Η σημερινή ομόφωνη εκλογή του Αρχιμανδρίτη Τίτου Ταμπακάκη στον θρόνο της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου δεν αποτελεί απλώς μια τυπική πλήρωση κενής εκκλησιαστικής έδρας.
Για την τοπική κοινωνία των Χανίων και το σώμα της Εκκλησίας της Κρήτης, η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί την κατάληξη μιας εξαιρετικά φορτισμένης περιόδου, η οποία δοκίμασε τις θεσμικές αντοχές της Μεγαλονήσου. Μετά από μήνες διοικητικού κενού, πολιτικών παρεμβάσεων και σκιών που έπληξαν το κύρος του θεσμού, η ανάδειξη του νέου Μητροπολίτη καλείται να λειτουργήσει ως καταλύτης για την επιστροφή στην εκκλησιαστική κανονικότητα.
Το βάρος της διαδοχής και το χρονικό της εκκρεμότητας
Η πορεία προς τη σημερινή κάλπη ξεκίνησε υπό το βάρος της απώλειας του Μητροπολίτη Δαμασκηνού, ο θάνατος του οποίου άφησε μια δυσαναπλήρωτη θέση στην καρδιά της δυτικής Κρήτης. Ωστόσο, η διαδικασία της διαδοχής δεν υπήρξε ανέφελη. Η παρατεταμένη καθυστέρηση στην εκλογή νέου ιεράρχη δεν οφειλόταν σε τυπικά προσκόμματα, αλλά σε μια σειρά από εξωγενείς και ενδογενείς παράγοντες που μετέτρεψαν τη Μητρόπολη Κυδωνίας σε πεδίο έντονων ανταγωνισμών.
Στο παρασκήνιο της πολύμηνης αναμονής, η κοινή γνώμη παρακολουθούσε με ανησυχία αναφορές που έκαναν λόγο για παρεμβάσεις εξωεκκλησιαστικών κέντρων, με ορισμένα δημοσιεύματα να αναφέρονται ακόμα και στην εμπλοκή άτυπων δικτύων ισχύος —που συχνά χαρακτηρίζονται ως «Μαφία της Κρήτης»— τα οποία φέρονταν να επιδιώκουν την άσκηση επιρροής στον έλεγχο της εκκλησιαστικής περιουσίας και της τοπικής διοίκησης.
Η σύγκρουση Φαναρίου – Κρήτης και η κυβερνητική παρέμβαση
Η κρίση βάθυνε περαιτέρω λόγω της διολίσθησης των σχέσεων μεταξύ της Εκκλησίας της Κρήτης και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η διαφωνία γύρω από τα όρια της αυτονομίας της ημιαυτόνομης Εκκλησίας του νησιού και τις διαδικασίες ανάδειξης των ιεραρχών δημιούργησε ένα ρήγμα που απειλούσε την ενότητα των θεσμών. Η ένταση αυτή λειτούργησε ως τροχοπέδη, παγώνοντας τις διαδικασίες και αφήνοντας τους πιστούς των Χανίων χωρίς ποιμενάρχη για πρωτοφανές χρονικό διάστημα.
Σε αυτό το εκρηκτικό τοπίο, η νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης που ουσιαστικά απέτρεπε την Εκκλησία της Κρήτης από το να τοποθετήσει τον Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Αμφιλόχιο στη θέση του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου λειτούργησε ως σημείο καμπής.
Η πρωτοβουλία για την τροποποίηση του καταστατικού πλαισίου ερμηνεύτηκε από πολλούς ως μια προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας να ασκήσει έμμεσο έλεγχο στη διαδικασία εκλογής και να επιταχύνει τις εξελίξεις προς μια κατεύθυνση συμβατή με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Η κίνηση αυτή προκάλεσε συζητήσεις για τα όρια των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας, αναδεικνύοντας τη σημασία της θεσμικής ανεξαρτησίας.
Ομόφωνη αποδοχή: Μια νέα σελίδα για τα Χανιά
Παρά τις αντιξοότητες, η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος στο Ηράκλειο κατέληξε στην ομόφωνη εκλογή του κ. Τίτου Ταμπακάκη. Η ομοφωνία αυτή δεν είναι μόνο προσωπική επιτυχία του νέου Μητροπολίτη, αλλά μια συνειδητή επιλογή της ηγεσίας της Εκκλησίας της Κρήτης να στείλει ένα μήνυμα ενότητας και σταθερότητας. Ο νέος ιεράρχης αναλαμβάνει τα καθήκοντά του σε μια στιγμή που η ανάγκη για διαφάνεια και ποιμαντικό έργο είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Η τοπική κοινωνία των Χανίων, η οποία παρακολούθησε με σκεπτικισμό τις περιπέτειες των προηγούμενων μηνών, προσβλέπει πλέον σε μια ηγεσία που θα θέσει σε προτεραιότητα τις ανάγκες του πληρώματος, αφήνοντας πίσω τις σκιές του παρελθόντος.
Η ολοκλήρωση της εκλογικής διαδικασίας στην Κυδωνία αποτελεί μια ευκαιρία για αυτοκριτική και ανασυγκρότηση. Είναι πλέον η ώρα οι θεσμοί να αποδείξουν ότι μπορούν να λειτουργήσουν υπεράνω σκοπιμοτήτων και εξωγενών πιέσεων. Η ελπίδα όλων είναι ότι οι «θύελλες» που προηγήθηκαν θα αποτελέσουν μια θλιβερή παρένθεση, δίνοντας τη θέση τους σε μια νέα εποχή πνευματικής ανάτασης και διοικητικής σοβαρότητας.
Η θωράκιση της Μητρόπολης απέναντι σε μελλοντικές κρίσεις απαιτεί διαρκή εγρήγορση και προσήλωση στους κανόνες της διαφάνειας. Μόνο έτσι η Εκκλησία της Κρήτης θα μπορέσει να διατηρήσει τον ρόλο της ως φάρος ενότητας και καταφύγιο για τους πολίτες, μακριά από πολιτικά παιχνίδια και σκιώδεις παρεμβάσεις.



