Με δάκρυα στα μάτια ο συνταξιούχος καπετάνιος του ελληνικού εμπορικού ναυτικού, Κώστας Φαδάκης, κοιτάζει στο κινητό του τηλέφωνο την φωτογραφία του γιου του Νίκου…

Το δεξαμενόπλοιο “Siena”, που είναι υποπλοίαρχος ο «μικρός» του, βρίσκεται εγκλωβισμένο έξω από το Ντουμπάι, από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Τρεις εβδομάδες αγωνίας για το αν θα ξημερώσει η επόμενη ημέρα ή θα τον ακούσει ξανά στο τηλέφωνο.

Οι επικοινωνίες σχεδόν κομμένες και, όποτε στρίψει το καράβι και βρει σήμα, ο Νίκος θα τηλεφωνήσει ή θα στείλει κάποιο μήνυμα… Δεν γίνεται, όμως, κάθε μέρα αυτό. Η οικογένειά του, η σύζυγος και τα δύο μικρά παιδιά του, περιμένουν να τον ακούσουν, να δουν το χαμόγελό του σε μια βιντεοκλήση…

Είναι πολλές οι ημέρες μακριά τους! Και τώρα, στη δίνη του πολέμου, αγωνιούν για την τύχη του, ανησυχούν για την επόμενη στιγμή, το επόμενο δευτερόλεπτο…

«Είναι κάτι πρωτόγνωρο… Να λήξει αυτή η ιστορία, να σωθεί ο κόσμος και να φύγουν από εκεί όλοι με ασφάλεια. Δεν παλεύεται όλο αυτό το διάστημα, είναι δύσκολες οι καταστάσεις, πόσο να αντέξει ο κόσμος να του λένε: “υπομονή, υπομονή, υπομονή”. Να περνάνε από πάνω από τα παιδιά οι πύραυλοι και οι ρουκέτες…», αναφέρει στην «Π» ο κ .Φαδάκης.

Εξομολογείται την αγωνία του, όχι μόνο για το παιδί του, αλλά για όλους τους Έλληνες ναυτικούς που είναι παγιδευμένοι στον Περσικό Κόλπο και ξεπερνούν, όπως λέει, τους 100, στα δεκάδες πλοία που μένουν στάσιμα εδώ και περίπου ένα μήνα.

Η χαρά του είναι να χτυπήσει το τηλέφωνο και να δει ότι είναι ο Νίκος… «Σπάνια έχουμε επαφή με τον Νικόλα. Μόνο όταν υπάρχει σήμα, μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Εξαρτάται από τη θέση του πλοίου και αν υπάρχει σήμα», επαναλαμβάνει, έχοντας διαρκώς την έννοια του στο κινητό… μπας και χτυπήσει!

Το δεξαμενόπλοιο “Siena” είναι φορτωμένο με 180.000 τόνους κηροζίνη, καύσιμο που χρησιμοποιούν τα αεροσκάφη και, ουσιαστικά, αποτελεί ακόμη πιο «κρίσιμο» στόχο. Μάλιστα, ο καπετάν Νίκος απαθανάτισε από τη γέφυρα του πλοίου, τη στιγμή που ιρανικοί πύραυλοι πέτυχαν το στόχο τους… Ένα άλλο πλοίο, λίγα μέτρα μακρύτερα από το δικό του.

Μοιράστηκε την εικόνα αυτή με τους οικείους του, όχι για να τους ανησυχήσει περισσότερο, αλλά για να τους δείξει τη δύναμη ψυχής και την πίστη στο Θεό, που δεν ήταν εκείνος στη θέση των συναδέλφων του.

«Βλέπει αυτά που βλέπει γύρω του, υπάρχει ανησυχία. Είναι έτοιμος, ανά πάσα στιγμή, με ένα σακίδιο στην πλάτη να εγκαταλείψει το πλοίο. Παρακαλούνε όλοι να λήξει αυτή η ιστορία», λέει ο κ. Φαδάκης και δακρύζει. Καταρρέει ψυχολογικά και σταματά να μας μιλάει…

«Ας μην πούμε τίποτε άλλο… Δεν χρειάζεται! Δεν έχει νόημα τίποτα, παρά μόνο να γυρίσει ζωντανός από την κόλαση. Αυτό θέλω!», λέει ο κυρ Κώστας, ο πατέρας, ο παππούς, ο καπετάνιος, ένας μπαρουτοκαπνισμένος ναυτικός που έχει ζήσει θάλασσες και θάλασσες, αλλά ποτέ μέσα στη δίνη ενός πολέμου, που έλαχε στο γιο του!

Τραγική ειρωνεία… Αυτή είναι η πρώτη φορά που ο γιος του έκανε μπάρκο στον Περσικό Κόλπο! Έχει γυρίσει όλο τον κόσμο, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά. Και έπεσε πάνω στο «θέατρο» των εχθροπραξιών, μετά από πέντε συνεχείς μήνες στη θάλασσα.

Ο καπετάν Νίκος έχει δύο μικρά παιδιά, που ανυπομονούν να τον ξαναδούν. Το ένα είχε γενέθλια χθες…

Η «Π», σεβόμενη την επιθυμία του πατέρα, δεν δημοσιοποιεί φωτογραφίες του υποπλοίαρχου του, υπό ελληνική σημαία δεξαμενοπλοίου, “Siena”.

Πόσα ελληνικά πλοία είναι εγκλωβισμένα στον Περσικό

Περίπου εκατό Έλληνες ναυτικοί, σε δέκα ελληνικά πλοία, δεξαμενόπλοια και φορτηγά, είναι «παγιδευμένοι» μέσα στον Περσικό Κόλπο. Τα περισσότερα από αυτά, όπως φαίνεται και στη σχετική φωτογραφία του “Marine Traffic”, βρίσκονται κυριολεκτικά στη μέση της θάλασσας, αρόδου και σε διόλου ασφαλή αγκυροβόλια.

Επιπλέον, πάνω από τριάντα πλοία υπό ελληνική σημαία είναι σε κατάσταση αναμονής, αλλά σε ασφαλή σημεία, στην Ερυθρά Θάλασσα, στον Κόλπο του Ομάν ή στην Αραβική Θάλασσα. Τα πλοία, ωστόσο, ελληνικών συμφερόντων είναι πολλά περισσότερα και εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 150.

Όλα αναμένουν τις εξελίξεις και οι κινήσεις που κάνουν είναι με ελάχιστη ταχύτητα, προκειμένου να παραμένουν οι πηγές ενέργειάς τους «ζωντανές». Τα δε πληρώματα τηρούν όλα τα πρωτόκολλα ασφαλείας σε έκτακτες καταστάσεις, αποδεικνύοντας πως δεν είναι υπερβολική η αναφορά του κ. Φαδάκη ότι… «είναι με ένα σακίδιο στην πλάτη, έτοιμα για παν ενδεχόμενο».

Οι αρμόδιες υπηρεσίες στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής φροντίζουν, με οποιοδήποτε τρόπο, κυρίως μέσω δορυφορικών τηλεφώνων, αλλά και μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων, να επικοινωνούν με τα πλοία, να βλέπουν την κατάσταση και τις ανάγκες των πληρωμάτων, να ενημερώνουν και να ενημερώνονται, αλλά πρωτίστως να δίνουν κουράγιο στους ναυτικούς μας.

Σύμφωνα, τέλος, με πηγές του ΥΕΝ, δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής κάποιο αίτημα αποχώρησης και επαναπατρισμού