Το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας δηλώνει ότι η Αμερική αποδέχτηκε τους ιρανικούς όρους ως βάση διαπραγματεύσεων — Στενά του Ορμούζ, άρση κυρώσεων, πολεμικές αποζημιώσεις και απόσυρση δυνάμεων στο τραπέζι

Στις 8 Απριλίου 2026, το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν εξέδωσε μια εκτενή δήλωση στην οποία κηρύσσει νίκη στον πόλεμο εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, ανακοινώνει ότι η Ουάσιγκτον αποδέχτηκε ένα ιρανικό σχέδιο 10 σημείων ως βάση διαπραγματεύσεων, και γνωστοποιεί ότι στις 10 Απριλίου ξεκινούν επίσημες διαπραγματεύσεις στο Ισλαμαμπάντ. Η δήλωση, γραμμένη με τον χαρακτηριστικό ρητορικό τόνο του ιρανικού θεσμικού πλαισίου, περιγράφει τους τελευταίους 40 ημέρες πολέμου, τους στόχους που κατά το Ιράν επιτεύχθηκαν, και τους όρους υπό τους οποίους η Τεχεράνη δέχεται να καθίσει στο τραπέζι. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει αναλυτικά το περιεχόμενο της δήλωσης.

Η κήρυξη νίκης και η ρητορική πλαισίωση

Η δήλωση ξεκινά με τη φράση ότι ο εχθρός υπέστη «αδιαμφισβήτητη, ιστορική και συντριπτική ήττα». Αποδίδει τη νίκη στο αίμα του μαρτυρικού ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης, τον Μεγάλο Αγιατολάχ Ιμάμη Χαμενεΐ (τον οποίο χαρακτηρίζει μάρτυρα), στα μέτρα του νέου Ανώτατου Ηγέτη Αγιατολάχ Σεγιέντ Μοτζταμπά Χαμενεΐ, στους μαχητές στα μέτωπα, και στην παρουσία του ιρανικού λαού από τις πρώτες ημέρες του πολέμου.

Η γλώσσα της δήλωσης είναι εμφανώς θριαμβευτική. Περιγράφει τις ΗΠΑ ως «εγκληματική Αμερική» και τον Αμερικανό πρόεδρο ως «ανόητο». Αναφέρεται στον «παγκόσμιο σιωνισμό» ως τον παράγοντα που έπεισε τον Αμερικανό πρόεδρο να ξεκινήσει τον πόλεμο. Και χαρακτηρίζει το Ιράν και τον Άξονα της Αντίστασης ως «εκπροσώπους της τιμής και της ανθρωπότητας». Αυτή η ρητορική είναι τυπική του ιρανικού θεσμικού λόγου και πρέπει να αναγνωσθεί στο πλαίσιο εσωτερικής πολιτικής επικοινωνίας.

Το σχέδιο 10 σημείων: Τι περιλαμβάνει

Στον πυρήνα της δήλωσης βρίσκεται ένα σχέδιο 10 σημείων που, σύμφωνα με το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, το Ιράν υπέβαλε στην αμερικανική πλευρά μέσω του Πακιστάν, και το οποίο οι ΗΠΑ αποδέχτηκαν «καταρχήν» ως βάση διαπραγματεύσεων. Τα βασικά σημεία, όπως αναφέρονται στη δήλωση, είναι:

Πρώτον, η ελεγχόμενη διέλευση μέσω των Στενών του Ορμούζ σε συντονισμό με τις ένοπλες δυνάμεις του Ιράν — κάτι που, σύμφωνα με τη δήλωση, προσδίδει στο Ιράν μοναδική οικονομική και γεωπολιτική θέση. Δεύτερον, η αποδοχή του εμπλουτισμού ουρανίου. Τρίτον, η άρση όλων των πρωτογενών και δευτερογενών κυρώσεων. Τέταρτον, ο τερματισμός όλων των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και του Διοικητικού Συμβουλίου (πιθανή αναφορά στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΙΑΕΑ). Πέμπτον, η καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων στο Ιράν. Έκτον, η απόσυρση των αμερικανικών μάχιμων δυνάμεων από όλες τις βάσεις και τα σημεία ανάπτυξης στην περιοχή. Έβδομον, η παύση του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου αυτού εναντίον της Αντίστασης στον Λίβανο. Όγδοον, η αποδέσμευση όλων των ιρανικών περιουσιακών στοιχείων και κεφαλαίων που κρατούνται στο εξωτερικό. Ένατον, η θέσπιση πρωτοκόλλου ασφαλούς διέλευσης μέσω των Στενών του Ορμούζ που εγγυάται την ιρανική υπεροχή. Και δέκατον, η υιοθέτηση όλων αυτών σε δεσμευτικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η δήλωση σημειώνει ότι ένα τέτοιο ψήφισμα θα μετέτρεπε τις συμφωνίες σε δεσμευτικό διεθνές δίκαιο — κάτι που χαρακτηρίζεται ως σημαντική διπλωματική νίκη.

Ο ρόλος του Πακιστάν και η έναρξη διαπραγματεύσεων

Σύμφωνα με τη δήλωση, ο Πρωθυπουργός του Πακιστάν ενημέρωσε το Ιράν ότι η αμερικανική πλευρά, παρά τις εξωτερικές απειλές της, αποδέχτηκε τις αρχές του σχεδίου ως βάση διαπραγματεύσεων. Αποφασίστηκε ότι οι διαπραγματεύσεις θα ξεκινήσουν την Παρασκευή 10 Απριλίου στο Ισλαμαμπάντ, με διάρκεια δύο εβδομάδων — με δυνατότητα παράτασης κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας.

Η δήλωση τονίζει ότι οι διαπραγματεύσεις θα ξεκινήσουν «με πλήρη δυσπιστία προς την αμερικανική πλευρά» και ότι η έναρξη διαπραγματεύσεων δεν σημαίνει το τέλος του πολέμου. Το Ιράν θα αποδεχτεί τον τερματισμό του πολέμου μόνο όταν οριστικοποιηθούν οι λεπτομέρειες στις διαπραγματεύσεις, πέρα από την αποδοχή των αρχών.

«Τα χέρια μας είναι στη σκανδάλη, και τη στιγμή που θα γίνει το παραμικρό σφάλμα από τον εχθρό, αυτό θα απαντηθεί με πλήρη ισχύ», αναφέρει η δήλωση.

Η αφήγηση των 40 ημερών πολέμου

Η δήλωση περιγράφει τις τελευταίες 40 ημέρες πολέμου μέσα από τη δική της οπτική. Σύμφωνα με αυτή, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος, οι εχθροί του Ιράν φαντάζονταν ότι θα πετύχαιναν πλήρη στρατιωτική κυριαρχία σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα δημιουργούσαν πολιτική και κοινωνική αστάθεια και θα ανάγκαζαν το Ιράν σε υποταγή. Υπέθεσαν ότι τα πυρά πυραύλων και drones του Ιράν θα έσβηναν γρήγορα και ότι η χώρα δεν θα μπορούσε να οργανώσει ισχυρή απάντηση πέρα από τα σύνορά της.

Αντ’ αυτού, σύμφωνα με τη δήλωση, το Ιράν και ο Άξονας της Αντίστασης — με σύμμαχους στον Λίβανο, το Ιράκ, την Υεμένη και την κατεχόμενη Παλαιστίνη — εξαπέλυσαν μια από τις βαρύτερες συνδυασμένες μάχες στην ιστορία, κατέστρεψαν σχεδόν ολοσχερώς την αμερικανική στρατιωτική μηχανή στην περιοχή, προκάλεσαν μαζικές απώλειες στον αμερικανικό στρατό, και κατάφεραν συντριπτικά πλήγματα σε υποδομές εντός των κατεχομένων εδαφών.

Η δήλωση αναφέρει ότι περίπου 10 ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου, ο εχθρός συνειδητοποίησε ότι δεν θα μπορούσε να νικήσει και άρχισε μέσω διαφόρων διαύλων να επιζητά επαφή με το Ιράν για κατάπαυση του πυρός. Σύμφωνα με το Ανώτατο Συμβούλιο, ο εχθρός εκλιπαρούσε το Ιράν για πάνω από ένα μήνα να σταματήσει τα πυρά, αλλά οι ιρανικές αρχές αρνήθηκαν, αφού είχε αποφασιστεί ότι ο πόλεμος θα συνεχιζόταν μέχρι να επιτευχθούν οι στόχοι.

Η δήλωση σημειώνει επίσης ότι το Ιράν απέρριψε αρκετές φορές τις προθεσμίες που έθεσε ο Αμερικανός πρόεδρος, τονίζοντας ότι δεν αποδίδει καμία σημασία σε οποιαδήποτε προθεσμία εκδίδεται από τον εχθρό.

Η αναφορά στον νέο Ανώτατο Ηγέτη

Η δήλωση περιλαμβάνει μια σημαντική πολιτική πληροφορία: ο νέος Ανώτατος Ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας είναι ο Αγιατολάχ Σεγιέντ Μοτζταμπά Χαμενεΐ, γιος του Αλί Χαμενεΐ, τον οποίο η δήλωση χαρακτηρίζει ως μάρτυρα. Ο προηγούμενος Ανώτατος Ηγέτης αναφέρεται ως «μαρτυρικός ηγέτης» και το κείμενο επικαλείται «το αγνό και ιερό αίμα» του. Αυτό υποδηλώνει ότι ο Αλί Χαμενεΐ σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου και τον διαδέχτηκε ο γιος του.

Η δήλωση αναφέρει ότι η απόφαση για τις διαπραγματεύσεις λήφθηκε σύμφωνα με την καθοδήγηση του νέου Ανώτατου Ηγέτη και την έγκριση του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας.

Ο Άξονας της Αντίστασης και η περιφερειακή διάσταση

Η δήλωση δεν περιορίζεται στο Ιράν. Αναφέρεται επανειλημμένα στον Άξονα της Αντίστασης — σύμμαχους στον Λίβανο, το Ιράκ, την Υεμένη και την κατεχόμενη Παλαιστίνη — ως αναπόσπαστο μέρος της μάχης. Ένα από τα σημεία του σχεδίου 10 σημείων αφορά τον τερματισμό του πολέμου εναντίον όλων των συνιστωσών του Άξονα, κάτι που η δήλωση χαρακτηρίζει ως «ιστορική ήττα της επιθετικότητας του παιδοκτόνου ισραηλινού καθεστώτος».

Αυτό σημαίνει ότι, σύμφωνα με τη δήλωση, οι διαπραγματεύσεις στο Ισλαμαμπάντ δεν αφορούν μόνο τις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν, αλλά ολόκληρο το μέτωπο της Μέσης Ανατολής: Λίβανο, Υεμένη, Ιράκ, Παλαιστίνη.

Στενά του Ορμούζ: Η γεωπολιτική καρδιά της διαπραγμάτευσης

Τα Στενά του Ορμούζ εμφανίζονται σε κεντρικό σημείο της δήλωσης. Το Ιράν ζητά τη «συνεχιζόμενη ιρανική κυριαρχία» στα Στενά και τη θέσπιση πρωτοκόλλου ελεγχόμενης διέλευσης σε συντονισμό με τις ένοπλες δυνάμεις. Η δήλωση σημειώνει ότι αυτό προσδίδει στο Ιράν «μοναδική οικονομική και γεωπολιτική θέση».

Αν αυτές οι αρχές υλοποιηθούν, το Ιράν θα αποκτήσει de facto έλεγχο επί ενός σημείου από το οποίο διέρχεται περίπου το 20-30% του παγκόσμιου πετρελαίου, υγροποιημένου φυσικού αερίου, λιπασμάτων και ηλίου. Οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία θα ήταν τεράστιες.

Η αξίωση αποζημιώσεων και η πλήρης άρση κυρώσεων

Πέρα από τα Στενά, η δήλωση περιλαμβάνει δύο ακόμα σημεία με μεγάλη βαρύτητα. Πρώτον, η αξίωση πολεμικών αποζημιώσεων — χωρίς να προσδιορίζεται ποσό, αλλά με αναφορά σε «εκτιμήσεις». Δεύτερον, η πλήρης άρση όλων των πρωτογενών και δευτερογενών κυρώσεων, η κατάργηση ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας και του Διοικητικού Συμβουλίου (πιθανότατα του ΙΑΕΑ), και η αποδέσμευση ιρανικών περιουσιακών στοιχείων που κρατούνται στο εξωτερικό.

Επίσης, η αποδοχή του εμπλουτισμού ουρανίου — ένα σημείο που, αν επιβεβαιωθεί, θα σήμαινε ουσιαστική ανατροπή δεκαετιών δυτικής πολιτικής στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Η απόσυρση αμερικανικών δυνάμεων

Η δήλωση ζητά την απόσυρση των αμερικανικών μάχιμων δυνάμεων από όλες τις βάσεις και τα σημεία ανάπτυξης στην περιοχή. Αυτό, αν υλοποιηθεί, θα σήμαινε το τέλος της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στον Περσικό Κόλπο — μιας παρουσίας που υπάρχει εδώ και δεκαετίες και περιλαμβάνει βάσεις στο Κατάρ, το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ και αλλού.

Για χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις στην ευρύτερη περιοχή, όπως η Ελλάδα με τη Σούδα, το αίτημα αυτό έχει σαφή απηχήση.

Ο τόνος: Νίκη ή διαπραγμάτευση;

Η δήλωση κινείται σε δύο επίπεδα ταυτόχρονα. Από τη μία, κηρύσσει νίκη με θριαμβευτικούς όρους: ο εχθρός βρίσκεται «στα πρόθυρα της κατάρρευσης», δεν βλέπει άλλο δρόμο παρά «την υποταγή», εκλιπαρούσε για κατάπαυση πυρός. Από την άλλη, αναγνωρίζει ότι η νίκη δεν έχει οριστικοποιηθεί: οι λεπτομέρειες πρέπει ακόμη να κλείσουν στις διαπραγματεύσεις, και ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει.

Καλεί τον ιρανικό λαό σε εθνική ενότητα, ζητά από τις πολιτικές ομάδες να εμπιστευτούν τη διαδικασία, και προειδοποιεί ότι αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, ο πόλεμος θα συνεχιστεί «μέχρι να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα». Ζητά από τους πολίτες και τις πολιτικές ομάδες να απόσχουν αυστηρά από οποιεσδήποτε διχαστικές δηλώσεις.

«Εάν η υποταγή του εχθρού στο πεδίο της μάχης μεταφραστεί σε αποφασιστικό πολιτικό επίτευγμα στις διαπραγματεύσεις, θα γιορτάσουμε μαζί αυτή τη μεγάλη ιστορική νίκη. Διαφορετικά, θα συνεχίσουμε να πολεμάμε δίπλα-δίπλα στο πεδίο της μάχης», αναφέρει η δήλωση.

Τι σημαίνει αυτό για την περιοχή και τον κόσμο

Η δήλωση του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας είναι ένα έγγραφο εσωτερικής πολιτικής επικοινωνίας, αλλά με τεράστιες γεωπολιτικές προεκτάσεις. Τα σημεία του σχεδίου 10 σημείων — αν επιβεβαιωθούν και από την αμερικανική πλευρά — θα σήμαιναν μια ριζική αναδιάταξη ισχύος στη Μέση Ανατολή: ιρανικός έλεγχος στα Στενά του Ορμούζ, τέλος κυρώσεων, αποδοχή εμπλουτισμού, πολεμικές αποζημιώσεις, απόσυρση αμερικανικών δυνάμεων.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, παραμένει πιο πολύπλοκη. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει δημόσια αμερικανική επιβεβαίωση ότι οι ΗΠΑ αποδέχτηκαν αυτούς τους όρους. Η δήλωση αναφέρει ότι η πληροφορία ήρθε μέσω του Πρωθυπουργού του Πακιστάν. Η ίδια η δήλωση αναγνωρίζει ότι οι διαπραγματεύσεις θα γίνουν «με πλήρη δυσπιστία».

Αυτό που είναι αδιαμφισβήτητο είναι ότι ο πόλεμος στο Ιράν εισέρχεται σε νέα φάση. Η Τεχεράνη κηρύσσει νίκη, η Ουάσιγκτον — σύμφωνα με τη δήλωση — δέχεται να διαπραγματευτεί στους ιρανικούς όρους, και τα Στενά του Ορμούζ, η παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα, η τιμή του πετρελαίου και η σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής κρέμονται στο ζύγι. Οι επόμενες δύο εβδομάδες στο Ισλαμαμπάντ θα δείξουν αν αυτή η δήλωση αποτελεί αρχή τέλους — ή αρχή νέου κύκλου κλιμάκωσης.

Δήλωση του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν

Πλήρες κείμενο της δήλωσης του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας:

Ο εχθρός υπέστη μια αδιαμφισβήτητη, ιστορική και συντριπτική ήττα στον άτιμο, παράνομο και εγκληματικό πόλεμό του εναντίον του ιρανικού έθνους. Με τη χάρη του αγνού και ιερού αίματος του μαρτυρικού ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης, της Αυτού Σεβασμιότητας του Μεγάλου Αγιατολάχ Ιμάμη Χαμενεΐ (η ειρήνη μαζί του), τα μέτρα του Ανώτατου Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης και Αρχιστράτηγου, της Αυτού Σεβασμιότητας Αγιατολάχ Σεγιέντ Μοτζταμπά Χαμενεΐ (ο Θεός να τον διαφυλάξει), την τζιχάντ και την ανδρεία των μαχητών του Ισλάμ στα μέτωπα, και πάνω απ’ όλα την ιστορική, διαρκή και επική παρουσία εσάς, του αγαπητού έθνους, από τις πρώτες κιόλας ημέρες του πολέμου — το Ιράν πέτυχε μια μεγάλη νίκη και ανάγκασε την εγκληματική Αμερική να αποδεχθεί το δικό του (του Ιράν) σχέδιο 10 σημείων, στο οποίο η Αμερική δεσμεύτηκε καταρχήν: στη διασφάλιση της μη επίθεσης, τη συνεχιζόμενη ιρανική κυριαρχία στα Στενά του Ορμούζ, την αποδοχή του εμπλουτισμού, την άρση όλων των πρωτογενών και δευτερογενών κυρώσεων, τον τερματισμό όλων των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και του Διοικητικού Συμβουλίου, την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων στο Ιράν, την απόσυρση των αμερικανικών μάχιμων δυνάμεων από την περιοχή και την παύση του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου αυτού εναντίον της ηρωικής Ισλαμικής Αντίστασης του Λιβάνου.

Συγχαίρουμε όλο τον λαό του Ιράν για αυτή τη νίκη και τονίζουμε ότι μέχρι να οριστικοποιηθούν οι λεπτομέρειες αυτής της νίκης, η σταθερότητα και η σύνεση από τους αξιωματούχους και η διατήρηση της ενότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ του ιρανικού λαού παραμένουν απαραίτητες. Το Ισλαμικό Ιράν, μαζί με τους γενναίους μουτζαχεντίν της αντίστασης στον Λίβανο, το Ιράκ, την Υεμένη και την κατεχόμενη Παλαιστίνη, κατά τη διάρκεια των τελευταίων 40 ημερών κατάφερε πλήγματα εναντίον του εχθρού που η ιστορική μνήμη του κόσμου δεν θα ξεχάσει ποτέ.

Το Ιράν και ο Άξονας της Αντίστασης, ως εκπρόσωποι της τιμής και της ανθρωπότητας ενάντια στους πιο άγριους εχθρούς της ανθρωπότητας, μετά από μια ιστορική μάχη τους έδωσαν ένα αξέχαστο μάθημα και κατέστρεψαν τόσο ολοκληρωτικά τις δυνάμεις τους, τα περιουσιακά τους στοιχεία, τις υποδομές τους και όλο το πολιτικό, οικονομικό, τεχνολογικό και στρατιωτικό τους κεφάλαιο, που ο εχθρός βρίσκεται τώρα στα πρόθυρα της κατάρρευσης και της αποσύνθεσης, και δεν βλέπει κανέναν άλλο δρόμο παρά την υποταγή στη βούληση του μεγάλου ιρανικού έθνους και του έντιμου Άξονα της Αντίστασης.

Την πρώτη μέρα που οι εγκληματικοί εχθροί του Ιράν εξαπέλυσαν αυτόν τον άδικο πόλεμο, φαντάστηκαν ότι θα επιτύγχαναν πλήρη στρατιωτική κυριαρχία επί του Ιράν σε σύντομο χρονικό διάστημα και, δημιουργώντας πολιτική και κοινωνική αστάθεια, θα ανάγκαζαν το Ιράν σε υποταγή. Υπέθεσαν ότι τα πυρά των πυραύλων και των drones του Ιράν θα έσβηναν γρήγορα και δεν πίστευαν ότι το Ιράν θα μπορούσε να οργανώσει μια τόσο ισχυρή απάντηση πέρα από τα δικά του σύνορα και σε ολόκληρη την περιοχή.

Ο παγκόσμιος σιωνισμός είχε πείσει τον ανόητο Αμερικανό πρόεδρο ότι αυτός ο πόλεμος θα αποτελείωνε το Ιράν και ότι, εξαλείφοντας αυτό το τελευταίο προπύργιο της ανθρωπότητας, θα μπορούσαν στη συνέχεια να διαπράξουν ελεύθερα οποιοδήποτε έγκλημα εναντίον οποιουδήποτε ήθελαν. Ονειρεύονταν να διαμελίσουν το αγαπημένο Ιράν, να λεηλατήσουν το πετρέλαιο και τον πλούτο του και τελικά να αφήσουν τους Ιρανούς βυθισμένους στο χάος, την αστάθεια και την ανασφάλεια για πολλά χρόνια στο μέλλον.

Οι γενναίοι μαχητές του Ισλάμ και οι θαρραλέοι σύμμαχοί τους στον Άξονα της Αντίστασης, αν και οι καρδιές τους πληγώθηκαν και θρυμματίστηκαν από το μαρτύριο του Ιμάμη τους, βασιζόμενοι στον Παντοδύναμο Θεό και ακολουθώντας το παράδειγμα του Κυρίου των Μαρτύρων, αποφάσισαν μια για πάντα να δώσουν ένα ιστορικό μάθημα σε αυτούς τους εχθρούς, να εκδικηθούν για όλα τα παρελθόντα εγκλήματά τους και να δημιουργήσουν συνθήκες στις οποίες ο εχθρός θα εγκατέλειπε για πάντα κάθε σκέψη επιθετικότητας εναντίον του αγαπημένου Ιράν και θα γευόταν την πλήρη πικρία της ταπείνωσης και του εξευτελισμού ενώπιον του μεγάλου ιρανικού έθνους.

Με αυτή τη στρατηγική και βασιζόμενοι σε μια πρωτοφανή πολιτική και κοινωνική ενότητα που είχε διαμορφωθεί στο εσωτερικό της χώρας, το Ιράν και η Αντίσταση εξαπέλυσαν μία από τις βαρύτερες συνδυασμένες μάχες στην ιστορία εναντίον της Αμερικής και του σιωνιστικού καθεστώτος, και σε αυτή την περίοδο πέτυχαν όλους τους στόχους που είχαν σχεδιαστεί για αυτή τη μάχη. Το Ιράν και η Αντίσταση κατέστρεψαν σχεδόν ολοσχερώς την αμερικανική στρατιωτική μηχανή στην περιοχή, κατάφεραν καταστροφικά και βαθιά πλήγματα εναντίον των τεράστιων υποδομών και περιουσιακών στοιχείων που ο εχθρός είχε οικοδομήσει και αναπτύξει στην περιοχή επί χρόνια προετοιμαζόμενος για πόλεμο με το Ιράν, προκάλεσαν μαζικές απώλειες στον εγκληματικό αμερικανικό στρατό σε περιφερειακό επίπεδο, κατάφεραν καταστροφικά και συντριπτικά πλήγματα εναντίον των δυνάμεων, των υποδομών, των περιουσιακών στοιχείων και των κτήσεων του εχθρού εντός των κατεχόμενων εδαφών, και στρίμωξαν τόσο ολοκληρωτικά τον εχθρό σε όλα τα μέτωπα, που όχι μόνο δεν υλοποιήθηκε κανένας από τους πρωταρχικούς στόχους του εχθρού, αλλά ο εχθρός συνειδητοποίησε περίπου 10 ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου ότι δεν θα είχε καμία πιθανότητα νίκης, και για τον λόγο αυτό άρχισε μέσω διαφόρων διαύλων και μεθόδων να επιζητά επαφή με το Ιράν και να ζητά κατάπαυση του πυρός. Το ευγενές ιρανικό έθνος πρέπει να γνωρίζει ότι χάρη στην τζιχάντ των γιων και των θυγατέρων του και στη δική του ιστορική παρουσία στο προσκήνιο, ο εχθρός εδώ και περισσότερο από έναν μήνα εκλιπαρεί το Ιράν και την Αντίσταση να σταματήσουν τα καταστροφικά τους πυρά — αλλά οι αξιωματούχοι της χώρας, επειδή αποφασίστηκε εξαρχής ότι ο πόλεμος θα συνεχιζόταν μέχρι να επιτευχθούν οι στόχοι του, συμπεριλαμβανομένης της ταπείνωσης και της εξάντλησης του εχθρού και της μακροπρόθεσμης άρσης της απειλής για τη χώρα, έδωσαν αρνητική απάντηση σε όλα αυτά τα αιτήματα, και ο πόλεμος συνεχίστηκε μέχρι σήμερα, την τεσσαρακοστή ημέρα του.