Ως εδώ κε Ερντογάν!

Κανένα σχόλιο

Του Ηρακλή Καλογεράκη *

Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (Α’ ΠΠ) οι συμμαχικές Δυνάμεις νίκησαν τις Κεντρικές δυνάμεις και η νίκη αυτή οδήγησε στην κατάρρευση και κατακερματισμό των αυτοκρατοριών τους.

Με το τέλος του πολέμου αυτού, όπως γίνεται μετά από κάθε πόλεμο, έλαβε χώρα η συνδιάσκεψη ειρήνης των Παρισίων (1919-1920) που διοργανώθηκε από τις νικήτριες Συμμαχικές δυνάμεις προκειμένου να συζητηθούν οι πέντε συνθήκες ειρήνης που ακολούθησαν (Βερσαλλιών, Αγ. Γερμανού, Νεϊγύ, Τριανόν και Σεβρών) και η πρόταση των ΗΠΑ για τη σύσταση της κοινωνίας των Εθνών.

"Sponsored links"

Με τις συνθήκες αυτές που υπογράφηκαν, οι ηττημένοι πλήρωσαν ακριβά την επιλογή τους ενώ οι νικητές, όπως γίνεται πάντα, απόλαυσαν τα οφέλη και αποζημιώθηκαν για την συμμετοχή τους. Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνονται περιληπτικά τα συμφωνηθέντα.

Στα παρασκήνια της προετοιμασίας για τη Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, έγινε μια «μυστική» τότε συμφωνία, μετά δημοσιοποιήθηκε, μεταξύ του πρωθυπουργού της Ελλάδος Βενιζέλου και του Υπουργού Εξωτερικών της Ιταλίας Τομάζο Τιττόνι. Σύμφωνα με αυτή η Ιταλία θα εγκατέλειπε τις επιφυλάξεις που εξέφρασε στις συσκέψεις και θα υποστήριζε τις ελληνικές αξιώσεις για τη Βόρεια Ήπειρο και την Κορυτσά. Επίσης θα παραχωρούσε στην Ελλάδα την κυριαρχία στα κατεχόμενα νησιά της Δωδεκανήσου, εκτός της Ρόδου, για την οποία θα γινόταν δημοψήφισμα όταν η Αγγλία θα έδιδε την Κύπρο στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα με τη σειρά της θα υποστήριζε τις Ιταλικές αξιώσεις για προσάρτηση του Αυλώνα (Αλβανία) και την αποκατάσταση του ιταλικού προτεκτοράτου στην Αλβανία, θα παραχωρούσε μια ελεύθερη ζώνη στη Σμύρνη και επίσης θα παραιτείτο υπέρ της Ιταλίας, των διεκδικήσεών της επί περιοχών στη Μικρά Ασία.

Η συνθήκη ειρήνης των Σεβρών

Από τις 28/7/1920 γινόταν στη Σέβρ της Γαλλίας οι συσκέψεις για τη συνθήκη ειρήνης ανάμεσα στην Οθωμανική αυτοκρατορία και τις συμμαχικές δυνάμεις.

Το σχέδιο της συνθήκης αυτής που καθόριζε τους όρους των Συμμάχων στην ηττημένη Οθωμανική αυτοκρατορία και με την οποία μοιραζόταν οι κτήσεις της, υπογράφτηκε στις 10/8/1920 και η Ελλάδα έγινε «η χώρα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών» όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

"Sponsored links"

Σύμφωνα με το «προσύμφωνο» αυτό της συνθήκης, η Β. Ήπειρος ενσωματωνόταν στην Ελλάδα, η Τουρκία παραιτείτο υπέρ της Ιταλίας κάθε δικαιώματος και τίτλου επί των νήσων του Αιγαίου (Δωδεκάνησα) και με την άλλη «μυστική συνθήκη» Βενιζέλου -Τιτόνι που θα υπογραφόταν την ίδια μέρα, η Ιταλία θα παραιτείτο υπέρ της Ελλάδας όλων των δικαιωμάτων και των τίτλων της επί των κατεχομένων υπ’ αυτής νήσων του Αιγαίου.

Ενώ η συνθήκη έγινε αποδεκτή από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπογράφτηκε στις 10 Αυγούστου και θα επικυρωνόταν από τον σουλτάνο Μεχμέτ Στ’, αυτή απορρίφτηκε από το ανεξάρτητο κίνημα των Νεότουρκων και έτυχε εκμετάλλευσης από τον Κεμάλ για να ανέβει την εξουσία.

Αμέσως μετά την επικράτησή των Κεμαλικών, συνεκλήθη στις 1/11/1922, Εθνική Εθνοσυνέλευση στην Άγκυρα, που κήρυξε την κατάργηση του Σουλτανικού πολιτεύματος αντικαθιστώντας το με Χαλιφάτο. Τότε, ο Σουλτάνος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη (17 Νοεμβρίου) με το Βρετανικό Θωρηκτό Malaya και να αυτοεξοριστεί στη Μάλτα. Αργότερα μετακόμισε στο Σαν Ρέμο της Ιταλίας όπου μετά από 4 χρόνια πέθανε ξαφνικά από καρδιακό επεισόδιο και στο  Χαλιφάτο τον διαδέχτηκε ο εξάδελφός του Αμπτούλ Μεζίτ.

Τελικά, η επικύρωση της Συνθήκης αυτής δεν έγινε από κανένα συμμαχικό κοινοβούλιο, ούτε και από το ελληνικό, καθώς μετά την επαναφορά του βασιλιά Κωνσταντίνου οι σχέσεις Ελλάδας –Σ υμμάχων διαταράχθηκαν, αφού δεν τον αναγνώριζαν για αρχηγό κράτους.

Η Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922)

Το 1919, ο Βενιζέλος και η κυβέρνησή του, έχοντας την υποστήριξη των Άγγλων και Γάλλων, διέταξε την απόβαση ελληνικών στρατευμάτων στην Μικρά Ασία για να αποκατασταθεί η τάξη και ειρήνη στη Μ. Ασία και για να προστατευτούν οι χριστιανοί.

Με την εκστρατεία αυτή η κυβέρνηση Βενιζέλου ήθελε να προστατεύσει τον ελληνικό πληθυσμό από την αυθαιρεσία και τις πιέσεις των τούρκων αλλά στο βάθος προσδοκούσε με την επικείμενη συνθήκη ειρήνης, να κέρδιζε επιπλέον εδάφη και να προσαρτούσε περιοχές της Μικράς Ασίας, υλοποιώντας έτσι και τη «Μεγάλη Ιδέα».

Το καλοκαίρι του 1920 τα Ελληνικά στρατεύματα προωθήθηκαν εκτός της ζώνης επιχειρήσεων της Σμύρνης και καταδίωκαν τον Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) γράφοντας σελίδες δόξης. Μέχρι τα μέσα Αυγούστου 1922 είχαν φτάσει 60 χιλ. πριν την Άγκυρα με αποτέλεσμα να κουραστεί ο στρατός, η διοικητική μέριμνα να γίνεται όλο και δυσκολότερη και να αρχίσουν έριδες μεταξύ των στρατιωτικών. Οι μισοί ήθελαν να γυρίσουν πίσω ενώ οι άλλοι μισοί να συνεχίσουν.

Στην Ελλάδα τη περίοδο αυτή, η κοινή γνώμη είχε αρχίσει να στρέφεται εναντίον του Βενιζέλου, που στις εκλογές δεν εξελέγη ούτε καν βουλευτής, ενώ στην Τουρκία ο Ατατούρκ εδραιωνόταν όλο και πιο γερά.  Εν τω μεταξύ, με τον βασιλιά Κωνσταντίνο τον Α’ να έχει επιστρέψει στο θρόνο του, δυσαρεστήθηκαν οι σύμμαχοι και τους έδωσε το πρόσχημα να απαγκιστρωθούν πλήρως από την Μικρασιατική εκστρατεία. Ο βασιλιάς βλέπετε είχε άμεσες σχέσεις με την βασιλική οικογένεια της ηττημένης Γερμανίας. Έτσι μείναμε τελείως μόνοι με τα Τουρκικά στρατεύματα να αρχίσουν να κερδίζουν τη μια μάχη μετά την άλλη. Ο κεμαλικός στρατός ανάγκασε τον ελληνικό, που ήταν ταλαιπωρημένος και πολιτικά φανατισμένος, σε άτακτη υποχώρηση και μαζί με αυτόν έφυγαν και όλοι οι Έλληνες, Αρμένιοι και Κιρκάσιοι πολίτες που φοβόντουσαν τα αντίποινα. Μέσα σε 15 μέρες ο στρατός μας, η Σμύρνη και ο Ελληνισμός, καταστράφηκαν και ο πόλεμος ουσιαστικά τέλειωσε.

Αν οι Έλληνες ήταν την περίοδο αυτή ενωμένοι, εκτιμάται πως η συνθήκη των Σεβρών θα είχε υπογραφεί και η κατάσταση θα ήταν τελείως διαφορετική.

Η Συνθήκη της Λωζάννης

Επειδή η συνθήκη των Σεβρών δεν έγινε αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας ούτε και επικυρώθηκε από τα συμβαλλόμενα κράτη και επειδή έπρεπε να αποκατασταθούν οι σχέσεις φιλίας και εμπορίου με την Τουρκία, εμφανίστηκε η ανάγκη αναπροσαρμογής της.

Την περίοδο λοιπόν που η Ελλάδα είχε υποστεί βαρεία ήττα στην Μικρά Ασία και οι τούρκοι υπό τον Κεμάλ εξόντωναν και εκδίωκαν τα ελληνικά στρατεύματα, ξεκίνησαν οι συνομιλίες για τη νέα αυτή συνθήκη.

Οι πρώτες συνομιλίες που άρχισαν 20/10/1922, διακόπηκαν βίαια την 4/2/1923 για να συνεχιστούν στις 23/4 και να υπάρξει ένα τελικό κείμενο που υπογράφτηκε στις 24/7/1923, (μετά από επτάμιση μήνες) από Ελλάδα, Τουρκία και τις χώρες που πολέμησαν στον Α’ ΠΠ και στη Μικρασιατική εκστρατεία.

Με τη συνθήκη αυτή, που περιέχει ευνοϊκότερους όρους για την Τουρκία, καθορίστηκαν τα όρια της νέας «σύγχρονης» Τουρκίας με την Ελλάδα, Βουλγαρία, Συρία και το Ιράκ.

Η Τουρκία, σε σχέση με την προηγούμενη συνθήκη, ανέκτησε την Ανατολική Θράκη, την Ίμβρο, Τένεδο, Λαγούσες, μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών, η οποία όμως θα έμενε αποστρατικοποιημένη και θα ήταν αντικείμενο νέας διεθνούς διάσκεψης.

Επίσης με αυτή, η Τουρκία παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία όπως προβλεπόταν και από τη συνθήκη των Σεβρών αλλά χωρίς την πρόβλεψη για δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Τέλος, ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη της την επικράτεια και απέκτησε δικαιώματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτειά της εκτός της ζώνης των στενών.

Η κυριαρχία στα νησιά της περιοχής μας

Μετά το πέρας του Α’ ΠΠ, οι τρείς αυτοκρατορίες των ηττημένων διαλύθηκαν και έπαψαν να υπάρχουν, η δε συνθήκη της Λωζάνης ήταν αυτή που δημιούργησε και σχημάτισε την Τουρκία σαν κράτος. Κάτι που «μόνο» ο πρόεδρος Ερντογάν αρνείται να δεχτεί 97 χρόνια μετά την υπογραφή της.

Οι γείτονες μας, μη τιμώντας την υπογραφή τους, όχι μόνο αρνούνται να πληρώσουν το χρέος που οι επιλογές τους έφεραν, αλλά έχουν αρχίσει να κάνουν όνειρα περί μιας «γαλάζιας» πατρίδας ενώ ξέρουν πως το γαλάζιο ήταν και είναι το χρώμα της Ελλάδας.

Η συνθήκη της Λωζάνης (1923) στα άρθρα 6 και 12 αναφέρει ξεκάθαρα πως ότι νησιά είναι κάτω των «τριών μιλίων» ανήκουν στη Τουρκία και επίσης στο άρθρο 4 αναφέρει πως, ότι διαφορά υπάρξει μεταξύ χαρτών και κειμένου, θα υπερισχύσει το κείμενο.

Σε κάθε επίσημο έγγραφο οι λέξεις, ακόμη και τα σημεία στίξεως, έχουν σημαντικό ρόλο. Ας θυμηθούμε τη πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας όταν τα 48 κράτη της κοινοπολιτείας προσπαθούσαν να συμφωνήσουν στο κείμενο για την «επιβολή» κυρώσεων στη Νότια Αφρική, πόσες φορές αρνήθηκε να υπογράψει γιατί δεν της άρεσε η λέξη «κυρώσεις» μέχρι να συμφωνήσει και υπογράψει. Μια λοιπόν λέξη είναι ικανή να ανατρέψει τα πάντα.

Την εποχή λοιπόν εκείνη που υπογράφτηκε η συνθήκη, στις μονάδες μετρήσεως αποστάσεων, υπήρχαν πολλά «μίλια». Υπήρχε το “mile” που ίσχυε στη Μεγάλη Βρετανία από το 1593 μέχρι και το 1959 και που αντιστοιχούσε σε 1609 μέτρα.

Υπήρχε το «mille passus milliarium» που αντιστοιχούσε σε 1480 μέτρα, υπήρχε το «London mile» που ίσχυε στην Αγγλία και αντιστοιχούσε σε 1524 μέτρα, υπήρχε το «statute mile» που ίσχυε στις Ηνωμένες πολιτείες από το 1893 και ισχύει ακόμη και σήμερα. Υπήρχε το Κινεζικό που ήταν 500 μέτρα, υπήρχε το Ρωμαϊκό, το Βελγικό, το Γερμανικό, το Σκανδιναβικό κοκ . Σε ποιο λοιπόν απ’όλα τα μίλια αναφέρεται η συνθήκη;

Αφού το Διεθνές μίλι “International mile» (1609,344) μέτρα καθιερώθηκε σαν μονάδα μετρήσεως στη ξηρά το 1959 μαζί με  το ναυτικό μίλι στη θάλασσα, αφού το «Διεθνές ναυτικό μίλι» (1852 μέτρα)  υιοθετήθηκε στο Πρώτο Διεθνές Έκτακτο Υδρογραφικό Συνέδριο που έγινε στο Μονακό το 1929, δηλαδή έξι χρόνια μετά την υπογραφή της συνθήκης και αφού η μονάδα «Διεθνές ναυτικό μίλικαθιερώθηκε πλέον σαν μονάδα μέτρησης αποστάσεων στη θάλασσα το 1954 (31 χρόνια μετά τη συνθήκη) κατά την διάρκεια της παγκόσμιας υδρογραφικής- χαρτογραφικής συνόδου, τότε η συνθήκη προφανώς αναφέρεται στο μίλι που έχει 1609,344 μέτρα!

Δεν πρέπει λοιπόν να θεωρούμε πως, Τουρκικά είναι τα νησιά που είναι κάτω από 3 ναυτικά μίλια (δηλ 3 Χ 1.852= 5.556) από τις τουρκικές ακτές, αλλά αυτά που είναι κάτω από 3 μίλια, δηλ 3 Χ 1.609,344 = 4.828,032 μέτρα. Έχουμε δηλαδή μια διαφορά 728 μέτρα.

Συνεπώς, το όριο που προσδιορίζει ποια είναι τα Τουρκικά νησιά, πρέπει να πάει 728 μέτρα πίσω προς τις Μικρασιατικές ακτές.

Αυτό, με απλά και κατανοητά λόγια, σημαίνει πως αφενός 11 νησίδες και 14 βράχοι που θεωρούμε τουρκικά δεν είναι και αφετέρου πως η Τουρκία στο Αιγαίο δεν δικαιούται να έχει χωρική θάλασσα 6 νμ που έχει, αλλά 3 νμ στα οποία η συνθήκη της Λωζάνης της επιτρέπει να ασκεί κυριαρχία.

Με λίγα λόγια, οι νησίδες των Μοσχονησίων απέναντι από Λέσβο: Αδιάβατος (Kucuk Maden Adasi), Γιαλονήσι (Yalnız Ada ή Yelniz Adasi), Δασκαλειό (Yumurta adasi ή Topan Adası ή Kokinonisi ή Daskalio), Έλεος ή Λείος (Gunes ή Büyük Ilyosta Adası ή Güneş Kayası), Καλαμάκι ή Καλαμόπουλο (Yuvarlak adasi ή Melina ή Kalamaki), Κάλαμος (Kara Ada ή Kamış Adası ή  Kalın Ada ή Kalamo), Ουλιά (Kiz ή Kasik ή Ulya Adasi), Πύργος (Maden Adasi ή Pirgos Islet) και οι νησίδες των Λαγουσών-Μαυρειών : Δρέπανο (Orak Adasi), Μαύρο (Tavsan ή Taş ή Tavşanlı ή Kara Ada Adasi), Πράσο (Pirasa ή Presa Adasi) και Φειδονήσι (Yilancik ή Yilan ή Yıldız Adası) δεν πρέπει να είναι Τουρκικά.

Με τον ίδιο συλλογισμό πρέπει να αφαιρεθούν από την κυριαρχία της Τουρκίας και οι νησίδες στη θάλασσα του Μαρμαρά και της Προποντίδας που είναι πάνω από 3 μίλια από τις ακτές. Τα νησιά αυτά είναι: Προκόνησος (Marmara Adasi ή Bandırma Körfezi), Αφησιά (Avsa ή Avsar ή Arablar ή Turkeli Adasi), Καλόλιμνος (Imrali ή Besbicus, Besbikos ή Kalolimnos ή Kalolimni ή Galios), Κούταλη (Ekinlik ή Ekenlik ή Kutali ή Koútali ή Akanthos ή Arktónēssos), Προβατονήσι (Koyun Adasi) και τα Πριγκιπονήσια  που δεν αναφέρονται ονομαστικά σε κάποια συνθήκη: Αντιγόνη (Burgaz-adaası ή Burgazada  ή Antigoni), Πλάτη (Yassi-ada ή Demokrasi ve Özgürlük Adası ή Plati), Οξειά (Hayirsir ada ή Sivriada) και Νέανδρος (Tavsan ή Balıkçı ή Neandros Adasι), όπως σωστά έχει επισημανθεί από τον κ. Άγγελο Συρίγο στις σελίδες 38 έως 42 της ειδικής έκδοσης της «Καθημερινής» με τίτλο «60 χάρτες που εξηγούν τις διαφορές Ελλάδας-Τουρκίαs»

Για να τιμήσετε λοιπόν την πρώτη υπογραφή επίσημου εγγράφου από το πρώτο Τουρκικό κράτος κε Ερντογάν, ξεχάστε τις γαλάζιες πατρίδες και περιοριστείτε σε ότι έχετε χωρίς να ανοίξετε τον ασκό του Αιόλου που δεν συμφέρει κανένα.

* Ο Ηρακλής Καλογεράκης Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και υπηρέτησε το Πολεμικό Ναυτικό επί 37 χρόνια. Μετεκπαιδεύτηκε στις Η.Π.Α στον Ανθυποβρυχιακό πόλεμο και υπήρξε για τρία χρόνια Σύμβουλος Ναυτικών Επιχειρήσεων και Υπεύθυνος προγραμματισμού του Κέντρου Yυποθαλάσσιων Ερευνών του ΝΑΤΟ (SACLANTCENT), στην Ιταλία. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο Aberdeen σε θέματα Διαχείρισης Κρίσεων και Επίλυση Συγκρούσεων. Διετέλεσε κυβερνήτης σε 3 πολεμικά πλοία, στη Ναρκοθέτιδα ΑΜΒΡΑΚΙΑ, στο Αρματαγωγό ΛΕΣΒΟΣ και στο Αντιτορπιλικό ΤΟΜΠΑΖΗΣ. Υπηρέτησε ως τμηματάρχης Επιχειρήσεων του Αρχηγείου Στόλου, τμηματάρχης Ασκήσεων ΝΑΤΟ στο ΓΕΕΘΑ και Διευθυντής των Ναυτικών Επιχειρήσεων στο Ανώτατο Στρατηγείο Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης (SHAPE). Επίσης, διετέλεσε διευθυντής της Διεύθυνσης Επιχειρησιακής Υποστήριξης του ΓΕΕΘΑ και ήταν επί 3τία ο Εθνικός Αντιπρόσωπος της χώρας μας, στις επιτροπές Σχεδίασης Ασκήσεων, Θαλάσσιων Μεταφορών και Επιχειρησιακής Υποστήριξης στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Το 2002, τοποθετήθηκε Διευθυντής Επιχειρήσεων στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας για την προετοιμασία και την εκτέλεση των Ολυμπιακών αγώνων. Κατά την θητεία του εκεί, αναθεώρησε το Σχέδιο Αντιμετώπισης καταστροφών ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ και συνέταξε τα Εθνικά Σχέδια Αντιμετώπισης Φυσικών και Τεχνολογικών καταστροφών. Μετά την αποστρατεία του διετέλεσε επί τριετία σύμβουλος του δημάρχου Βάρης -Βάρκιζας και ασχολήθηκε με την αναδιοργάνωση του δήμου και την οργάνωση της Πολιτικής Προστασίας.

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις