Για τους νεότερους σε ηλικία, η πραγματικότητα της Ελλάδας κατά τα χρόνια των μνημονίων φαντάζει μακρινή, ίσως και άγνωστη. Κι όμως, η περίοδος εκείνη δεν απέχει χρονικά όσο νομίζουμε, ενώ πολλοί υποστηρίζουν ότι οι συνέπειές της παραμένουν ζωντανές, εγκλωβίζοντάς μας ακόμα μέσα σε αυτήν.

Σε εκείνο το γεμάτο εντάσεις πολιτικό σκηνικό, ο ΣΥΡΙΖΑ, ένα μικρό κόμμα της Αριστεράς με μακρά ιστορία, επιχείρησε τη δική του ανανέωση. Ο τότε πρόεδρός του, Αλέκος Αλαβάνος, έδωσε το έναυσμα για την ανάδειξη νέων προσώπων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία ξεχώρισε και αναδείχθηκε ο Αλέξης Τσίπρας, ξεκινώντας μια μετεωρική άνοδο που συνδέθηκε άρρηκτα με τους μεγάλους αγώνες του ελληνικού λαού ενάντια στα μνημόνια.

Η εποχή χωρίς τηλεοπτικό αμπαλάζ και επικοινωνιολόγους

Εκείνη την εποχή, η σχέση του Αλέξη Τσίπρα με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη με τη σημερινή. Τα τηλεοπτικά κανάλια δεν τον «έπαιζαν» και γύρω του δεν υπήρχε κανένα πολυπληθές επικοινωνιακό επιτελείο για να οργανώνει την εικόνα του. Είναι ακόμη νωπή στη μνήμη μια εκδήλωση εδώ στα Χανιά, στο Φρούριο Φιρκά, όπου δεν υπήρχε καν ο απαραίτητος, βασικός φωτισμός για τον ομιλητή.

Παρά την τηλεοπτική απομόνωση, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας κατέγραφαν συνεχή άνοδο. Ακόμη και όταν αυτή η δυναμική άρχισε να αποτυπώνεται ξεκάθαρα στις δημοσκοπήσεις, η στάση των μεγάλων μέσων δεν άλλαξε. Ο λόγος τούς δινόταν σπάνια και σχεδόν πάντα μέσα σε ένα πλαίσιο πολιτικής επίθεσης. Η αλήθεια είναι μία: ο Αλέξης Τσίπρας δεν υπήρξε ποτέ ο αγαπημένος των καναλιών.

Το «σωστό στήσιμο» και η σημειολογία του σήμερα

Μέχρι σήμερα. Στο παρόν, η εικόνα έχει ανατραπεί πλήρως και ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να βρίσκεται στο επίκεντρο της τηλεοπτικής προβολής. Τα ρεπορτάζ καλύπτουν την κάθε του κίνηση, τον τρόπο που κινείται, ακόμη και το κοριτσάκι που τον συνόδευε κατά την παρουσίαση του κόμματος.

Αυτή τη φορά, το rebranding του Αλέξη Τσίπρα συνοδεύτηκε από ένα άρτιο στήσιμο. Όλα ήταν μελετημένα στην εντέλεια: η επιλογή της τοποθεσίας, ο προσεγμένος φωτισμός, τα λόγια των ηθοποιών που ανέλαβαν την προαναγγελία του, η παρουσία του μικρού κοριτσιού δίπλα του. Ακόμη και η διακήρυξη που κρατούσε στα χέρια του παρέπεμπε ευθέως στον τρόπο με τον οποίο κρατούσε αντίστοιχα έγγραφα ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Μεταξύ ετοιμότητας και επικοινωνιακής κάλυψης

Η ερμηνεία αυτής της αλλαγής παραμένει ανοιχτή. Δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει με βεβαιότητα αν η μεταμόρφωση αυτή σηματοδοτεί κάτι θετικό ή αρνητικό· αν αποτυπώνει μια μεγαλύτερη ετοιμότητα να κυβερνήσει, όπως ο ίδιος επιδιώκει, ή αν απλώς αντανακλά τη δουλειά μιας ικανότερης και καλύτερα οργανωμένης ομάδας επικοινωνιολόγων που τον περιβάλλει.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιστρέφει στο προσκήνιο ως ένα πρόσωπο καινούργιο και άφθαρτο. Επανεμφανίζεται ως ένας πολιτικός που έχει δοκιμαστεί και έχει υποστεί τη φθορά της εξουσίας. Σε αυτή τη νέα του παρουσίαση, οι πληγές της προηγούμενης περιόδου δεν μοιάζουν να έχουν επουλωθεί ουσιαστικά, ούτε έχουν δοθεί οι απαραίτητες απαντήσεις για τα πεπραγμένα του. Αντίθετα, οι εκκρεμότητες αυτές καλύπτονται, προς το παρόν, από μια όμορφη και προσεγμένη επικοινωνιακή βιτρίνα.

Σε κάθε περίπτωση, η τελική ετυμηγορία δεν θα γραφτεί στα τηλεοπτικά πλατό. Όλα θα κριθούν στην πράξη και στο πεδίο της πολιτικής, εκεί όπου ο καλός φωτισμός και η σωστή παρουσίαση δε θα είναι αρκετή για να κρύψει την πραγματικότητα των πολιτικών θέσεων και πρακτικών.