Η ιστορική οικία των Θεοδωράκηδων υποδέχθηκε το 2026 με μελωδίες, θεσμικές δεσμεύσεις για την ολοκλήρωση της μουσειολογικής μελέτης και προτάσεις για τη διασύνδεση του έργου του συνθέτη με τα Πανεπιστήμια.

Σε έναν τόπο φορτισμένο με ιστορικό βάρος, όπου η προσωπική μνήμη συναντά τη συλλογική κληρονομιά του σπουδαιότερου ίσως Έλληνα μουσικοσυνθέτη, πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσημη συνάντηση της χρονιάς για τον «Παγκρήτιο Σύλλογο Φίλων Μίκη Θεοδωράκη».

Το μεσημέρι της Τρίτης, 20 Ιανουαρίου 2026, η πατρική οικία στον Γαλατά Χανίων άνοιξε τις πόρτες της για την καθιερωμένη κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, σε μια εκδήλωση που ξεπέρασε τον εθιμοτυπικό της χαρακτήρα, μετατρεπόμενη σε βήμα απολογισμού αλλά και χάραξης στρατηγικής για το μέλλον του μνημείου.

Υπό τους ήχους των τραγουδιών του Μίκη, που σιγοτραγουδήθηκαν από τους παρευρισκόμενους, αναδείχθηκε η διττή φύση της συγκυρίας: από τη μία η ικανοποίηση για την ωρίμανση των διαδικασιών μετατροπής της οικίας σε σύγχρονο μουσείο και από την άλλη η ανάγκη για ουσιαστικότερη εμπλοκή της Πολιτείας και των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων.

Η «έγκριση» της Μουσειολογικής Μελέτης και η επόμενη ημέρα

Το στίγμα των εξελίξεων έδωσε ο Αντιδήμαρχος Χανίων, Γιώργος Γιαννακάκης, ο οποίος μετέφερε ένα κλίμα συγκρατημένης αισιοδοξίας για την πορεία του έργου. Σύμφωνα με τον κ. Γιαννακάκη, η διαδικασία βρίσκεται στο κρισιμότερο σημείο της, καθώς εντός των ημερών η μουσειολογική μελέτη αναμένεται να εισαχθεί προς έγκριση στο Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού. Η θετική έκβαση αυτής της διαδικασίας θα ανοίξει τον δρόμο για τη δημοπράτηση του έργου από τον Δήμο Χανίων, φέρνοντας την υλοποίηση του Μουσείου «πιο κοντά από ποτέ».

Ιδιαίτερη μνεία έγινε στο γεγονός ότι, παρά τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες, ο χώρος δεν παρέμεινε ανενεργός. Η συνεργασία του Συλλόγου με τον Δήμο και η συνδρομή των εργαζομένων διατήρησαν την οικία ανοιχτή και επισκέψιμη, ενώ η φιλοξενία της έκθεσης από το Μέγαρο Μουσικής λειτούργησε ως γέφυρα, μετατρέποντας τον Γαλατά από μια «προσδοκία» σε μια ζώσα πολιτιστική πραγματικότητα.

Αλλαγή σκυτάλης και το έλλειμμα της κεντρικής διοίκησης

Την πολιτική και κοινωνική διάσταση της διαχείρισης της κληρονομιάς του Μίκη Θεοδωράκη ανέλυσε η Αντιπεριφερειάρχης, Σοφία Μαλανδράκη. Καλωσορίζοντας τον νέο πρόεδρο του Συλλόγου, Ματθαίο Φραντζεσκάκη –πρόσωπο με διακριτό αποτύπωμα στα κοινά της πόλης– και εξάροντας την παρακαταθήκη του απερχόμενου Γιώργου Αγοραστάκη, η κα Μαλανδράκη έθεσε το πλαίσιο της επόμενης περιόδου.

Η τοποθέτησή της εμπεριείχε και αιχμές για τη στάση της κεντρικής εξουσίας. Όπως επεσήμανε, αν και το 2025 ανακηρύχθηκε έτος αφιερωμένο στα 100 χρόνια από τη γέννηση του συνθέτη, η κεντρική πολιτεία περιορίστηκε στη διακήρυξη χωρίς να τη συνοδεύσει με συγκεκριμένες δράσεις ή πόρους. Το κενό αυτό καλούνται να καλύψουν η Αυτοδιοίκηση και ο Σύλλογος, με την Περιφέρεια Κρήτης να δηλώνει παρούσα στην ενίσχυση του εγχειρήματος.

Το όραμα της ακαδημαϊκής διασύνδεσης

Κοιτάζοντας προς το μέλλον, η Αντιπεριφερειάρχης έθεσε έναν φιλόδοξο στόχο: τη διασύνδεση του «κεφαλαίου Μίκης Θεοδωράκης» με την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η πρόταση αφορά τη θεσμική συνεργασία με ακαδημαϊκά ιδρύματα, ενδεχομένως μέσω της δημιουργίας μεταπτυχιακών προγραμμάτων ή ερευνητικών εδρών πάνω στο έργο του συνθέτη.

Μια τέτοια εξέλιξη, όπως τονίστηκε, θα προσδώσει στο εγχείρημα τη δομή και το βάθος που απαιτούνται για να αναδειχθεί η παγκόσμια εμβέλεια του έργου του Μίκη, διασφαλίζοντας ότι η κληρονομιά του θα παραμείνει ζωντανή και θα μελετάται επιστημονικά στο διηνεκές.

Βαρβάρα Περράκη: Το στοίχημα της βαθύτερης γνωριμίας

Με συναισθηματική φόρτιση, η πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Νομού Χανίων και μέλος του συλλόγου, Βαρβάρα Περράκη, ανακαλώντας τη μακρά διαδρομή από την εποχή της Νομαρχίας Κατσανεβάκη και τη διοργάνωση του διεθνούς συνεδρίου προχώρησε σε μια  διαπίστωση: παρά την πληθώρα των εκδηλώσεων και των συμποσίων, η ουσιαστική, πολυδιάστατη προσωπικότητα του Μίκη παραμένει για πολλούς «άγνωστη».

«Είναι χρέος πια του συλλόγου και του καθενός μας να γνωρίσουμε καλύτερα αυτή την τεράστια, πολυσύνθετη προσωπικότητα», τόνισε χαρακτηριστικά. Στο πλαίσιο αυτό, εξήρε τη συμβολή του Γιώργου Αγοραστάκη, χαρακτηρίζοντας το συγγραφικό του έργο και ειδικά το τελευταίο του βιβλίο για τον «θεωρητικό Μίκη», ως έναν «ασφαλή οδηγό» για την αποκωδικοποίηση της σκέψης του συνθέτη. Το μήνυμα της κας Περράκη ήταν σαφές: η εποχή των λόγων πρέπει να δώσει τη θέση της στην εποχή της μελέτης και της εμβάθυνσης.

Η γεωπολιτική επικαιρότητα και ο «παγκόσμιος» Μίκης

Τη σκυτάλη της συζήτησης πήρε η Αργυρώ Χαραλαμπάκη, εκ μέρους της Παγκρήτιας Επιτροπής Ενάντια στις Βάσεις, συνδέοντας το έργο του Θεοδωράκη με την φλέγουσα διεθνή επικαιρότητα. Η τοποθέτησή της ξεκίνησε με μια μελαγχολική διαπίστωση για το 2026, κάνοντας λόγο για μια χρονιά που εγκαινιάστηκε με αρνητικούς οιωνούς, αναφερόμενη στις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία και τα δραματικά γεγονότα στην Παλαιστίνη.

Η κα Χαραλαμπάκη υπενθύμισε στους παρευρισκόμενους μια πτυχή του συνθέτη που συχνά λησμονείται: τον οικουμενικό του ρόλο ως σύμβολο των λαών που αγωνίζονται, με κορυφαίο παράδειγμα τη σύνθεση του εθνικού ύμνου της Παλαιστίνης από τον ίδιο. Αναφέρθηκε, επίσης, στη συνεργασία της Επιτροπής με τον Σύλλογο Φίλων Μίκη Θεοδωράκη, μνημονεύοντας την κοινή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο στο λιμάνι των Χανίων.

Το συμπέρασμα που προέκυψε από την παρέμβασή της είναι ότι η μουσική του Θεοδωράκη δεν αποτελεί απλώς πολιτιστικό κειμήλιο, αλλά ενεργό «σύντροφο» στους καθημερινούς κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Η εκδήλωση στον Γαλατά επιβεβαίωσε πως η κληρονομιά του Μίκη παραμένει ένα πεδίο ανοιχτό, όπου η ιστορική μνήμη συναντά τις προκλήσεις του παρόντος.

Ένα σπίτι ανοιχτό: Η συγκινητική δωρεά και το κάλεσμα συμμετοχής

Στο κλείσιμο της εκδήλωσης, τον λόγο έλαβε ο νέος πρόεδρος του Συλλόγου, Ματθαίος Φραντζεσκάκης, προσδίδοντας στην ημέρα μια πρακτική αλλά και έντονα συναισθηματική νότα. Ο κ. Φραντζεσκάκης υπενθύμισε ότι το σπίτι στον Γαλατά δεν είναι ένα κλειστό μνημείο, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που παραμένει ανοιχτός κάθε Τρίτη από τις 09:30, υποδεχόμενος σχολεία και πολίτες, ενώ δρομολογείται και η τοποθέτηση σχετικής σήμανσης.

Η στιγμή, ωστόσο, που φόρτισε το κλίμα, ήταν η αναφορά στον Henning Zierau (αναφερόμενος ως Kenik Zero/Χένι), τον Γερμανό μουσικό και φίλο του έργου του Θεοδωράκη, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Ο Henning, που με την κιθάρα του ακολουθούσε τα βήματα του Μίκη δημιουργώντας μικρές μουσικές εστίες, «επιστρέφει» στον Γαλατά. Η σύντροφός του αποφάσισε να δωρίσει την κιθάρα του στο σπίτι των Θεοδωράκηδων, ως σύμβολο μιας βαθιάς σχέσης και ως ένα όργανο που θα συνεχίσει να ενώνει τους λαούς μέσα από τη μουσική, ισχυροποιώντας τον δεσμό του εκλιπόντος με την Κρήτη.

Ο κ. Φραντζεσκάκης ολοκλήρωσε την ομιλία του με ένα κάλεσμα συστράτευσης, προτρέποντας τους πολίτες να εγγραφούν ως ενεργά μέλη, καθώς «οι συλλογικότητες έχουν αξία και δύναμη μόνο όταν έχουν μέλη».