Ο Δ. Ασπιώτης μέσα από τα μάτια της 22χρονης σύντροφού του: «Δημιούργημα μιας κοινωνίας που δεν τον συγχώρεσε»

Κανένα σχόλιο

Την ιστορία του Δημήτρη Ασπιώτη, από την δική της οπτική γωνία, δίνει η 22χρονη σύντροφός του.

Ο Δημήτρης Ασπιώτης, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως το «Τέρας του Κάβου», έχει καταδικστεί για τρεις βιασμούς και, όταν αποφυλακίστηκε, συνελήφθη ξανά για έναν ακόμη στην Κέρκυρα.

«Σφάλματα είμαστε… ανθρώπους κάνουμε. Τον Δημήτρη τον αγαπώ. Ναι, έκανε άσχημα πράγματα, αλλά αυτό δεν του στερεί το δικαίωμα να υπάρχει στον κόσμο έστω και ένας άνθρωπος που να τον αγαπά», λέει η 22χρονη Μαρίνα μιλώντας στο protothema.gr.

"Sponsored links"

«Με τον Δημήτρη καταγόμαστε από τον ίδιο τόπο, τα Σπαρτερά, ένα μικρό χωριό νότια της Λευκίμμης, λίγο έξω από τον Κάβο. Εγώ και τα αδέλφια μου φύγαμε από εκεί πριν από πολλά χρόνια, όταν οι γονείς μας χώρισαν, και εγκατασταθήκαμε με τη μαμά, πρώτα στην Κέρκυρα και ύστερα πήγαμε στη γιαγιά μας, στους Παξούς, γιατί η μαμά έπρεπε να δουλέψει. Τον Δημήτρη, λοιπόν, τον γνώρισα για πρώτη φορά πέρυσι το Πάσχα. Είχα πάει για λίγες ημέρες στο χωριό, στο σπίτι του πατέρα μου, όταν μας χτύπησε την πόρτα ρωτώντας μας αν μπορούσαμε να τον βοηθήσουμε σε κάτι στο Facebook. Τον βοήθησα κι ύστερα πιάσαμε την κουβέντα. Μαζί του μπορούσα να μιλήσω για πολλά πράγματα, είχαμε κοινές αντιλήψεις όσον αφορά στον κόσμο και την κοινωνία, μια κοινωνία διπρόσωπη και συμφεροντολόγα, γεμάτη κόμπλεξ, κουτσομπολιό και κακία. Αρχίσαμε να πηγαίνουμε στον Κάβο για καφέ και ποτό. Παρότι είχαμε μεγάλη διαφορά ηλικίας, εκείνος ήταν 46 κι εγώ 21, δεν βαρέθηκα στιγμή μαζί του. Παίζαμε παιχνίδια, βλέπαμε κόσμο, πίναμε τα ποτά μας, κοιμόμασταν στη θάλασσα, ο Δημήτρης είχε την τρέλα, το κέφι και την όρεξη ενός 15άρη. Δεν υπήρξε στιγμή που να ήταν βίαιος ή επιθετικός μαζί μου, ούτε τον είδα ποτέ να ενοχλεί κάποια γυναίκα», συμπληρώνει η 22χρονη.

Μάλιστα τον περιγράφει ως έναν γλυκό και τρυφερό άντρα που «όταν ξύπναγα μου έφερνε τον καφέ και τα τσιγάρα μου, λέγοντάς μου την πιο ζεστή “καλημέρα”. Ηταν ικανός να δώσει την ψυχή του για να βλέπει καλά τους δικούς του ανθρώπους. Δεν ήθελε να με βλέπει να στενοχωριέμαι, με συμβούλευε να μείνω μακριά από επικίνδυνες καταστάσεις, έφερνε δώρα στον μικρό μου αδελφό τον οποίο υπεραγαπούσε, μου έλεγε να παντρευτούμε, ήλπιζε ότι μαζί θα μπορούσαμε να φτιάξουμε μια νέα ζωή».

«Για τους βιασμούς μού είχε μιλήσει ο ίδιος σχεδόν κλαίγοντας. Το είχε μετανιώσει, ήθελε μάλιστα να βρει εκείνες τις δύο κοπέλες και να τους ζητήσει συγγνώμη. Μου είχε πει ότι αυτές οι πράξεις έγιναν κάτω από την επήρεια ναρκωτικών ουσιών που τον τρέλαιναν, ότι δεν είχε συνείδηση των όσων έκανε και πως πονούσε πολύ κάθε φορά που τον αποκαλούσαν βιαστή. Το χειρότερο κομμάτι για μένα δεν ήταν τα όσα είχε κάνει ο Δημήτρης αλλά ο κόσμος. Ολοι εκείνοι που μου έλεγαν “γιατί κάνεις παρέα με αυτόν τον βιαστή, ντροπή σου!”, και όταν αναφέρομαι στον κόσμο δεν εννοώ μόνο τους ξένους αλλά και τη δική του οικογένεια», τονίζει.

«Αν τον είχα απέναντί μου θα του έλεγα ότι λυπάμαι πολύ που έχασε την ευκαιρία που του προσέφερε ο νόμος Παρασκευόπουλου. Θα του έλεγα ακόμη ότι τον αγαπάω και πως είμαι από τους ανθρώπους που την αγάπη τους τη δείχνουν αργά… Σήμερα είναι αργά και για εκείνον, ωστόσο δεν θα κάτσω να τον βρίσω, να τον κατηγορήσω και να τον δικάσω, όπως κάνει όλος ο υπόλοιπος “αναμάρτητος” κόσμος. Εχω τσακωθεί με ανθρώπους που τον βρίζουν και δεν φοβάμαι να τσακωθώ με εκείνους που τον αποκαλούν “τέρας” γιατί ακόμη κι αν είναι, αυτό το τέρας αποτελεί δημιούργημα μιας οικογένειας που δεν τον αγάπησε και μιας κοινωνίας που δεν τον συγχώρεσε. Είναι φίλος μου και θέλω να είναι καλά. Θέλω πολύ να πάω να τον δω στο νοσοκομείο και αν είχα τα χρήματα θα το έκανα παρά τις απαγορεύσεις των δικών μου. Θα τον αγκάλιαζα και θα του έλεγα: “Δημήτρη, μην τους ακούς! Εγώ ξέρω ποιος είσαι. Για μένα είσαι καλύτερος από πολλούς εκεί έξω κι ας είσαι όπως είσαι κι ας έκανες ό,τι έκανες…”», καταλήγει η 22χρονη Μαρίνα.

Στα : Ελλαδα

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
διαφημίσεις