Πρωτοχρονιά 2011

Κανένα σχόλιο

Του Αντώνη Βγόντζα, δικηγόρου

Βροχερό πρωινό στην Ελούντα. Λίγο πριν φύγει αυτή η χρονιά. Μαζεμένοι κάτοικοι και φίλοι, για να τιμήσουν τη μνήμη του τελευταίου λεπρού της Σπιναλόγκα. Του Μανώλη Φουντουλάκη! Η εκδήλωση περίπου έκλεισε με τη φωνή και το πρόσωπο Του «Ντουφεκάω το στίγμα»!

Καθαρό το πρόσωπό Του. Το βλέμμα του ίσιο και αποφασιστικό. Ήξερε τι ήθελε. Να πολεμήσει τις πιο σκοτεινές φοβίες. Αυτές που χωρίζουν τους ανθρώπους, και στέλνουν στο περιθώριο αρκετούς.

"Sponsored links"

Πρώτα οι Βενετοί οχύρωσαν την Σπιναλόγκα. Οι Τούρκοι άργησαν να την καταλάβουν. Ο πρίγκιπας Γεώργιος, στα χρόνια της Κρητικής Πολιτείας, τη μετέτρεψε σε λεπροκομείο. Οι πρώτες δεκαετίες ήταν δραματικές. Σπίτια για να στεγάσουν την ανθρώπινη δυστυχία δεν υπήρχαν. Οι συνθήκες υγιεινής ανύπαρκτες ή άθλιες.

Πολλοί είχαν μεταφερθεί στο νησί με τη βία. Αρκετοί και με χειροπέδες. Στο λιμανάκι της άφιξης μια επιγραφή έγραφε: «Ο εισερχόμενος να αποθέσει κάθε ελπίδα».

Το 1936 χαράχτηκαν οι πρώτες ελπίδες. Ένας τριτοετής φοιτητής της Νομικής, ο Επαμεινώνδας Ρεμουνδάκης, χτυπήθηκε από την ασθένεια. Οδηγήθηκε στην Σπιναλόγκα. Ίδρυσε την «Αδελφότητα Ασθενών Σπιναλόγκας». Οργάνωσε υπηρεσία καθαριότητας. Δημιούργησε θέατρο και κινηματογράφο. Καφενεία και κουρεία. Για να τα εκμεταλλευτούν οι ίδιοι οι ασθενείς. Φύτεψε δένδρα. Εγκατέστησε ηλεκτρογεννήτρια. Τοποθέτησε μεγάφωνα στους δρόμους για τη μετάδοση κλασικής μουσικής. Ενθάρρυνε τους ασθενείς για επαγγελματική δράση. Να ασχοληθούν με το εμπόριο. Λειτούργησε σχολείο. Με λεπρό δάσκαλο. Εκδόθηκε και σατυρικό περιοδικό!

Για πολλά χρόνια, μετά το 1957 που έκλεισε η Σπιναλόγκα, το νησί βυθίστηκε στη λησμονιά και στην αχόρταγη περιέργεια τουριστών που διψούσαν και έψαχναν για εντυπώσεις. Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Διάλεξα τη φωτογραφία με ξεχωριστή επιμέλεια. Η Σπιναλόγκα είναι και σήμερα χαλάσματα. Οι αποκαταστάσεις είναι τσιγκούνικες. Ο ευκάλυπτος δεν είναι πελώριος όσο τον ξέρουμε κι όσο τον θέλουμε. Το κλήμα έχει πολύ λίγο χώμα για να θεριέψει. Το γιασεμί σκαρφαλώνει πιο γρήγορα στις ξεχασμένες πέτρες. Και το γεράνι κλέβει χρώμα κι ανάσες ανάμεσα στα σκαλοπάτια.

Στα χαλάσματα της «Σπιναλόγκα» των τελευταίων κατορθωμάτων μας υπάρχει χώρος για ελπίδες και όνειρα. Έστω κι αν οι ελπίδες μας μοιάζουν ισχνές και τα όνειρά μας λίγα. Οι ευχές μας μπορούν να τις δυναμώσουν. Και η θέλησή μας να τα πολλαπλασιάσει.

Καλή χρονιά!
Αντώνης Ν. Βγόντζας

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live