Με ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός Τμήμα Κισάμου, επ’ ευκαιρίας των τριών χρόνων από την έναρξη λειτουργίας τμήματος διασωστών και ναυαγοσωστών, αναφέρεται στον ρόλο του εθελοντισμού εν καιρώ κρίσως που επ’ ουδενί δεν είναι να αντικαταστήσει την απόσυρση του κράτους πρόνοιας.

Στο κείμενο αναφέρονται τα εξής:

Πριν μερικούς μήνες συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από την έναρξη του Τμήματος Εθελοντών Σαμαρειτών Διασωστών & Ναυαγοσωστών  στην Κίσαμο.

Η ενασχόληση με τον εθελοντισμό λειτούργησε σαν αφετηρία για σκέψεις και προβληματισμούς σχετικά με το πλαίσιο δράσης των εθελοντικών οργανώσεων.

Όλοι βλέπουμε ότι ο  εθελοντισμός στις μέρες μας αναπροσαρμόζεται και δομείται πλέον πάνω σε ευέλικτα σχήματα προκειμένου να ανταποκρίνεται στα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας.

Κρίνεται πλέον απαραίτητο η δράση του να είναι οργανωμένη και στοχευμένη  -καθιστώντας τον με αυτόν τον τρόπο και πιο αποτελεσματικό-  γιατί οι καταστάσεις που καλείται να διαχειριστεί δεν είναι απλά μεμονωμένα  προβλήματα  του διπλανού μας.  Η φτώχεια, ο ρατσισμός, η αναπηρία, είναι κοινωνικά φαινόμενα και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Η οικονομική κρίση που όλοι μας βιώνουμε τα τελευταία χρόνια συρρίκνωσε τις παροχές του κράτους πρόνοιας, πλήττοντας ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες. Η ανάγκη για εθελοντική εργασία, κρίνεται σήμερα πιο αναγκαία από ποτέ.

Είναι όμως αποκλειστική δουλειά των εθελοντικών οργανώσεων  να διαχειρίζονται τέτοιου είδους φαινόμενα ;   Η απάντηση είναι “όχι, σε καμία περίπτωση”. Για τη διαχείριση τέτοιων φαινόμενων δημιουργήθηκε το κράτος πρόνοιας, που σκοπό έχει να παρεμβαίνει και να διασφαλίζει βασικές κοινωνικές υπηρεσίες με σκοπό τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και ισορροπίας.

Ο ρόλος των εθελοντικών οργανώσεων  είναι να καλύψουν το κενό που δημιούργησε η οικονομική κρίση και σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν δομές και λειτουργίες του κράτους πρόνοιας, που θεωρείται για τους πολίτες ένα -ευρωπαϊκό κυρίως- κεκτημένο. Ας μη “φορτώνεται” ο εθελοντισμός με καθήκοντα που δεν του αναλογούν, ούτε να λειτουργεί σαν άλλοθι απαλλάσσοντας το κράτος από τις υποχρεώσεις που έχει απέναντι στους πολίτες.

Καλό θα ήταν κάποια στιγμή η πολιτική -αντίθετα με την τάση που επικρατεί- να επαναφέρει στο επίκεντρο της δράσης της τον άνθρωπο και ας δει τον εθελοντισμό σαν ένα πεδίο μελέτης, που παρατηρώντας το θα μπορέσει να αποκαταστήσει κοινωνικές αδικίες και ανισότητες επαναφέροντας την ισορροπία σε μια εξουθενωμένη από την οικονομική κρίση κοινωνία.