Τα μικρομεσαία οικονομικοκοινωνικά στρώματα και η ανανεωτική αριστερά

1 Σχόλιο

Στον ασαφή παραπάνω προσδιορισμό, νομίζω πως περιέχονται, π.χ., η πλειοψηφία των ελευθέρων επαγγελματιών (γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, συμβολαιογράφοι, υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι κ.λπ.), η πλειοψηφία των εμπόρων και βιοτεχνών (που δεν είναι μέλη του Συνδέσμου βιομηχάνων και των σούπερ μάρκετ, πολυκαταστημάτων), καθώς και μια φέτα των επί μισθώ εργαζομένων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα της οικονομίας και υπηρεσιών που οι αποδοχές τους ξεπερνούν τον μέσο όρο των αποδοχών του κλάδου – δεν μιλώ για μέλη Δ.Σ., προέδρους, μάνατζερ που τους λένε, που οι μηνιαίες αποδοχές του ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ, ξεπερνάνε κατά πολύ τα έσοδα και της πλειοψηφίας των εμποροβιοτεχνών.

Του Δημήτρη Κυριαζή

"Sponsored links"

Όλοι αυτοί, καλύπτουν με κάποια άνεση τις ανάγκες μιας οικογενειακής ζωής (κατοικία, διατροφή, εκπαίδευση, υγεία, καλοκαιρινές διακοπές, διασκέδαση με μέτρο…), μπορεί να διαθέτουν και εξοχική κατοικία, έχουν κάποιες καταθέσεις σε τράπεζες ή μετοχές…, μπορεί οι εμποροβιοτέχνες πιότερο να κινούν τις επιχειρήσεις τους με τραπεζικά δάνεια.

Νομίζω, όμως, ότι το βασικό στην εποχή μας χαρακτηριστικό, γνώρισμα, αυτής της οικονομικο – κοινωνικής ομάδας, παρασυρμένης, καλύτερα ντοπαρισμένης, από το ασταμάτητο με όλα τα ΜΜΕ μπλα μπλα μπλα… των αεριτζήδων, απατεώνων του χρημαστηριακο – τραπεζιτικού κεφαλαίου, είναι η λαχτάρα, η δίψα… για γρήγορο πλουτισμό και πέσανε «με τα μούτρα» στο Χρηματιστήριο, στις μετοχές κ.λπ., βέβαιοι, ότι, όπου να ‘ναι, «θα πιάσουν την καλή», χωρίς και να πολυκαταλαβαίνουν τη δαιδαλώδη λειτουργία των χρηματιστηρίων…

Τάσσονται υπέρ ενός δημοκρατικά οργανωμένου κράτους ώστε να μπορούν να διεκδικούν επίλυση των αιτημάτων τους, ιδιαίτερα η επί μισθώ εργαζόμενη υπαλληλία, βέβαια, χωρίς βίαιες ταξικές συγκρούσεις. Πολιτικά, είναι στην πολλή μεγάλη τους πλειοψηφία ενταγμένα στο «δικομματισμό» με κάποιο ποσοστό τους να πηγαινοέρχεται από ένα άλλο κόμμα και «ιδανικό» τους οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις.

Επαληθευτήκανε οι προσδοκίες, επιδιώξεις αυτών των στρωμάτων; Σε μικρό ποσοστό τους, πιστεύω πως ναι. Μπορεί, εμποροβιοτέχνες να ξεπετάχτηκαν με τα δάνεια που πήρανε, μπορεί κάποιοι, από τύχη ή ατσιδοσύνη, να τα «οικονομήσανε» από το χρηματιστήριο… Αλλά η πολύ μεγάλη πλειοψηφία, ΟΧΙ! Ζημιώθηκε! Για παράδειγμα: τα σαράντα τόσα δις ευρώ που «χαθήκανε» κατά το 1999 στο χρηματιστήριο, αυτά τα στρώματα τα χάσανε – για να τα τσεπώσουν οι μεγαλοκεφαλαιούχοι που καθορίζουν και την πορεία των χρηματιστηρίων… Στη συνέχεια, μετά την κοπιώδη, κάποια, άνοδο του χρηματιστηρίου μας, ξανά η τωρινή κατρακύλα με απώλεια, μέχρι τώρα, του μισού των περιουσιών τους.

Την όλο και αυξανόμενη έμμεση και άμεση φορολογία, αυτά τα στρώματα την πληρώνουνε. Του μεγάλου κεφαλαίου μειώθηκε από 45% στο 35% επί ΠΑΣΟΚ και από το 35 στο 25% επί ΝΔ – η εκκλησία απαλλάχτηκε παντελής πάσης φορολογίας. Η γιγάντωση της ιδιωτικής παιδείας και υγείας με ταυτόχρονη μείωση, υποβάθμιση του δημόσιου τομέα με εσκεμμένη κυβερνητική πολιτική, αυτά τα στρώματα επιβαρύνει. Η εκχώρηση, σωστότερα ξεπούλημα, παραγωγικών τομέων της οικονομίας μας, των πιο σίγουρα κερδοφόρων, στο ξένο κεφάλαιο, αυτά τα στρώματα πλήττει.

Η διόγκωση της ανεργίας, με μείωση της αγοραστικής ικανότητας του λαού μας, πάλι περιορίζει τον κύκλο των εργασιών τους, το τζίρο τους. Γενικά, όπου κι αν ψάξεις στη σημερινή οικονομική διάρθρωση και λειτουργία και κυβερνητική πολιτική και πρακτική του δικομματισμού, το αποτέλεσμα είναι σε βάρος αυτών των στρωμάτων.

Όσο για το παγκόσμιο οικονομικό κράχ που βρίσκεται σε εξέλιξη, δεν είναι κάτι τυχαίο, «μπόρα είναι και θα περάσει». Όχι! Δεν έτυχε! Δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων ανεγκέφαλων, άπληστων, κερδοσκόπων, της «αρπαχτής» κατ’ εξαίρεση, αλλά γιατί αυτός είναι ο καπιταλισμός! HOMMO HOMMINIS LUPUS EST. Οι πολλοί θα «φαγωθούν», κάποιοι θα βγουν πάμπλουτοι και πάει λέγοντας…

Είναι συστατικό, εγγενές στοιχείο που εμφανίζεται στη μια ή την άλλη καπιταλιστική χώρα ή σε παγκόσμια κλίμακα με την άλφα ή βήτα ένταση. Απλή ανάγνωση της ιστορίας του καπιταλισμού το επιβεβαιώνει και στον πιο αδαή ή δύσπιστο.

Όπως φαίνεται, γίνεται συνείδηση σε όλο και ευρύτερα στρώματα των παγκόσμιων πληθυσμών, ότι για ν’ απαλλαγεί η ανθρωπότητα από αυτά τα σαρωτικά «τσουνάμια», την αβεβαιότητα, το συνεχές, αγωνιώδες τζογάρισμα που έχει καταντήσει η ζωή, πρέπει ν’ αντικατασταθεί το ισχύον οικονομικοπολιτικό καθεστώς με καινούργιο που δεν θα εμπεριέχει, θα γεννά τέτοιες καταστάσεις.

"Sponsored links"

Αλλά ας επιστρέψουμε στους «μικρομεσαίους». Ας «σπουδάσουν» τις μέχρι τώρα ζημιογόνες γι’ αυτούς τοποθετήσεις τους στις πολιτικές του δικομματισμού κι ας κάνουν το αποφασιστικό βήμα στην αριστερά, στην ανανεωτική – οκέι είναι τα συμφέροντά τους. Γιατί;

Διότι, η αριστερά έχει στο πρόγραμμά της, βασικοί οικονομικοί κλάδοι και υπηρεσίες, όπως π.χ., Παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, Υγεία, Κοινωνική Ασφάλιση, Ύδρευση, Συγκοινωνίες (ΟΣΕ, Λιμάνια, Ολυμπιακή, Αστικές συγκοινωνίες… ΟΤΕ…), Εκδοτική Τράπεζα, όπως και Εθνική, Ηλεκτρισμός, ό,τι έχει σχέση με την εθνική άμυνα, να είναι δημόσιες επιχειρήσεις. Θα δουλεύουν προς όφελος της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού οι εργατοϋπάλληλοί τους, με βάση και την ευφροσύνη που δημιουργεί η βεβαιότητα της απασχόλησης, θα προσφέρουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους οι μικρομεσαίοι, θ’ απαλλαγούν από τις δαπάνες που προηγούμενα ανέφερα και δεν θα ξανασυμβεί αυτό της απώλειας των κεφαλαίων των ασφαλιστικών τους ταμείων και η απώλεια ή υποβάθμιση των ασφαλιστικών παροχών τους που έγινε με την προς τα ΚΑΤΩ ενοποίηση των ταμείων τους. Με αυτούς τους τομείς δημοσίους, το κράτος θα μπορεί να προσανατολίζει γενικότερα την οικονομική ανάπτυξη και, προπαντός, ν’ αποτρέπει τα οικονομικά κραχ (που και οι μικρομεσαίοι χάνουν τις περιουσίες τους).

Ίσως αντειπεί κανείς, μα το κράτος είναι αντιπαραγωγικό, ανίκανο, διεφθαρμένο. Το σημερινό, ναι. Γιατί τέτοιοι είναι αυτοί που το φτιάξανε και φτιάχνουν, δηλαδή, οι κυβερνώντες. (Ας θυμίσω ότι φίλος, «κολλητός» του Πρωθυπουργού, τοποθετήθησε σε ανώτατες θέσεις με πλαστά πτυχία ανύπαρκτου πανεπιστημίου!). Μια καλή κυβέρνηση, οργανώνει άριστον κρατικό μηχανισμό. Η αριστερά, δεν θα ξεπουλά τα φιλέτα της οικονομίας στο ξένο κεφάλαιο, όπως προπαντός οι σήμερον κυβερνώντες, αλλά θα τ’ αναπτύσσει με ντόπιους πόρους προ όφελος συνολικά της χώρας και των μικρομεσαίων με συμμετοχή τους στην ανάπτυξη.

Ασφαλώς θα προβεί σε πράξεις ανακατανομής του πλούτου υπέρ των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων, αλλά ο κύριος στόχος της θα είναι η ανάπτυξη. Σωστό κοινωνικοπολιτικό σύστημα, δεν είναι εκείνο που παράγει ανέργους έστω κι αν τους επιδοτεί΄ ούτε εκείνο που παράγει απόρους για να τους ελεούν οι φιλανθρωπικές εκκλησιαστικές οργανώσεις ή κυριών και δεσποινίδων αργόσχολων, με οργάνωση εκδηλώσεων για να σκοτώνουν την πλήξη και κουφότητά τους, να επιδεικνύουν τα βαρύτιμα στολίδια και τουαλέτες τους΄ ούτε εκείνο που κλείνει επιχειρήσεις και βγάζει σε «πρόωρη συνταξιοδότηση» με πρόσθετα επιδόματα και αποζημιώσεις όσο μεγάλα κι αν είναι – ανάλογα με τη δύναμη αντίστασης των εργαζομένων – απασχολούμενούς των – όρα ΟΤΕ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ κ.ά.

Σωστό σύστημα είναι εκείνο που η αριστερά προγραμματίζει, ν’ αναπτύξει την οικονομία έτσι, που όλοι θα μετέχουν την παραγωγική διαδικασία, θα διατηρούν την περηφάνια και αξιοπρέπεια της εργασίας και προσφοράς και θ’ αμείβονται ανάλογα με αυτή. Σε αυτές τις δυνάμεις είναι και η θέση των μικρομεσαίων, σε αυτή την πορεία καλούνται να συνεισφέρουν τις ιδέες, τη δυναμικότητά τους, τις εμπειρίες τους, την ευστροφία, την οργανωτικότητά τους και προς ίδιον όφελος και μέσα σε ένα καθεστώς, μία κοινωνία, όπου η ευτυχία του καθενός θ’ αναζητάται, θ’ ανθίζει μέσα στην ευτυχία των πολλών.

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

1 Σχόλιο

  1. Χαράλαμπος

    Τώρα τι έχει να πει ο Αγώνας της Κρήτης για την ‘αριστερή’ κυβέρνησή μας; Έχετε καταλάβει κάτι;

    Δεν έχει σημασία η πολιτική και οικονομική ιδεολογία ενός ανθρώπου, αλλά το κατά πόσον σέβεται τους γύρω του και ιδίως τους υφισταμένους του.

    Το να κοπούν οι συντάξεις των ηλικιωμένων (δηλαδή των ανθρώπων που δεν μπορούν δυναμικά να διεκδικήσουν τα δίκαιά τους), και επίσης οι κατασχέσεις σπιτιών του λαού για χρέη μερικών εκατοντάδων ευρώ, δείχνουν την ιδιοσυγκρασία και το μοντέλο αποφάσεων μιας ελίτ η οποία θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει κανείς δεξιά ή φιλελεύθερη.

    Ας αφήσουμε όλοι οι Έλληνες τα ψευδοδιλήμματα (αριστερά, δεξιά) και ας επικεντρωθούμε στην ουσία του πράγματος, το δίπολο Άνθρωπος – Αχυράνθρωπος.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live