Απάντηση στο άρθρο του Κώστα Ντουντουλάκη στην εφημερίδα ‘’Αγώνας της Κρήτης’’

2 Σχόλια

 

Απάντηση στο άρθρο του Κώστα Ντουντουλάκη “Είναι αδιάφορο αν έχουμε εθνικά ανεξέλεγκτο ή εθνικά ελεγχόμενο νόμισμα;…” έστειλε ο εκπαιδευτικός Αχιλλέας Ζορμπάς:

Δεν υπάρχει αμφιβολία πλέον πως ο πολιτικός χρόνος είναι πιο πυκνός. Η όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης και το ξεπέρασμά της προς όφελος της αστικής τάξης επιβάλουν την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Ιδιαίτερο βάρος, όχι μόνο των έμμισθων κονδυλοφόρων της πλουτοκρατίας αλλά και όσων ντύνονται την προβιά του επαναστάτη χωρίς όμως να εκφράζουν τα συμφέροντα του λαού, δίνεται στην ανακίνηση θεωριών που βάζουν φρένο στην ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου.

"Sponsored links"

Ακριβώς επειδή σήμερα στη χώρα μας υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εκφράζει την αντίθεσή του στην Ε.Ε., το Ευρώ, τους διάφορους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς προσεγγίζοντας τις θέσεις του ΚΚΕ, αναγνωρίζοντας του την σταθερότητα και την επιβεβαίωση στις προβλέψεις του αλλά και ως μοναδικό αποκούμπι του λαού αυτή τη δύσκολη εποχή, η αστική τάξη επιστρατεύει όλα της τα όπλα για να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Στο προχτεσινό φύλλο (1/9) της εφημερίδας «Ο Αγώνας της Κρήτης» δημοσιεύτηκε άρθρο του Κώστα Ντουντουλάκη (Κ.Ν.), γνωστού για τις αντι-ΚΚΕ εμμονές του ενάντια σε κάθε σύγχρονη επεξεργασία του ΚΚΕ που αποτελεί όπλο για τους εργαζόμενους. Στο άρθρο αναμασά το ψευτοδίλημμα για το αν είναι καλύτερα με «ευρώ ή δραχμή». Ταυτόχρονα εγκαλεί το ΚΚΕ διότι με τη στάση του στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν υιοθετεί το αίτημα για επιστροφή στη δραχμή ώστε να αποτελέσει ένα στάδιο, κατά τη γνώμη του, στη διαδικασία για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

Μιας λοιπόν που οι μάσκες έπεσαν και το δίλλημα μνημόνιο-αντιμνημόνιο φαίνεται να ξεθωριάζει αφού οι προσφάτως «αντιμνημονιακοί» ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έγιναν μνημονιακοί πλάι στην ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ-Χ.Α, χρειάζεται να βρεθεί ένα άλλο δίλλημα που θα αποπροσανατολίζει τον κόσμο: «ευρώ ή δραχμή».

Μιας λοιπόν που ο μύθος των «χρυσών κουταλιών» εντός του ευρώ έχει καταρρεύσει προ πολλού, με ολοφάνερες πλέον τις αρνητικές συνέπειες στο εισόδημα και την ζωή της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, παρουσιάζεται η λύση του εθνικού νομίσματος, της δραχμής, στολισμένη με πολλές δόσεις εθνικής ανεξαρτησίας, εθνικής περηφάνειας και εθνικού ελέγχου.

Το νέο δίλλημα αντανακλά σε ένα βαθμό τις επιδιώξεις της αστικής τάξης, το ξαναμοίρασμα της «πίτας», αφού υπάρχουν τμήματα του ελληνικού κεφαλαίου που καλοβλέπουν την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Μπορεί για την ώρα αυτή η άποψη να συνιστά μειοψηφία, δεν σημαίνει όμως πως έτσι θα είναι πάντα. Άλλωστε το μόνο «Δόγμα» για την αστική τάξη είναι τα κέρδη της και η ανταγωνιστικότητά της. Σε αυτό το δίλημμα, ούτε οι αστοί ούτε και ο Κ.Ν. στο άρθρο του κάνουν λόγο για αλλαγή όμως στις σχέσεις παραγωγής. Το αποφεύγουν και οι δυο πλευρές όπως ο διάολος το λιβάνι! Δραχμή με καπιταλισμό οι μεν δραχμή με καπιταλισμό και ο Κ.Ν. Κατά τα αλλα έχει το θράσος να μας «θυμίζει» χρησιμοποιώντας τα λόγια του Κάρλ Μαρξ, πως «Το νόμισμα εκφράζει και υπηρετεί συγκεκριμένες παραγωγικές σχέσεις». Μα αυτό λέει και το ΚΚΕ, πως οι παραγωγικές σχέσεις αποτελούν τη βάση του προβλήματος, τη ρίζα και όχι το νόμισμα.

Ο Κ.Ν. όμως δεν μένει εκεί, αφού παρακάτω θεωρεί πως η πάλη για τη δραχμή θα αποτελέσει ένα πρώτο στάδιο για να ανοίξει το δρόμο για ριζοσπαστικές αλλαγές στην Ελλάδα, για ανατροπές στο επίπεδο της εξουσίας και της οικονομίας, ή ακόμα και ένα βήμα προς το σοσιαλισμό!

Μα σοβαρά είναι δυνατόν η συστράτευση σε μια αστική απαίτηση, σε μια επιλογή της αστικής τάξης να μπορεί να δώσει το έναυσμα για ριζοσπαστικές αλλαγές; Αποτελεί τουλάχιστον αυταπάτη ότι αλλάζοντας νόμισμα ή και ακόμα ιμπεριαλιστική συμμαχία μπορεί μια καπιταλιστική χώρα να γίνει πιο φιλολαϊκή. Άλλωστε δραχμή είχαμε και τη δεκαετία του ’90 και του ’80 και του ’70 και πάει λέγοντας… Η θέση των εργαζομένων άλλαξε; Και προφανώς δεν μιλάμε για τα ψίχουλα που αποσπούσαν οι εργαζόμενοι με σκληρούς αγώνες αλλά για τη συνολική τους θέση στην κοινωνία.

Μια καπιταλιστική Ελλάδα με δραχμή όπως προτιμούν κάποιοι, δεν συνιστά ρήξη προς όφελος του λαού. Ακόμα και αν ορισμένα τμήματα του κεφαλαίου ή και ορισμένοι κλάδοι επιτύχουν κάποια ανάκαμψη στα κέρδη τους ανοίγοντας θέσεις απασχόλησης (και όχι εργασίας!), αυτή η πορεία θα συνοδευθεί με νέες θυσίες του λαού, ακόμα πιο φθηνή εργατική δύναμη ώστε να θωρακισθεί η ανταγωνιστικότητα αυτών των επιχειρήσεων. Παράλληλα ο λαός θα πληρώνει την αύξηση του πληθωρισμού, τη μαύρη αγορά, τις πανάκριβες εισαγωγές εμπορευμάτων. Αυτό το μέλλον υπερασπίζεται ο Κ.Ν. και επιτίθεται στο ΚΚΕ;

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ύπνωση, μεγαλύτερος αφοπλισμός του λαϊκού κινήματος όταν όλοι αυτοί οι «καλοθελητάδες» (ανάμεσά τους και ο Κ.Ν.) βάζουν το λαό να παλεύει κάτω από ξένες σημαίες, κάτω από ξένες, για τα συμφέροντά του, διεκδικήσεις. Ο εγκλωβισμός του λαού να επιλέξει τον τρόπο χρεοκοπίας του, δεν οδηγεί στη ριζοσπαστικοποίησή του αλλά στην ισχυροποίηση της άρχουσας τάξης. Αυτή είναι και η μεγαλύτερή συνεισφορά όλων αυτών που ντύνονται το μανδύα του επαναστάτη με φλογερούς και διαπρύσιους λόγους και την κρίσιμη στιγμή ρίχνουν το λαό στα νύχια και τις επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου.

"Sponsored links"

Είτε με ευρώ λοιπόν είτε με δραχμή, η τσέπη του λαού θα παραμένει άδεια, όσο ο πλούτος που παράγει ο λαός μας παραμένει στα χέρια των λίγων καπιταλιστών. Αυτή είναι η αλήθεια που περιέχεται στα λόγια του Κ.Μάρξ που παραθέτει ανερυθρίαστα ο Κ.Ν., αυτή την αλήθεια προσπαθούν να θάψουν εχθροί και “φίλοι” του λαού.

Η ριζοσπαστικοποίηση του λαού μπορεί να γίνει μόνο με γραμμή ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του. Με συνεχές μέτωπο τόσο με τους σημαιοφόρους του ευρώ όσο και με τους σημαιοφόρους της δραχμής που συσκοτίζουν τον πραγματικό αντίπαλο του λαού που είναι ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης.

Το ΚΚΕ με το Πρόγραμμά του, έγκαιρα και με σαφήνεια προσδιόρισε τον άλλο δρόμο ανάπτυξης. Είναι ο δρόμος της αποδέσμευσης από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ με κοινωνικοποιημένα τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο που στο επίκεντρό τους θα έχουν την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Αυτό απαντά στο σήμερα και όχι οι διάφορες θεωρίες των σταδίων που ευαγγελίζεται ο Κ.Ν. και δεν επαληθεύτηκαν ποτέ!

Στις επικείμενες εκλογές στις 20/9 η υπερψήφιση του ΚΚΕ θα δώσει ώθηση στην πάλη των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων ώστε από καλύτερες θέσεις να εμποδίσουμε τα σκληρά μέτρα που θα έρθουν (και που ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΕΣ πολιτικές δυνάμεις ομονοούν σε αυτά τα μέτρα) και ταυτόχρονα θα ανοίγει το δρόμο για συνολικότερες ανατροπές στο επίπεδο της εξουσίας και της οικονομίας. Άλλωστε από αυτήν την προοπτική, ο Κ.Ν. έχει πάρει διαζύγιο από καιρό…

ΖΟΡΜΠΑΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ

Εκπαιδευτικός

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

2 Σχόλια

  1. Κώστας Ντουντουλάκης

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ ΚΑΠΟΙΟΥ “ΑΧΙΛΛΕΑ ΖΟΡΜΠΑ” Στις 2/9/2015, είδα εδώ μια παραληρηματική απολογητική απάντηση σε μαρξιστικά και προπαντός λογικά τεκμηριωμένο σχόλιό μου εδώ. κάποιος υποτιθέμενος “κομμουνιστής” Αχιλλέας Ζορμπάς, θαρρεί πως απαντά, με αφορισμούς και αποφθέγματα στερούμενα ήθους όσοκαι λογικής του τύπου:”Στο προχτεσινό φύλλο (1/9) της εφημερίδας «Ο Αγώνας της Κρήτης» δημοσιεύτηκε άρθρο του Κώστα Ντουντουλάκη (Κ.Ν.), γνωστού για τις αντι-ΚΚΕ εμμονές του ενάντια σε κάθε σύγχρονη επεξεργασία του ΚΚΕ που αποτελεί όπλο για τους εργαζόμενους. Στο άρθρο αναμασά το ψευτοδίλημμα για το αν είναι καλύτερα με «ευρώ ή δραχμή». Ταυτόχρονα εγκαλεί το ΚΚΕ διότι με τη στάση του στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν υιοθετεί το αίτημα για επιστροφή στη δραχμή ώστε να αποτελέσει ένα στάδιο, κατά τη γνώμη του, στη διαδικασία για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας….Μια καπιταλιστική Ελλάδα με δραχμή όπως προτιμούν κάποιοι, δεν συνιστά ρήξη προς όφελος του λαού…”

    Δεν θα επαναλάβω τα επιχειρήματά μου που δημοσίευσα στο φύλλο της 1/9 εδώ. Μάταιος κόπος άλλωστε προς μυαλό κλεισμένο ερμητικά από ακρισία φανατισμού νεοφώτιστου. Όσοι διάβασαν και τα δυο κείμενα είδαν την διαφορά ήθους, ύφους και κοινής λογικής.

    Δε μπορώ όμως να μη σχολιάσω επιγραμματικά δυο σαθρότητες που διαπερνούν τον λόγο του παραπάνω “αγωνιστή” και “μαρξιστή-λενινιστή” :

    1. Το ποιος είμαι και τι “εμμονές” έχω, να ρωτήσει την τοπική κοινωνία και όλους (τους ελάχιστους εντός σημερινού ΚΚΕ) όσους αγωνίστηκαν ιδεολογικά, πολιτικά, εντός και μετά εκτός όταν με διέγραψαν με φασιστική ίντριγκα, μαζί με τα 3/4 της ΚΝΕ και τον ηρωικό Κάππο και χιλιάδες μέλη συνεπείς μαρξιστές λενινιστές οι τωρινοί κεντρικοί και τοπικοί …”επαναστάτες”-δεξιοί τότε, νεοτροτσκιστές σήμερα, φραξιονιστές που είναι στην τωρινή ηγεσία του ΚΚΕ, ένα σώμα μια ψυχή με τους Ανδρουλάκη, Δαμανάκη, Φαράκο,Νυσταζάκη,Βαγιωνάκη,Αγοραστάκη,Παπαδεράκη κλπ κλπ αναθρεφτάρια τους. Μόνο όσοι ως μέλη τότε του ΚΚΕ ή της ΚΝΕ δεν συναίνεσαν, μόνο όσοι αγωνίστηκαν, έστω κατά το ένα εκατοστό από όσο η ταπεινότητά μου κατά της πανάθλιας απεμπόλησης της συνεδριακά ψηφισμένης θέσης του ΚΚΕ για έξοδο από την ΕΕ, με το αισχρό “Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ”, αυτοί και μόνο μπορούν να μιλούν ως κομμουνιστές ή έστω ως στοιχειωδώς έντιμοι, σεβασθέντες και σεβόμενοι καταστατικά, και κοινό περί δημοκρατίας αίσθημα. Επουδενί όσοι τότε βάραγαν παλαμάκια στη συγκρότηση ενός τέτοιου “Συνασπισμού της Αριστεράς”, και μετά στην προδοτική συγκυβέρνησή τους ως ΚΚΕ εντός του Συνασπισμού, με τη ΝΔ αρχικά και με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μαζί το 1989-1990. Τότε που διατηρήθηκε ύπουλα η πασοκονεοδημοκρατική αναστολή της λήξη το 1988 της συμφωνίας για τις αμερικανονατοϊκές βάσεις, ως την άνετη κοινοβουλευτικά κατάπτυστη ανανέωσή της στις 23/7/1990 από την αυτοδύναμη κυβέρνηση Μητσοτάκη! Τότε που μάτωσαν τα Χανιά όταν πήγαμε στη Νομαρχία να καταγγείλλουμε την επαίσχυντη νέα συμφωνία διαιώνισης των βάσεων του θανάτου και της υποτέλειας. Τότε που η ταπεινότητά μου, μαζί με άλλους 27 συναγωνιστές της μεγάλης, ιστορικής, (απόντος απολύτως του ΚΚΕ, κανένα επικροτόν την δεξιότατη στροφή του μέλος του άλλωστε δεν διώχτηκε τότε, μόνο διαγραφέντες και αποχωρήσαντες λόγω αυτής…) παλλαϊκής εξέγερσης που ακολούθησε, παραπεμφθήκαμε σε πολύμηνες δίκες εκτός Χανίων, στο Ρέθυμνο, με συγκινητική συμπαράσταση χιλιάδων λαού συνεχώς, καθημερινά με κάθε τρόπο σε Χανιά και Ρέθυμνο…

    -Και σήμερα και χθες έχω αταλάντευτα την ίδια απολύτως άποψη για ΕΕ, για το κατοχικό της νόμισμα κ. άγνωστέ μου, που “με ξέρεις” τόσο ώστε να αναμασάς και να πετάς εναντίον μου λάσπη που σου έδωσαν άλλοι, ανέκαθεν στηρίξαντες (με άλλη πρόφαση τότε, με άλλη τώρα) την απεμπόληση της πάγιας παλιάς θέσης του ΚΚΕ: Την πάλη για έξοδο από το ευρώ και για έξοδο από την ΕΕ σε συνθήκες καπιταλισμού,ως απολύτως απαραίτητη προϋπόθεση για παραπέρα βήματα προς την κατάργηση του καπιταλισμού.
    Όλα τα προηγούμενα συνέδρια του ΚΚΕ εξάλλου αυτό αποφάσισαν, εκτός από το τελευταίο, στο οποίο η νεοτροτσκιστική (με φιλοσταλινικό προσωπείο προς ανιστόρητους αφελείς…) ηγετική φράξια αποφάσισε καταγγελία κάθε έννοιας της λενινιστικής θεωρίας των σταδίων! Αποφάσισε πως μόνο όταν υπάρξει κοινωνικό μπλοκ δυνάμεων ικανό να προχωρήσει σε αντικαπιταλιστικό-σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, μόνο τότε πρέπει να μπει ζήτημα κατοχικού νομίσματος ευρώ, και ΕΕ!!! Αποφάνθηκε δηλαδή κατά της μόνης αποδειγμένα νικηφόρας θεωρίας και προπαντός, πρακτικής των Σταδίων, που όσες φορές εφαρμόστηκε σωστά, χωρίς δεξιές ή αριστεροφανείς αποκλίσεις οδήγησε σε θριάμβους το επαναστατικό κίνημα: Ο Λένιν ξεκίνησε την επανάσταση χωρίς κανένα άμεσο αντικαπιταλιστικό αίτημα αρχικά! “Ειρήνη, Η γη στους αγρότες, Η εξουσία στα σοβιέτ (αν και ελεγχόμενα από τους εσέρους και μενσεβίκους τότε…) Μετά παλεύοντας μεγαλοφυώς και συνεχώς για διαρκή αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων, πέρασε σε δεύτερο, ενδιάμεσο στάδιο, μετά στο τελικό της σοσιαλιστικής οικοδόμησης… Μα και σε Κίνα, Κούβα, Βιετνάμ κλπ, μόνο παλεύοντας αρχικά για εθνική ανεξαρτησία-λαϊκή κυριαρχία, πέρασαν μετά από πάμπολλους κόπους, θυσίες, ηρωικούς μαζικούς αγώνες, σε προσπάθειες. Άλλο αν απέτυχαν όπως και στην ΕΣΣΔ μετά λόγω δημιουργίας νέας αστικής στην ουσία τάξης,της νομενκλατούρας, που είχε τη νομή αλλά όχι, ως την περεστρόικα την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και διανομής. Κι αυτό έγινε κυρίως λόγω της ταύτισης κόμματος-κράτους-συνδικάτων και έτσι μετατροπής της “δικτατορίας του προλεταριάτου” σε δικτατορία της νομενκλατούρας επί του προλεταριάτου(τροτσκιστική θέση, γνωστή η διαμάχη με τον Λένιν του δήθεν “αντιγραφειοκράτη” Τρότσκι για τα Συνδικάτα που τα ήθελε κρατικά όργανα.
    _Τέλος και πολύ απλό γιατί τα παραπάνω παραείναι δύσκολο να τα καταλάβουν άκριτοι απολογητές:
    ΤΟ ΚΚΕ ΟΤΑΝ ΕΜΠΑΖΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ ΟΝΕ, ΚΑΤΑ ΨΗΦΙΖΕ ΚΑΙ ΣΘΕΝΑΡΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΝΕ ΠΩΣ ΕΤΣΙ ΒΑΘΑΙΝΕΙ Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΤΑΞΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.
    -ΤΩΡΑ ΠΩΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟ ΜΕΣΑ Ή ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΝΕ, ΜΕΣΑ Ή ΕΞΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΣΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ;…

  2. Κώστας Ντουντουλάκης

    (To αναρτώ ξανά, ζητώντας συγγνώμη για αβλεψίες, διορθωμένο σε μερικά σημεία)

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ ΚΑΠΟΙΟΥ “ΑΧΙΛΛΕΑ ΖΟΡΜΠΑ”

    Στις 2/9/2015, είδα εδώ μια παραληρηματική απολογητική απάντηση σε μαρξιστικά και προπαντός λογικά τεκμηριωμένο σχόλιό μου εδώ. κάποιος υποτιθέμενος “κομμουνιστής” Αχιλλέας Ζορμπάς, θαρρεί πως απαντά, με αφορισμούς και αποφθέγματα στερούμενα ήθους όσο και λογικής του τύπου:”Στο προχτεσινό φύλλο (1/9) της εφημερίδας «Ο Αγώνας της Κρήτης» δημοσιεύτηκε άρθρο του Κώστα Ντουντουλάκη (Κ.Ν.), γνωστού για τις αντι-ΚΚΕ εμμονές του ενάντια σε κάθε σύγχρονη επεξεργασία του ΚΚΕ που αποτελεί όπλο για τους εργαζόμενους. Στο άρθρο αναμασά το ψευτοδίλημμα για το αν είναι καλύτερα με «ευρώ ή δραχμή»…..Ταυτόχρονα εγκαλεί το ΚΚΕ διότι με τη στάση του στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν υιοθετεί το αίτημα για επιστροφή στη δραχμή ώστε να αποτελέσει ένα στάδιο, κατά τη γνώμη του, στη διαδικασία για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας….Μια καπιταλιστική Ελλάδα με δραχμή όπως προτιμούν κάποιοι, δεν συνιστά ρήξη προς όφελος του λαού…”

    -Δεν θα επαναλάβω τα επιχειρήματά μου που δημοσίευσα στο φύλλο της 1/9 εδώ.

    Μάταιος κόπος άλλωστε προς μυαλό κλεισμένο ερμητικά από ακρισία φανατισμού νεοφώτιστου. Όσοι διάβασαν και τα δυο κείμενα είδαν την διαφορά ήθους, ύφους και κοινής λογικής.
    Δε μπορώ όμως να μη σχολιάσω επιγραμματικά δυο σαθρότητες που διαπερνούν τον λόγο του παραπάνω “αγωνιστή” και “μαρξιστή-λενινιστή” :
    1. Το ποιος είμαι και τι “εμμονές” έχω, να ρωτήσει την τοπική κοινωνία και όλους (τους ελάχιστους εντός σημερινού ΚΚΕ) όσους αγωνίστηκαν ιδεολογικά, πολιτικά, εντός και μετά εκτός όταν με διέγραψαν με φασιστική ίντριγκα, μαζί με τα 3/4 της ΚΝΕ και τον ηρωικό Κάππο και χιλιάδες μέλη συνεπείς μαρξιστές λενινιστές οι τωρινοί κεντρικοί και τοπικοί …”επαναστάτες”-δεξιοί τότε, κρυπτονεοτροτσκιστές σήμερα, φραξιονιστές που είναι στην τωρινή ηγεσία του ΚΚΕ, ένα σώμα μια ψυχή τότε με τους Ανδρουλάκη, Δαμανάκη, Φαράκο,Νυσταζάκη,Βαγιωνάκη,Αγοραστάκη,Παπαδεράκη και λοιπά αναθρεφτάρια τους.

    Όταν έγραφα στον τοπικό τύπο ή διατύπωνα εσωκομματικά την τεκμηριωμένη άποψή μου πως η περεστρόικα ήταν καπιταλιστική παλινόρθωση, με επέκριναν δριμύτατα οι ανεκδιήγητοι τωρινοί ευρισκόμενοι είτε στο ΚΚΕ είτε στον ΣΥΡΙΖΑ και αλλού “κομμουνιστές” και “αριστεροί”…

    -Μόνο όσοι ως μέλη τότε του ΚΚΕ ή της ΚΝΕ δεν συναίνεσαν τότε στο πραξικόπημα, μόνο όσοι αγωνίστηκαν, έστω κατά το ένα εκατοστό από όσο η ταπεινότητά μου κατά της καπιταλιστικής περεστρόικα και κατά της εσωτερίκευσής της, της πανάθλιας απεμπόλησης της συνεδριακά ψηφισμένης θέσης του ΚΚΕ για έξοδο από την ΕΕ με το αισχρό “Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ”, αυτοί και μόνο μπορούν να μιλούν ως κομμουνιστές ή έστω ως στοιχειωδώς έντιμοι, σεβασθέντες και σεβόμενοι καταστατικά, και κοινό περί δημοκρατίας αίσθημα. Επουδενί όσοι τότε βάραγαν παλαμάκια στη συγκρότηση ενός τέτοιου “Συνασπισμού της Αριστεράς”, και μετά στην προδοτική συγκυβέρνησή του ΚΚΕ εντός του Συνασπισμού, με τη ΝΔ αρχικά και με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μαζί το 1989-1990!!! Τότε που ψηφίστηκε απόόλο αυτό τον συρφετό ο νόμος για τα ιδιωτικά κανάλια! Τότε που διατηρήθηκε ύπουλα η πασοκονεοδημοκρατική αναστολή της λήξη το 1988 της συμφωνίας για τις αμερικανονατοϊκές βάσεις, ως την άνετη κοινοβουλευτικά κατάπτυστη ανανέωσή της στις 23/7/1990 από την αυτοδύναμη κυβέρνηση Μητσοτάκη! Τότε που μάτωσαν τα Χανιά όταν πήγαμε στη Νομαρχία να καταγγείλλουμε την επαίσχυντη νέα συμφωνία διαιώνισης των βάσεων του θανάτου και της υποτέλειας. Τότε που η ταπεινότητά μου, μαζί με άλλους 27 συναγωνιστές της μεγάλης, ιστορικής, (απόντος απολύτως του ΚΚΕ, κανένα επικροτόν την δεξιότατη στροφή του μέλος του άλλωστε δεν διώχτηκε τότε, μόνο διαγραφέντες και αποχωρήσαντες λόγω αυτής…) παλλαϊκής εξέγερσης που ακολούθησε, παραπεμφθήκαμε σε πολύμηνες δίκες εκτός Χανίων, στο Ρέθυμνο, με συγκινητική συμπαράσταση χιλιάδων λαού συνεχώς, καθημερινά με κάθε τρόπο σε Χανιά και Ρέθυμνο…
    -Και σήμερα και χθες έχω αταλάντευτα την ίδια απολύτως άποψη για ΕΕ, για το κατοχικό της νόμισμα κ. άγνωστέ μου, που “με ξέρεις” τόσο ώστε να αναμασάς και να πετάς εναντίον μου λάσπη που σου έδωσαν άλλοι, ανέκαθεν στηρίξαντες (με άλλη πρόφαση τότε, με άλλη τώρα) την απολύτως ηττοπαθή αντικειμενικά απεμπόληση της πάγιας παλιάς θέσης του ΚΚΕ: Την πάλη για έξοδο από το ευρώ και για έξοδο από την ΕΕ σε συνθήκες καπιταλισμού,ως απολύτως απαραίτητη προϋπόθεση για παραπέρα βήματα προς την κατάργηση του καπιταλισμού…
    Όλα τα προηγούμενα συνέδρια του ΚΚΕ εξάλλου αυτό αποφάσισαν, εκτός από το τελευταίο, στο οποίο η νεοτροτσκιστική τωρινή ηγετική φράξια (με …φιλοσταλινικό προσωπείο προς ανιστόρητους αφελείς, ενώ ο Στάλιν κατηγορείται από τους τροτσκιστές από το1925 για την υιοθέτηση της θεωρίας των σταδίων) αποφάσισε καταγγελία της λενινιστικής θεωρίας των σταδίων! Αποφάσισε πως …μόνο όταν υπάρξει κοινωνικό μπλοκ δυνάμεων ικανό να προχωρήσει σε αντικαπιταλιστικό-σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, μόνο τότε πρέπει να μπει ζήτημα κατοχικού νομίσματος ευρώ, και ΕΕ!!!
    Αντιλήψεις σεχταριστικής περιόδου τροτσκιστή Πουλιόπουλου της δεκαετίας του ΄20!…
    Αποφάνθηκε δηλαδή κατά της μόνης αποδειγμένα νικηφόρας θεωρίας και προπαντός, πρακτικής, των Σταδίων, που όσες φορές εφαρμόστηκε σωστά, χωρίς δεξιές ή αριστεροφανείς αποκλίσεις, οδήγησε σε θριάμβους το επαναστατικό κίνημα: Ο Λένιν ξεκίνησε την επανάσταση χωρίς κανένα άμεσο αντικαπιταλιστικό αίτημα αρχικά! “Ειρήνη, Η γη στους αγρότες, Η εξουσία στα σοβιέτ”! (Αν και ελεγχόμενα τα σοβιέτ από τους εσέρους και μενσεβίκους τότε…)
    Αυτά και μόνο, απλά αστικοδημοκρατικά και ειρηνευτικά ήταν τα εναρκτήρια επαναστατικά του συνθήματα. Μετά παλεύοντας μεγαλοφυώς και συνεχώς για διαρκή αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων, πέρασε σε δεύτερο, ενδιάμεσο στάδιο, μετά στο τελικό της σοσιαλιστικής οικοδόμησης…
    Μα και σε Κίνα, Κούβα, Βιετνάμ κλπ, μόνο παλεύοντας αρχικά για εθνική ανεξαρτησία-λαϊκή κυριαρχία, πέρασαν μετά από πάμπολλους κόπους, θυσίες, ηρωικούς μαζικούς αγώνες, σε προσπάθειες επιτυχείς ή όχι, σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Άλλο αν τελικά (πλην ίσως, ως ένα βαθμό, της Κούβας) απέτυχαν τελικά, όπως και στην ΕΣΣΔ, λόγω και της παντοειδούς πίεσης από τον διεθνή καπιταλισμό, μα κυρίως λόγω της δημιουργίας νέας αστικής στην ουσία τάξης,της νομενκλατούρας, που είχε τη νομή αλλά όχι, ως την περεστρόικα, την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και διανομής. Κι αυτό έγινε κυρίως λόγω της ταύτισης κόμματος-κράτους-συνδικάτων και έτσι μετατροπής της “δικτατορίας του προλεταριάτου” σε δικτατορία της νομενκλατούρας επί του προλεταριάτου(τροτσκιστική θέση, γνωστή η διαμάχη με τον Λένιν του δήθεν “αντιγραφειοκράτη” Τρότσκι για τα Συνδικάτα που τα ήθελε κρατικά όργανα.Θέση που υιοθέτησε δυστυχώς και ο Στάλιν και όλες οι μετέπειτα ηγεσίες με εξαίρεση τον Αντρόποφ που πήγε να το ανατρέψει, αλλά για όποιον ψάχνει, τον δολοφόνησε η νομενκλατούρα…
    -Τέλος και πολύ απλό γιατί τα παραπάνω παραείναι δύσκολο να τα καταλάβουν άκριτοι απολογητές:
    ΤΟ ΚΚΕ ΟΤΑΝ ΕΜΠΑΖΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ ΟΝΕ, ΚΑΤΑ ΨΗΦΙΖΕ ΚΑΙ ΣΘΕΝΑΡΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΝΕ ΠΩΣ ΕΤΣΙ ΒΑΘΑΙΝΕΙ Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΤΑΞΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.
    -ΤΩΡΑ ΠΩΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟ ΜΕΣΑ Ή ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΝΕ, ΜΕΣΑ Ή ΕΞΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΣΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ;…

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις