Οι Κασσάνδρες του ολέθρου στην Ελλάδα του σκότους!

Κανένα σχόλιο

Του Φίλιππου Ζάχαρη – Σύνδεσμος Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων

Με αυτά και με αυτά, χωλαίνοντας και ασθμαίνοντας, φθάσαμε αισίως στα Χριστούγεννα, με χίλια μύρια προβλήματα φορτωμένοι και με την πεποίθηση ότι τα βάρη θα πολλαπλασιαστούν με το πέρασμα του χρόνου.

Τελειώνει ένα δύσμοιρο 2010 που χαρακτηρίσθηκε από την μόνιμη ζωγραφισμένη απορία στα πρόσωπα των πολιτών για το κατάντημα της χώρας και το ζοφερό της μέλλον. Κλείνει ακόμη ένας χρόνος όχι απλά ταλαιπωρίας αλλά δυστυχίας, όταν στα στόματα όλων η προσφιλής φράση ήταν η οικονομική κρίση και τα παρεπόμενα της. Καρδιοχτύπησαν οι πολίτες και συγκλονίστηκαν με τις «ποινές» που τους επιβλήθηκαν από μια κυβέρνηση επιεικώς αποπροσανατολισμένη και μια αντιπολίτευση που σε μόνιμη βάση αερολογεί με αοριστολογίες.

"Sponsored links"

«Τι είδους κυβέρνηση είναι αυτή;», διερωτούνται συχνά οι πολίτες. «Για ποιο λόγο ήρθε στην εξουσία; Ποια η πραγματική αποστολή της;» Η απάντηση ήλθε μόλις προ ημερών, όταν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Βαγγέλης Βενιζέλος δήλωσε με παρρησία στην Βουλή ότι η κυβέρνηση αυτή «είναι κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, που δεν εξαρτά τις αποφάσεις της από την πλειοψηφία που έλαβε στις βουλευτικές εκλογές!» «Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», λοιπόν, αυτό είναι το καινούργιο σλόγκαν που στοχεύει στην πειθώ και του τελευταίου δύσπιστου. Αυτό είναι το καινούργιο τσιτάτο που πρέπει να αναμασήσουμε, αλλά προπαντός να ασπαστούμε με ευλάβεια.

Αν είναι όμως έτσι, και όλα τα έχει η κυβέρνηση από ανάγκη καμωμένα – εννοώ τις περικοπές και τις μειώσεις μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα – τότε προς τι όλες αυτές οι φωνασκίες, τα μουρμουρητά και οι εσωκομματικές γκρίνιες εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ; Μήπως χρησιμεύουν απλά ως αντίβαρο, προκειμένου να διαφανεί πως και οι ίδιοι δεν συμφωνούν με τις αποφάσεις τους, σε μια εικονική ένδειξη μετριοπάθειας και δικαίου; Και σε τελική ανάλυση, από πότε η κυβέρνηση αυτή αποκαλείται «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», δίδοντας έτσι μια διθυραμβική διάσταση στα έργα και ημέρες της; Ατυχέστατος και αυτός ο όρος από ένα ακόμη κυβερνητικό στέλεχος. Θέλουν να μας πείσουν πως «μπόρα είναι και θα περάσει». Συμφωνώ, ας μας πουν όπως πότε. Γιατί αν είναι να περιμένουμε χρόνια για την πολυπόθητη ευημερία και έχει περάσει η ζωή μας, καλύτερα να μεταναστεύσουμε όπως κάποτε. Και δεν είναι μακριά ο καιρός όπου τα καραβάνια των Ελλήνων θα ψάχνουν αλλού για μια φυσιολογική ζωή. Όσο και να σας φαίνεται απίστευτο.

Να όμως που στην Ελλάδα, το γοργόν και χάριν έχει. Η κυβέρνηση, με την γνωστή πλέον τακτική της περνά τα νομοσχέδια το ένα μετά το άλλο με την διαδικασία του κατεπείγοντος. Στα πλαίσια αυτά, με ψήφους 156 υπέρ και 142 σε σύνολο 298 βουλευτών, υπερψηφίστηκε ο προϋπολογισμός για το 2011. Και όλα παίρνουν τον δρόμο τους αλλά και την πορεία που τους αξίζει. Ο πρωθυπουργός, πάντως, δηλώνει ακόμη αισιόδοξος: «Δηλώνω πιο αισιόδοξος από ποτέ για τον Ελληνισμό και την Ελλάδα. Το 2012 θα μπούμε σε τροχιά ανάπτυξης και το 2013, απαλλαγή απ’ το μνημόνιο. Τα επώδυνα μέτρα είναι πίσω μας πια. Όπως διαψεύσαμε τις εγχώριες και διεθνείς Κασσάνδρες της καταστροφής, έτσι θα τις διαψεύσουμε μέχρι να μας αφήσουν ήσυχους – μέχρι να καταλάβουν πως αυτή η κυβέρνηση, αυτός ο λαός, δεν λυγάει και δεν υποκύπτει».

Τι δηλώσεις και αυτές…Τι μεγαλοστομίες και υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο από τα χείλη του πρωθυπουργού, που λέει πως τα δύσκολα πέρασαν και μια νέα εποχή ξημερώνει για τον ελληνισμό! Αλήθεια, με τέτοιου είδους ρήσεις και ανακοινώσεις πιστεύουν στην κυβέρνηση ότι θα πείσουν τους πολίτες για το αύριο; Οι Κασσάνδρες της καταστροφής, κε Παπανδρέου, είναι ολόκληρος ο ελληνικός λαός που αντιμετωπίζει το αύριο με μεγάλη περίσκεψη και θλίψη! Ετούτος ο κόσμος είναι, αυτός που παγιδεύτηκε στα υποχθόνια σχέδια των πολιτικών, σχέδια που οδήγησαν σε μια Ελλάδα υπερχρεωμένη και αποκαμωμένη, προκειμένου να έρθουν οι ίδιοι μετά να την βγάλουν από το αδιέξοδο με «γενναίες» πολιτικές. Όλοι αυτοί δεν ακούν κάποιες Κασσάνδρες κε Πρωθυπουργέ, απλά δεν βλέπουν κανένα μέλλον στη χώρα που υποθηκεύει για χρόνια όλη της την περιουσία. Αν λοιπόν η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – και αυτό το βλέπει κανείς καθημερινά – είναι «κακές γλώσσες και Κασσάνδρες της καταστροφής», τότε σε ποιους απευθύνεται ο κος Παπανδρέου; Ή μήπως θεωρεί ότι εκατομμύρια πολίτες είναι τόσο αφελείς ώστε να πέφτουν θύματα μερικών μόνο«κακοπροαίρετων»; Και στην μια αλλά και στην άλλη περίπτωση, αυτός που υποτιμάται είναι ο ελληνικός λαός. Αυτός που πληρώνει τα σπασμένα δεκαετιών και καλείται κάθε φορά να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά σε χαλεπούς καιρούς.

Φεύγει λοιπόν και το 2010, ένα ακόμη έτος γεμάτο αποθάρρυνση, κοινωνικό αδιέξοδο και οικονομικό μαρασμό. Να δούμε τι θα γίνει τον επόμενο χρόνο, όπου η κρίση θα κορυφωθεί. Θα δικαιωθούμε, άραγε, για τις κακές  προβλέψεις μας ή μόνο θα επιφορτισθούμε με νέες; Θα αυξηθούν, λέτε, οι Κασσάνδρες του ολέθρου ή πολύ απλά θα επικρατήσει ένας ακόμη άνεμος απαισιοδοξίας, όταν από τα στόματα των κυβερνώντων θα ψελλίζεται μια ακόμη προσπάθεια «νοικοκυρέματος» των οικονομικών σε μια χώρα που χωλαίνει και ασθμαίνει από καιρό; Και σε τελική ανάλυση, πως μέσα σε ένα τέτοιο τοπίο θα γεννηθεί η ελπίδα;

Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους: με αόριστες υποσχέσεις και ευχολόγια, ελπίδα δεν γεννάται. Ούτε ικανοποιείται η κοινή γνώμη με λόγια του αέρα. Τουναντίον, προκαλείται ο κόσμος, που ήδη έχει υποστεί τις συνέπειες μιας αδιέξοδης και «δασκαλεμένης» πολιτικής. Από ποιους; Μα όλους αυτούς που μας τάζουν κατά καιρούς «επιμήκυνση» και «παράταση» της αγωνίας μας. Όλους εκείνους που συνοδεύουν την παράδοση «ρευστού» με την εκ νέου λήψη μέτρων και όπου πάει. Με λίγα λόγια, αυτούς που δοκιμάζουν την αντοχή ενός κράτους που φαίνεται πως έχει καταρρεύσει προ πολλού. Πως λοιπόν να μην γίνουμε όλοι «κακές Κασσάνδρες»; Και τελικά που να βρούμε το κουράγιο για την κάθε είδους «ανάτασή» μας; Μετά από τόσες «ποινές» και «πρόστιμα» που μας χρεώθηκαν για λογαριασμό τους; Ας είναι.

Απλά να πάψουν να μιλούν για την «άλλη Ελλάδα» που θα ανατείλει με την δύση των όποιων αυτοκτονικών πολιτικών. Αυτή δεν θα είναι η Ελλάδα του φωτός και του ήλιου που ονειρεύονται οι Βορειοευρωπαίοι, παρά η Ελλάδα του σκότους και της παρατεταμένης μιζέριας. Ας μην το λησμονούν αυτό οι κάθε λογής αερολόγοι.

phil.zaharis@gmail.com

"Sponsored links"

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live