Η διόγκωση του ιδιωτικού χρέους και η διαρκής απειλή απώλειας της ακίνητης περιουσίας εξελίσσονται σε μείζονα κοινωνική και οικονομική κρίση για την Κρήτη, με χιλιάδες πολίτες να βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα καθολικό οικονομικό αδιέξοδο που περιλαμβάνει κόκκινα δάνεια και οφειλές προς τον ΕΦΚΑ.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Αγώνας της Κρήτης», ο Πρόεδρος του Συλλόγου Δανειοληπτών Κρήτης, Γιώργος Μαρής, προχώρησε σε μια αποκαλυπτική και αιχμηρή χαρτογράφηση της κατάστασης.

Κατήγγειλε την ύπαρξη ενός οργανωμένου σχεδίου υφαρπαγής της περιουσίας των πολιτών και υποστήριξε ότι το πρόβλημα αγγίζει πλέον τουλάχιστον έναν στους πέντε κατοίκους του νησιού.

Ο κ. Μαρής έστρεψε τα βέλη του οριζόντια κατά της πολιτικής ελίτ της χώρας, καταλογίζοντας διαχρονική αδιαφορία σε όλες τις κυβερνήσεις από το 2010 έως σήμερα, καθώς και στους τοπικούς βουλευτές.

Η υπερχρέωση της Κρήτης και το παρασκήνιο των τοπικών ιδρυμάτων

Η γεωγραφική και οικονομική ιδιαιτερότητα της Κρήτης, ως ενός εύφορου και πλούσιου τόπου, διαμόρφωσε κατά το παρελθόν συνθήκες υψηλής δανειοληπτικής δραστηριότητας, καθώς οι τράπεζες παρείχαν πιστώσεις με ιδιαίτερη ευκολία λόγω των αυξημένων εισοδημάτων των κατοίκων. Σύμφωνα με τον κ. Μαρή, η κατάσταση αυτή ανατράπηκε βίαια, αποκαλύπτοντας δομικές μεθοδεύσεις που έπληξαν την τοπική οικονομία και τα χρηματοπιστωτικά εργαλεία του νησιού.

Στην ανάλυσή του, ο Πρόεδρος του Συλλόγου επεσήμανε:

«Ακούστε με, η Κρήτη αντιμετωπίζει νομίζω το μεγαλύτερο πρόβλημα σε όλη την Ελλάδα, με αναλογία πληθυσμού μεγαλύτερη από κάθε άλλη περιοχή. […] Όμως, πίσω από την κουρτίνα, υπήρχε εξαρχής ένα οργανωμένο σχέδιο για το πώς θα πάρουν τις περιουσίες των ανθρώπων. Το πλάνο αυτό, κατά τη γνώμη μου, είχε προδιαγραφεί εδώ και χρόνια, εμπλέκοντας τις μετοχές των Μινωικών Γραμμών, την Παγκρήτια Τράπεζα και στην Τράπεζα Χανίων, αν δεν δουν το θέμα άμεσα και σοβαρά. Αυτή τη στιγμή, το πρόβλημα αγγίζει τουλάχιστον έναν στους πέντε Κρητικούς»

Το πλήγμα, όπως εξήγησε, μεταφέρεται άμεσα στο οικογενειακό περιβάλλον των δανειοληπτών. Όταν η περιουσία ενός πολίτη δεσμεύεται για χρέη που, λόγω των προσαυξήσεων, καταλήγουν να είναι 5 έως 10 φορές υψηλότερα από το αρχικό κεφάλαιο, η οικονομική καταστροφή συμπαρασύρει ολόκληρη την οικογενειακή δομή.

Η λειτουργία των distress funds και η νομική απελευθέρωση των πλειστηριασμών

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε ο κ. Μαρής σχετικά με τους μηχανισμούς λειτουργίας των ξένων εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (funds) και την άρνησή τους να προχωρήσουν σε βιώσιμες ρυθμίσεις με τους ίδιους τους ιδιοκτήτες.

Με βάση τα νομικά στοιχεία που έχει επεξεργαστεί ο Σύλλογος, τα funds εξαγοράζουν τα κόκκινα δάνεια από τις τράπεζες σε τιμές που κυμαίνονται από 0,1% έως 8% της αξίας τους (δηλαδή περίπου 5.000 έως 8.000 ευρώ για ένα χρέος ύψους 100.000 ευρώ). Αντί όμως να προτείνουν στον δανειολήπτη μια εξαγορά με σημαντικό κέρδος για την εταιρεία (π.χ. 24.000 ευρώ), επιλέγουν τον δρόμο των αναγκαστικών εκτελέσεων, επιδιώκοντας να μετατρέψουν τους ιδιοκτήτες σε ενοικιαστές.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε ραγδαία μετά τη θεσμική παρέμβαση της δικαστικής εξουσίας, η οποία αφαίρεσε τα υφιστάμενα αναχώματα προστασίας:

«Οι δικαστές μας κάθισαν ένα βράδυ και απελευθέρωσαν πλήρως τους πλειστηριασμούς για όλα τα κόκκινα δάνεια, ακυρώνοντας στην πράξη την προστασία του νόμου Κατσέλη. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο στην Ελλάδα.»

Παράλληλα, ο κ. Μαρής προειδοποίησε για την επικείμενη συγχώνευση των δύο μεγάλων funds που δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά, μια εξέλιξη που, όπως υποστήριξε, θα οδηγήσει στη συγκέντρωση των υποθηκευμένων περιουσιών των Ελλήνων σε ελάχιστα συγκεκριμένα χέρια, παρομοιάζοντας την τακτική τους με «τα πνιχτάρικα σκυλιά των βουνών» που εξολοθρεύουν ολόκληρα κοπάδια.

Η κοινωνική αντίφαση και η κριτική στα «Πόθεν Έσχες» της πολιτικής ελίτ

Ο Σύλλογος Δανειοληπτών Κρήτης, ο οποίος σήμερα αριθμεί 400 έως 500 μέλη, έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα, εξασφαλίζοντας επίσημα ψηφίσματα στήριξης από την Περιφέρεια Κρήτης και από πέντε μεγάλους δήμους του Ηρακλείου. Ωστόσο, κατά την επαφή τους με τους πολιτικούς εκπροσώπους, τα μέλη του Συλλόγου ήρθαν αντιμέτωπα με φαινόμενα πλήρους απαξίωσης.

Ο κ. Μαρής κατήγγειλε ότι πρωτοκλασάτος βουλευτής της Κρήτης, τους έβγαλε σχεδόν σηκωτούς από το γραφείο του κατά την προεκλογική περίοδο, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Έχω μπροστά μου εκλογικό αγώνα κι εσείς ήρθατε να μου μιλήσετε τώρα για τα κολόσπιτα;», με τον ίδιο πολιτικό να αναδεικνύεται στη συνέχεια πρώτος σε σταυρούς προτίμησης.

Σχολιάζοντας την οικονομική επιφάνεια μερίδας του πολιτικού προσωπικού σε σχέση με τη δοκιμασία των απλών πολιτών, ο κ. Μαρής δήλωσε:

«Όταν ένας βουλευτής μπαίνει σήμερα στη Βουλή και μέσα σε δύο-τρία χρόνια βρίσκεται με 30, 40, 80 ή 100 σπίτια στο όνομά του, την ώρα που ένας απλός άνθρωπος παλεύει 15 χρόνια μαζί με τη γυναίκα του για να χτίσει ένα κεραμίδι να μπει μέσα, δεν πρέπει να προβληματιστούμε; Πού είναι αυτή η “ευρουλιά” που τη μαδάνε κάθε πρωί και βγάζει ευρώ; Εγώ είμαι 72 χρονών άνθρωπος και τέτοιο δέντρο στη ζωή μου δεν έχω δει. […] Μπαίνεις και κοιτάς τα Πόθεν Έσχες των βουλευτών και βλέπεις 70, 80 ή 150 σπίτια! Πού τα βρήκαν αυτά τα λεφτά;»

Το ανθρώπινο κόστος: Πλειστηριασμοί ευάλωτων και η φυγή των επιστημόνων

Το δράμα του ιδιωτικού χρέους συνοδεύεται από έντονο κοινωνικό και ψυχολογικό κόστος. Ο κ. Μαρής περιέγραψε περιπτώσεις πολιτών από όλο το νησί που επικοινωνούν μαζί του σε κατάσταση απόγνωσης, παρουσιάζοντας αρχικά το πρόβλημα ως ιστορία κάποιου συγγενικού προσώπου λόγω της ντροπής που αισθάνονται, προτού ξεσπάσουν σε κλάματα.

Κατήγγειλε επίσης τον πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας στο Ηράκλειο για μηδαμινά χρέη της τάξεως των 5.000 και 8.000 ευρώ, ο οποίος οδήγησε στην έξωση ενός 76χρονου άνδρα και μιας 74χρονης παραπληγικής γυναίκας.

Η κρίση αυτή, σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Συλλόγου, συνδέεται άρρηκτα με τη βίαιη περικοπή μισθών και συντάξεων, η οποία κατέστησε αδύνατη την εξυπηρέτηση δανείων που είχαν συναφθεί με άλλα οικονομικά δεδομένα, την ίδια στιγμή που οι πολίτες ανακεφαλαιοποιούσαν τις τράπεζες με τους φόρους τους. Η επιβολή μέτρων όπως το έκτακτο χαράτσι και ο ΕΝΦΙΑ από την κυβέρνηση του Ευάγγελου Βενιζέλου ανάγκασε πολλούς γονείς να βρεθούν μπροστά σε τραγικά διλήμματα.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Γιώργου Μαρή, προέδρου Συλλόγου Δανειοληπτών Κρήτης στον “Αγώνα της Κρήτης:

ΕΡΩΤΗΣΗ: «Κύριε Μαρή, θέλω να μου πείτε ποια είναι αυτή τη στιγμή η κατάσταση με τα δάνεια στην Κρήτη. Ξέρουμε πως συνολικά στην Ελλάδα το ζήτημα του ιδιωτικού χρέους είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, το οποίο οι κυβερνήσεις δεν αντιμετωπίζουν ριζικά. Δηλαδή, πολλές φορές αυτά τα μέτρα που ανακοινώνουν μοιάζουν με ασπιρίνες σε σχέση με το μέγεθος του προβλήματος. Εδώ ειδικά στην Κρήτη τι συμβαίνει; Πόσοι συμπολίτες μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τα δάνεια, αλλά και πέρα από αυτά; Γιατί, ξέρετε, είναι και πολλοί που έχουν χρέη στον ΕΦΚΑ —είναι ένα συνολικό οικονομικό αδιέξοδο.»

Γιώργος Μαρής (Πρόεδρος Συλλόγου Δανειοληπτών Κρήτης): «Ακούστε με, η Κρήτη αντιμετωπίζει νομίζω το μεγαλύτερο πρόβλημα σε όλη την Ελλάδα, με αναλογία πληθυσμού μεγαλύτερη από κάθε άλλη περιοχή. Κι αυτό γιατί όλοι ξέρουμε ότι η Κρήτη είναι ένας εύφορος και πλούσιος τόπος. Παλαιότερα τα χρήματα δίνονταν πολύ πιο εύκολα από τις τράπεζες. Οι Κρητικοί είχαν αυξημένα εισοδήματα συγκριτικά με την υπόλοιπη Ελλάδα και δανείζονταν αφειδώς.

Όμως, πίσω από την κουρτίνα, υπήρχε εξαρχής ένα οργανωμένο σχέδιο για το πώς θα πάρουν τις περιουσίες των ανθρώπων. Το πλάνο αυτό, κατά τη γνώμη μου, είχε προδιαγραφεί εδώ και χρόνια, εμπλέκοντας τις Μινωικές Γραμμές, την Παγκρήτια Τράπεζα και στην Τράπεζα Χανίων, αν δεν δουν το θέμα άμεσα και σοβαρά.

Αυτή τη στιγμή, το πρόβλημα αγγίζει τουλάχιστον έναν στους πέντε Κρητικούς. Και το λέω αυτό γιατί, όταν στην οικογένειά μου έχω πρόβλημα εγώ —που έχω τρία παιδιά και πέντε εγγόνια— αυτόματα επηρεάζεται όλο μου το περιβάλλον. Όταν είναι δεσμευμένη η περιουσία μου και όλα μου τα υπάρχοντα για ένα χρέος που έχει καταλήξει να είναι 5-10 φορές παραπάνω από το αρχικό κεφάλαιο που πήρα —ενώ έχω ήδη πληρώσει ένα σκασμό λεφτά— καταστρέφεται όλη η οικογένεια.

Πάνω στο πρόβλημά μας, όμως, δεν σκύβει κανείς. Και το λέω αυτό με πλήρη συνείδηση. Από τους βουλευτές ξεκινάω και φτάνω μέχρι τις κυβερνήσεις. Και δεν μιλάω για μία συγκεκριμένη παράταξη· μιλάω για όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν από τη χώρα μετά το 2010.»

ΕΡΩΤΗΣΗ: «Κύριε Μαρή, αφού μιλάμε για τόσες χιλιάδες κόσμου στην Κρήτη και συνολικά στη χώρα, γιατί κανείς από την εξουσία δεν δείχνει ουσιαστικό ενδιαφέρον;»

Γιώργος Μαρής (Πρόεδρος Συλλόγου Δανειοληπτών Κρήτης): «Γιατί, όπως σας είπα, η εξόντωση των απλών ανθρώπων ήταν προμελετημένη. Βλέπεις την κατάσταση σήμερα και ο κόσμος έχει λουφάξει, δεν μιλάει. Όταν ένας βουλευτής μπαίνει σήμερα στη Βουλή και μέσα σε δύο-τρία χρόνια βρίσκεται με 30, 40, 80 ή 100 σπίτια στο όνομά του, την ώρα που ένας απλός άνθρωπος παλεύει 15 χρόνια μαζί με τη γυναίκα του για να χτίσει ένα κεραμίδι να μπει μέσα, δεν πρέπει να προβληματιστούμε;

Το ερώτημα για την πολιτική ελίτ: «Πού είναι αυτή η “ευρουλιά” που τη μαδάνε κάθε πρωί και βγάζει ευρώ; Εγώ είμαι 72 χρονών άνθρωπος και τέτοιο δέντρο στη ζωή μου δεν έχω δει.»

Πώς βρίσκονται ορισμένοι από τη μια μέρα στην άλλη με τόσα εκατομμύρια; Κανείς δεν αναρωτιέται: αυτός ο πολιτικός μπήκε χθες στο κοινοβούλιο, έχει τεράστια έξοδα, γραφεία, βαριές κοινωνικές υποχρεώσεις, γάμους και βαφτίσια στην Κρήτη· πώς καταφέρνει να αγοράζει 15 και 20 ακίνητα μέσα σε δύο χρόνια; Αν το κάνεις εσύ ή εγώ, ως κοινοί θνητοί πολίτες, θα μας πάρουν αμέσως μέσα για 20 ή 50 χιλιάδες ευρώ. Σήμερα υπάρχουν παλιόσπιτα που πουλιούνται για 20.000 ευρώ και ο κόσμος δεν έχει χρήματα να τα αγοράσει. Αυτοί πώς αγοράζουν δεκάδες ακίνητα στο Κολωνάκι, στην Αθήνα, στο Ηράκλειο, στη Θεσσαλονίκη; Μπαίνεις και κοιτάς τα Πόθεν Έσχες των βουλευτών και βλέπεις 70, 80 ή 150 σπίτια! Πού τα βρήκαν αυτά τα λεφτά;

Όλα αυτά κρύβονται πίσω από τα ξένα funds. Κι εσείς, ως δημοσιογράφοι, πρέπει να αναρωτηθείτε και να ψάξετε ποιες επώνυμες οικογένειες κρύβονται πίσω από αυτά τα funds στην Ελλάδα. Τώρα μαθαίνουμε ότι τα δύο μεγάλα funds πρόκειται να συγχωνευτούν —εξαγοράζει ο ένας τον άλλον— ώστε να συγκεντρωθούν όλες οι υποθηκευμένες περιουσίες των Ελλήνων σε δύο-τρία συγκεκριμένα χέρια. Πότε θα χορτάσουν; Υπάρχει περίπτωση να χορτάσουν ποτέ αυτοί οι άνθρωποι;

Στην Κρήτη λέμε: ένα αγρίμι άμα μπει μέσα σε ένα κοπάδι, δεν θα πνίξει ένα πρόβατο για να φάει· θα πνίξει πενήντα. Αυτοί οι τύποι έχουν γίνει χειρότεροι από τα πνιχτάρικα σκυλιά των βουνών. Κι εμείς δεν σηκωνόμαστε από τις καρέκλες μας, δεν σηκωνόμαστε από τους καναπέδες μας. Τους έχουμε αφήσει ανεξέλεγκτους να μας κάνουν ό,τι θέλουν.»

«Με παίρνουν τηλέφωνο άνθρωποι από όλη την Κρήτη, όπως πήρες κι εσύ τώρα για τη συνέντευξη. Μου μιλάνε μισή ώρα στο τηλέφωνο περιγράφοντας δήθεν την ιστορία “μιας θείας”, “ενός παππού” ή “ενός αδελφού” για να δουν πώς μπορούν να βοηθήσουν, επειδή ντρέπονται να πουν ότι πρόκειται για τους ίδιους. Και στο τέλος, σπάνε και βάζουν τα κλάματα. Κι εγώ κάθομαι, τους ακούω και πονάει η ψυχή μου γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω.

Ως Σύλλογος έχουμε κάνει τεράστιο αγώνα. Έχουμε πάει στην Περιφέρεια Κρήτης και πήραμε επίσημο ψήφισμα στήριξης, έχουμε πάει σε πέντε μεγάλους δήμους του Ηρακλείου και πήραμε ψηφίσματα, έχουμε επισκεφτεί όλους τους βουλευτές μας, έναν προς έναν. Ένας μάλιστα από αυτούς μας έβγαλε σχεδόν σηκωτούς έξω από το γραφείο του, επειδή ήταν προεκλογική περίοδος και μας είπε: “Έχω μπροστά μου εκλογικό αγώνα κι εσείς ήρθατε να μου μιλήσετε τώρα για τα κολόσπιτα;”. Σας μεταφέρω ακριβώς τι μου είπε, και δεν ήμουν μόνος μου, ήμασταν πολλοί μαζί.»

ΕΡΩΤΗΣΗ: «Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη κλίμακα στο πρόβλημα στην Κρήτη; Δηλαδή, άλλοι έχουν μια επιχείρηση και αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις δόσεις, ενώ άλλους τους κυνηγάνε να τους πάρουν αμέσως την πρώτη κατοικία;»

Γιώργος Μαρής (Πρόεδρος Συλλόγου Δανειοληπτών Κρήτης): «Το πλήγμα είναι καθολικό. Πρώτα ήταν η Παγκρήτια Τράπεζα, μετά ήρθαν μαζικά τα κόκκινα δάνεια. Ανακεφαλαιοποιήσαμε με τους φόρους μας τις τράπεζες δύο φορές και τώρα οι τράπεζες πνίγουν τον κόσμο. Μετά ήρθε η ιστορία με τις Μινωικές Γραμμές. Η Κρήτη έχει υποστεί ένα εσκεμμένο, οργανωμένο σχέδιο εδώ και χρόνια για να της αφαιρέσουν τον πλούτο της.

Και το τελευταίο χτύπημα είναι οι δασικοί χάρτες: το 50-60% της κρητικής γης χαρακτηρίζεται ξαφνικά δασικό, δηλαδή περνάει στην ιδιοκτησία του κράτους. Και μετά θα έρθει το κράτος και θα νοικιάζει το δικό μου χωράφι ή του Αγγελάκη στον κάθε επενδυτή, επειδή αυτός έχει τις άκρες και τον νόμο, για να το γεμίσει φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες. Κι εγώ, που το είχα από τον παππού μου, δεν θα έχω κανένα δικαίωμα πάνω του.

Δεν θέλω να λέω μεγάλες κουβέντες, αλλά είμαι ένας άνθρωπος που δεν μπορώ να κάθομαι άπραγος σε μια καρέκλα, ψάχνομαι. Και δεν φοβάμαι να τα πω. Τα έχω βάλει δημόσια με τους “Φαρισαίους”. Ας έρθουν ένα πρωί να με συλλάβουν και να μου πουν ότι είμαι τρελός επειδή φωνάζω στα ραδιόφωνα.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου: «Οι δικαστές μας κάθισαν ένα βράδυ και απελευθέρωσαν πλήρως τους πλειστηριασμούς για όλα τα κόκκινα δάνεια, ακυρώνοντας στην πράξη την προστασία του νόμου Κατσέλη. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο στην Ελλάδα.»

Η λύση είναι μία και πρέπει να επιβληθεί από μια μελλοντική κυβέρνηση που θα δεσμευτεί πραγματικά: να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τα funds και τους δανειολήπτες. Ένα fund αγοράζει ένα κόκκινο δάνειο ή ένα σπίτι στην τιμή των 5.000 ή 7.000 ευρώ. Για ένα χρέος 100.000 ευρώ, το ανώτερο τίμημα που πληρώνει το fund για να το αγοράσει από την τράπεζα είναι το 8% της αξίας του —τα έχουμε ψάξει αυτά νομικά, από 0,1% έως 8% τα αγοράζουν.

Αφού λοιπόν το fund αγοράζει το σπίτι σου για 8.000 ευρώ, γιατί δεν φωνάζεις πρώτα τον ίδιο τον ιδιοκτήτη που χρωστάει τις 100.000 ευρώ να του πεις: “Έλα εδώ, να σου κάνουμε μια ρύθμιση με κέρδος 300% για το fund. Δώσε 24.000 ευρώ σε 48, 60 ή 70 δόσεις να πάρεις το ακίνητό σου πίσω”; Δεν το κάνουν, γιατί πολύ απλά δεν μας θέλουν ιδιοκτήτες ούτε στα σπίτια μας ούτε στα χωράφια μας. Μας θέλουν όλους ενοικιαστές.»

«Όταν άκουσα την απόφαση των δικαστών που άνοιγε τον δρόμο στα funds, τρελάθηκα εκείνο το βράδυ. Σκέφτηκα ότι αύριο θα παίρνουν το σπίτι του αδελφού μου, του μπατζανάκη μου, του κουμπάρου μου, του γείτονά μου. Κι εγώ τι θα έκανα; Θα κοίταζα από την άλλη μεριά, παριστάνοντας ότι δεν ακούω τον κλέφτη που μπαίνει στο σπίτι;

Έχω μια καταγωγή, είμαι γέννημα θρέμμα της Κρήτης και μεγάλωσα με τις αρχές να σέβομαι και να υπερασπίζομαι τον συνάνθρωπό μου. Έτσι πήρα την πρωτοβουλία και ιδρύσαμε τον Σύλλογο, ο οποίος σήμερα αριθμεί περίπου 400-500 μέλη. Έχουν βγάλει στο σφυρί σπίτια ανθρώπων στο Ηράκλειο για χρέη της τάξης των 5.000 και 8.000 ευρώ. Περίπτωση με 76 χρονών άντρα και 74 χρονών γυναίκα, παραπληγική, τους πήραν το σπίτι για ένα μηδαμινό ποσό. Και δεν συγκινείται κανένας, δεν πονάει κανένας.

Μου έχει σημαδέψει τη ζωή μια κουβέντα του πατέρα μου, όταν ήμουν παιδί. Μου μιλούσε για τον πόλεμο στην Αλβανία, για τα βουνά όπου πολέμησαν. Μια μέρα, καθώς συζητούσαμε στο χαμόσπιτο που είχαμε, τον ρωτάω: “Ρε μπαμπά, γιατί πολέμαγες τρία χρόνια στα χιόνια, μες στα βουνά, κουβαλώντας πολεμοφόδια;”. Φόραγε τότε κάτι παλιές αρβύλες με πρόκες από κάτω, χτυπάει μια πατημασιά στο χώμα και μου λέει: “Γι’ αυτό το χώμα, μωρέ, πολεμούσαμε”.

Και σήμερα έρχονται και μας παίρνουν όλα μας τα υπάρχοντα, μας παίρνουν το βιος μας, το αμπέλι, το περβόλι, το σπίτι μας, και δεν ανοίγει ρουθούνι! Στο τέλος, πού θα πάμε εμείς και ποιους σκοπεύουν να φέρουν εδώ για να μας αλλάξουν το αίμα;»

ΕΡΩΤΗΣΗ: «Κι όλα αυτά, αφού πρώτα πέρασαν με επιτυχία το κυβερνητικό αφήγημα στην κοινή γνώμη ότι όλοι όσοι αδυνατούν να πληρώσουν είναι δήθεν “στρατηγικοί κακοπληρωτές” και μπαταξήδες…»

Γιώργος Μαρής (Πρόεδρος Συλλόγου Δανειοληπτών Κρήτης): «Ακριβώς. Όταν ξεκίνησε η κρίση και έκοψαν βίαια τους μισθούς και τις συντάξεις, κανείς δεν σκέφτηκε το εξής: αν ένας εργαζόμενος ή ένα ζευγάρι είχε τότε ένα καλό εισόδημα, είχε κανονίσει τις δόσεις και τις υποχρεώσεις του σπιτιού του με βάση εκείνα τα δεδομένα. Όταν έρχεσαι εσύ ως κράτος και του κατεβάζεις τον μισθό στα 750 ευρώ, πώς περιμένεις να πληρώσει ο άνθρωπος αυτός; Το ήξεραν ότι δεν θα μπορούσε.

Εγώ ευτυχώς δεν στερήθηκα, γιατί είμαι επιχειρηματίας και τα δάνεια της επιχείρησής μου είναι εξυπηρετούμενα και δουλεύονται κανονικά. Όμως, την εποχή εκείνη της κρίσης, έπρεπε να σπουδάσω τρία παιδιά. Και έρχεται η κυβέρνηση του Βενιζέλου και μου επιβάλλει το χαράτσι και τον ΕΝΦΙΑ. Βρέθηκα μπροστά στο δίλημμα: ή θα πλήρωνα όλα αυτά τα κερατιάτικα του κράτους ή θα σταματούσα τα παιδιά μου από τα πανεπιστήμια. Ευτυχώς, πείσμωσα και είπα ότι τα παιδιά μου δεν θα σταματήσουν τις σπουδές τους, όλος ο κόσμος να χαλάσει. Και σπούδασαν.

Ξέρετε, όμως, πόσα άλλα παιδιά αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να φύγουν στο εξωτερικό; Έγιναν τόσες θυσίες από τους γονείς και τελικά η νέα γενιά δεν βρίσκει μέλλον εδώ. Έχω δύο κορίτσια κι έναν γιο. Η μεγάλη μου κόρη είναι γιατρός. Αναγκάστηκε να φύγει από την Ελλάδα και σήμερα ζει και εργάζεται στην Αγγλία.

Βλέπετε, επιστήμονας γιατρός, κι αυτή και ο άντρας της. Ήθελε να μείνει εδώ, να θεραπεύσει δέκα ανθρώπους στον τόπο της γιατί έχει αρχές, αλλά έφυγαν επειδή εργαζόταν στο νοσοκομείο “Γεννηματάς” στην Αθήνα και δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με δύο μισθούς των 1.300 ευρώ. Αν δεν τσόνταραν οικονομικά οι γονείς από την Κρήτη με λίγο λάδι, τυρί, πατάτες ή μετρητά, τα πράγματα θα ήταν σκורה. Πήγαν στην Αγγλία και είδαν άσπρη μέρα. Αλλά είναι φοβερό να αναγκάζεσαι να ξενιτευτείς.»

ΕΡΩΤΗΣΗ: «Τι να πούμε, λοιπόν, κύριε Μαρή. Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και ελπίζω κάποια στιγμή να αλλάξουν τα πράγματα,

Γιώργος Μαρής (Πρόεδρος Συλλόγου Δανειοληπτών Κρήτης): Ένα είναι σίγουρο: αν δεν σηκωθούμε όλοι μαζί να διεκδικήσουμε, αν δεν τους αναγκάσουμε να μας δουν και να καταλάβουν ότι είμαστε ενεργοί πολίτες, μην περιμένετε προστασία. Είναι αιμοχαρείς, έχουν δίψα για χρήμα και δεν τους ενδιαφέρει τίποτα.

Πρωτοκλασάτος βουλευτής στην Κρήτη μού είπε ευθέως: “Μα, ήρθατε να μου θέσετε αυτό το θέμα τώρα, που έχω προεκλογικό αγώνα;”. Και του απάντησα: “Δηλαδή πότε έπρεπε να σας το πούμε; Όταν τελειώσουν οι εκλογές και θα έχετε ήδη εκλεγεί;”. Τρελά πράγματα… Και το χειρότερο είναι ότι αυτός ο άνθρωπος βγαίνει πρώτος σε σταυρούς στην Κρήτη.