Απόφαση Ενιαίου Συλλόγου Φοιτητών Πολυτεχνείου Κρήτης

Κανένα σχόλιο

Και ενώ δισεκατομμύρια μάτια από όλον τον κόσμο στρέφονταν στους “φαντασμαγορικούς” Ολυμπιακούς Αγώνες καλύπτοντας την πραγματικότητα της φτώχειας και της εξαθλίωσης σε ολόκληρο τον πλανήτη και κρύβοντας πίσω από τα παγκόσμια ρεκόρ τη ντόπα, το καλοκαίρι που πέρασε σημαδεύτηκε από τη φρίκη του πολέμου και την αντιπαράθεση των μεγάλων δυνάμεων για τα συμφέροντα στην περιοχή της βορειοανατολικής Ευρώπης, με την οικονομική κρίση να αποκαλύπτεται μέρα με τη μέρα και την ακρίβεια να εντείνεται.Παράλληλα με την κρίση της κυβέρνησης που πλανάται στην κοινή γνώμη και το ΠΑΣΟΚ δίπλα της να καταρρέει, οι αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις δεν φαίνεται να πτοούνται, αλλά αντίθετα έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί. Καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας στον δημόσιο τομέα, ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΚΟ, κατάργηση μονιμότητας, και ισοτίμιση των ΚΕΣ με τα ΑΕΙ.ΚΕΝΤΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝΣυγκεκριμένα, το νομοσχέδιο που υπερψηφίστηκε στο γνωστό για τις αντιδημοκρατικές αποφάσεις του θερινό τμήμα της Βουλής, προβλέπει τα εξής:

  • Τα Κέντρα-Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ-ΕΕΣ) μετατρέπονται σε Κολέγια.
  • Υπάγονται πλέον στο Υπουργείο Παιδείας – από τα υπουργεία Εμπορίου- Οικονομίας μέχρι σήμερα.
  • Στο υπουργείο Παιδείας συστήνεται γραφείο κολεγίων και μητρώο σπουδαστών/διδασκόντων, το οποίο είναι υπεύθυνο για την ίδρυση και τον έλεγχο των Κολεγίων.
  • Δυνατότητα franchising με κολέγια του εξωτερικού.
  • Διευκόλυνση μεταγραφών σπουδαστών από το εξωτερικό.
  • Υποχρεωτική συμμόρφωση μέχρι 31/08/2009.

clip_image002 Μπορεί το φοιτητικό κίνημα να πάγωσε, τη προηγούμενη περίοδο, τη συνταγματική αναθεώρηση (του άρθρου 16 αλλά και συνολικά του συντάγματος), η κυβέρνηση όμως βρήκε και πάλι τρόπο να περάσει τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια απ’ το παράθυρο. Σε θερινό (κλασσικά) τμήμα της Βουλής, και ενώ η κυβέρνηση γνωρίζει ότι οι φοιτητές δεν βρίσκονται στις σχολές τους και κατά συνέπεια το φοιτητικό κίνημα δεν μπορεί να απαντήσει άμεσα, ψηφίζει (μαζί με το ΛΑΟΣ) την μετατροπή των ΚΕΣ-ΕΕΣ σε κανονικά κολέγια με πτυχία “ισότιμα” με αυτά των ΑΕΙ. Παράλληλα, ανοίγει κανονικά και με το νόμο, ο δρόμος για την υλοποίηση της χιλιο-ακουσμένης “Αξιολόγησης” σε όλα τα ιδρύματα. Τα κολέγια, τα ΚΕΣ, τα δημόσια πανεπιστήμια κλπ. θα αξιολογούνται από την κυβέρνηση και τους επιχειρηματίες σύμφωνα με τα κριτήρια της Αγοράς. Η ποιότητα σπουδών θα αλλάξει ώστε να ικανοποιούνται τα κριτήρια των επιχειρήσεων, διαμορφώνοντας εργαζόμενους αναλώσιμους και ευέλικτους που θα υποχρεούνται κάθε τόσο να ανανεώνουν την κατάρτιση τους σε κάποιο ΙΔΒΕ.Η σημερινή νεολαία, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά, είναι διασπασμένη σε πάρα πολλά κομμάτια. Από πολύ νωρίς πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στο Ενιαίο Λύκειο ή στα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, και στη συνέχεια να βρει άκρη στο χάος της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης: ΙΕΚ, ΚΕΣ, ΕΕΣ, ΑΕΙ, ΤΕΙ, κολέγια, δημόσια, ιδιωτικά πανεπιστήμια. Και η περιπλάνηση δεν σταματά εκεί. Ακόμα και μετά το πανεπιστήμιο ο σημερινός νεολαίος είναι υποχρεωμένος να δουλεύει πολλές ώρες για 700 ευρώ, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ενώ παράλληλα απολύεται και επαναπροσλαμβάνεται περνώντας από κάποιο ΙΔΒΕ για την απόκτηση ενός ακόμα πιστοποιητικού κατάρτισης. Ή ακόμα, πολύ χειρότερα, προσλαμβάνεται από κάποια εταιρεία “ενοικίασης” εργαζομένων (καινούργιο κόλπο).Το νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ νομιμοποιεί την ήδη υπάρχουσα κατάσταση η οποία δημιουργεί “εμφυλίους” ανάμεσα στη νεολαία, και αποκρύπτει το σημαντικότερο γεγονός: ότι όλοι αυτοί οι νέοι βρίσκονται στην ίδια δεινή θέση και πρέπει ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους στην εκπαίδευση και στην εργασία.Η απάντηση απέναντι στο νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ ΔΕΝ θα πρέπει να είναι “να μην αναγνωρίζονται τα πτυχία των ΚΕΣ παρά μόνο τα δικά μας των ΑΕΙ”, όπως κάποιοι υποστηρίζουν. Μια τέτοια άποψη, διαχωρίζει και μόνο τους νεολαίους, αντί να τους ενοποιεί απέναντι στο κεφάλαιο και στους εκφραστές του, ώστε να διεκδικήσουν μια άλλη πραγματικότητα. Η απάντηση θα πρέπει να δοθεί από κοινού, από όλους τους φοιτητές-σπουδαστές και από όλους τους νεολαίους που φοιτούν σε κάποιο ΙΕΚ-ΚΕΣ. Η απάντηση και το αίτημα για μια άλλη εκπαίδευση, Ενιαία και αδιάσπαστη, Πανεπιστημιακή ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, θα πρέπει να είναι μαζική. Και θα δοθεί στους δρόμους.Πιο πολύ από ποτέ, είναι αναγκαίο να διεκδικήσουμε, όλοι από κοινού, το πανεπιστήμιο των αναγκών μας: ένα πανεπιστήμιο ενιαίο, δημόσιο και δωρεάν χωρίς ταξικούς-οικονομικούς φραγμούς με ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό, με ενιαίο κύκλο σπουδών και μία σχολή ανά γνωστικό αντικείμενο, χωρίς οριζόντιους (ΙΕΚ, ΚΕΣ, ΑΕΙ, ΤΕΙ, ιδιωτικά..) και κάθετους (3+2, bachelor-master, προαπαιτούμενα) διαχωρισμούς, που να παρέχει πτυχία με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα. Ένα πανεπιστήμιο που να παρέχει γνώση συνολική διαμορφώνοντας έναν ολοκληρωμένο επιστήμονα (και όχι έναν εργαζόμενο με ατομικό φάκελο δεξιοτήτων που θα χρειάζεται να καταρτίζεται κάθε τόσο σε κάποιο ΙΔΒΕ) και να θέτει τους φοιτητές και την έρευνα στην υπηρεσία της κοινωνίας και όχι στις ανάγκες του κέρδους.ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣΑπό τις αρχές του καλοκαιριού, η κυβέρνηση, εκμεταλλευόμενη τη συγκυρία της λήξης της θητείας των πρυτανικών αρχών σε διάφορα ιδρύματα ανά την Ελλάδα (ένα από αυτά ήταν και το Πολυτεχνείο Κρήτης), θεώρησε ότι βρήκε έναν «ανώδυνο» τρόπο ώστε να αρχίσει η εφαρμογή και η «νομιμοποίηση» του νόμου-Πλαίσιο μέσα στις σχολές: την διενέργεια των Πρυτανικών Εκλογών σύμφωνα με την νέα διάταξη του νόμου.Οι πρυτανικές εκλογές του νόμου πλαίσιο σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται να είναι πιο «δημοκρατικές» από ότι οι προηγούμενες. Πλέον συμμετέχουν στις εκλογές όλοι οι φοιτητές και όχι εκλέκτορες αυτών που ορίζονται από τις παρατάξεις (ανάλογα με τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών), όπως γινόταν μέχρι τώρα. Σε δεύτερη ανάγνωση, βλέπουμε ότι αυτή η περίφημη «δημοκρατικότητα» είναι επιφανειακή, και λειτουργεί ως πέπλο κάλυψης της εξ ορισμού αντιδημοκρατικής φύσης του θεσμού των πρυτανικών αρχών.Συγκεκριμένα, όσο η εκλογή του οργάνου διενεργούνταν με εκλέκτορες φοιτητών, αυτό που ουσιαστικά συνέβαινε ήταν ένα κομματικό παζάρι ανάμεσα στους εκάστοτε υποψήφιους και τις καθεστωτικές παρατάξεις. Στο νέο νόμο, με την πρόφαση της αντιμετώπισης της διαπλοκής εισάγεται η καθολική ψηφοφορία. Αυτό όμως δεν εμποδίζει με κανένα τρόπο το παζάρι ανάμεσα στους υποψήφιους πρυτάνεις και τις καθεστωτικές παρατάξεις. Δηλαδή ότι γινόταν και παλιά με τις διαπλεκόμενες ΠΑΣΠ και ΔΑΠ θα συνεχίσει να γίνεται- μόνο που τώρα δεν θα “ξεμπροστιάζονται” γιατί θα ψηφίζουν μυστικά.Η αποθέωση της ψευτο-δημοκρατίας του νόμου είναι ότι όσοι φοιτητές κι αν ψηφίσουν (είτε ένας, είτε δύο, είτε όλοι) οι ψήφοι τους επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα το ίδιο με πριν (τον καιρό των εκλεκτόρων), δηλαδή κατά 40%. Από την πλευρά του πρύτανη βέβαια, αυτή η επίπλαστη δημοκρατικότητα που στολίζει τον τρόπο εκλογής του, του δίνει το δικαίωμα να (συνεχίσει να) κάνει ότι θέλει μέσα στο ίδρυμα χωρίς να σέβεται τις αποφάσεις των Συλλόγων.Τελικά το ζήτημα είναι ότι όσο κι αν προστεθούν στις πρυτανικές εκλογές κάποιες μικρές νότες επιφανειακής δημοκρατίας, δεν γίνεται καμία ουσιαστική αλλαγή αφού δεν αλλάζει ο θεσμός του οργάνου-ενός οργάνου που εξ ορισμού έχει για αποστολή του την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής στα πανεπιστήμια. Επιπλέον, η (απόλυτη) εξουσία που δίνεται στις πρυτανικές αρχές, και στη Σύγκλητο, δεν αφήνει περιθώρια για κανέναν έλεγχο και αμφισβήτηση από τους φοιτητές. Αντίστοιχα και στα υπόλοιπα όργανα συνδιοίκησης η φοιτητική εκπροσώπηση είναι τόσο μειοψηφική που ουσιαστικά δεν επηρεάζει τα πράγματα.Το πιο τρανταχτό παράδειγμα του «δημοκρατικού» θεσμού της πρυτανείας, βρίσκεται στο Πολυτεχνείο Κρήτης και είναι ο Ιωακείμ Γρυσπολάκης: Το σκηνικό της 3ετούς χούντας του στο Πολυτεχνείο, περιλαμβάνει ενέργειες όπως: Κατάργηση της εμβόλιμης εξεταστικής, κατάργηση του επιδόματος στέγασης για τους οικονομικά αδύναμους φοιτητές, κατάργηση του εκπροσώπου του ενιαίου συλλόγου στη σύγκλητο, ξύλο από ΜΑΤ σε πορεία του φοιτητικού συλλόγου έξω από το κτήριο Παπαδοπέτρου, δεκάδες απόπειρες ψήφισης της μεταρρύθμισης μέσα στα όργανα συνδιοίκησης και πολλά άλλα.Ο ρόλος ενός πρύτανη (όσο «καλό» ή «κακό» και να είναι αυτό το πρόσωπο) είναι συγκεκριμένος και προδιαγεγραμμένος: είναι ο «εφαρμοστής» και «διαχειριστής» των μεταρρυθμίσεων που επιβάλλει το εκάστοτε υπουργείο. Ο πρύτανης είναι, εκ της φύσεως του θεσμού του, επιφορτισμένος με το καθήκον της διαχείρισης των ερευνητικών και των κονδυλίων του σημερινού επιχειρηματικού πανεπιστημίου.Όντας ουσιαστικά «ηγέτης» του πανεπιστημίου αυτού, δεν μπορεί παρά να είναι υπάκουος στις ανάγκες της αγοράς και στις επιταγές της (εκάστοτε) κυβέρνησης. Αντίθετα στην ύπαρξη αυτού του συγκεντρωτικού και αντιδραστικού θεσμού, πιστεύουμε πως όλα τα διοικητικά, εκπαιδευτικά και ερευνητικά θέματα του πανεπιστημίου πρέπει να ελέγχονται από το σύνολο των φοιτητών, των καθηγητών και των εργαζομένων του ιδρύματος, με γενικές συνελεύσεις και άμεση δημοκρατία.Όσον αφορά γενικά τις πρυτανικές εκλογές (είτε τις πρώην είτε τις νυν) πρέπει να σημειωθεί το εξής: δημοκρατικό δεν είναι να μπορούν όλοι οι φοιτητές να ψηφίζουν κάθε τέσσερα χρόνια μια αρχή που ποτέ δεν βρέθηκε στο πλευρό του φοιτητικού κινήματος, και να εισέρχονται σε παζάρια διαχείρισης και ενσωμάτωσης. Αντίθετα, πραγματικό κύτταρο δημοκρατίας αποτελούν οι γενικές συνελεύσεις και οι ζωντανές διαδικασίες του αγώνα που εδώ και τόσο καιρό με συντριπτικό τρόπο αντιπάλευαν το νόμο-Πλαίσιο και τις πρυτανικές εκλογές ως κομμάτι αυτού.Τέλος, μπορεί η ψήφιση ενός πρύτανη στα ΠΣΕ, μετά από συλλογική απόφαση των φοιτητών, να ήταν δικαίωση για τους αγώνες των φοιτητών (αφού δεσμεύτηκε ότι δεν θα ιδρυθούν ΠΣΕ στο Π.Κ.) αλλά σήμερα είμαστε πεισμένοι πως τους νόμους δεν μπορεί να τους ρίξει κάποιος πρύτανης ή κάποιο Συμβούλιο της Επικρατείας. Τους νόμους μπορεί και είναι σε θέση να τους ρίξει το φοιτητικό κίνημα, με μαζικές γενικές συνελεύσεις, με νικηφόρους, διαρκείς και ανυπότακτους αγώνες.ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΞέρουμε ότι οι πρυτανικές εκλογές είναι αναπόσπαστο κομμάτι του νόμου πλαίσιο και όποιος συμμετέχει και υπερασπίζεται αυτές στηρίζει το σύνολο της πολιτικής αυτής. Έτσι, όταν από τις αρχές του καλοκαιριού ανακοινώθηκε η διενέργεια των πρυτανικών εκλογών, μέσα από διαδικασίες συνελεύσεων-καταλήψεων-διαδηλώσεων αντισταθήκαμε στην πραγματοποίησή τους ως εφαρμογή του νόμου-Πλαίσιο, σε συντονισμό και με τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους ανά την Ελλάδα, που βρίσκονταν στην ίδια θέση.Αυτή τη στιγμή, το φοιτητικό κίνημα στο Πολυτεχνείο Κρήτης καλείται να πάρει μια πολύ σοβαρή απόφαση. Ο υποψήφιος πρύτανης Γρυσπολάκης για άλλη μια φορά εκβιάζει ωμά το φοιτητικό Σύλλογο δηλώνοντας πως «ή θα γίνουν πρυτανικές ή θα κηρύξει lock out στο ίδρυμα», και ενώ διακυβεύονται για τους φοιτητές η εξεταστική, και για τους εργαζόμενους οι μισθοί τους.Απέναντι, λοιπόν, σε πραγματικά υλικά συμφέροντα των φοιτητών και των εργαζομένων, και με την εντολή της κυβέρνησης, ο πρύτανης Γρυσπολάκης για άλλη μια φορά «πυροβολεί». Το ότι δεν υποκύπτουμε στους εκβιασμούς του Γρυσπολάκη (για πολλοστή φορά) είναι το μόνο σίγουρο. Οι φοιτητές, πάμπολλες φορές, έχουμε αμφισβητήσει απ’ τη ρίζα τους τις επιλογές του Γρυσπολάκη, που έρχονται κατευθείαν από τα κυβερνητικά επιτελεία. (Άλλωστε δεν είναι τυχαίες οι δηλώσεις βουλευτών της ΝΔ υπέρ των πρυτανικών και του Γρυσπολάκη και ενάντια στους φοιτητές). Ο στόχος μας παραμένει ένας, ξεκάθαρος και κατοχυρωμένος από εκατομμύρια γενικές συνελεύσεις εδώ και παντού: ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ-ΠΛΑΙΣΙΟ.clip_image004Στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, όμως, το όχημα του φοιτητικού κινήματος, για την επίτευξη του παραπάνω στόχου, δεν μπορεί, πια, να είναι το μπλοκάρισμα των πρυτανικών εκλογών, αυτών καθ’ αυτών- ως κομμάτι του νέου νόμου. Είμαστε υποχρεωμένοι να αναγνώσουμε την εξής πραγματικότητα: πανελλαδικά και εδώ, σε όλες τις σχολές, οι φοιτητές, έχοντας ήδη «βεβαρημένο» παρελθόν χαμένων εξεταστικών και εξαμήνων, και απέναντι στο υλικό τους συμφέρον, μπαίνουν στα αμφιθέατρα για να γράψουν εξεταστική, χωρίς, εντωμεταξύ, να ξεχνάνε καθόλου τον αγώνα που έδωσαν και θα δώσουν ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Τη δεδομένη χρονική στιγμή ο πανελλαδικός συντονισμός των συλλόγων για να προχωρήσουν άμεσα σε νικηφόρες καταλήψεις και διαδηλώσεις- οι οποίες θα τρίξουν τα θεμέλια των μεταρρυθμίσεων και της κυβέρνησης- κρίνεται ανέφικτος.Θεωρούμε, πως η ουσιαστική και νικηφόρα ρήξη –πρόσωπο με πρόσωπο- του κινήματος με την κυβέρνηση, είναι υπαρκτή και «σιγοβράζει» στη συλλογική συνείδηση όλων των φοιτητών. Το σε ποια ακριβώς συγκυρία αυτή η ρήξη θα ξεσπάσει έχει τεράστια πολιτική σημασία: η ρήξη πρέπει να είναι ολομέτωπη, με όλες μας τις δυνάμεις, πανελλαδικά συντονισμένη, να εκμεταλλεύεται τις υπόλοιπες κοινωνικές συγκρούσεις (ακρίβεια, ασφαλιστικό, απεργίες κλπ) και να έχει ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.Επομένως, δεν υποχωρούμε. Είμαστε και θα είμαστε εδώ για να ρίξουμε τους νόμους της κυβέρνησης που αντιτίθενται στα συμφέροντα μας. Θεωρούμε πως αμέσως μετά την εξεταστική, και ξεκάθαρα αυτό θα επιδιώξουμε, με τους φοιτητικούς συλλόγους πανελλαδικά σε κατεύθυνση καταλήψεων και κινήματος, και με αναταράξεις στο χώρο της εργασίας, το φοιτητικό κίνημα θα δώσει και πάλι μαζικό και δυναμικό παρόν ενάντια στην αντι-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Και θα νικήσει.ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

  • ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ.
  • ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΙΣΟΤΙΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΤΥΧΙΩΝ ΤΩΝ ΚΕΣ ΜΕ ΤΩΝ ΑΕΙ
  • ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΠΡΟΤΥΠΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ.
  • Να ανατραπούν οι νόμοι για αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ.
  • Να μην αναθεωρηθεί το Σύνταγμα και το άρθρο 16. Όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
  • Κάτω ο νέος νόμος για το ασφαλιστικό.
  • Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα,συγκοινωνίες για όλους. Αύξηση των δαπανών για όλες τις κοινωνικές ανάγκες.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

"Sponsored links"

  • Ενιαία Δημόσια και Δωρεάν Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση για όλους.
  • Ένα ενιαίο πτυχίο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό, μοναδική προϋπόθεση για την εύρεση δουλειάς.
  • Εκπαίδευση και έρευνα για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και όχι της κερδοφορίας. Έλεγχος από τις γενικές συνελεύσεις φοιτητών-καθηγητών- εργαζομένων.
  • Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους, αύξηση των αποδοχών για να ζει ο καθένας αξιοπρεπώς από μια και μόνο δουλειά, όχι στην ημιαπασχόληση και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.(κατάργηση ΔΠΥ, ΑΣΕΠ, σύμβαση έργου, το καθεστώς ωρομίσθιων, άνοιγμα οργανικών θέσεων για τους απόφοιτους των καθηγητικών σχολών). Όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό.

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις