Κυρίαρχη η ηχώ του συνθήματος “Ένωση ή Θάνατος”: Τίμησαν τα 105 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα | Φωτορεπορτάζ

Κανένα σχόλιο

Παρουσία πλήθους επισήμων αλλά και απλών πολιτών κορυφώθηκαν σήμερα Σάββατο 1 Δεκεμβρίου οι εκδηλώσεις για την 105η επέτειο από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν νωρίς το πρωί με δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου παρουσία εκπροσώπων των αρχών του τόπου, στρατιωτικών, πολιτικών, εκκλησιαστικών. Εκπρόσωπος της κυβέρνησης ήταν η κ. Μαρία Γιαννακάκη, Γενική Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του υπουργείου Δικαιοσύνης.  

Επίσης, τις επετειακές εκδηλώσεις τίμησαν με την παρουσία τους μεταξύ άλλων και ο Αρχηγός Στόλου, Αντιναύαρχος, Ιωάννης Παυλόπουλος, οι Βουλευτές Χανίων, Βάλια Βαγιωνάκη και Αντώνης Μπαλωμενάκης, ο Περιφερειάρχης Κρήτης, Σταύρος Αρναουτάκης, ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης, κ. κ. Ειρηναίος.

"Sponsored links"

Μετά το πέρας της δοξολογίας  σχηματίστηκε πομπή η οποία μέσω Ποτιέ βρέθηκε στο παλιό λιμάνι αφού η οδός Χάληδων ήταν κλειστή λόγω εργασιών.

"Sponsored links"

Αφού διέσχισε το παλιό λιμάνι κατέληξε στο Φρούριο Φιρκά όπου ο Δήμαρχος Χανίων κ. Τάσος Βάμβουκας έδωσε ομιλία πριν την έπαρση της σημαίας.

Κατά την πανηγυρική του ομιλία στο Φρούριο Φιρκά ο κ. Βάμβουκας επεσήμανε μεταξύ άλλων: “Σε μια εποχή γιγάντιων ζητημάτων, με δύσκολα πατήματα, ο Βενιζέλος μέσα από την ώριμη ιστορική αναγκαιότητα πραγματοποιεί το πιο τρελό όνειρο των Κρητικών: την Ένωση. Αποκαθίσταται έτσι η ιστορική δικαιοσύνη, εδώ, σ΄ αυτό το τρίστρατο, σ΄ αυτή την τόσο περιζήτητη αλλά και περιπετειώδη γεωπολιτική θέση.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος με παρρησία έταξε, έπεισε, σχεδίασε, μπόρεσε, έπραξε με τραγικές δυσκολίες, μόνος πολλές φορές, γιατί, όπως έγραφε κι ο Κωνσταντίνος Τσάτσος “Το μέτρο της ευφυίας ορίζει και το μέτρο της μοναξιάς”.

Εδώ στο Φιρκά, που από φυλακή έγινε σύμβολο ελευθερίας, οι Κρητικοί μαζί με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τους αγωνιστές πήγαν ψηλά κι έκτισαν μια κιβωτό ελευθερίας. Η γενέθλια γη είχε δώσει την εντολή της κι υπ΄ αυτή την έννοια ο λόγος για την Ένωση είναι λόγος για την πατρίδα.

Στις μέρες μας, το ξέρετε άλλωστε δυστυχώς, είναι μεγάλος ο πόλεμος αλήθειας και ψεύδους, ορθολογισμού ανθρωποκεντρικού κι ανορθολογισμού.

 

 

Σήμερα τα εθνικά μας ορόσημα δεν μπορεί να μένουν ανυπεράσπιστα, σε μια εφιαλτική μονοτυπία ισοπέδωσης και παραχάραξης ιδεωδών κι αξιών, μέσα από νεκροζώντανες λογικές ολοκληρωτισμού κι άκρατου εθνικισμού.

Η σημερινή επέτειος είναι άλλη μια πολιτική ευκαιρία, σ΄ ένα παράξενο περιβάλλον ισορροπιών, σε μια δύσκολη γειτονιά σαν τον τόπο μας, να αναζητούμε και να πράττουμε με έργα κι όχι με φτηνά έπεα πτερόεντα με ημερομηνία λήξης. Μόνο μ΄ αυτόν τον τρόπο, τ΄ αποτύπωμα της ιστορίας γίνεται σύγχρονος βηματισμός και συνομιλία με την υψηλοφροσύνη, τον γνήσιο πατριωτισμό, τη δημοκρατική μας παράδοση και συνεχίζεται αδιάρρηκτα η άσκησή μας στη δύσκολη ελεύθερη συνείδηση. Γιατί κάθε φορά το τραίνο της ιστορίας δεν μας περιμένει αλλά φόβος μέγας να μας προσπεράσει”, κατέληξε στην ομιλία του ο Δήμαρχος Χανίων.

Κατά την έπαρση της σημαίας που ακολούθησε της ομιλίας του Δημάρχου Χανίων, ένα απρόοπτο, αφού  σκίστηκε όπως γινόταν η έπαρσή της.

 

Γρήγορα όμως βρέθηκε μία άλλη για να αλλαχθεί.

Ο Δήμαρχος Χανίων κ. Τάσος Βάμβουκας είπε σε δηλώσεις που έκανε προς τους δημοσιογράφους:

“Τιμούμε σήμερα την 105η επέτειο της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα. Πρόκειται για μία σημαντική επέτειο, που τιμούμε κάθε χρόνο για ένα εξαιρετικά μεγάλης σημασίας γεγονός, που κατάφεραν οι Κρητικοί με τους αγώνες και τις θυσίες τους, υπό την καθοδήγηση βέβαια του μεγάλου Εθνάρχη, πατριώτη, διπλωμάτη και Έλληνα, Ελευθερίου Βενιζέλου. Είναι πολλά τα διδάγματα, που εμείς οι Έλληνες μπορούμε να εξάγουμε από εκείνη την περίοδο, μια πολύτιμη παρακαταθήκη, που μας δείχνει το τι πρέπει να κάνουμε στο παρόν και στο μέλλον”.

Από την πλευρά της η κ. Μαρία Γιαννακάκη, Γενική Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του υπουργείου Δικαιοσύνης είπε:

“Η σημερινή μέρα είναι αυτή που πριν 105 χρόνια ήρθε να συμπυκνώσει μία πορεία αγώνων του Κρητικού λαού για την ένωσή του με την Μητέρα πατρίδα και την ενσωμάτωση στον Εθνικό κορμό”.

Η βουλευτίνα Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βάλια Βαγιωνάκη είπε:

Είναι 105 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Μία Ένωση που ήταν αποτέλεσμα πάρα πολλών αγώνων και μεγάλης επιθυμίας του Κρητικού λαού. Μέσα στο συνολικό πλαίσιο και η Κρήτη συνεισφέρει και θα συνεισφέρει με τις ιδιαιτερότητες της και τις δυνατότητες της στη γενική πορεία του τόπου. Εύχομαι τα καλύτερα και πάντα να προοδεύουμε και τις δυσκολίες που έχουμε να τις βλέπουμε με αισιοδοξία. Και σήμερα επεράσαμε και ακόμα περνάμε μια δύσκολη εποχή, γιατί έχουν μείνει αρκετές υποχρεώσεις πίσω, αλλά νομίζω ότι μας έχει κάνει όλους πιο σοφούς η κρίση και είμαι πολύ πιο αισιόδοξη για το μέλλον της πατρίδας μας και της Κρήτης φυσικά.

Σε ερώτηση σχετικά με τις καταλήψεις μαθητών για τη Μακεδονία είπε:

Κάθε φορά η νέα γενιά βρίσκει τους τρόπους για να διεκδικεί. Μέσα από αυτή την προσπάθεια βρίσκει τις ισορροπίες της και νομίζω ότι εκτός από τις καταλήψεις που μπορεί να λέτε ότι είχανε ίσως και εθνικιστικά συνθήματα, όμως ήταν από την άλλη μεριά μία αντίδραση από τους ίδιους τους μαθητές που για μένα είναι πολύ παρήγορο. Και πιστεύω ότι όπως κάθε γενιά βρίσκει το βηματισμό της και η σύγχρονη γενιά – είμαι σίγουρη και αισιόδοξη – ότι θα βρει το δικό της βηματισμό. Ελπίζω έναν προοδευτικό βηματισμό μαζί με τις πολλές άλλες δυνάμεις που υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη. Έχουμε να δώσουμε πολλές μάχες και σε αυτό το επίπεδο ώστε η Ευρώπη να ξαναβρεί τις αρχές και τις αξίες από τις οποίες ξεκίνησε.

Από την πλευρά ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αντώνης Μπαλωμενάκης είπε:

“Είναι η μέρα σήμερα χαρμόσυνη και σημαδιακή για τον τόπο μας, για όλη την Ελλάδα ολόκληρη. Μακρυά από εθνικισμούς και άγονες πατριδοκαπηλίες. Ο πραγματικός πατριωτισμός εκφράζεται όταν χρειαστεί με αγώνες πολλές φορές αιματηρούς και σκληρούς, όπως ήταν οι αγώνες που οδήγησαν στην απελευθέρωση της Κρήτης και την Ένωση με την Ελλάδα. Ένα πολύχρονο αίτημα που δε θα ήταν σε θέση να υλοποιηθεί αν ο κρητικός λαός δεν είχε πατροπαράδοτες αγωνιστικές αρετές, αν δεν είχε ξεσηκωθεί επανειλλημμένα εναντίον των κατακτητών και αν δεν είχε εκμεταλλευτεί τη συγκυρία ο ηγέτης των Κρητικών Επαναστάσεων και της κυβέρνησης της εποχής να εκμεταλλευτεί την ευνοϊκή συγκυρία του Διεθνούς περίγυρου. Δεν είναι ώρα μόνο για διδάγματα, είναι ώρα να είμαστε και περήφανοι για αυτή την ιστορία που έχουμε. Να τιμούμε και να αγαπάμε την πατρίδα μας ακριβώς για αυτό που είναι, ένα σύνολο ανθρώπων με αξίες, με ιστορία και επίγνωση της ιστορίας τους και επαναλαμβάνω χωρίς άγονους εθνικισμούς και χωρίς πατριδοκαπηλείες που δεν οδηγούν πουθενά. Αντιθέτως οδηγούν σε αρνητικά αποτελέσματα”

Σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τη σημερινή συγκυρία είπε:

Νομίζω σήμερα η συγκυρία είναι ευνοϊκή γιατί αφενός μεν βγαίνουμε από μία πολύ δύσκολη κατάσταση στην οποία δοκιμάστηκε ο ελληνικός λαός και υπάρχουν νότες αισιοδοξίας, μια γενικευμένη θα ‘λεγα αισιοδοξία ότι το αύριο θα είναι καλύτερο. Οι συνθήκες είναι καλές. Μας επιτρέπουν να είμαστε πιο αισιόδοξοι. Βεβαίως πάντοτε στην κατεύθυνση του να αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο ομονοούντες σε κάθε περίπτωση και να εκτιμάμε και τα ιστορικά δεδομένα του παρελθόντος μας και τις προκλήσεις και τις συγκυρίες που ανοίγονται μπροστά μας.

Μετά το πέρας της εκδήλωσης, ακολούθησε, ξενάγηση στο Ναυτικό Μουσείο Κρήτης και δεξίωση στο Δημαρχείο Χανίων.

Ομιλία Δημάρχου Χανίων 

Ολόκληρη η ομιλία του Δήμαρχου Χανίων έχει ως εξής:

Πέρασαν κιόλας 105 χρόνια.

Πώς κονταίνει ο χρόνος και πώς μεγαλώνει η μνήμη τέτοιες στιγμές.

Η μνημόνευση είναι πανάρχαιο έθος, είναι μια ξανα – αφήγηση, χρειάζεται όμως τα έργα για να αποδεικνύεται ο στόχος και να τιμάται αληθινά η μνήμη. Η ιστορία των λαών και των εθνών συχνά συμπεριφέρεται με απρόβλεπτους τρόπους, χαράσσοντας τους δρόμους του πεπρωμένου και καθορίζοντας αναπάντεχα τη μοίρα και το μέλλον των ανθρώπων. Αυτής της ιστορίας είμαστε όλοι παιδιά, αλλά κάποιοι γίνονται Υποκείμενα και ορίζουν τρόπους και δίνουν σχήμα στα όνειρα, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος για μας, για την Κρήτη, για την Ελλάδα.

Ο λόγος σήμερα περί της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα, αλλά και για ένα ολόκληρο επίμονο, αδικαίωτο μέχρι τότε, αιματοβαμμένο, πεισμωμένο και αποφασισμένο κρητικό λαό.

Έβλεπα τον πίνακα της Φλωρεντίνης Καλούτση, για τη μέρα της τελετής της Ένωσης, το 1913, εδώ στο Φιρκά. Μια ηρεμία στα πρόσωπα. Οι αγωνιστές μπροστά με τις παραδοσιακές στολές τους, τα καλά τους. Το βάρος της ιστορίας και των πολύχρονων αγώνων στις πλάτες τους.

Γράφει ο Γιώργης Μανουσάκης τόσο γλαφυρά για τη μέρα εκείνη:

“Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο Πρωθυπουργός, Ελευθέριος Βενιζέλος, μ΄ όλη την ακολουθία των επισήμων, ανεβαίνουν στο Φρούριο του Φιρκά. Ανάμεσα στις χρυσοστόλιστες στολές και τα φράκα, ξεχωρίζουν δύο γέροντες με τις λευκές γενειάδες και τις κρητικές φορεσιές τους. Είναι δυο μορφές από το ηρωικό παρελθόν, δύο παλαίμαχοι αγωνιστές, ο Χατζη – Μιχάλης Γιάνναρης κι ο Αναγνώστης Μάντακας. Ο πρώτος κρατά διπλωμένη την ελληνική σημαία και την παραδίδει στο Γενικό Διοικητή, Κανακάρη – Ρούφο. Ο δεύτερος τραβά το σκοινί κι η σημαία αρχίζει ν΄ ανεβαίνει προς την κορφή του ιστού, του ίδιου ιστού, όπου ήταν υψωμένο, στο νησάκι της Σούδας, το σύμβολο της επικυριαρχίας, όλα τα χρόνια της Κρητικής Πολιτείας.

…Οι επίσημοι στέκονται προσοχή. Το πλήθος μένει για λίγο σιωπηλό. Ύστερα ξεσπά σε αλαλαγμούς και ζητωκραυγές, σκεπάζοντας το χορό, που ψάλλει, και τη μουσική, που παιανίζει, σμίγοντας το παραλήρημα της χαράς του με τους ήχους από τις καμπάνες και με τις ομοβροντίες από τα κανόνια των πολεμικών, που στέκουν έξω από το λιμάνι. Αφήνοντας τα δάκρυά του να τρέχουν ελεύθερα”.

Πράγματι, η ιστορία της Μεγαλονήσου Κρήτης, με τις 100 αρχαίες πόλεις, που ξενοκρατήθηκε μέχρι το 1913, με βαρύ το φόρο του αίματος, έχει πολλή υγρασία, ήχο δυνατό με κυρίαρχη την ηχώ του συνθήματος “Ένωση ή Θάνατος”. Η μοίρα της Κρήτης ήταν φωτισμένη με τα μεγάλα της τέκνα και τα υψηλά  ιδεώδη. Κι η Κρήτη ζητούσε αιώνες το μερτικό της στο δίκιο, στην ελευθερία, στην ιστορική της μοίρα.

Με ένα πέλαγος να την περιβάλλει, ποτέ ως φυλακή αλλά ως τρόπο να ατενίζει  μακριά και με μια ανταριασμένη ψυχή μέσα από θρύλους, μύθους κι αλήθειες κι αγώνες οι Κρητικοί ήξεραν πάντα ότι δύσκολα αλλά σίγουρα θ΄ αλλάξουν το χάρτη της ιστορίας τους. Γιατί πάντα η Κρήτη, λόγω της στρατηγικής της θέσης, αποτελούσε για αιώνες το “μήλο της έριδος” για τους γείτονες και τις Μεγάλες Δυνάμεις. Ενετοί και Τούρκοι την κατείχαν αλλά οι Κρητικοί αμφισβητούσαν κι εναντιώνονταν ακατάλυτα, αδιάλειπτα και σθεναρά σ΄ αυτή την κατοχή.

Αυτό αποδεικνύει η αρχή, η διάρκεια και η συνέχεια του Αγώνα.

Η επανάσταση του Δασκαλογιάννη το 1770, η επανάσταση του 1821, το πρωτόκολλο του Λονδίνου στα 1830 με τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους με περιορισμένη έκταση χωρίς την Κρήτη, είναι η αρχή.

Γεννιέται έτσι το κρητικό ζήτημα, που θα απασχολήσει για 80 χρόνια την ελληνική, ευρωπαϊκή και διεθνή διπλωματία.

Κι ακολουθούν οι επαναστάσεις του 1883, του 1841, του 1851, η μεγάλη επανάσταση του 1866 – 1869 με το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου, η επανάσταση του 1878. Σημαντική στο 1878 η Σύμβαση της Χαλέπας, που εισάγει διοικητικές μεταρρυθμίσεις, που δεν τηρήθηκαν με συνέπεια. Του 1889, η μεταπολιτευτική του 1896 κι αυτή του 1897. Και μετά από τόσες θυσίες και ποταμούς αίματος οι Μεγάλες Δυνάμεις παραχωρούν το καθεστώς της Αυτόνομης Κρητικής Πολιτείας.

Τα βάσανα των Κρητικών όμως δεν τελειώνουν. Ο πρίγκιπας Γεώργιος γίνεται ο Ύπατος Αρμοστής των Δυνάμεων στο νησί, στάσιμο το κρητικό ζήτημα.

Συγκρούεται με τον Βενιζέλο και η επανάσταση στο Θέρισο θα τον κάνει να εγκαταλείψει την Κρήτη.

Στα 1909 ο Βενιζέλος αναγνωρίζεται πια ως ηγέτης με πανελλήνια εμβέλεια και προχωράει με ταχύτατα βήματα στον εκσυγχρονισμό του ελληνικού κράτους. Ένας ονειροπόλος πραγματοποιός με υγιή αντίληψη του πατριωτισμού, πέρα από τη φτήνια του λαϊκισμού, τολμάει και δημιουργεί, νομοθετεί και στήνει κράτος.

Συγκρούεται ακόμα και με συναγωνιστές του, έχει στόχο και απαρέγκλιτη πορεία για την επίτευξή του, είναι πείσμων, χειριστικός, ευφυής και διορατικός. Κυρίως όμως είναι ανένδοτος. Στέλνει το Δραγούμη ως Γενικό Διοικητή του νησιού. Οι Βαλκανικοί πόλεμοι του 1912-13 μας οδηγούν στο πλευρό των νικητών και η χώρα διπλασιάζεται, αυξάνεται ο πληθυσμός της κατά 80% και η Κρήτη ενσωματώνεται στην Ελλάδα.

Στα 1913 η Ένωση είναι γεγονός και η ελευθερία η διεκδικημένη από αιώνες είναι η δικαίωση για τους αγωνιστές Κρητικούς, για το Βενιζέλο, για όσους έδωσαν τη ζωή τους μέχρι την τελική νίκη.

Το τέλος του κρητικού ζητήματος σήμανε οριστικά.

Κι η σχέση του Ελευθερίου Βενιζέλου, σχεδόν καρμική με την ελευθερία, κατά πως λέει και τ΄ όνομά του. Με το τέλος του κρητικού αλυτρωτισμού, ξεκινάει η οικοδόμηση μιας νέας, πιο μεγάλης και ανοιχτής πατρίδας.

Όταν τα θέλω κι οι πόθοι ενός λαού διασταυρώνονται με μοναδικό τρόπο μ΄ ένα πολιτικό υποκείμενο, σπλάχνο από τα σπλάχνα του, μ΄ ένα σπάνιο εθνότυπο, τότε αυτή η στιγμή, που έχει τη δική της διάρκεια, πέρα από τις συμβατικές μετρήσεις, μπορεί να είναι κορυφαία, γιατί προέρχεται από την επίμονη άσκηση στο δίκιο, στην παρρησία, στο όραμα, στην ωριμότητα, στην οξύνοια και στην πλατύχωρη εθνική συνείδηση του ηγέτη. Αυτό συνέβη και τότε. Κι ευτυχώς κι εγγράφεται στην κιβωτό της εθνικής ιστορικής μας μνήμη και κληρονομιάς. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος Εθνάρχης πια, κατά τη σύμφωνη γνώμη των ιστορικών, ευφυής, νηφάλιος κι εκρηκτικός εκσυγχρονιστής με επαναστατική εκκίνηση, πολύπλοκος πολιτικός, αντιδογματικός και ρηξικέλευθος, με ενιαία την αντίληψη πολιτικής και πολιτισμού, πολύτροπος, πολυμήχανος και συναρπαστικός, δίνει στους Κρητικούς και σ΄ όλους τους Έλληνες μια μεγάλη, ενιαία, ελεύθερη πατρίδα, μια πιο ασφαλή μήτρα για να ξεκινήσουν έναν νέο εθνικό βίο.

Σε μια εποχή γιγάντιων ζητημάτων, με δύσκολα πατήματα, ο Βενιζέλος μέσα από την ώριμη ιστορική αναγκαιότητα πραγματοποιεί το πιο τρελό όνειρο των Κρητικών: την Ένωση. Αποκαθίσταται έτσι η ιστορική δικαιοσύνη, εδώ, σ΄ αυτό το τρίστρατο, σ΄ αυτή την τόσο περιζήτητη αλλά και περιπετειώδη γεωπολιτική θέση.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος με παρρησία έταξε, έπεισε, σχεδίασε, μπόρεσε, έπραξε με τραγικές δυσκολίες, μόνος πολλές φορές, γιατί, όπως έγραφε κι ο Κωνσταντίνος Τσάτσος “Το μέτρο της ευφυίας ορίζει και το μέτρο της μοναξιάς”.

Εδώ στο Φιρκά, που από φυλακή έγινε σύμβολο ελευθερίας, οι Κρητικοί μαζί με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τους αγωνιστές πήγαν ψηλά κι έκτισαν μια κιβωτό ελευθερίας. Η γενέθλια γη είχε δώσει την εντολή της κι υπ΄ αυτή την έννοια ο λόγος για την Ένωση είναι λόγος για την πατρίδα.

Στις μέρες μας, το ξέρετε άλλωστε δυστυχώς, είναι μεγάλος ο πόλεμος αλήθειας και ψεύδους, ορθολογισμού ανθρωποκεντρικού κι ανορθολογισμού.

Σήμερα τα εθνικά μας ορόσημα δεν μπορεί να μένουν ανυπεράσπιστα, σε μια εφιαλτική μονοτυπία ισοπέδωσης και παραχάραξης ιδεωδών κι αξιών, μέσα από νεκροζώντανες λογικές ολοκληρωτισμού κι άκρατου εθνικισμού.

Η σημερινή επέτειος είναι άλλη μια πολιτική ευκαιρία, σ΄ ένα παράξενο περιβάλλον ισορροπιών, σε μια δύσκολη γειτονιά σαν τον τόπο μας, να αναζητούμε και να πράττουμε με έργα κι όχι με φτηνά έπεα πτερόεντα με ημερομηνία λήξης. Μόνο μ΄ αυτόν τον τρόπο, τ΄ αποτύπωμα της ιστορίας γίνεται σύγχρονος βηματισμός και συνομιλία με την υψηλοφροσύνη, τον γνήσιο πατριωτισμό, τη δημοκρατική μας παράδοση και συνεχίζεται αδιάρρηκτα η άσκησή μας στη δύσκολη ελεύθερη συνείδηση.

Γιατί κάθε φορά το τραίνο της ιστορίας δεν μας περιμένει αλλά φόβος μέγας να μας προσπεράσει.

Στα : Τοπικα

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
διαφημίσεις