Σε εκλογική σύμπραξη που αναδιατάσσει τους συσχετισμούς στον χώρο της ισραηλινής σκληρής δεξιάς προχωρούν το κόμμα «Θρησκευτικός Σιωνισμός» (Religious Zionism) του υπουργού Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς και το κόμμα «Ζεχούτ» (Zehut) του Μοσέ Φέιγκλιν (Moshe Feiglin), οριστικοποιώντας την κοινή τους κάθοδο στις κρίσιμες βουλευτικές εκλογές του προσεχούς Οκτωβρίου για την Κνεσέτ.

Η συμφωνία, η οποία τοποθετεί τον Φέιγκλιν στη δεύτερη θέση του ενιαίου ψηφοδελτίου, ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για την κοινοβουλευτική του επάνοδο, επαναφέροντας ταυτόχρονα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης το πολιτικό του μητρώο και τις θέσεις που έχει διατυπώσει κατά καιρούς.

Από τους αμφιλεγόμενους χαρακτηρισμούς για τον Αδόλφο Χίτλερ το 1995 έως τις πρόσφατες τηλεοπτικές του δηλώσεις για τον πόλεμο στη Γάζα —όπου χαρακτήρισε συλλήβδην «εχθρό» κάθε παιδί στον παλαιστινιακό θύλακα και ζήτησε την πλήρη απομάκρυνση του άμαχου πληθυσμού—, η ανάδειξη του Φέιγκλιν σε ηγετική θέση του εκλογικού συνασπισμού σηματοδοτεί την περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση της ισραηλινής πολιτικής σκηνής.

Η συμφωνία Σμότριτς – Φέιγκλιν και η ανασύνταξη του δεξιού μπλοκ

Η συμφωνία για τη συγκρότηση κοινού τεχνικού ψηφοδελτίου ανάμεσα στον Μπεζαλέλ Σμότριτς και τον Μοσέ Φέιγκλιν στοχεύει στη συσπείρωση των δυνάμεων του εθνικιστικού και θρησκευτικού χώρου ενόψει των καλπών του Οκτωβρίου. Με τον Φέιγκλιν να κλειδώνει τη δεύτερη θέση της λίστας, η είσοδός του στη νέα Κνεσέτ θεωρείται σχεδόν βέβαιη, σηματοδοτώντας την επιστροφή του στα κοινοβουλευτικά έδρανα στα οποία είχε θητεύσει ως βουλευτής του Λικούντ την περίοδο 2013–2015.

Ο πολιτικός βίος του Φέιγκλιν έχει σημαδευτεί από διεθνείς απαγορεύσεις και έντονες αντιδράσεις, με αποκορύφωμα το 2008, όταν η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου του απαγόρευσε επισήμως την είσοδο στη χώρα λόγω της υποκίνησης εξτρεμισμού. Σήμερα, η επίσημη πολιτική του ατζέντα περιλαμβάνει την πλήρη κατάκτηση της Λωρίδας της Γάζας, την ίδρυση εβραϊκών οικισμών στην περιοχή και τον ολικό εκτοπισμό του συνόλου του παλαιστινιακού πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών.

Το ιστορικό των δηλώσεων του 1995: Η αναφορά στον Χίτλερ και η διευκρίνιση στη Maariv

Οι τοποθετήσεις του Μοσέ Φέιγκλιν έχουν προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις ήδη από τη δεκαετία του 1990. Σε άρθρο του στην εφημερίδα Haaretz το 1995, ο τότε πολιτικός Γιόσι Σαρίντ (Yossi Sarid) είχε καταγράψει τα λεγόμενα του Φέιγκλιν στο πλαίσιο των διαδηλώσεων της ισραηλινής δεξιάς ενάντια στις Συμφωνίες του Όσλο.

Στο επίμαχο απόσπασμα, ο Φέιγκλιν φερόταν να δηλώνει:

«Ο Χίτλερ ήταν μια απαράμιλλη στρατιωτική διάνοια. Ο ναζισμός προήγαγε τη Γερμανία από ένα χαμηλό σε ένα φανταστικό φυσικό και ιδεολογικό καθεστώς. Το κουρελιασμένο, άθλιο σώμα της νεολαίας μετατράπηκε σε ένα τακτοποιημένο και εύρυθμο μέρος της κοινωνίας και η Γερμανία έλαβε ένα υποδειγματικό καθεστώς, ένα σωστό δικαστικό σύστημα και δημόσια τάξη. Ο Χίτλερ απολάμβανε την καλή μουσική. Ζωγράφιζε. Αυτοί δεν ήταν μια συμμορία κακοποιών. Απλώς χρησιμοποίησαν κακοποιούς και ομοφυλόφιλους».

Σε μεταγενέστερη παρέμβασή του στην εφημερίδα Maariv, ο Φέιγκλιν επιχείρησε να διευκρινίσει τη θέση του, υποστηρίζοντας ότι το γεγονός πως θεωρεί τον Χίτλερ στρατιωτική μεγαλοφυΐα δεν σημαίνει ότι τον θαυμάζει.

Η ρητορική εξόντωσης για τη Γάζα: «Κάθε παιδί είναι ο εχθρός»

Η εξτρεμιστική ρητορική του επικεφαλής του κόμματος Zehut επανήλθε με ιδιαίτερη ένταση κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα. Το 2024 επικαλέστηκε ανοιχτά τη λογική της εξάλειψης, ενώ στις 22 Μαΐου 2025, σε ζωντανή εκπομπή του ισραηλινού τηλεοπτικού σταθμού Channel 14, διατύπωσε θέσεις που προκάλεσαν διεθνή αποτροπιασμό.

Στη συγκεκριμένη συνέντευξη, ο Φέιγκλιν υποστήριξε χαρακτηριστικά:

«Ο εχθρός δεν είναι η Χαμάς, ούτε η στρατιωτική πτέρυγα της Χαμάς… Κάθε παιδί στη Γάζα είναι ο εχθρός. Πρέπει να καταλάβουμε τη Γάζα και να την εποικίσουμε, και δεν θα μείνει εκεί ούτε ένα παιδί από τη Γάζα. Δεν υπάρχει άλλη νίκη».

Η ανοιχτή υπεράσπιση της μαζικής εκδίωξης αμάχων και η στοχοποίηση ανηλίκων αποτελούν τον κεντρικό πυρήνα της στρατηγικής που προτείνει για την επόμενη ημέρα στον παλαιστινιακό θύλακα.

Η θεσμική μετατόπιση και οι επιπτώσεις στην ισραηλινή διακυβέρνηση

Η συμπερίληψη του Μοσέ Φέιγκλιν στο ψηφοδέλτιο του Μπεζαλέλ Σμότριτς δεν συνιστά απλώς μια συγκυριακή εκλογική κίνηση, αλλά αποτυπώνει τη βαθιά μετατόπιση των ορίων του πολιτικά αποδεκτού λόγου στο Ισραήλ. Θέσεις που επί δεκαετίες παρέμεναν στο περιθώριο του πολιτικού συστήματος και αντιμετωπίζονταν με διεθνή απομόνωση εντάσσονται πλέον στον κεντρικό κορμό της κοινοβουλευτικής δεξιάς.

Καθώς η χώρα οδεύει προς τις εκλογές του Οκτωβρίου, η συμμαχία Σμότριτς – Φέιγκλιν εδραιώνει ένα σκληρό εθνικιστικό μέτωπο, το οποίο καθιστά την προσάρτηση παλαιστινιακών εδαφών και τον βίαιο εκτοπισμό πληθυσμών επίσημες προγραμματικές διεκδικήσεις εντός των τειχών της Κνεσέτ.