«…στην πόλη που ζω υπάρχουν φασίστες»: Η πανέμορφη παρέμβαση των “Λευκών Κλόουν” στο Ηράκλειο | Φωτός

Κανένα σχόλιο

Οι «θλιμμένοι Λευκοί Κλόουν» είναι θλιμμένοι επειδή στην πόλη που ζουν «υπάρχουν φασίστες». Πρόκειται για μία ομάδα ακτιβιστών καλλιτεχνών με το όνομα “Πιερότοι” που την Παρασκευή 22 Μαϊου στο Ηράκλειο προχώρησε σε μία παρέμβαση για να επικοινωνήσουν το μήνυμά τους ενάντια στο φασισμό μοιράζοντας χαμόγελα στους πολίτες της πόλης.

Σε σχετικό κείμενο το οποίο συνοδεύεται από φωτογραφικό υλικό από τη δράση τους αναφέρονται τα εξής:

Παντού, σε όλη τη γη, όλες οι καρδιές χτυπούν σαν τη δική μας. Όταν οι καρδιές παγώνουν, έχει χίλιους λόγους να γίνει κανείς θλιμμένος Λευκός Κλόουν.

"Sponsored links"

Είμαστε οι θλιμμένοι Λευκοί Κλόουν που την Παρασκευή 22 Μαΐου βρεθήκαμε στην οδό Δικαιοσύνης στο κέντρο του Ηρακλείου Κρήτης, προχωρώντας σε μια παρέμβαση με αφορμή τις επικίνδυνες ρατσιστικές, ξενοφοβικές και φασιστικές εκδηλώσεις που παρατηρούμε στην πόλη μας, και ολοένα κι εντονότερα στη νέα μας καθημερινότητα μετά την κοινωνική απομόνωση.

Με την πράξη μας αυτή θέλαμε να στείλουμε ένα μήνυμα ενάντια σε αυτές τις εκδηλώσεις, να απευθυνθούμε, να ευαισθητοποιήσουμε και να κινητοποιήσουμε τους ανθρώπους της πόλης μας. Ταυτόχρονα, θέλαμε κι εμείς να κερδίσουμε ξανά την ελπίδα πως μπορούμε σαν κοινωνία απέναντι στη βία και τις σύγχρονες εκφάνσεις του φασισμού να παραμένουμε άνθρωποι, να αναγνωρίζουμε την κοινή ευάλωτή μας φύση και να προτάσσουμε την αγάπη και την αλληλεγγύη.

Η παρέμβασή μας ήταν εμπνευσμένη από τη μορφή του Λευκού Κλόουν, του καταγόμενου από τον Πιερότο της Commediadell’arte, που αγαπάει την Κολομπίνα, η οποία όμως τον αφήνει για τον Αρλεκίνο. Ο δικός μας Λευκός Κλόουν είναι θλιμμένος, όχι όμως από έρωτα, αλλά από τη βαθιά απογοήτευση και για το χαμένο του όνειρο, γιατί ζει σε μια πόλη που υπάρχουν φασίστες. Αυτό είναι το πικρό μας μήνυμα και βγήκαμε στον δρόμο για να κάνουμε τους ανθρώπους να σταματήσουν, να χαμογελάσουν, να δουν και να σκεφτούν.

"Sponsored links"

Είμαι ένας Λευκός Κλόουν

που την αγάπη καρτερώ

και τον κόσμο σα θωρώ ολόγυρά μου,

πιάνω να παίζω για να μην πνιγώ

και γελώ για να μην κλάψω.

Το μήνυμά μου είναι πικρό

γιατί στον τόπο μου δεν ήθελα το μίσος,

γιατί στους δρόμους δεν ήθελα τα όπλα,

γιατί στα όνειρα δε θέλω τον φόβο,

γιατί όλες οι φυλές είναι φίλοι μου,

γιατί ξέρω πως όλες οι καρδιές χτυπούν σαν τη δική μου,

κι ήθελα να μη λυπάμαι

που λογίζομαι στο είδος των ανθρώπων.

Είμαι ένας κλόουν θλιμμένος

και σήμερα τα δάκρυά μου

δεν είναι για έρωτα χαμένο,

αλλά απ’ τη μεγάλη μου ντροπή

που στην πόλη που ζω υπάρχουν φασίστες.

Ευχαριστούμε όλους τους υπέροχους Λευκούς Κλόουν, τους ανθρώπους και τις ομάδες της πόλης μας για την ανταπόκριση, τη συλλογικότητα και τη συγκινητική τους παρουσία, αλλά κι όλους τους περαστικούς που μας έγνεψαν, μας κοίταξαν στα μάτια κι έπαιξαν μαζί μας. Ευχαριστούμε κι αυτούς που ίσως να μην τους άρεσε. Καταλαβαίνουμε πως δεν αρέσουν σε όλους πάντα οι θλιμμένοι Λευκοί Κλόουν.

Στα : Τοπικα

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις