Λαϊκή Συσπείρωση Καντάνου – Σελίνου: Τα Ψέματα και οι Αλήθειες για το Ιστορικό Φαράγγι της Καντάνου

Κανένα σχόλιο

Με ανακοίνωσή της η Λαϊκή Συσπείρωση Καντάνου – Σελίνου αναφέρεται σε στοιχεία σχετικά με το λατομείο και το ιστορικό φαράγγι της Καντάνου:

1) Ο εκπρόσωπος της εταιρεία ισχυρίστηκε με δημοσίευμα του την εφημερίδα “Σελινιώτικα Νέα” (9-12-2020) ότι: «Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΕΧΕΙ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 2005 ΑΔΕΙΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΛΑΤΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ (347,893 στρεμ.), η οποία είναι σύμφωνη με τα οριζόμενα στο αρθ.9, παρ.1 του Ν.1428/1984.»

Η Αλήθεια είναι ότι: Σύμφωνα με το αρ. πρ. 856/11-1-2008 (Ορθή Επανάληψη) απόφαση της Περιφέρειας Κρήτης, εγκρίθηκε η υπογραφή μισθωτήριου συμβολαίου «για την εκμίσθωση του Λατομικού Χώρου Καντάνου Δήμου Καντάνου Νομού Χανίων έκτασης 347,893 στρεμμάτων» καθορίζοντας ότι: «εκμετάλλευση καταρχήν να περιορίζεται στα 59,598 στρέμματα από τα 347,893 στρέμματα που μισθώνονται, ως το θεωρημένο τοπογραφικό διάγραμμα στην θέση Κακόσκαλα της λατομικής περιοχής Καντάνου, με συντεταγμένες που αφορούν το λατομικό χώρο εξόρυξης και με τις παρακάτω  προϋποθέσεις:

"Sponsored links"

Α) Να μετατοπισθεί το Δίκτυο Υψηλής τάσης της ΔΕΗ καθώς και το δίκτυο του ΟΤΕ, προκειμένου να τηρηθούν οι αποστάσεις που προβλέπονται από τον Κανονισμό Μεταλλευτικών Εργασιών.

Β) Να σταματήσει η χρήση του παλαιού Επαρχιακού οδικού δίκτυου που διέρχεται μέσα από την λατομική περιοχή οπότε και θα γίνει νέα έγκριση για την παραχώρηση της εκμετάλλευσης και το υπόλοιπου τμήματος των 347,893 – 59,598 = 288,295 στρ

Στον όρο 15 της παραπάνω απόφασης (συνεπώς και στο μισθωτήριο συμβόλαιο) αναφέρεται ότι: «Το δημόσιο δεν ευθύνεται έναντι του μίσθιου για τυχόν επιγενόμενη μερική ή ολική υπομίθωση εν αγνοία ενοικίαση ή αν τρίτος διαταράξει ή αποβάλλει την μισθώτρια από την κατοχή της εκμισθούμενης έκτασης και των ευρισκόμενων σ΄ αυτήν εγκαταστάσεων. Επίσης, το Δημόσιο Δεν ευθύνεται αν εκ λόγω δημοσίας ωφέλειας (τουριστικοί, αρχαιολογικοί κλπ) ήθελε παρακωλυθεί η εκμετάλλευση του λατομείου».

Συνεπώς σύμφωνα με  την μισθωτήρια σύμβαση που διέπει την εκμετάλλευση της λατομικής περιοχής Καντάνου, απαρέγκλιτος  όρος για την επέκταση της λειτουργίας του λατομείου από τα 59 αδειοδοτημένα στρέμματα,  στα 348 στρ. είναι η κατάργηση του ιστορικού δρόμου, γεγονός που συστηματικά αποκρύπτεται από την εταιρεία και που βεβαίως είναι αδιανόητο και ανεπίτρεπτο να συμβεί!

Επιπροσθέτως είναι γνωστό, ειδικά στους κατοίκους της Μαρτυρικής Καντάνου, το “τέχνασμα” των δασικών χαρακτηρισμών, με το οποίο, όπως και στο Αποπηγάδι,  οι ιδιωτικές πατρογονικές περιουσίες της περιοχής του φαραγγιού  (και στα 348 στρ.) έγιναν «εν μια νυκτί»  δημόσιες  και στην συνέχεια μισθώθηκαν στην εταιρεία.

Ένα μέρος από αυτές τις περιουσίες έχει κερδηθεί  ξανά στα δικαστήρια από του νόμιμους κατόχους τους, ενώ εκκρεμεί η δικαίωση και για τους υπολοίπους.

2) Ο εκπρόσωπος τηςεταιρείας ισχυρίζεται ότι: «Μετά από τρεις αλλεπάλληλες απορριπτικές για τοίδιοθέμα, έρχεται μια εγκριτική και ο τοπικός βουλευτήςδενέχει που να κρύψειτην χαράτου και προβαίνει σεδημόσιεςδηλώσειςστοντύπο, ευχαριστώντας τον υπουργότουκόμματός του και τους υπηρεσιακούς για τηνεξυπηρέτηση που παρείχαν.»

Η Αλήθεια είναι ότι: Μετά την απορριπτική απόφαση του Λιάπη το 2008 κατατέθηκε στο ΥΠΠΟ “Αίτηση Θεραπείας” από πολίτες και φορείς του Δήμου Καντάνου και έπειτα από την προσκόμιση   νέων επιπρόσθετων στοιχείων και πλήρη φακέλου με δεκάδες ιστορικές μαρτυρίες, που βρέθηκαν κατόπιν ενδελεχούς έρευνας στο Ιστορικό Αρχείο Κρήτης, το θέμα επανήλθε ξανά το 2010 για συζήτηση και απόφαση στο ΚΣΝΜ.

Δεν υπήρξαν «τρεις αλλεπάλληλες απορριπτικές για το ίδιο θέμα», ούτε βεβαίως ζητήθηκε ή χρειάστηκε η παρέμβαση «τοπικού βουλευτή», (που εθεάθη να «πανηγυρίζει» το 2011, sic!) όπως ο εκπρόσωπος  της εταιρείας ισχυρίζεται, για την υπ’ αριθμ. ΥΠΠΟ/ΔΝΣΑΚ/50219/1085/04-06-2010 Υ.Α.(ΦΕΚ 267/12-07-2010) του ΥΠΠΟ, με την οποία ο δρόμος Ανάβου – Καντάνου χαρακτηρίστηκε ως ιστορικός τόπος το 2010.

"Sponsored links"

3) Ο εκπρόσωπος της εταιρείας ισχυρίζεται ότι: «η υφιστάμενη υπ’ αριθμ. ΥΠΠΟ/ΔΝΣΑΚ/50219/1085/04-06-2010 Υ.Α.(ΦΕΚ 267/12-07-2010) του ΥΠΠΟ, με την οποία ο δρόμος Ανάβου – Καντάνου χαρακτηρίστηκε ως ιστορικός τόπος το 2010 (27 χρόνια μετά τον καθορισμό της λατομικής περιοχής), τυγχάνει της αποδοχής μας διότι έτσι και αλλιώς ουδέποτε ήταν ούτε είναι στα σχέδιά μας η λατόμευση του ιστορικού δρόμου και της οριοθετημένης ζώνης προστασίας αυτού, καθώς δεν αποφέρει κανένα πρακτικό όφελος για την εκμετάλλευση

Η αλήθεια είναι ότι ο ιστορικός τόπος βάζει φραγμό στα σχέδια της εταιρείας , εφόσον η απόφαση της Περιφέρειας (που αναφέρθηκε στην αρχή) και το μισθωτήριο συμβόλαιο, προϋποθέτουν την κατάργηση του, προκειμένου να εγκριθεί η επέκταση των εξορύξεων στα 348 στρ. , ενώ το Δημόσιο αποποιείται ευθυνών για την παρακώλυση της εκμετάλλευσης του Λατομείου,  όσο αναφορά τον αρχαιολογικό λόγο δημόσιας ωφέλειας που προέκυψε.

Γεγονός  το οποίο η εταιρεία δεν επιθυμεί να  το συνειδητοποιήσει, ούτε να το αποδεχτεί, παρόλο που η τελευταία Διεύθυνση όταν ανέλαβε,  μετά το προσωρινό κλείσιμο του Λατομείου το 2009 από τα Μεταλλεία Νοτίου Ελλάδος λόγω σωρείας παρανομιών, γνώριζε πολύ καλά πλέον, τι παραλάμβανε καθώς και τις πάνδημες αντιδράσεις απέναντι σε ενδεχόμενη επέκταση και ολοκληρωτική καταστροφή του ιστορικού φαραγγιού

Για αυτό ακριβώς και η εταιρεία προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με επιχειρήματα μάλιστα άκρως προσβλητικά για τους Σελινιώτες και τους αγώνες τους,   για την ακύρωση της κήρυξης του ιστορικού τόπου, γεγονός που επίσης αποκρύπτει συστηματικά.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας µε την τελεσίδικη ΣτΕ 366/2016 απόφασή του απέρριψε την αίτηση ακύρωσης και επικύρωσε την ΥΠΠΟ/ΔΝΣΑΚ/ 50219/1085/4-6-2010 απόφαση του υπουργού Πολιτισμού Τουρισμού, επισημαίνοντας ότι: «Το μήκους 6.640,00 μέτρων τμήμα της επαρχιακής οδού Καντάνου (Κανδάνου)-Χανίων χαρακτηρίστηκε ως ιστορικός τόπος διότι αποτελεί ένα σύνθετο έργο του ανθρώπου και της φύσεως, αποτελούμενο από το ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος τεχνικό έργο των αρχών του 20ού αιώνα που διατηρείται σε πολύ καλή φυσική κατάσταση χωρίς αλλοιώσεις και επεμβάσεις και το εξαιρετικού φυσικού κάλλους φαράγγι, το οποίο διασώζει την ιστορική μνήμη της περιοχής και, ειδικότερα, αποτελεί μοναδική μαρτυρία για την καταστροφή της Κανδάνου κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο»

Ο εκπρόσωπος της εταιρείας αναφέρει ευθαρσώς ότι: «Επαφίεται λοιπόν, αποκλειστικά και μόνο στην εταιρεία, για το πότε αυτή θα επιλέξει να επεκταθεί, καταθέτοντας προς έγκριση την σχετική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων(Μ.Π.Ε.) και δεν προαπαιτείται καμία άλλη πρόσθετη άδεια από την Περιφέρεια προς τούτο. Έως σήμερα κανένα τέτοιο αίτημα δεν έχει κατατεθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες από πλευράς μας διότι δεν κρίθηκε αναγκαίο.»

Έτσι έχουμε και δημόσια την σαφή και προκλητική δήλωση της εταιρείας, για την επιδιωκόμενη  “επέκταση”  του Λατομείου, που θα επιφέρει επιπρόσθετη καταστροφή και θάνατο στο μοναδικής ομορφιάς και ιστορίας φαράγγι της Καντάνου.

Αν και «με βάση το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του πρώην Δήμου Πελεκάνου έχουν οριστεί νέοι χώροι» προς λατόμευση στο Δήμο Καντάνου – Σελίνου, όπως ρητά η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ( 104/αποσπ.πρακ.αρ. 16 /αρ.πρωτ. 6439 /από την 30.06.2020)  αναφέρει, η εταιρεία επιδεικτικά επιμένει και επιδιώκει  μόνο τα κέρδη της, εις βάρος του πολιτιστικού, ιστορικού και φυσικού πλούτου  της Μαρτυρικής Καντάνου!

4) Πληροφορούμαστε, επίσης, από τον εκπρόσωπο της εταιρείας ότι η εταιρεία πέραν των 59 αδειοδοτημένων στρ. που όλοι γνωρίζουν, χρησιμοποιεί νομίμως, ακόμα 80 στρ.

Αυτά τα επιπλέον 80 στρ. δεν θεωρούνται επέκταση; Τα περισσότερα από αυτά τα επιπλέον στρέμματα δεν καταπατήθηκαν παράνομα καταστρέφοντας το Δάσος και νομιμοποιήθηκαν  εκ των υστέρων εκμεταλλευόμενοι νεοφιλελεύθερα “επιχειρηματικά” νομοθετήματα;  Πότε ενημερώθηκε και ρωτήθηκε η τοπική κοινωνία για αυτήν την επέκταση, πέρα των 59 στρ. ;

Δεν συμπεριλαμβάνει η υπό έγκριση ΜΠΕ (ασφαλτικά κ.λ.π.) για πρώτη φορά την χρήση 10 στρ. κηρυγμένου ιστορικού τόπου,  ανατολικά του Κουκίζα ποταμού;

Η υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων Κρήτης  με  το έγγραφο της στις 10/11/20 αναφέρει επακριβώς: «δύοαπό τις εκτάσειςαυτές (Β2: εμβ. 7.130τ.μ. και Β3: εμβ. 3.146 τ.μ., συνολική έκταση 10.276 τ.μ.), βρίσκονταιεντός των ορίων του χαρακτηρισμένουιστορικού τόπου, ενώ στο σύνολό του ο αδειοδοτημένοςχώροςεξόρυξης και οι λοιπέςχρησιμοποιούμενεςεκτάσεις, συμπεριλαμβανόμενης τη έκτασης Β1, βρίσκονται στον περιβάλλονταχώρο του ιστορικού τόπου και έχουνάμεσηοπτική επαφή με αυτόν».

Για αυτό το λόγο η απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού, στις 30-11-2020, θέτει όρους, οι οποίοι στην πραγματικότητα ακυρώνουν την παραχώρηση στην εταιρεία των εκτάσεων αυτών που αφορούν τον ιστορικό τόπο και την υποχρεώνει στην εκ νέου υποβολή της ΜΠΕ για τελική έγκριση των ζητούμενων πρόσθετων εργασιών αποκλειστικά στους ήδη αδειοδοτημένους χώρους.

Η αλήθεια είναι ότι ο αγώνας  και τα αντανακλαστικά των κατοίκων ενεργοποιήθηκαν ξανά με την από 6/5/2020 απόφαση του Περιφερειακού Συμβούλιου Κρήτης, που λήφθηκε εν μέσω καραντίνας, επικυρώνοντας την εισήγηση περί καθορισμού λατομικών περιοχών στον Νομό Χανίων, για το ότι «υπάρχει υποχρέωση ενεργοποίησης της συνολικής έκτασης» της λατομικής ζώνης Καντάνου στα 348 στρ. από τα 59,5 στρ. που λειτουργούν σήμερα τα “Λατομεία Σελίνου Α.Ε.” , ενώ  ταυτόχρονα αποσιωπούσε το γεγονός ότι ο λιθόκτιστος δρόμος και 50 μέτρα δεξιά και αριστερά (και περισσότερο όπου η γεωμορφολογική ενότητα του χώρου απαιτεί) έχει  κηρυχτεί  σε  ιστορικό τόπο μέσα στο φαράγγι της Καντάνου.

Ήδη οι υπηρεσίες του ΥΠΠΟ, με έγγραφα τους επιβεβαίωσαν τις παραλείψεις και ζήτησαν τη διόρθωση των σχετικών αποφάσεων «επί ποινής ακυρότητας» αυτών.

Φτάνουμε στο τώρα, στη στάση του λαού της περιοχής. Δεν αναφέρθηκε κανένας πολίτης, κανένας φορέας ή κάποια συλλογικότητα,  στην παύση της λειτουργίας του λατομείου στα 59 αδειοδοτημένα στρ.  κι ούτε στάθηκε κάποιος απέναντι στους εργαζομένους. Πάγιο αίτημα όσων βρεθήκαμε, στην πρώτη γραμμή του αγώνα -όπως και σύσσωμου του σελινιώτικου και μη λαού- είναι η προστασία του φαραγγιού(το οποίο συν τοις άλλοις αποτελεί σπάνιο δείγμα φυσικού κάλλους), του λιθόκτιστου δρόμου (ο οποίος, επίσης, αποτελεί σπάνιο δημιούργημα του ανθρώπου) και της ιστορικής μας μνήμης (η οποία πάντα αποτελεί αντικείμενο μελέτης και σεβασμού). Αν δεν υπήρχε, σαφώς και εξόφθαλμα πια, η πρόθεση της εταιρείας για την καταπάτηση του ιστορικού τόπου μέσω της επέκτασης του χώρου και των δραστηριοτήτων της εκμετάλλευσης, δε θα υπήρχε και κανένας λόγος για αυτή τη «δραστηριοποίηση» και τον εκ νέου αγώνα. Καθόλου περί συνωμοσιολογίας όμως δεν πρόκειται, όπως αποδεικνύεται από τα παραπάνω. Και αποδεικνύεται περίτρανα, επίσης, πως οι νόμοι είναι κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα του αστικού κράτους, αφού κάθε φορά που απαιτείται, εξυπηρετούν πολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες (π.χ. «τεχνάσματα» περί αναδασωτέων εκτάσεων κ.λ.π.), ικανές να αψηφήσουν τα δικαιώματα του λαού, αλλά και το φρόνημα του. Ευτυχώς, βέβαια, εμμένουν ακόμη ορισμένοι νόμοι κι ορισμένοι θεσμοί που διασώζουν το δίκαιο.

Κι η δική μας επιμονή, λοιπόν, αφορά τη διάσωση της ιστορικής μας μνήμης, του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος κι η επιμονή αυτή δεν είναι υπόθεση μόνο της Λαϊκής Συσπείρωσης. Αφορά πάνδημο το λαό της περιοχής και γενικότερα το λαό που τιμά την ιστορία του. Αυτό το αίτημα, μάλιστα,  των κατοίκων της περιοχής διατρανώνει και η απόφαση( 104/αποσπ.πρακ.αρ. 16 /αρ.πρωτ. 6439 /από την 30.06.2020) του Δημοτικού Συμβουλίου περί κατάθεσης αιτήματος στην επιτροπή καθορισμού λατομικών ζωνών για τη μείωση της έκτασης της λατομικής περιοχής στον υφιστάμενο λατομικό χώρο εξόρυξης, ήτοι στα 59,598 στρ.

Ανακεφαλαιωτικά, ο αγώνας μας δεν έχει κανένα προσωπικό περιεχόμενο, ούτε βεβαίως στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα οποιασδήποτε εταιρείας. Εμμένουμε, όμως στην καταβολή όλων μας δυνάμεων μέχρι να δικαιωθεί ο λαός της περιοχής που διεκδικεί το αυτονόητο: τη διαφύλαξη της ιστορίας και της γης μας.

Στα : Τοπικα

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις