ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ Β. ΑΓΓΕΛΑΚΗ | Αδελφέ μου: Στα 19 χρόνια του αποχωρισμού μας

Κανένα σχόλιο

Αδελφέ μου Γιάννη, σαν εχθές μου φαίνεται που έφυγες, σε ηλικία μόλις 57 ετών, από τον μάταιο αυτό κόσμο. 19 Νοεμβρίου του 2001 μας άφησες κτυπημένος από τον καρκίνο, μα είναι σαν να μην έφυγες, αφού είσαι παρών στις σκέψεις μας, στα όνειρά μας.

Μέρα και νύχτα, μεγάλε μου αδελφέ, σε θυμούμαστε όλοι. Προπαντός η οικογένειά σου. Η αγαπημένη σου Μιμίκα και τα αγαπητά σου παιδιά, ο γιός σου Βασίλης, η κόρη σου Αγγελίνα, η αδελφή σου Μαρίκα. Αλλά και ‘γω αδελφέ μου γιατί μαζί συμπορπατούσαμε στους δρόμους του αγώνα για την Αλλαγή, για μια άλλη Ελλάδα της δικαιοσύνης, της προκοπής που να ανήκει στους Έλληνες.

Τιμήθηκες από τους Αθηναίους που σε ανέδειξαν Δημοτικό Σύμβουλο στο Δήμο της Αθήνας και επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης. Σε τίμησε το ΠΑΣΟΚ και ο εκλεκτός της καρδιάς σου ηγέτης Ανδρέας Παπανδρέου ως υποψήφιο βουλευτή Αθήνας.

"Sponsored links"

Μια ζωή αγώνες. Από τον Σύλλογο Κρητών Σπουδαστών όπου μαζί με τον αξέχαστο αγωνιστή Μανόλη Συμβουλάκη, τον Δημήτρη Σαρρή και άλλους, δώσατε τη μάχη στα χαρακώματα με πληθώρα εκδηλώσεων στην Κρήτη και στην Αθήνα που ανέβασαν το δημοκρατικό φρόνημα του λαού μας.

Δυστυχώς, αδελφέ μου, η δικτατορία έκλεισε τον Σύλλογο Κρητών και κυνήγησε τους πρωτεργάτες του.

Ο Γιάννης Αγγελάκης αγκαλιάζει τον πρώην συναγωνιστή του στον Σύλλογο Κρητών Σπουδαστών και μετέπειτα γ.γ. Αθλητισμού και Νομάρχη Ηρακλείου Δημήτρη Σαρρή. Πίσω ο Ρεθυμνιώτης Απανωμεριτάκης αντιστασιακός και στην φρουρά τότε του Ανδρέα Παπανδρέου

Θυμάμαι, Γιάννη, το βράδυ του Πολυτεχνείου, 17 Νοέμβρη 1973, τότε που οι σφαίρες ντουμ-ντουμ με τη χρήση σιγαστήρων έσπερναν τον θάνατο στους γύρω χώρους του Πολυτεχνείου, στο Μουσείο, στην Στουρνάρα και αργότερα στην Αλεξάνδρας, όπου ρουφιάνοι της Χούντας χρησιμοποιώντας τα νοσοκομειακά βιαιοπραγούσαν και συνελάμβαναν τους αγωνιζόμενους κατά της Χούντας.

Εκεί, αδελφέ μου, χαθήκαμε, ενώ κατέβαιναν τα άρματα μάχης, ισοπεδώνοντας ότι όχημα εβρίσκοντο παρκαρισμένο ση Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Τότε, εκτός από την προσπάθεια διάσωσής μας, σκεπτόμαστε ο ένας τον άλλο και η ανησυχία είχε κτυπήσει κόκκινο. Τα τηλέφωνα είχαν κοπεί ή είχαν σοβαρά προβλήματα. Παρά ταύτα κατάφερα να επικοινωνήσομε από τους τηλεφωνικούς θαλάμους της πλατείας Βικτωρίας. Η χαρά μου ήταν ανείπωτη. Ήσουνα σώος. Μέσα από τις σφαίρες που έπεφταν την ώρα εκείνη από το κτίριο του ΟΤΕ διέφυγα και σε λίγο νταμώσαμε.

Γιάννης και Νίκος Αγγελάκης στο Α’ Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας

Τι να πρωτοθυμηθώ, αδελφέ μου Γιάννη. Γιάννη μας, καμάρι της οικογένειάς μας.

Ο συναισθηματικός σου κόσμος ανυπέρβλητος. Ευαίσθητος σε κάθε πρόβλημα συνανθρώπου σου. Βοήθησες πολλούς και υπεράσπισες πάντα τους αδύνατους.

Σε θυμόμαστε πάντα, τόσο που σ’ έχομε καθημερινά κοντά μας.

Ζεις στη σκέψη και στα όνειρά μας και μας γεμίζεις αγαλλίαση.

Γιατί μόνο ευχάριστες αναμνήσεις μας άφησες

"Sponsored links"

Ο αδελφός σου

Νίκος Αγγελάκης

 

 

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις