Του Μανώλη Καπετανάκη *

Παρά τις κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης περί του αντίθετου, υπάρχει διάχυτη ανησυχία στο χριστεπώνυμο ποίμνιο. Όντως καταβάλλονται άοκνες προσπάθειες για την εξασφάλιση ότι πολυτιμότερου χρειάζεται ο λαός στις μέρες μας, αλλά και διαχρονικά.

Όχι το Άγιο Ψωμί. Για να ξεπεινάσει δηλαδή ο δουλευτής, που δεκαετίες τώρα βογκεί από τις συνέπειες της κρίσης ενός συστήματος παρασιτικών μεγιστάνων, το οποίο τον ξεζουμίζει με τον πιο στυγνό τρόπο καθημερινά. Φουντώνοντας την ανέχεια του με τα μνημόνια και απογειώνοντας την τώρα με τον –ένεκα πολέμου- υπερηχητικό πύραυλο της ακρίβειας. Εκτοξευμένο φυσικά από τα εδάφη της αισχροκέρδειας του μαυραγορίτη καπιταλιστή.

Ούτε την Αγία Περίθαλψη, την Αγία Σύνταξη (της αξιοπρέπειας) ή την Αγία Ασφάλεια. Η τελευταία μάλιστα διαθέτει αρκετές εκδοχές με πρώτη και καλλίτερη την Αγία την Εργασιακή, όπου μέρα παρά μέρα μνημονεύεται με γοερούς θρήνους, ενόσω κηδεύεται ένας εργαζόμενος. Σημαντική επίσης αδελφική αγία είναι και εκείνη η Συγκοινωνιακή με μέρα γιορτασμού τις 28 Φλεβάρη. Ενώ εξέχουσα θέση στο στερέωμα  της αγιοσύνης κατέχει και η Αγία Προστάτιδα από Φυσικές Καταστροφές. Εθιμικά λιβανίζεται με τις καύτρες των δασών και ραίνεται με το νερό των πλημμυρών.

Βεβαίως δεν γίνεται λόγος για το  Άγιο Δικαίωμα της Παιδείας των πτωχών «τω εισοδήματι». Μήτε την Αγία την Προσφυγική, της οποίας ο πλέον εμβληματικός ναός λαμπρύνει τον βυθό της Πύλου.

Αμφιλεγόμενος άγιος θεωρείται ο Άγιος των Λαϊκών  Ελευθεριών. Πιστεύεται πως ανήκει σε μια εξτρεμιστική αίρεση με σκοπό τη διασάλευση της ευταξίας της Πανάγιας άρχουσας τάξης και για αυτό βρίσκεται υπό διωγμό από τα κτηνώδη όργανα της ιερής εξέτασης νομοθετών, δικαστών, ένστολων ροπαλοφόρων και παρακρατικών φασιστοειδών.

Στην κρίσιμη εποχή μας ίσως μια από τις πιο σπουδαίες λατρευτικές μορφές είναι η Αγία Ειρήνη η Αντιπολεμική. Φημολογείται δε, ότι στο βασίλειο των ουρανών διαδραματίζεται μια αδιάκοπη διαμάχη με άλλους αγίους. Όπως της Αγίας Βαρβάρας του Πυροβολικού, του Αρχάγγελου Μιχαήλ της Αεροπορίας και άλλων πολεμοχαρών με τον Ύψιστο κάθιδρο να επιχειρεί τη διατήρηση των ισορροπιών.

Σε μια λοιπόν κατάμαυρη περίοδο το σάπιο και αιμοδιψές σύστημα ρίχνει ακόμη πιο πολύ σκοτάδι στη συνείδηση των μαζών. Όντας ένα χρεοκοπημένο ιστορικό απολίθωμα (πλην όμως κυρίαρχο) είναι καταδικασμένο να δανείζεται τις πιο αναχρονιστικές αξίες και μεθοδολογίες. Τις χαμένες στα βάθη των πρωτόγονων ειδωλολατρικών κοινωνιών. Με κακότεχνες μαγγανείες επιχειρεί αδέξια να κρύψει τη θηριωδία του και την πλέρια περιφρόνηση στο κορυφαίο αγαθό όχι μονάχα της ευδαιμονίας του ανθρώπου, αλλά και της ίδιας του της ζωής. Κόπτεται δήθεν για τη διάσωση της αιωνιότητας των ψυχών σε ένα φαντασιακό παράδεισο. Ενώ καταντά κόλαση δυστυχίας και πολεμικών σπαραγμών τον σαρκικό κόσμο. Παγιδεύεται σε μια θύελλα αντιφάσεων χρησιμοποιώντας τα πιο τιποτένια και παρωχημένα τεχνάσματα για να γεφυρώσει το σχιζοειδές. Μεριμνεί υποτίθεται για την κατάκτηση του ανώτατου πνευματικού επίπεδου με  γελοία υλικά εργαλεία. Μία φλογίτσα! Προϊόν ενός ταχυδακτυλουργικού κόλπου κάποιου αρχιρασοφόρου!!

Το ελληνικό κεφάλαιο ( το ραγιάδικο και βαρέως αφελληνισμένο) και το πολιτικό του προσωπικό με θράσος και απονιά μεγέθους σύμπαντος εξαθλιώνει και μαστιγώνει αλύπητα τον υποσιτισμένο λαό. Αδίστακτα δολοφονεί σε Τέμπη, Μάτι, Μάνδρα,  στις φάμπρικες, σε ρημαγμένα νοσοκομεία και βάζει δίχως υπερβολή τη χώρα στο στόμα του λύκου των λυσσαλέων πια ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Τόσος θόρυβος μιας τόσο αλλόκοτης κατάστασης για τη μεταφορά μιας σταλιάς φλόγας από μια περιοχή σκεπασμένη με τεράστιες φωτιές συγκρούσεων και εξόντωσης χιλιάδων αθώων. Σε μια Ελλάδα ΟΛΩΣΔΙΟΛΟΥ ουδέτερη και αμέτοχη στην εξελισσόμενη φρίκη.

Αγωνία επομένως για το ταξίδεμα μιας φλόγας και αδιαφορία για τον κίνδυνο να απλωθούν επάνω  μας και κατακάψουν οι πυρές των άδικων μακελειών της Μέσης Ανατολής. Στην εφιαλτική προοπτική το νευραλγικής σημασίας ελλαδικό προγεφύρωμα (και κυρίως η βάση της Σούδας) των «σωστών» νατοϊκών ιμπεριαλιστών – που βρίσκεται ΕΝΕΡΓΑ στην εγγύς περίμετρο του ουκρανικού και ανατολικού μετώπου – να ισοπεδωθεί από τον πυρηνικό Αρμαγεδδώνα μιας εφιαλτικής καταστροφής. Η οποία σίγουρα θα αγνοεί σύνορα και γωνιές του πλανήτη.

Προσμένουμε, πασχίζουμε, παλεύουμε για το ερχομό ενός διαφορετικού «Άγιου Φωτός». Εκείνου που θα αφυπνίσει τον λαό και θα λαμπαδιάσει την ελπίδα της οικουμένης για γαλήνη και προκοπή. Το γιγάντωμα του αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, που ήδη αρχίζει να σκιρτάει χαρμόσυνα μέχρι και στην καρδιά του τέρατος.

* μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης