Η χθεσινή εκλογική αναμέτρηση στο ΕΚΑ δεν αποτέλεσε απλά μια τυπική ανανέωση θητειών, αλλά κατέγραψε μια μετατόπιση των συσχετισμών δύναμης, που προϊδεάζουν για σκληρή αναμέτρηση μέχρις εσχάτων στο συνέδριο της ΓΣΕΕ όπου θα κριθεί και η τύχη του Γιάννη Παναγοπουλου.

Υπό τη βαριά σκιά των αποκαλύψεων για το σκάνδαλο με τα προγράμματα καταρτισης, η βάση των εργαζομένων έστειλε ένα μήνυμα αποδοκιμασίας προς την παραδοσιακή γραφειοκρατική ηγεσία, αναδεικνύοντας νέους πρωταγωνιστές και ενισχύοντας τις ταξικές δυνάμεις.

Η ακτινογραφία της κάλπης στη ΓΣΕΕ

Στη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας, η επικράτηση του ΠΑΜΕ με 10 έδρες επιβεβαιώνει τη δυναμική της συσπείρωσης γύρω από ένα πιο διεκδικητικό μοντέλο συνδικαλισμού. Ωστόσο, η έκπληξη ήρθε από το Ενωτικό Ψηφοδέλτιο, όπου συμμετέχουν και οι δυνάμεις που αποχώρησαν από την ΠΑΣΚΕ συγκρουόμενες με τον Γιάννη Παναγοπουλο, το οποίο κατέλαβε τη δεύτερη θέση με 8 έδρες, αφήνοντας πίσω του τις παραδοσιακές δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ (5) και της ΔΑΚΕ (2).

Τα αποτελέσματα για εκπροσώπους στη ΓΣΕΕ διαμορφώθηκαν ως εξής:

• ΠΑΜΕ: 10
• Ενωτικό: 8
• Μέτωπο: 5
• ΠΑΣΚΕ: 5
• Ενότητα: 5
• ΔΑΚΕ: 2
• ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 2

Η κατανομή αυτή δείχνει έναν κατακερματισμό των δυνάμεων που άλλοτε ήλεγχαν πλήρως τη Συνομοσπονδία, με το Μέτωπο και την Ενότητα να διατηρούν ισχυρή παρουσία με 5 έδρες έκαστη, καθιστώντας τις μελλοντικές συμμαχίες απαραίτητες για τη λήψη αποφάσεων.

Στο νεο συσχετισμό είναι μάλλον απίθανο να δοθεί νέα προεδρική θητεία στον Παναγοπουλο, παρότι ο αμφιλεγόμενος συνδικαλιστής κατάφερε να εκλεγεί στο συνέδριο.

Το «Κάστρο» της Αθήνας: Οι Ισορροπίες στο ΕΚΑ

Στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το μεγαλύτερο της χώρας, η κυριαρχία του ΠΑΜΕ ήταν ακόμη πιο εμφανής με 11 έδρες. Εδώ, η μάχη για τη δεύτερη θέση ήταν σκληρή, με την ΠΑΣΚΕ και το Μέτωπο να ισοβαθμούν στις 5 έδρες, ενώ το Ενωτικό και η ΔΑΚΕ περιορίστηκαν στις 3 έδρες. Η άνοδος του Μετώπου στην Αθήνα δείχνει μια τάση ριζοσπαστικοποίησης των αστικών συνδικάτων.

Μόσιος: «Νίκη ενάντια στο κατεστημένο»

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτηση του επικεφαλής του Ενωτικού, Γιώργου Μόσιου, ο οποίος συγκρότησε ενα ισχυρό ψηφοδέλτιο σε λίγα 24ωρα. Σε δηλώσεις του μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ο κ. Μόσιος τόνισε:

«Μέσα σε δύο μόλις ημέρες καταφέραμε να οργανωθούμε, να ετοιμάσουμε το ψηφοδέλτιό μας και να δώσουμε τη μάχη. Είμαστε βαθιά ικανοποιημένοι που η βάση μας κατέταξε τόσο ψηλά, αναγνωρίζοντας την ειλικρίνεια της προσπάθειάς μας. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι καταφέραμε να αφήσουμε πίσω μας τον Παναγόπουλο και όλα όσα εκείνος εκπροσωπούσε».

Ο απόηχος της υπόθεσης Παναγόπουλου

Δεν μπορεί να ερμηνευθεί το αποτέλεσμα χωρίς αναφορά στο σκάνδαλο που συγκλόνισε το κίνημα τους προηγούμενους μήνες. Οι καταγγελίες για κακοδιαχείριση, αποκοπή της ηγεσίας από τα προβλήματα της βάσης και η εικόνα ενός συνδικαλισμού «του σαλονιού» λειτούργησαν ως καταλύτης. Η πτώση των ποσοστών της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ ερμηνεύεται από πολλούς αναλυτές ως η «τιμωρία» για τη στήριξη ή την ανοχή προς το πρόσωπο του απερχόμενου προέδρου.

Το συνδικαλιστικό κίνημα εισέρχεται σε μια νέα, αχαρτογράφητη εποχή. Η υποχώρηση των παρατάξεων που ταυτίστηκαν με τη μνημονιακή περίοδο και η ανάδυση νέων σχηματισμών, όπως το Ενωτικό, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια ΓΣΕΕ που ίσως θα αναγκαστεί να επιστρέψει στους δρόμους. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν αυτές οι νέες δυνάμεις θα καταφέρουν να βρουν κοινό τόπο για μια ενιαία εργατική απάντηση απέναντι στην ακρίβεια και την εργασιακή