Το αόρατο χέρι της αγοράς και η συμμετοχική δημοκρατία

Κανένα σχόλιο

«Ως χαριέν άνθρωπος όταν άνθρωπος ει…» ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ

Ο φιλελεύθερος Φιλόσοφος Άνταμ Σμιθ έχει γράψει ότι ο πλούτος στην κοινωνία δημιουργείται από την ατομική προσπάθεια πλουτισμού και χωρίς να έχει ο ενδιαφερόμενος στο μυαλό του το καλό της κοινωνίας. Παρ’ όλο που αυτή η σκέψη δείχνει να βασίζεται στον ορθολογισμό, αν η κοινωνία αφεθεί στο «αέρατο χέρι της αγοράς» τότε βρισκόμαστε σ’ έναν πρωτόγονο Δαρβινισμό όπου επικρατεί και επιβιώνει ο ισχυρότερος ο οποίος κατατροπώνει τον αδύνατο και τον αφήνει να πέσει μόνος του στον «Καιάδα» της κοινωνικής αναλγησίας και ηθικού ξεπεσμού.

"Sponsored links"

Γράφει ο Μανούσος Γ. Δασκαλάκης

j0399522 Διότι «ο πλούτος των εθνών» δεν δημιουργείται από την ατομική προσπάθεια, αλλά από την εκμετάλλευση της εργασίας από τους εργοδότες όπου ο εργαζόμενος εργάζεται το μισό ωράριο της ημέρας για τον εαυτό του για να αναπαράγει την εργατική του δύναμη, και υπόλοιπο δημιουργεί την υπεραξία της εργασίας που μένει στο ταμείο του εργοδότη σύμφωνα με τον Κάρολο Μαρξ. Δεδομένου όμως ότι και ο Μαρξισμός όπου εφαρμόστηκε ηττήθηκε για χίλιους λόγους που δεν είναι το παρόντος, οι αναζητήσεις ενός σύγχρονου, μη δογματικού αριστερού, πρέπει να είναι ρεαλιστικές γιατί ο άνθρωπος είναι ένα μεγάλο «θηρίο» υπεράνω φιλοσοφικών θεωριών.

Ο ρεαλισμός αυτός δεν μπορεί παρά να αναζητεί την εφαρμογή του πολιτικού φιλελευθερισμού, των δικαιωμάτων, ενός διευρυμένου κράτους πρόνοιας, της συμμετοχικής δημοκρατίας, της συνδιαλλαγής και συνδιαμόρφωσης θέσεων με τα κοινωνικά κινήματα.

Η αγορά δεν πρέπει να λειτουργεί ανεξέλεγκτα αλλά πρέπει να υπάρχει από πάνω της το ισχυρό χέρι της κοινωνίας δια της πολιτικής εξουσίας σε διαρκή έλεγχο. Οι ισχυροί αγροτοβιομηχανικοί συνεταιρισμοί, οι συνεταιρισμοί των μικρών επιχειρήσεων, τα ισχυρά κινήματα των καταναλωτών, οι οικολογικές οργανώσεις, τα ισχυρά συνδικάτα με την ταξική πάλη σε μια κοινωνία ενεργών πολιτών, φέρνει εξισορρόπηση στην αρπακτική βουλιμία του μεγάλου κεφαλαίου για να μην έχει την πολιτική εξουσία όμηρο και όργανό του. Οι συλλογικότητες, η συμμετοχή στα μαζικά κινήματα, οι διεκδικήσεις και η αγωνιστικότητα του λαού οδηγεί σε υποχώρηση την ολιγαρχία.

Όσοι ενδιαφέρονται ας διαβάσουν τα θετικά αποτελέσματα του ΜΑΗ του 68 στο Παρίσι, αν και δεν ήταν κίνημα εξουσίας αλλά ένα ελευθεριακό ξεσήκωμα των φοιτητών και αργότερα των εργατών σε μία καταπιεστική και συντηρητική Γαλλία.

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις