Σε κλίμα έντονης γεωπολιτικής αναταραχής, οργανώσεις και συλλογικότητες της Κρήτης προγραμματίζουν μαζική κινητοποίηση το Σάββατο, 28 Μαρτίου 2026, στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας Δράσης ενάντια στον πόλεμο, τον ρατσισμό και τον φασισμό. Το ραντεβού έχει οριστεί για τη 1:00 μ.μ. στην Πλατεία της Σούδας, με την κινητοποίηση να κορυφώνεται με πορεία προς την αμερικανική βάση. Οι διοργανωτές θέτουν στο επίκεντρο την εναντίωσή τους στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, την αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη και την απαίτηση για πλήρη απεμπλοκή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων από τους διεθνείς σχεδιασμούς.

Το κάλεσμα για τη Διεθνή Ημέρα Δράσης

Η επικείμενη κινητοποίηση στην Κρήτη εντάσσεται σε ένα παγκόσμιο δίκτυο διαμαρτυριών. Η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο και η επιτροπή Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη καλούν τους πολίτες σε ένα Παγκρήτιο Συλλαλητήριο, επιδιώκοντας να αναδείξουν τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την κλιμάκωση των συγκρούσεων στο Ιράν και την ευρύτερη περιοχή.

Σύμφωνα με το κείμενο της ανακοίνωσης, οι διαδηλωτές στρέφουν τα βέλη τους κατά της πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου, υποστηρίζοντας ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις αποσκοπούν στον έλεγχο των ενεργειακών πόρων —πετρελαίου και φυσικού αερίου— και την κάμψη της αντίστασης στην περιοχή. Καταγγέλλονται βομβαρδισμοί σε νοσοκομεία και μονάδες αφαλάτωσης, ενέργειες που, όπως αναφέρεται, επιφέρουν ανθρωπιστική καταστροφή και περιβαλλοντική μόλυνση

Γεωπολιτικές εντάσεις και η κριτική στη διεθνή στρατηγική

Η ανάλυση των διοργανωτών συνδέει την επίθεση στο Ιράν με μια ευρύτερη στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία εκτείνεται από τη Βενεζουέλα και την Κούβα έως τη Γροιλανδία. Το κίνημα αμφισβητεί το επιχείρημα περί αποκατάστασης της δημοκρατίας, αντιπαραβάλλοντας την ανάγκη του ιρανικού λαού για εσωτερικές αλλαγές χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις.

Παράλληλα, το ψήφισμα υπογραμμίζει το ζήτημα των πυρηνικών εξοπλισμών, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική απειλή προέρχεται από το οπλοστάσιο του Ισραήλ. Η συνεχιζόμενη κατάσταση στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και οι πρόσφατες επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο και τη Βηρυτό περιγράφονται ως ενέργειες που ενισχύουν την αποσταθεροποίηση, με την πλήρη στήριξη του αμερικανικού παράγοντα.

Η ελληνική συμμετοχή και το ζήτημα της βάσης της Σούδας

Κεντρικό σημείο της διαμαρτυρίας αποτελεί η κλιμάκωση της ελληνικής εμπλοκής στις περιφερειακές συγκρούσεις. Η Βάση της Σούδας αναφέρεται ως κρίσιμο ορμητήριο για τις επιχειρήσεις ΗΠΑ-Ισραήλ, ενώ καταγράφονται συγκεκριμένες κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης:

• Αποστολή φρεγατών και μαχητικών αεροσκαφών στην Κύπρο για την προστασία βρετανικών βάσεων και συστημάτων αεράμυνας.

• Στρατιωτική βοήθεια στον Λίβανο και αποστολή συστοιχιών πυραύλων στη Σαουδική Αραβία.

• Παρουσία φρεγατών στην Ερυθρά Θάλασσα.

• Ενίσχυση της συνεργασίας με χώρες της ΕΕ στην Ανατολική Μεσόγειο, γεγονός που, κατά τους διοργανωτές, οξύνει τον ανταγωνισμό με την Τουρκία.

Σύνδεση με την εγχώρια επικαιρότητα και κοινωνικά αιτήματα

Το αντιπολεμικό κίνημα στην Ελλάδα επιδιώκει να συνδέσει τη διεθνή συγκυρία με εσωτερικά ζητήματα. Η ανακοίνωση κάνει ρητή αναφορά στην επέτειο του δυστυχήματος των Τεμπών και την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου), τονίζοντας την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη.

Μεταξύ των αιτημάτων περιλαμβάνονται:

1. Απόρριψη του «νομοσχεδίου Δένδια» για τη στρατιωτική θητεία.

2. Αύξηση των μισθών και ενίσχυση της απασχόλησης αντί για εξοπλιστικά προγράμματα.

3. Κλείσιμο των ξένων βάσεων και επιστροφή των ελληνικών πλοίων από το εξωτερικό.

4. Άνοιγμα των συνόρων για τους πρόσφυγες.

Διεθνής συντονισμός και το κίνημα «No Kings»

Η κινητοποίηση της Σούδας συντονίζεται με αντίστοιχες δράσεις σε ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία και άλλες χώρες. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο κίνημα «No Kings» στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο ετοιμάζει μεγάλες διαδηλώσεις ενάντια στον Ντόναλντ Τράμπ, συνδέοντας τον αντιπολεμικό αγώνα με ζητήματα κλιματικής αλλαγής και κοινωνικής οργής.

Η κινητοποίηση της 28ης Μαρτίου αναμένεται να αποτελέσει βαρόμετρο για τη δυναμική του αντιπολεμικού κινήματος στην Ελλάδα. Οι διοργανωτές καλούν σε κλιμάκωση με απεργίες και καταλήψεις, επιδιώκοντας να καταστήσουν σαφές ότι η κοινωνία δεν συναινεί στην πολεμική εμπλοκή και τη συνεπαγόμενη οικονομική επιβάρυνση.