Ο Δημήτρης Δανίκας για τη Μαίρη Τσώνη: Χαραμίστηκε μία προικισμένη κοπέλα – Η συνέντευξή της στο lifo.gr to 2009

Κανένα σχόλιο

Το πρωί της Δευτέρας η «θεά» Μαίρη Τσώνη βρέθηκε νεκρή μόλις στα τριάντα. Το κορίτσι με την απίστευτη φωνάρα. Το πανέμορφο πλάσμα που υποδύεται τη μικρή αδελφή της Αγγελικής Παπούλια στον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου. Οι σπάνιες φωνητικές χορδές του ροκ συγκροτήματος «Mary and the Boy» του Αλέξανδρου Βούλγαρη!

Απέραντη θλίψη και μεγάλη ανατριχίλα στους κόλπους των κινηματογραφιστών του «Νέου» μεταμοντέρνου Ελληνικού & κινηματογράφου. Ιδιαιτέρως του «ηγεμόνα» αυτού με το όνομα George Lanthimos!

Κοίτα να δεις μοιραία σύμπτωση. Η Μαίρη Τσώνη αφήνει την τελευταία της πνοή μόλις δέκα μέρες πριν την έναρξη του επερχόμενου 70 ου φεστιβάλ των Καννών. Όπου η τελευταία ταινία του Λάνθιμου «Η εκτέλεση του ιερού ελαφιού» θεωρείται ένα από τα μεγάλα φαβορί για τον Χρυσό Φοίνικα. Που αυτή την χρονιά, λόγω επετείου των 70 χρόνων, θα στολιστεί με διαμάντια της Chopard!

"Sponsored links"

Όποιον απ’ αυτούς του κύκλους ρωτήσεις θα σου πει, χωρίς δεύτερη σκέψη «ήταν θεά, κουκλάρα, προικισμένη και μεγάλη φωνάρα. Κρίμα. Θεά αλλά καμμένη».

Η Μαίρη Τσώνη, αρχικά, εμφανίζεται ως τραγουδίστρια στο γκρουπ του Αλέξανδρου Βούλγαρη «Mary and the Boy» Το «Μαίρη» αναφέρεται φυσικά στην Τσώνη. Από το 2004 η παρουσία. Συστηματική και αδιάλειπτη. Μαζί πολλά άλμπουμ. Αλλά και ο Αλέξανδρος Βούλγαρης, κι αυτός σκηνοθέτης.

Πρόκειται για τον γιο του Παντελή και της Ιωάννας Καρυστιάνη. Χαρισματικός κι αυτός. Θυμίζω δύο ταινίες του «Κλαις;» και «Ροζ». Τελευταία σκηνοθεσία του «Νήμα»
Το 2005 η Μαίρη Τσώνη εμφανίζεται στο σαρκαστικό θρίλερ τρόμου του Γιώργου Νούσια «Το κακό». Την ίδια χρονιά, παίζει και σε μια συμπαραγωγή Δανίας-Ελλάδας σε μια μεσαίου μήκους ταινία με τίτλο «Die Nordern Strasse» με σκηνοθέτη τον Ντάνιελ Μπλούμ. Ταινία που δεν άφησε ίχνη!

Χρήστος Πασσαλής, Μαίρη Τσώνη, Χρήστος Στεργίογλου, Αγγελική Παπούλια και Γιώργος Λάνθιμος 



Χρήστος Πασσαλής, Μαίρη Τσώνη, Χρήστος Στεργίογλου, Αγγελική Παπούλια και Γιώργος Λάνθιμος

Το 2009 συντελείται η μεγάλη, διεθνής έξοδο με «όχημα» τον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου και cast από Χρήστο Στέργιογλου (πατέρας), Μισέλ Βάλεϊ (μητέρα), Αγγελική Παπούλια (μεγάλη αδελφή), Μαίρη Τσώνη (μικρή αδελφή) και Χρήστο Πάσαλη (αδελφός).

Στον «Κυνόδοντα» όπου τα παιδιά έχουν εγκλωβιστεί σε κάποια απομονωμένη βίλα, η Μαίρη Τσώνη-αν δεν κάνω λάθος- είναι η μικρή κόρη που δείχνοντας μια λάμπα ρωτάει τη μητέρα της «πως το λέμε αυτό μητέρα;» κι εκείνη απαντάει«μ…νι». Η στρέβλωση των νοημάτων η καρδιά της ταινίας.

Ένα χρόνο αργότερα η ταινία λαμβάνει υποψηφιότητα Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης. Ο δρόμος στρωμένος με δάφνες. Για τον Λάνθιμο και τον στενό του σεναριογράφο Ευθύμη Φιλίππου!

"Sponsored links"

Μαίρη Τσώνη, Αγγελική Παπούλια


Την ίδια χρονιά, το 2010 δηλαδή, ο μακαρίτης Νίκος Παναγιωτόπουλος, εντυπωσιασμένος κι αυτός από την χαρισματική «φωνάρα και κουκλάρα» της αναθέτει ένα από τους ρόλους της ταινίας «Τα οπωροφόρα της Αθήνας»!

Κι εδώ μοιραίες, άνισες και άδικες συμπτώσεις. Ο Λευτέρης Βογιατζής, πρωταγωνιστής στα «Οπωροφόρα», πεθαίνει από καρκίνο το 2013 σε ηλικία 68 ετών. Τρία χρόνια αργότερα ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, σκηνοθέτης των ίδιων «Οπωροφόρων» πεθαίνει από καρδιακή ανακοπή σε ηλικία 75 ετών. Και ένα χρόνο αργότερα «φεύγει» η Μαίρη Τσώνη μόλις τριάντα
Όπως είπε κάποιος γνωστός της και φανατικός θαυμαστής της:

«What a Waste». Χαραμίστηκε!

Η συνέντευξή της στο lifo.gr to 2009

• Γεννήθηκα στην Αθήνα, στο «Αλεξάνδρα». Μεγάλωσα στη Λιβαδειά μέχρι τα 12 και μετά πήγα στην Κρήτη, στα Χανιά, μέχρι τα 16 μου. Ο πατέρας μου είναι εργολάβος και ταξιδεύαμε. Μετά πέρασα στην Κρατική Σχολή Χορού, στο φυτώριο, και ήρθα στην Αθήνα. Δεν μου ταίριαζε όμως, κι έφυγα. Τέλειωσα το λύκειο και πήγα στο Λονδίνο, σε μια σχολή μιούζικαλ, στο Dance Attic, που ήταν ωραία εμπειρία. Γνώρισα δασκάλους, χορευτές, έκανα αυτό που ήθελα. Τότε προέκυψαν οι Mary and The Boy και γύρισα στην Ελλάδα. Στην ουσία εκεί επισημοποιήθηκαν, στο Λονδίνο. Είχε έρθει ο Αλέξανδρος να με δει και αποφασίσαμε να φτιάξουμε συγκρότημα.

• Από μικρή ήθελα να γίνω μπαλαρίνα. Με το χορό ασχολούμαι από τα τέσσερά μου και με τη μουσική αργότερα, στα 17. Έχω αποπειραθεί να μάθω κάποιο όργανο, αλλά δεν μου βγήκε. Απλώς τραγουδάω.

• Έχω επηρεαστεί από διάφορα πράγματα: μουσική, κινηματογράφο, λογοτεχνία, αλλά δεν τις μπορώ τις ταμπέλες. Μεγάλη μου επιρροή στο χορό είναι ο Νιζίνσκι. Αυτά που με επηρεάζουν όμως είναι η ζωή, η καθημερινότητα, οι συναναστροφές μου. Όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου κι αλλού στον κόσμο. Αυτά κάνω τραγούδι. Ή κάποιο κείμενο που θα διαβάσω. Όταν διάβασα τα ημερολόγια του Νιζίνσκι είχα ταραχτεί και γι’ αυτό βγήκε τόσο κλειστοφοβικός ο πρώτος δίσκος των Mary and The Boy.

• Οι Mary and The Boy τέλειωσαν επειδή καταλάβαμε ότι παίρνουμε διαφορετικές κατευθύνσεις και είπαμε να το αφήσουμε. Ο Αλέξανδρος συνεχίζει μόνος του πολύ πετυχημένα, κι εγώ κάνω τα δικά μου. Αν συναντηθούμε ξανά, θα είναι πάρα πολύ ωραίο, αν δεν συναντηθούμε, θα χαιρόμαστε ο ένας για τον άλλο. Νιώθω νοσταλγία κάποιες στιγμές, αλλά δεν υπάρχει τίποτα άσχημο, καμιά πικρή γεύση. Ήταν ωραία που ήμασταν μαζί. Στενοχωρηθήκαμε, αλλά πιστέψαμε ότι αυτό έπρεπε να γίνει, ήταν από κοινού απόφαση, δεν την πήρε ένας. Απλά σταματήσαμε επειδή φτάσαμε σε ένα τέλμα και θέλαμε να κάνουμε μια αλλαγή.

Έχω χαρεί πάρα πολύ με τη νίκη του «Κυνόδοντα» στις Κάννες, ήταν αναπάντεχη. Έχω τόση χαρά που δεν περιγράφεται, το σκέφτομαι συνέχεια, είναι πολύ έντονο. Συναντηθήκαμε με τα παιδιά το βράδυ που το μάθαμε και πήγαμε για ποτό κι ήμασταν ευτυχισμένοι.

• Η πρώτη μου επαφή με το σινεμά ήταν με το Κακό 1 του Γιώργου Νούσια. Μετά δούλευα πίσω από τις κάμερες με τον Αλέξανδρο, σε φίλους, και προέκυψε ο Κυνόδοντας. Ο Λάνθιμος ήξερε τι ήθελε ακριβώς, έκανε πολύ καλό καστ, γι’ αυτό πέτυχε η ταινία. Το πιστεύω αυτό. Γι’ αυτό και επέλεξε την Αγγελική και τον Χρήστο, τους γονείς, τη Μισέλ και τον Στέργιογλου.

• Παίζω τη μικρή κόρη της δυσλειτουργικής οικογένειας, η οποία έχει ένα κόλλημα με την ιατρική, ασχολείται τα βιβλία που της φέρνει ο πατέρας της. Είναι αρκετά παθητική, δεν είναι ενεργητική όσο τα άλλα παιδιά, είναι πιο μαζεμένη. Οι γονείς έχουν κλείσει τα παιδιά στο σπίτι από μικρά και έχουν αναπτύξει μεταξύ τους δικούς τους κώδικες.

• Δεν ήταν δύσκολος ο ρόλος γιατί ο Γιώργος ήξερε να μας κατευθύνει και ήξερε τι διάλεξε. Ήταν εύκολο για μας να υποδυθούμε. Σε καμιά περίπτωση αυτός ο ρόλος δεν είναι κοντά σε μένα και δεν μπορώ να πω ότι με επηρέασε. Μόνο μία σκηνή που κόπηκε, στην οποία η «αδελφή» μου με δέρνει. Έφαγα πολύ ξύλο και γέμισα μελανιές για κάποιους μήνες!

• Η εμπειρία στις Κάννες ήταν παραπάνω από ωραία. Κόκκινο χαλί, φώτα, φλας, φωτογραφίες, πολλές φωτογραφίες και συνεντεύξεις. Στην πρεμιέρα ήμασταν λίγο σοκαρισμένοι όλοι, ήταν αναπάντεχο, ήρθαν όλα πολύ γρήγορα. Δεν ήξερα πόσο καλά θα πηγαίναμε, αλλά από την ανταπόκριση του κόσμου και τα σχόλια στα ξένα μέσα ήμουν σίγουρη ότι θα πάμε καλά…

• Ήταν πολύ θετικός ο ξένος Τύπος για την ταινία, την κατάλαβαν πιο εύκολα οι ξένοι. Είναι λίγο μίζερο να σκέφτεσαι ότι εδώ πάντα ψάχνουν να βρουν το χειρότερο. Συμβαίνει όμως.

• Με κουράζει που είμαι αρκετά υποχόνδρια. Είμαι φοβικό άτομο, φοβάμαι γενικά, φοβάμαι τα πάντα. Καμιά φορά και τους ανθρώπους. Είμαι μεγάλο ελάττωμα αυτό, γι’ αυτό κουράζω όσους είναι δίπλα μου. Παραφοβάμαι, είμαι δύσπιστη, δεν πείθομαι εύκολα και δύσκολα εμπιστεύομαι τους ανθρώπους. Αν μου κάνει κλικ όμως κάποιος, του δίνομαι ακραία. Ελάχιστους ανθρώπους που έχω εμπιστευτεί, αλλά τους έχω εμπιστευτεί ολοκληρωτικά.

• Θα ήταν ψέμα αν έλεγα ότι δεν με απασχολεί η εικόνα μου. Με απασχολεί αρκετά. Τη φροντίζω καθημερινά. Όλοι οι άνθρωποι σκηνοθετούμε τις πράξεις μας ούτως ή άλλως, το πώς θα φερθούμε, το πώς θα ντυθούμε, το πώς θα μιλήσουμε. Όλα είναι σκηνοθετημένα.

• Στην αρχή όταν άκουγα αρνητικά σχόλια για το συγκρότημα με έπαιρνε από κάτω. Σιγά σιγά μαθαίνεις να το διαχειρίζεσαι, αλλά πάντα σε ενοχλεί κάτι κακό. Από όπου κι αν ακούγεται. Είμαι αντίθετη στην κριτική ούτως ή άλλως.

• Είμαι πολύ μοναχική. Πάρα πολύ. Έχω λίγους φίλους. Δεν ήμουν έτσι πιο μικρή, με τα χρόνια το απέκτησα. Θα ήθελα να είμαι πιο αφελής και πιο ανοιχτή, μερικές φορές τις αναπολώ αυτές τις στιγμές.

• Με εξοργίζει όλη αυτή η βρομιά και η αρρώστια της Αθήνας, όσα γίνονται στο κέντρο και πίσω από την Ομόνοια, στην Ευριπίδου, το νυφοπάζαρο. Δεν νομίζω ότι γίνεται πουθενά αλλού στον κόσμο κάτι τέτοιο στην κεντρική πλατεία μιας πόλης. Δεν φρικάρω εύκολα, αλλά είναι hardcore, οι ξυλοδαρμοί, τους λυπάσαι αυτούς τους ανθρώπους.

• Είμαι υπερκινητικό άτομο και μου αρέσει όλη την ώρα να ασχολούμαι με κάτι, όταν είμαι σπίτι είμαι σε εγρήγορση. Ή κάνω βόλτες, όχι αναγκαστικά με παρέα. Αυτή την περίοδο ετοιμάζω ένα σόλο πρότζεκτ, με παλιά μπλουζ κομμάτια, δουλεύω με δυο μουσικούς ένα άλμπουμ που θα βγει το χειμώνα.

• Μου αρέσει ο Λιντς, ο Κρόνενμπεργκ -οι Διχασμένοι είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες- ο Γιοντορόφσκι, ο Χάνεκε. Η ταινία που έχω δει πιο πολλές είναι το Χιροσίμα, Αγάπη Μου.

• Μου αρέσει να περπατάω στο λόφο του Στρέφη, στου Φιλοπάππου, μου αρέσει πάρα πολύ η ανηφόρα της Καλλιδρομίου, όπου έμενα παλιά, έχει κάτι γραφικό. Μου αρέσει το Rebound, παρόλο που δεν είμαι πολύ του καφέ και του έξω. Μου αρέσει η Αθήνα, γι’ αυτό έχω επιλέξει να μένω εδώ, ίσως λιγότερο από παλιά. Τελευταία έχει αρχίσει να με κουράζει. Σκέφτομαι να φύγω για Λονδίνο κι ίσως για Αμερική, είναι σχέδια χρόνων. Από πολύ μικρή ήθελα να πάω στη Νέα Υόρκη, έστω για να δω πώς είναι.

• Τα Εξάρχεια μου αρέσουν παρόλο που κάποιες στιγμές έχουν μια μιζέρια που πιάνεται η ψυχή σου. Μου αρέσουν όμως που έχουν χαρακτήρα, κάτι γίνεται πάντα, έχουν ζωή. Δεν μπορώ να συμμετέχω στις πρωτοβουλίες των κατοίκων, όπως δεν μπορώ να πηγαίνω και σε διαδηλώσεις, αλλά μου αρέσουν που γίνονται, χαίρομαι, κι ας μην μπορώ εγώ να συμμετέχω.

• Η λέξη κρίση μου φέρνει στο νου τον πανικό, ταυτίζονται αυτές οι δύο έννοιες. Σε καμία περίπτωση κραχ. Η κρίση κρατάει δευτερόλεπτα, αρκεί όμως για να σε εξοντώσει. Δεν μπορείς να λειτουργήσεις.

• Έχω πρόβλημα με τις συνεντεύξεις γιατί είναι σαν άσκηση εξουσίας, μου θυμίζουν ανάκριση. Δεν το αντέχω, γι’ αυτό δεν θέλω να δίνω.

protothema.grlifo.gr

 

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

admin
Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική του αρχή, η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή. Ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.
Διαβάστε επίσης
διαφημίσεις
τι παίζει τώρα στον kritifm1015

No upcoming events for today