Η εικόνα της στεγαστικής πραγματικότητας στα Χανιά, όπως αποτυπώνεται στην ανακοίνωση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Χανίων στις 6 Νοεμβρίου 2025, δεν είναι απλώς ανησυχητική. Είναι εικόνα κοινωνικής ασφυξίας.

Σύμφωνα με την έρευνα που διενήργησε το ίδιο το Σωματείο, το 48% των κατοίκων της πόλης διαθέτει το μισό του μισθού για την καταβολή ενοικίου. Κι όμως, αυτό είναι μόνο το σύμπτωμα μιας βαθύτερης μεταμόρφωσης.

Η μόνιμη, σταθερή, αξιοπρεπής κατοικία έχει καταστεί δυσεύρετη. Ολόκληρες περιοχές της πόλης μετατρέπονται σε εποχικά καταλύματα· σπίτια νοικιάζονται μόνο για χειμερινούς μήνες, για να διατεθούν το καλοκαίρι στην αγορά της βραχυχρόνιας μίσθωσης. Η τουριστική χρήση επεκτείνεται επιθετικά, η μακροχρόνια κατοίκηση υποχωρεί, και ο δημόσιος διάλογος για την κατοικία μοιάζει ακόμη αποσπασματικός.

Η ευθεία πολιτική τοποθέτηση του Σωματείου απευθύνεται στην καρδιά του ζητήματος: ποιο είναι το όραμα της Δημοτικής Αρχής για την πόλη των Χανίων;

«Πρέπει να πάρει θέση η Δημοτική Αρχή, αν οραματίζεται μία πόλη μόνο για λίγους και εκλεκτούς, παραδομένη στα funds και τους απρόσωπους επενδυτές», σημειώνεται στην ανακοίνωση, με τον δημόσιο χαρακτήρα της πόλης να τίθεται υπό αμφισβήτηση. Η αντικατάσταση του μόνιμου πληθυσμού από έναν εφήμερο κύκλο τουριστικής ροής δεν είναι απλώς κοινωνικά άδικη – είναι και αναπτυξιακά αυτοκαταστροφική.

Η σταδιακή «εκδίωξη» των εργαζομένων, των νέων, των επιστημόνων, των γιατρών και των δασκάλων προς τα περίχωρα, ώστε να μείνει το ιστορικό κέντρο και τα πιο προσβάσιμα τμήματα της πόλης αποκλειστικά στους τουρίστες, αλλοιώνει τη λειτουργία της πόλης και υπονομεύει τον κοινωνικό της ιστό.

Η περίπτωση των Χανίων δεν αποτελεί εξαίρεση στον ελληνικό χάρτη. Σε πολλές τουριστικές περιοχές, από το κέντρο της Αθήνας μέχρι τα νησιά, η εκτόξευση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, η είσοδος επενδυτών και funds στην αγορά ακινήτων, ο εγκλωβισμός χιλιάδων ακινήτων στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών μα κυρίως η ανυπαρξία κρατικής στεγαστικής πολιτικής έχουν μετατρέψει τη στέγη από δικαίωμα σε προνόμιο.

Οι φωνές για τη ρύθμιση της τουριστικής εκμετάλλευσης κατοικιών πληθαίνουν, ενώ η ανάγκη για δημόσιες πολιτικές κοινωνικής κατοικίας αναδεικνύεται ως αίτημα κρίσιμης σημασίας.

Η κινητοποίηση της 15ης Νοεμβρίου, αν και τοπική, εγγράφεται σε ένα ευρύτερο κοινωνικό ρεύμα που αμφισβητεί τη λογική της «ανάπτυξης χωρίς κατοίκους». Σε αυτό το πλαίσιο, το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών Χανίων, εκπροσωπώντας εργαζόμενους σε κρίσιμους τεχνικούς και επιστημονικούς κλάδους, τοποθετείται με σαφήνεια: η πόλη δεν μπορεί να παραδοθεί στις πλατφόρμες και τους επενδυτές – οφείλει να κατοικηθεί, να ζήσει, να διατηρήσει τον κοινωνικό της ιστό.

Το κάλεσμα του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Χανίων για πορεία το Σάββατο 15 Νοεμβρίου, στις 11:00 π.μ. στην Πλατεία Δημοτικής Αγοράς, δεν είναι απλώς διαμαρτυρία. Είναι η διεκδίκηση ενός διαφορετικού προσανατολισμού για το μέλλον της πόλης. Είναι μια κοινωνική ερώτηση προς κάθε θεσμό: μπορεί η ανάπτυξη να είναι πραγματικά βιώσιμη, όταν δεν περιλαμβάνει όσους ζουν και εργάζονται στην πόλη;

Η διεκδίκηση του αυτονόητου, μιας σταθερής και προσιτής στέγης, μετατρέπεται σε σημείο σύγκρουσης ανάμεσα σε δύο διαφορετικά οράματα για το μέλλον της πόλης.

Το αν η Χανιώτικη κοινωνία θα μείνει αμέτοχη ή θα βγει στον δρόμο, θα φανεί στην πράξη.