Την πρόθεσή του να οργανώσει, μαζί με άλλους νομικούς που κινήθηκαν και πέτυχαν τη δικαίωση του νόμου Κατσέλη για εκατοντάδες δανειολήπτες στον Άρειο Πάγο, ένα πανελλαδικό δίκτυο προστασίας από την επιθετικότητα των τραπεζών και των servisers, εκφράζει ο δικηγόρος Δημήτρης Σκαρίπας.

Μιλώντας στο pontiki.gr ο κ. Σκαρίπας, εκ των εμπνευστών του νόμου ως μέλος της νομοπαρασκευαστικής ομάδας επί της υπουργίας της Λούκας Κατσέλη, τονίζει ότι αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για τη συνολική και γενικευμένη αντιμετώπιση των ακραίων συμπεριφορών και πρακτικών που εφαρμόζουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τα funds των δανειοληπτών. Πρωτοβουλίες που θα έχουν αντίκτυπο σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

Σχολιάζοντας την απόφαση του Αρείου Πάγου για το νόμο Κατσέλη, ο κ. Σκαρίπας λέει ότι «συνιστά ένα γεγονός με σαφή θεσμική βαρύτητα και έντονο κοινωνικό φορτίο. Δεν πρόκειται για μια απλή ερμηνευτική τοποθέτηση, αλλά για μια κρίση με απτό αντίκτυπο στη ζωή χιλιάδων πολιτών, οι οποίοι για χρόνια βρέθηκαν αντιμέτωποι με την υπερχρέωση και είδαν στον ν. 3869/2010 το έσχατο πλαίσιο προστασίας της αξιοπρέπειάς τους.

Με ευρεία πλειοψηφία και ξεκάθαρη στάση απέναντι στο ζήτημα του εκτοκισμού των δικαστικών αποφάσεων υπαγωγής, το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι οι ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη δεν μπορούν εκ των υστέρων να απονευρωθούν από το κοινωνικό τους περιεχόμενο. Υπενθυμίζει ότι η δικαστική προστασία δεν αποτελεί τυπική διακήρυξη, αλλά ουσιαστική εγγύηση, και ότι το κράτος δικαίου δεν μπορεί να λειτουργεί επιλεκτικά υπέρ των οικονομικά ισχυρών.

Πρόκειται, κατ’ ουσίαν, για μια νίκη των πιο ευάλωτων απέναντι στους ισχυρούς. Μια επικράτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης έναντι της χρηματοοικονομικής υπεροχής. Μια σαφή δήλωση ότι η έννομη τάξη δεν αποδέχεται ερμηνείες που μετατρέπουν την προστασία σε παγίδα και τη δικαστική ρύθμιση σε νέο εργαλείο επιβάρυνσης.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον ρόλο των Δικηγορικών Συλλόγων και της δικηγορικής κοινότητας, οι οποίοι με επιμονή, θεσμική σοβαρότητα και υψηλό επίπεδο νομικής τεκμηρίωσης ανέδειξαν το ζήτημα, το στήριξαν μέχρι τέλους και υπερασπίστηκαν όχι απλώς μια νομική θέση, αλλά μια υπαρκτή κοινωνική ανάγκη. Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι όταν οι θεσμοί λειτουργούν συλλογικά και με συνέπεια, μπορούν να ανακόψουν ακόμη και βαθιά άνισες συγκρούσεις.

Σε προσωπικό επίπεδο, η απόφαση αυτή αποτελεί και μια ουσιαστική δικαίωση. Δικαίωση της επιμονής στο δίκαιο, της πίστης ότι η νομική επιχειρηματολογία έχει αξία ακόμη και όταν συγκρούεται με παγιωμένες αντιλήψεις και ισχυρά συμφέροντα. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι δικαίωση όλων εκείνων των δανειοληπτών που εμπιστεύθηκαν τη Δικαιοσύνη και ανέμεναν — συχνά επί χρόνια — την επιβεβαίωση ότι η ελπίδα τους δεν ήταν αβάσιμη.

Η απόφαση υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά θεμελιώδες: ότι το δίκαιο, όταν υπηρετείται με συνέπεια, αντοχή και θεσμική ευθύνη, μπορεί ακόμη να επικρατεί».