Είναι τελικά «σκουπίδια»; Δημιουργικές Γέφυρες [ομάδα κατασκευών]: φτιάχνοντας έργα από άχρηστα υλικά

Κανένα σχόλιο

Αντικείμενα που πετάμε στα σκουπίδια, τα οποία, έχοντας εξυπηρετήσει τον σκοπό τους, παύεται ο λόγος ύπαρξής τους επειδή καταναλώθηκαν: είναι άχρηστα πια. Αντικείμενα τα οποία οφείλουν να πεταχθούν για ν’ αντικατασταθούν από άλλα σε έναν αέναο κύκλο παραγωγής και κατανάλωσης που διαβρώνει την όποια αξία του αντικειμένου αυτού καθαυτού.

Αντικείμενα της μαζικής κατανάλωσης σε μια μαζική κουλτούρα. Αυτά είναι τα αντικείμενα που η ομάδα κατασκευών στις Δημιουργικές Γέφυρες επαναδιαπραγματεύεται δίνοντας νέα αξία στην ύπαρξή τους, δημιουργώντας νέες χρήσεις μέσω της σύνθεσης, της επαναδιαμόρφωσης της μορφής τους, σ’ ένα κολάζ δημιουργικό όπου το μαζικό μετατρέπεται σε συστατικά, κομμάτια ενός έργου, το παζλ μίας ατομικής έκφρασης, της προσωπικότητας του καθενός που δεν παρατηρούμε, που χάνεται κι αυτή πολλές φορές, μέσα σε μια μαζική κοινωνία.

"Sponsored links"

image image image

Ιωάννα Αποστολάτου: «Βρήκα πολύ δημιουργική και πολύ έξυπνη τη διαδικασία, υλικά που προορίζονται για τα σκουπίδια, που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε μια άλλη χρήση τους, να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι δημιουργικό, κάτι καλλιτεχνικό και να περάσουμε κι ένα μήνυμα. Παίρνουμε υλικά, κυρίως ανακυκλώσιμα, τα έχουμε απλώσει όλα εδώ μπροστά μας, και ότι εμπνέει τον καθένα ή καθεμία, το χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε, από κοσμήματα, από διακοσμητικά, κηροπήγια»

Κάθε αντικείμενο έχει και την ιστορία του: από το ποιον χρησιμοποιήθηκε, τη στιγμή που έπαυσε να εξυπηρετεί τον σκοπό του, υπό ποιες σκέψεις και συναισθήματα καταναλώθηκε. Κάθε καινούργιο αντικείμενο είναι μία σύνθεση λοιπόν ιστοριών: άγνωστων για όλους, επειδή τα αρχικά αντικείμενα είναι αντικείμενα μαζικά – πανομοιότυπα, υλικά χρηστικά χωρίς ιδιαιτερότητα, γιατί δύσκολα κάποιος μπορεί να δεθεί συναισθηματικά μαζί τους επειδή είναι τόσο κοινά. Κάθε καινούργιο αντικείμενο είναι μία νέα ιστορία: η ιστορία των ατόμων που συνθέτουν και δημιουργούν ιδιαιτερότητα εκεί που δεν υπήρχε, συναισθηματικό δέσιμο εκεί που δεν επέτρεπε η μορφή του αντικειμένου να γίνει φανερή.

image image

Γωγώ Τάκη: «Μ’ αρέσει πολύ η ιδέα ότι νέοι άνθρωποι ασχολούνται με δημιουργικά πράγματα και περνούνε μηνύματα στον υπόλοιπο κόσμο που ενδεχομένως να τα ‘χει και στο μυαλό αλλά δεν είχε το ερέθισμα για να τα σκεφτεί περισσότερο και να τα εκφράσει. Είμαστε μια πάρα πολύ ωραία ομάδα, αγαπημένοι, με κοινά θέλω σ’ αυτό το κομμάτι και είναι πάρα πολύ ευχάριστο όλο αυτό που γίνεται. Το αντικείμενο αυτό που βλέπεις τώρα, ήθελα να είναι αστείο. Ο κόσμος έχει πλάκα. Η ζωή μπορεί να έχει και πλάκα και το γέλιο είναι πολύτιμο».

image Είναι οι χαμένες ιστορίες μίας μαζικής κουλτούρας που επαναδιαπραγματεύονται μέσω της αλλαγής της χρήσης, αλλάζοντας και την αξία, κομματιάζοντας το μαζικό, δίνοντάς του αυτό που καλά έκρυβε: την προσωπικότητά του. Και το άχρηστο φανερώνεται ως χρηστό, το άδειο γεμίζει νόημα.

Σιμεόνε: «Το κάνω αυτό γιατί… κάποιος μου ζήτησε να ανέβω εδώ να δω, και είμαι πολύ ευτυχισμένη που τελικά ανέβηκα! Είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι δημιουργικό, αυτά εδώ που φτιάχνω για το φεστιβάλ, και γι’ αυτό το ευχαριστιέμαι πάρα πολύ».

Αυτές οι σκέψεις μας δημιουργήθηκαν κοιτάζοντας τα εκθέματα της πολυμελής ομάδας κατασκευών στις «Δημιουργικές Γέφυρες». Αυτά μας ήρθαν στο μυαλό μιλώντας με κάποια από τα μέλη της ομάδας, εξηγώντας μας τους λόγους για τους οποίους δραστηριοποιήθηκαν, για να μας δείξουν κάποια από τα έργα τους, αυτά που αφιερώνοντας χρόνο, σκέψη, φαντασία, τους έδωσαν προσωπικότητα. Έργα τα οποία πρόκειται να εκτίθενται καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ (14 – 23 Νοεμβρίου) στον χώρο που θα συμβεί (Εισοδίων 7) και θα διατίθενται σε μία πολύ συμβολική τιμή.

Ξανθή Κότου: «Έχουμε δημιουργήσει μια ομάδα από εθελοντές που έρχονται να κατασκευάσουν πράγματα χρησιμοποιώντας σκουπίδια ή ανακυκλώσιμα υλικά. Ο σκοπός είναι να εκτεθούν και να διατεθούν κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ. Όλοι θα μπορούσαν να δουν και κάπως αλλιώς τα πράγματα πριν τα πετάξουν. Κάτι που θεωρείται για τους πολλούς σκουπίδι, αν το κοιτάξεις λίγο διαφορετικά, θα μπορούσε να το επαναχρησιμοποιήσεις δίνοντάς του μία άλλη μορφή».

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις