Εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σήμερα στις 19.30 στο Εργατικό Κέντρο από τη περιφερειακή παράταξη “Ανυπότακτη Κρήτη” με θέμα: “Χωροταξικό Κρήτης: Με τις ευλογίες των δανειστών, η Κρήτη στο έλεος των… “επενδυτών””.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν ο Γιάννης Κυριακάκης, περιφερειακός σύμβουλος Ανυπότακτης Κρήτης, ο Μπάμπης Λουκάκης, χημικός μηχανικός και ο Γιώργος Πιαγκαλάκης, πολιτικός μηχανικός.

Η εκδήλωση είναι ανοικτή προς το κοινό.

To άρθρο Εκδήλωση της “Ανυπότακτης Κρήτης” για το Χωροταξικό, τους δανειστές και τους “επενδυτές” εμφανίστηκε στον Αγώνας της Κρήτης.

Ελάτε το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2014 στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης (Λεωφόρος Σοφοκλή Βενιζέλου, Ηράκλειο Κρήτης, τηλ. 2810 282740, 393630) για να ανταλλάξουμε απόψεις σχετικά με τα φυτά των Χριστουγέννων, να εξερευνήσουμε, να παίξουμε και να φτιάξουμε κατασκευές.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνει:

11.00-12.00 Ομιλία στην Αίθουσα Πολυμέσων με θέμα: «Τα φυτά των Χριστουγέννων και των εορτών» από τον Μανώλη Αβραμάκη, βοτανικό του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης.

12.00-14.00 «Κατασκευάζω Χριστουγεννιάτικα στολίδια» με χαρτί και φυσικά υλικά για τους μικρούς και μεγάλους μας φίλους.

13.00-14.00 Στολισμός του Χριστουγεννιάτικου δέντρου.

H γενική είσοδος θα είναι 5 ευρώ, ενώ για τα μέλη του Συλλόγου «Φίλοι του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης» η είσοδος θα είναι δωρεάν.

To άρθρο Σε τι διαφέρει το «Γκι» από το «Ου»; Εκδήλωση για τα χριστουγεννιάτικα φυτά από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας εμφανίστηκε στον Αγώνας της Κρήτης.

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 9 Νοέμβρη στα Χανιά εκδήλωση για τη μάχη που έδωσε ο ΕΛΑΣ στην Παναγιά Κεραμειών ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές. Με μεγάλη συμμετοχή και πλούσιο περιεχόμενο, παλιοί και νέοι αντάμωσαν για να αποδώσουν φόρο τιμής στους αλύγιστους αντάρτες, για να δώσουν το νόημα της συνέχισης του αγώνα και της αντιμπεριαλιστική – αντιφασιστικής πάλης των λαών.

Η εκδήλωση πλαισιώθηκε από ομιλίες του παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ στα Χανιά, αλλά και από τον πολιτιστικό σύλλογο «Κρητικές Μαδάρες» που στόλισε την εκδήλωση με ντόπια ριζίτικα τραγούδια για τη μάχη. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ, Μπάμπης Πετράκης, «η μάχη αυτή –μάχη της Παναγιάς όπως έμεινε γνωστή και ιστορικά- έγινε με μοναδικό σκοπό να χτυπηθεί και να αποδυναμωθεί ο ΕΛΑΣ, ύστερα από συμφωνία των Γερμανών κατακτητών και των Άγγλων “συμμάχων” μας. Οι Ναζί έχοντας χάσει τον πόλεμο και σχεδόν υποχωρήσει σε όλα τα μέτωπα, προτού αποχωρήσουν από τα Χανιά συμφώνησαν να χτυπήσουν τον ΕΛΑΣ, προκειμένου το κενό που θα δημιουργηθεί από την αποχώρησή τους να καλυφθεί από εκλεκτούς αστούς πολιτικούς- εγκάθετους των Άγγλων ιμπεριαλιστών.»

Σε συνέχεια της ομιλίας του αναφέρθηκε στο ιστορικό της περιόδου: «η μάχη των Κεραμειών, που καταγράφηκε στην τοπική ιστορία της Εθνικής Αντίστασης ως μάχη της Παναγιάς, αποτέλεσε το κυριότερο αντιστασιακό γεγονός στο Ν. Χανίων και σε όλη Κρήτη. Διήμερη μάχη εκ παρατάξεως (από τις μεγαλύτερες εκ παρατάξεως μάχη στην Ελλάδα) που ξεκίνησε στις 12 Νοέμβρη το 1944 και ολοκληρώθηκε στις 14, με χαρακτηριστικό στοιχείο την υπερβολική δύναμη πυρός του εχθρού.

Της μεγάλης μάχης προηγήθηκαν μάχες με τους ναζιστικούς κατακτητές στις περιοχές Αχλάδες, Αλετρουβάρι, Λούλος και Μυλωνιανά Βαρυπέτρου. Στη μεγάλη αυτή σύγκρουση που συμμετείχαν ο ΕΛΑΣ Χανίων και ένας λόχος του ΕΛΑΣ Ρεθύμνου με λιγοστούς Ηρακλιώτες, το μήκος σύγκρουσης με τον εχθρό έφτανε από τους Κάμπους δυτικά μέχρι το Κλεφτοπέραμα ανατολικά, συνολικό μήκος 15 χιλιομέτρων. Η δύναμη του ΕΛΑΣ που κατείχε τις θέσεις Κάμπους-Λούλο-Αχλάδες-Παναγιά-Κλεφτοπέραμα-Δέπλα μέχρι τον αμαξωτό δρόμο Φουρνέ-Μεσκλών δεν ξεπερνούσε τους 1000 άνδρες, ενώ στη μάχη δεν πήραν μέρος πάνω από 650 άνδρες, αφού το 3ο Τάγμα στα δυτικά δεν δέχτηκε επίθεση. Επίσης στη μάχη πήραν μέρος έφεδροι του ΕΛΑΣ και μεμονωμένοι κάτοικοι της περιοχής. Η ΕΟΚ (Εθνική Οργάνωση Κρήτης – ένοπλη οργάνωση που στηριζόταν από αστούς πολιτικούς και είχε συνταχθεί με τη βοήθεια των Άγγλων) άφησαν αφύλακτους τους τομείς που είχαν αναλάβει και έγιναν καπνός. Το ίδιο και το σύνταγμα του Βελεγρή, ευχόμενοι την ήττα του ΕΛΑΣ και την οριστική διάλυσή του.

Στην μάχη αυτή ο ΕΛΑΣ δε διέθετε ούτε ένα πυροβόλο όπλο, ούτε ένα όλμο. Από ελαφρύ οπλισμό διέθετε 4 βαριά πολυβόλα, 20 οπλοπολυβόλα και άλλα τόσα περίπου λιανοτούφεκα και λιγοστές σφαίρες, απέναντι σε ένα εχθρό που ήταν οπλισμένος σαν αστακός. Η δύναμη πυρός δεν επαρκούσε σε μια τέτοιου εύρους φονική επίθεση, στην οποία οι ναζί υποστηρίζονταν από περίπου 50 πυροβόλα όπλα όλων των διαμετρημάτων, χώρια τις “σωλήνες κανονιών” και όλμων (υπολογίζονται πάνω από 100) που έβαλαν από τα τανκς και τα τεθωρακισμένα οχήματά τους, εναντίον των θέσεων που κατείχε ο ΕΛΑΣ. Τη2η μέρα μάλιστα χρησιμοποίησαν μέχρι και αντιαεροπορικές οβίδες.»

Στην συνέχεια της εκδήλωσης σύντομη ομιλία έκανε και ο Στεφανής Μυλωνάκης, αντιπρόεδρος του παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ, ο οποίος αναφέρθηκε στις σύγχρονες συνθήκες και τις συνέπειες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης που βιώνει ο ελληνικός λαός, καθώς επίσης και στην επιτακτικότητα που έχει η συνέχεια του αγώνα για ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

902.gr

To άρθρο Τίμησαν τη “Μάχη της Παναγιάς”, το κυριότερο αντιστασιακό γεγονός στην Κρήτη | Φωτός εμφανίστηκε στον Αγώνας της Κρήτης.

Οι Ανωγειανοί και φέτος τίμησαν τους ήρωες της Αρκαδικής εθελοθυσίας σε εκδήλωση που έγινε την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου ,στον χώρο του ανδριάντα του πυρπολητή της Ιεράς Μονής Αρκαδίου, Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλά.

Στην επιμνημόσυνη δέηση χοροστάτησαν οι ιερωμένοι του χωριού παρουσία του π. Γεώργιου Μυρθιανού, Αρχιερατικού επιτρόπου και εκπροσώπου της Ιεράς Μητρόπολης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου.

Παρόντες ο Δήμαρχος Ανωγείων κ. Μανόλης Καλλέργης και σύσσωμο το Δημοτικό συμβούλιο, ο Αντιδήμαρχος Μαλεβιζίου κ. Εμμανουλήλ Σαμόλης, τα σχολεία του χωριού και πλήθος απλού κόσμου που θέλησε με την παρουσία του να τιμήσει τους ήρωες που 148 χρόνια πριν θυσίασαν την ίδια τους τη ζωή για το πολυτιμότερο αγαθό,την Ελευθερία.

Παράλληλα με τους νεκρούς του Αρκαδίου τιμήθηκαν  και οι πεσόντες Ανωγειανοί στις μάχες που προηγήθηκαν και ακολούθησαν  της ανατίναξης της Μονής. Αυτοί είναι οι κάτωθι:

Στη μάχη της Τυλίσου 27 Σεπτεμβρίου 1866:

Νικόλαος Σκουλάς

Γεώργιος Ξυλούρης

Γεώργιος Κρασσάς

Μανώλης Σκουλάς

Στέλιος Κεφαλογιάννης

Στη μάχη του Καμαριώτη 10 Ιανουαρίου 1867

Γεώργιος Καλλέργης

Στη μάχη του Ομέρ 6 Μαίου 1867

Ζαχάρης Σπιθούρης

Γεώργιος Σπιθούρης

Δημήτριος Σπαχής

Γεώργιος Μανουράς

Στη μάχη του Συρού

Ιωάννης Καράτζης

Ζαχάρης Πλεύρης

Ιωάννης Καλέντης

Το άγαλμα του Εμμανουήλ Σκουλά είναι εκεί από τον Οκτώβριο του 1996 για να θυμίζει σε όλους μας τους ανθρώπους που έδωσαν ψυχή και αίμα ανά τους αιώνες στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες.

Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων κ.Απόστολος Παπαίωανου που στη συνέχεια της εκδήλωσης μίλησε στην αίθουσα εκδηλώσεων της Τράπεζας Πειραιώς αναλύοντας νέα στοιχεία που αποδεικνύουν για ακόμα μια φορά την βεβαιότητα ότι πυρπολητής του Αρκαδίου ήταν ο Εμμανουήλ Σκουλάς.

Ο κ. Παπαιωάννου ανέλυσε το δοκίμιο του που θα κυκλοφορήσει σε λίγες εβδομάδες από τις εκδόσεις Καζαμιάκη με τίτλο ”Εις Κρήτη Πάσαν Ελευθερίαν”, με τον τίτλο να είναι εμπνευσμένος από μια φράση που είχε γράψει στο ημερολόγιο του το 1865 ο πυρπολητής Σκουλάς. ”Οι επαναστάτες εργάζονται πυρετωδώς” έγραφε με κόκκινα γράμματα σαν αίμα ο φλογερός νέος τον Οκτώβριο του 1865 ένα χρόνο πριν γράψει μια από τις πιο χρυσές και ένδοξες σελίδες της Κρητικής επανάστασης εναντίον των Τουρκών.

Ο κ.Παπαιωάννου έδειξε στο κοινό την σφραγίδα με την οποία υπέγραφε ο Σκουλάς και η οποία ανέγραφε : ”Δημοδιδάσκαλος Δημοτικού σχολείου Σύρου-Εμμανουήλ Σκουλάς-Γαριβαλδινός”. Παράλληλα έδειξε πλήθος κειμένων του τύπου της εποχής καθώς και βιβλίων και κειμένων προξένων και πολεμικών ανταποκριτών της εποχής που αναφέρουν ως μόνο πυρπολητή του Αρκαδίου τον Σκουλά, τονίζοντας ότι πρέπει επιτέλους να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια.

Ο 21χρόνος όπως αποδεικνύεται πρόσφατα για την ηλικία του, Σκουλάς πυροβόλησε την μπαρουταποθήκη με την ασημένια μπιστόλα ,δώρο τότε του πεθερού του Δημήτρη Κεφαλογιάννη ή Κούντη:

Με μια μπιστόλα ασημωτή του Κούντη του Δημήτρη,

κεντά ο Σκουλάς τον τσεπανέ και σείστηκε όλη η Κρήτη.

Ο Δήμαρχος Ανωγείων Εμμανουήλ Καλλέργης μίλησε στους παρευρισκόμενους και είπε τον πρόλογο που θα έχει το βιβλίο του κ.Παπαιωάννου ,με την υπογραφή και του Δήμου Ανωγείων.Ανέφερε ο κ.Καλλέργης:

” H ιστορία ενός λαού,ενός τόπου συνήθως καθορίζεται από ξεχωριστούς ανθρώπους σε ξεχωριστές συνθήκες. Καθορίζεται από εκείνους που βάζουν το εμείς πάνω από το εγώ τους,που βάζουν την πατρίδα ,την ελευθερία, την δικαιοσύνη και τα ιδανικά τους πάνω από τη ζωή τους,το χρέος πάνω από κάθε ανάγκη τους.

Ο Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλάς ήταν ένας από αυτούς τους ξεχωριστούς ,τους διαλεχτούς από τη μοίρα και τη ζωή για να υπηρετήσει τα μεγάλα ιδανικά.

Νέος από καλή γενιά, σπουδασμένος δάσκαλος, Συνειδητός Γαριβαλδινός με την κόκκινη μπέρτα του ,επαναστάτης της εποχής του,με στόχους και γνώσεις. Όταν είδε την κατάσταση που επικρατούσε στο Αρκάδι ,αποφάσισε να μείνει μέσα στη Μονή και με πλήρη συνείδηση για το τι θα ακολουθούσε ,παρακούοντας εντολές ,επέλεξε ρόλο πρωταγωνιστικό, θέτοντας το λυτρωτικό πυρ στην μπαρουταποθήκη της ιεράς μονής Αρκαδίου και μαζί με τους συμπολεμιστές του και τους υπόλοιπους ηρωικούς έγκλειστους στη  Μονή πέρασε στην αθανασία.

Η Αρκαδική Εθελοθυσία υπήρξε ορόσημο στην μακραίωνη ιστορία της Κρήτης και ιδιαίτερα στον αγώνα της για Ελευθερία.Η θυσία των λίγων εγκλείστων στη μονή καθόρισε με μεγαλείωδη τρόπο την πορεία και την τύχη των πολλών.Η φλόγα της πυριτιδαποθήκης ύψωσε το ηθικό ανάστημα της Κρήτης και των ανθρώπων της σε δυσθεώρητα ύψη.Με το πλήρωμα του χρόνου και με άλλους αγώνες ήρθε και η πολυπόθητη λευτεριά και η ένωση με τη μητέρα Ελλάδα.

Ο αδιάκοπος αγώνας για ιδανικά και η εθελοθυσία αυτών των λίγων είναι και η προτροπή τους στην πορεία της ζωής ακόμα και σήμερα.Μιας ζωής που αυτοί την έκαναν φλόγα που ακτινοβολεί σαν πανανθρώπινο σύμβολο αυτοθυσίας και αυταπάρνησης για την ελευθερία.Μιας προτροπής που προσανατολίζει τις επιλογές μας  και τις βεβαιότητες μας για αξίες και ιδανικά,χρέη και ευθύνες ακόμα και σήμερα.Είναι η ιερή φλόγα που μετατρέπεται σε ευθύνη που παρότρυνε τον μεγάλο Κρητικό τον Νίκο Καζαντζάκη να γράψει: ”εγώ,εγώ μοναχός μου έχω χρέος να σώσω την Γης.Αν δεν σωθεί εγώ θα φταίω”.

Ευχαριστούμε πολύ τον ομότιμο Καθηγητή ιστορίας της Νεώτερης Ελλάδας και του νεοελληνικού πολιτισμού του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ.Απόστολο Παπαιωάννου για την άοκνη προσπάθεια που καταβάλλει στην έρευνα για την ανάδειξη στοιχείων από την ιστορία της μεγάλης Κρητικής Επανάστασης του 1866 και του ηρωικού τέκνου των Ανωγείων Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλά για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του κατά την διάρκεια του αγώνα στην Ιερά Μονή του Αρκαδίου…” καταλήγει ο Δήμαρχος Ανωγείων.

Αύριο η ΑνωΓη θα σας παρουσιάσει μια μικρή συνέντευξη με τον ομότιμο καθηγητή κ.Παπαιωάννου που μιλάει για τα νέα στοιχεία,για σκοπιμότητες που δεν αφήνουν την αλήθεια να λάμωει καθώς και για τις ιδιαίτερες σχέσεις του με τα Ανώγεια.

Τι έγινε στο Αρκάδι στις 9 Νοεμβρίου 1866 

Κορυφαία πράξη του απελευθερωτικού αγώνα των Κρητών, σύμβολο ηρωισμού και θυσίας. Είναι το σημαντικότερο επεισόδιο της Κρητικής Επανάστασης του 1866.

Η κακοδιοίκηση και η καταπίεση της τουρκικής διοίκησης ανάγκασε την Παγκρήτια Συνέλευση που συνήλθε στα Χανιά να αποστείλει στις 14 Μαίου 1866  αναφορά στον Σουλτάνο με μια σειρά αιτημάτων. Συγκεκριμένα, ζητούσε: βελτίωση του φορολογικού συστήματος, σεβασμό της χριστιανικής θρησκείας, αναγνώριση του πληθυσμού να εκλέγει ελεύθερα τους δημογέροντές του και τη λήψη μέτρων για την οικονομική ανάπτυξη του νησιού.

Παράλληλα, απέστειλε μυστικό υπόμνημα προς τους μονάρχες της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας, με το οποίο τους καλούσε να ενεργήσουν για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα ή να μεσολαβήσουν στη χορήγηση από τον Σουλτάνο «Οργανικού Νόμου». Στη συγκέντρωση αυτή συμμετείχε και ο Γαβριήλ Μαρινάκης, ηγούμενος της Μονής Αρκαδίου, που ήταν το επαναστατικό κέντρο της περιοχής Ρεθύμνης.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις αδιαφόρησαν, ενώ η ελληνική κυβέρνηση δήλωνε ουδετερότητα και δεν πήρε ανοιχτά το μέρος των επαναστατών. Μόνο η Ρωσία κινήθηκε δραστήρια, χάρη στους υποπροξένους της στο νησί Ιωάννη Μιτσοτάκη και Σπυρίδωνα Δενδρινό.

Μη αναμένοντας βοήθεια από πουθενά, οι Κρητικοί αποφάσισαν να ξεσηκωθούν μόνοι τους και ύψωσαν τη σημαία της Επανάστασης στις 21 Αυγούστου 1866 με το σύνθημα «Ένωσις ή Θάνατος» και αρχηγούς τον Ιωάννη Ζυμβρακάκη στα Χανιά, τον Ελλαδίτη συνταγματάρχη Πάνο Κορωναίο στο Ρέθυμνο και τον Μιχαήλ Κόρακα στο Ηράκλειο. Στην Ελλάδα συγκροτήθηκαν εθελοντικές ομάδες, που βοήθησαν τους Κρητικούς, με χρήματα, τρόφιμα και άλλα εφόδια.

Ο Σουλτάνος θορυβήθηκε από την εξέγερση και έστειλε στις 30 Αυγούστου 1866 τον Μουσταφά Ναϊλή Πασά, με εντολή να την καταστείλει, αφού προηγουμένως είχε απορρίψει τα αιτήματα των Κρητικών. Ο Πασάς έφερε το προσωνύμιο Γκιριτλί (Κρητικός), επειδή είχε συντελέσει στην κατάπνιξη της επανάστασης του 1821 στην Κρήτη. Πρώτα προσπάθησε να καλοπιάσει τους επαναστάτες και να τους πείσει να επιστρέψουν στις δουλειές τους. Όταν αυτοί αρνήθηκαν, αποφάσισε να θέσει σε εφαρμογή το στρατιωτικό του σχέδιο για την κατάπνιξη της επανάστασης.
Τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο προέβη σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή των Χανίων και στη συνέχεια στράφηκε προς το Ρέθυμνο και τη Μονή Αρκαδίου, όπου ήταν η έδρα της τοπικής επαναστατικής επιτροπής, αποθήκη πολεμοφοδίων και τροφίμων, καθώς και καταφύγιο πολλών χριστιανών. Ο Μουσταφά Πασάς έφθασε έξω από το μοναστήρι το απόγευμα της 6ης Νοεμβρίου  1866. Στη διάθεσή του είχε 15.000 άνδρες (Τούρκους, Αλβανούς, Αιγυπτίους και Τουρκοκρητικούς) και ισχυρό πυροβολικό. Στη Μονή βρίσκονταν 966 άνθρωποι, από τους οποίους μόνο 250 μπορούσαν να πολεμήσουν. Επικεφαλής των αγωνιστών του Αρκαδίου ήταν ο πελοποννήσιος ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δημακόπουλος και ο ηγούμενος Γαβριήλ.

Οι προτάσεις προς παράδοση απορρίφθηκαν από τους πολιορκημένους και το πρωί της 8ης Νοεμβρίου  άρχισαν οι εχθροπραξίες. Οι Οθωμανοί, παρά τις λυσσαλέες επιθέσεις τους, δεν κατάφεραν να καταλάβουν τη Μονή την πρώτη μέρα. Το βράδυ ζήτησαν ενισχύσεις και μετέφεραν ένα μεγάλο πυροβόλο από το Ρέθυμνο. Την επομένη, 9 Νοεμβρίου  άρχισε το δεύτερο κύμα της επίθεσης. Νωρίς το απόγευμα γκρεμίστηκε το δυτικό τείχος της Μονής από τις βολές του πυροβόλου και οι επιτιθέμενοι εισέβαλαν στο μοναστήρι, αρχίζοντας τη μεγάλη σφαγή.

Στη μπαρουταποθήκη της μονής γράφτηκε η τελευταία πράξη του δράματος και μία ακόμα ένδοξη σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Ο  Εμμανουήλ Σκουλάς την ανατίναξε, σκορπίζοντας το θάνατο, όχι μόνο στους χριστιανούς, αλλά και στους εισβολείς. Αμέσως μετά, οι Τουρκοκρητικοί και οι Αλβανοί όρμησαν και κατέσφαξαν όσους είχαν διασωθεί, ενώ έκαψαν τον ναό και λεηλάτησαν τα ιερά κειμήλια.

Από τους Έλληνες που βρίσκονταν στη Μονή, μόνο 3 ή 4 κατόρθωσαν να διαφύγουν, ενώ περίπου 100 πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Μεταξύ αυτών και ο Δημακόπουλος, που εκτελέστηκε λίγο αργότερα. Ο ηγούμενος της Μονής Αρκαδίου Γαβριήλ Μαρινάκης είχε σκοτωθεί πριν από την ανατίναξη της μπαρουταποθήκης. Οι νεκροί και τραυματίες του Μουσταφά ανήλθαν σε 1.500 ή σε 3.000, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς.

Το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου, όπως είχε συμβεί με την καταστροφή των Ψαρών και την Έξοδο του Μεσολογγίου , συγκίνησε όλο τον χριστιανικό κόσμο κι ένα νέο κύμα φιλελληνισμού δημιουργήθηκε στην Ευρώπη. Σπουδαίες προσωπικότητες της εποχής, όπως ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι και ο Βίκτωρ Ουγκώ, πήραν θέση υπέρ του Κρητικού Αγώνα και ξένοι εθελοντές έσπευσαν να ενισχύσουν από κοντά την Επανάσταση. Σημαντικές ήταν και οι χρηματικές συνεισφορές από τη Ρωσία και τις ΗΠΑ, με προεξάρχοντα τον φιλέλληνα Σαμουήλ Χάου.

Η Κρητική Επανάσταση φυλλορρόησε τον Ιανουάριο του 1869, αλλά ο Σουλτάνος δεν μπόρεσε να καθυποτάξει ολοκληρωτικά τους Χριστιανούς της Κρήτης. Έτσι, υπό την πίεση των Μεγάλων Δυνάμεων αναγκάστηκε να παραχωρήσει τον «Οργανικό Νόμο» (3 Φεβρουαρίου 1868), ένα είδος Συντάγματος, που προέβλεπε προνόμια για τους χριστιανούς και καθεστώς ημιαυτονομίας για το νησί. Η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα πήρε αναβολή για το 1912.

anogi.gr

To άρθρο Τίμησαν τον αγωνιστή δάσκαλο Εμμ. Σκουλά που πυρπόλησε το Αρκάδι στο δρόμο για την ελευθερία εμφανίστηκε στον Αγώνας της Κρήτης.