Της Άννας Αγγελάκη – Κωνσταντουδάκη

Ήταν το αγαπημένο λουλούδι των παιδικών μου χρόνων. Και είναι ακόμα! Το λάτρευε η γλυκιά μου η μάννα, μα και η γιαγιά μου η Σμυρνιά και ο μπαμπάς μου!

Εκείνη την εποχή οι μαμάδες έφτιαχναν ‘’προίκες’’ στα κορίτσια τους. Αληθινά αριστουργήματα φτιαγμένα στο χέρι. Έχω τόσα πολλά,  μα δεν ξέρω πόσο τ’ αγαπάνε τα σύγχρονα παιδιά. Όσα δεν μπορούσαν να φτιάξουν οι ίδιες, πλήρωναν κεντήστρες. Πολύ ακριβά ασπροκέντητα. Υπέροχα υφάσματα της ‘’Πειραϊκής Πατραϊκής’’ Νο 120 για σεντόνια, καθημερινής χρήσης. Βικτώρια και Ιρλάνδα για τις ‘’γιορτές’’. Τι υπέροχα, τι φίνα υφάσματα! Ξακουστές κεντήστρες της εποχής ήταν η Αιμιλία, δεν ξέρω το επίθετό της, η Ευγενία Τσιριωτάκη – Λυραντζάκη και η Αμαλία η Μπουρδάκη. Τα χέρια τους έβγαζαν έργα τέχνης.

Η μαμά μου έδινε παραγγελίες σ’ αυτές για μένα και την αδελφή μου μα και για τον αδελφό μου. Η ίδια με το βελονάκι, μας έφτιαχνε δαντέλες, ατραντέδες, κουρτίνες, τραπεζομάντηλα, κουβέρτες. Τόσο ωραία, που σκέφτομαι να τα εκθέσω σε αίθουσα σχετική. Μαζί με άλλων γυναικών που διατηρούν τα εργόχειρα γιατί τα αγαπούν.

Ήταν λοιπόν μια μέρα που οι ορτανσίες μας ήταν σε πλήρη άνθιση. Ήταν όνειρο και γω χαρούμενη τις χάιδευα. Ήμουν μεγάλη, αρραβωνιασμένη τότε. Και η μαμά μου καμαρώνοντας την ευτυχία μου (πόσο μου λείπει το δικό της καμάρι) μου λέει γελώντας:

–   Να σου φτιάξω καλύμματα με ορτανσίες για το μπαμπού σαλόνι σου, το καθιστικό το πρόχειρο, που θα είσαι πολλές ώρες, να τις βλέπεις, να τις καμαρώνεις πάντα; Και να με θυμάσαι;

Εγώ θύμωσα που είπε τη λέξη ‘’να με θυμάσαι’’.

–  Γιατί έχεις σκοπό να πεθάνεις; Αν είναι έτσι, δεν θέλω. Διαφορετικά, ναι, ναι! Μ’ αρέσουν οι ορτανσίες, το ξέρεις!

Και έτσι σε μπλε σατέν, για ολόκληρο σαλόνι, μου συναρμολόγησε τέλεια ομοιώματα ορτανσιών με φυλλαράκια πράσινα. Έπλεξε μικρά μοτιφάκια σε αποχρώσεις του ροζ και του μπλε (σκεφθείτε, τότε δεν υπήρχαν μπλε ορτανσίες και όμως η μαμά μου τις φαντάστηκε).

Αυτά τα μοτιφάκια τα έραψε σε κυκλικό σχήμα το ένα δίπλα στο άλλο σχηματίζοντας ορτανσίες. Έκανε έτσι μπουκέτα ορτανσιών άλλα ροζ και άλλα μπλε και γύρω – γύρω, φύλλα πράσινα στο σχήμα των φύλλων της ορτανσίας. Ήταν όνειρο. Όμως καθόμαστε εκεί, πολλές ώρες και μου έλιωσαν. Κρατώ μόνο ένα κομμάτι πανί με μια ορτανσία πάνω για να την θυμάμαι όπως μου είπε τότε και γω θύμωσα.

Τώρα είναι η εποχή που θέλουν οι ορτανσίες περιποίηση, αυτές που έχω στον κήπο μου, ροζ, μπλε, κόκκινες (μια έχω) και μωβ. Παλαιά τις φύτευαν σε καστανόχωμα. Το αγόραζαν ή το παράγγελναν σε φίλους. Τώρα εγώ τις φυτεύω σε χώμα ειδικό για οξύφυλλα όπως και για τις γαρδένιες, τις καμέλιες, τα φούλια. Παλαιά, τους έβαζαν για να έχουν πράσινο χρώμα, καραμπογιά. Τώρα οι ορτανσίες θέλουν για πράσινο ζωηρό χρώμα και γερούς βλαστούς χηλικό σίδηρο. Τους βάζω χηλικό σίδηρο δύο φορές το μήνα. Επίσης λίπασμα ακτιβοζίνη για ορτανσίες, γαρδένιες, πάλι δύο φορές το μήνα.

Για να διατηρηθεί το μπλε χρώμα στις ορτανσίες πρέπει να διατηρηθεί το PH τους χαμηλό. Αλλιώς θα γίνουν ροζ. Για να το διατηρήσουμε χαμηλό, τους βάζομε θειικό αργίλιο. Αλλά και με θειάφι απλό κάνει το ίδιο αποτέλεσμα. Μόνο με προσοχή το θειάφι, μην τις κάψει. Οι κόκκινες, είναι η δεύτερη χρονιά που έχω κόκκινη ορτανσία, μου είπαν πως θέλουν και αυτές θειικό αργίλιο. Νόμιζα πως χρειαζόταν ειδικό λίπασμα. Όχι, αρκεί η ακτιβοζίνη.

Εδώ στην Κρήτη, κλαδεύονται Γενάρη. Δεν ξέρω, βόρεια, τι μήνα τις κλαδεύουν. Κλαδεύονται ελαφρά. Το βαθύ κλάδεμα τις γεμίζει δυνατούς ζωηρούς βλαστούς αλλά χωρίς λουλούδια. Τα λουλούδια βγαίνουν από τους βλαστούς του προηγούμενου έτους. Αυτό το ήξερα από παλιά. Δοκίμασα σε μία ορτανσία με βαθύ κλάδεμα γιατί σκέφτηκα μήπως οι σύγχρονες ορτανσίες χρειάζονται διαφορετική περιποίηση από τις παλιές, όμως όχι. Η βαθειά κλαδεμένη ορτανσία μου γέμισε βλαστούς αλλά κανένα λουλούδι. Θέλουν συχνό πότισμα. Αλλά καλή αποστράγγιση οι γλάστρες. Σε ημισκιερές θέσεις η τοποθέτησή τους. Τους κάνει καλό ο πρωινός ήλιος. Όχι ο μεσημεριανός, ο δυνατός ήλιος. Και θέλουν αγάπη πολύ. Που τους τη δίνω.

Καλή επιτυχία αν τις καλλιεργείτε.

Άννα Κωνσταντουδάκη – Αγγελάκη