Ποινικοποίηση της ζωής

Κανένα σχόλιο

Είναι άραγε ένοχος όποιος προκαλεί αγανάκτηση στον κόσμο; Τότε ένοχοι είναι και όλοι οι αστυνομικοί εκτός από τους όποιους «κουκουλοφόρους». Για νέους «τέντυ μπόυς» ψάχνουν; Οπισθοδρόμηση της ελληνικής κοινωνίας. Πρωτοφανής απόφαση για τις κουκούλες προκαλεί αναστάτωση στον κοινωνικό ιστό. Ποινικοποίηση μιας ολόκληρης κοινωνίας και αδυναμία ξεχωρίσματος μεταξύ δικαίων και αδίκων. Σκανάρισμα του καθένα για οτιδήποτε και οπουδήποτε.

Του Φίλιππου Ζάχαρη

"Sponsored links"

Σκλήρυνε την στάση της η κυβέρνηση μετά από την γενική κατακραυγή για έλλειψη ασφάλειας που κυριαρχεί στον κόσμο μετά τα πρόσφατα γεγονότα στο Κολωνάκι, τον Βύρωνα και αλλού στην Αττική αλλά και στην Περιφέρεια όπου η παντελής απουσία του κράτους προκαλεί διαμαρτυρίες και ενστάσεις. Οι αποφάσεις είναι βεβιασμένες και προκαλούν εκ νέου σάλο. Η ποινικοποίηση της «κουκούλας», οι συλλήψεις και όχι οι προσαγωγές πολύ περισσότερα προβλήματα μπορεί να δημιουργήσουν παρά να επιλύσουν.

Το θέμα της βίας στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα δεν λύεται με τέτοιου τύπου διατάγματα που ενδέχεται να προκαλέσουν κοινωνική αναταραχή καθώς οι ατομικές ελευθερίες κινδυνεύουν. Και φυσικά δεν μιλάμε για τις ζημιές σε καταστήματα και περιουσίες που σαν δήθεν «επαναστατική» πρακτική μόνο αποστροφή προκαλούν στον πολίτη, ούτε βέβαια και για την αύξηση της εγκληματικότητας που προέρχεται από την ανεξέλεγκτη οπλοφορία. Μιλάμε για την ενοχοποίηση μιας ολόκληρης γενιάς ως νέους «τέντυ μπόυς» που επειδή φορούν κουκούλα, αυτόματα χαρακτηρίζονται αυτόματα ως τρομοκράτες. Αυτές οι κινήσεις που επιχειρούν να τινάξουν στον αέρα την όποια δημοκρατική διάρθρωση δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αποφέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Αλήθεια, ο οποιοσδήποτε επιχειρήσει να φορέσει έστω και για πλάκα κουκούλα, θα οδηγείται στον εισαγγελέα;

Τι είδους παραβίαση των ατομικών ελευθεριών είναι αυτό; Έχουν σκεφτεί από την κυβέρνηση τις επιπτώσεις στον κοινωνικό ιστό; «Από το μαλλί και στον κουρέα…» θυμίζουν όλα αυτά που προέρχονται κυρίως από την ανικανότητα του κράτους να αντιμετωπίσει την όποια κοινωνική δυσφορία που εκφράζεται ακόμη και με αυτές τις ούτως ή άλλως απορριπτέες ενέργειες. Πολλά χρόνια πίσω γυρίζει η κοινωνία όταν η κουκούλα θεωρείται περίπου ως φονικό όπλο και οι κάτοχοί της οδηγούνται με συνοπτικές διαδικασίες στη φυλακή. Αυτού του είδους οι κινήσεις έχουν ήδη ξεσηκώσει τον νομικό κόσμο της χώρας που αρνείται να συνδράμει σε τούτο τον ολοκληρωτισμό.

Αν στην Ελλάδα η βία έχει ξεπεράσει τα όρια σε αυτό δεν φταίνε οι νέοι που θα είναι και τα πρώτα θύματα. Αν το κράτος είναι ανίκανο να αντιμετωπίσει την παραβατικότητα δεν φταίνε οι «ξένοι» που στοχοποιούνται επειδή κάποιος από αυτούς πέρασε στην παρανομία. Το κράτος με αυτού του είδους τις αποφάσεις που περιστέλλουν τις ατομικές ελευθερίες, το μόνο που πετυχαίνει είναι να οδηγεί στο απόσπασμα την νεολαία που συνήθως εκφράζεται με μεγαλύτερο αυθορμητισμό. Διότι η νεολαία δεν μπορεί να μπαίνει στο στόχαστρο με τέτοιου είδους ξαφνικές αποφάσεις επειδή τάχα «ο κόμπος έφτασε στο χτένι» και οι έκνομες πράξεις πρέπει να σταματήσουν εδώ και τώρα. Εξάλλου παρανομία υπάρχει παντού.

Δεν είδαμε να καταδικάζεται ολόκληρο το αστυνομικό σώμα όταν αφαιρέθηκε η ζωή ενός παιδιού τον περασμένο Δεκέμβρη. Δεν είδαμε να παίρνονται δραστικά μέτρα μετά την ανεξέλεγκτη χρήση όπλων από αστυνομικούς σε βάρος νεαρών μαθητών ούτε νομοθετήματα του τύπου «οποίος αστυνομικός θα πυροβολεί αδιακρίτως και συλλαμβάνεται, θα οδηγείται με τη μία στη φυλακή». Ή μήπως ο πυροβολισμός έστω και για εκφοβισμό από αστυνομικό δεν είναι άσκηση βίας και πρόκληση του δημόσιου αισθήματος; Τουναντίον, είδαμε το επίσημο κράτος να αποκρύπτει τέτοια περιστατικά και να τα συγκαλύπτει πίσω από τις όποιες αναποτελεσματικές ΕΔΕ. Είδαμε υπουργούς να αφήνουν τις πόλεις ανυπεράσπιστες και να κρατούν την αστυνομία σε απόσταση επειδή, λέει, «η οργή των νέων έπρεπε κάπου να εκτονωθεί». Οι κουκούλες τότε που ήταν;

Ή μήπως μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου έπρεπε να αφεθεί η εκδήλωση μιας άτυπης ρεβάνς σε βάρος της αστυνομίας; Δεν είναι παιχνίδια οι φόνοι, ας σοβαρευτούν καμιά φορά. Δεν παίζουν με την υπόληψη μιας ολόκληρης κοινωνίας που αγανακτεί απέναντι στην ανεξέλεγκτη αστυνομική βία. Ούτε ποινικοποιούν μέσα όπως η κουκούλα, που σε τελευταία ανάλυση δεν είναι φονικό όπλο. Γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να ποινικοποιηθεί και το αστυνομικό πηλίκιο! Ή ακόμη και οι άνδρες της αντιτρομοκρατικής ή των ειδικών σωμάτων ασφαλείας που φωτογραφίζονται με τις κουκούλες σε κάθε σοβαρή σύλληψη! Ας αφήσουμε όμως τα χωρατά.

Οι ατομικές ελευθερίες στην χώρα όπου τα πάντα αντιμετωπίζονται με έλλειψη σοβαρότητας κινδυνεύουν και όσες προσπάθειες έχουν καταβληθεί με τα χρόνια απειλούνται με διαγραφή. Απομένει να δούμε πόσο θα αντέξει ο ελληνικός λαός τις εκάστοτε προκλήσεις και πως θα αντιδράσει. Γιατί από νομοθετήματα και δικαστικές αποφάσεις έχει χορτάσει, όμως ούτε οι περιουσίες του προστατεύτηκαν ούτε με την καταστολή έγιναν διακρίσεις μεταξύ νομιμοφρόνων και παρανομούντων. Κοινώς, ο καθείς είναι ένοχος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Και ειδικά όταν φορά κουκούλα. Προσοχή.

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live