορμή πάνω σε ένα βράχο δε θα περίμενε πως θα σκοτωνότανε; Και όμως, όχι μονάχα δεν συνέβη αυτό, αλλά τουναντίον ανανεώθηκε, ξανάνιωσε, πήρε παράταση πολλών χρόνων ζωής. Το ίδιο, πολλοί άπιστοι και είρωνες όταν βλέπουν κάποιον να ταπεινώνεται, να παραγκονίζεται, τον «λυπούνται», τον ειρωνεύονται. Μα αυτός είναι ο αληθινά ζων. Ο αληθινά μεγάλος. Ο αληθινά δυνατός. Έτσι έλεγαν και για τον πρώην «ισχυρόν» και μετά ταπεινόν απόστολον Παύλον, και ο οποίος τους απήντησε «όταν γαρ ασθενώ, τότε δυνατός ειμί» (Β’ Κορινθ. 12,10). Άλλωστε, πιο μπροστά ο ίδιος ο Χριστός τον είχε διαβεβαιώσει «αρκεί σοι η χάρις μου, η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται» (Β’ Κορινθ. 12,9). Μη διστάσομε αυτήν την πτώση. Είναι η μόνη σωτήριος.

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
διαφημίσεις