Σε μια ηχηρή παρέμβαση που αναδεικνύει τις παθογένειες της δημόσιας εκπαίδευσης και ειδικότερα της καλλιτεχνικής παιδείας, προχωρά η μαθητική κοινότητα του Μουσικού Σχολείου Χανίων. Συντονιζόμενοι με τον παλμό της Πανελλήνιας Μουσικοκαλλιτεχνικής Διαμαρτυρίας, οι μαθητές των Χανίων άφησαν για λίγο τις αίθουσες διδασκαλίας –ή ό,τι τέλος πάντων λογίζεται ως τέτοιο– και μετέφεραν τα αιτήματά τους στον δρόμο, καταγγέλλοντας τη διαχρονική υποβάθμιση των σπουδών τους.
Συντονιζόμενοι με την Πανελλήνια Μουσικοκαλλιτεχνική Διαμαρτυρία, οι μαθητές άφησαν τις αίθουσες διδασκαλίας και πραγματοποίησαν πορεία στους κεντρικούς δρόμους, η οποία κατέληξε στην οδό Χάληδων. Εκεί, επέλεξαν να διαμαρτυρηθούν με τον τρόπο που γνωρίζουν καλύτερα: μέσω της μουσικής, δημοσιοποιώντας παράλληλα τα αιτήματα του 15μελούς μαθητικού συμβουλίου για τις παθογένειες της δημόσιας εκπαίδευσης.
Μαθήματα κάτω από σκάλες και έλλειψη ηχομόνωσης
Στην κορυφή της ατζέντας των διεκδικήσεων βρίσκεται η ακαταλληλότητα των κτιριακών υποδομών. Όπως καταγγέλλουν οι μαθητές, οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις αδυνατούν να υποστηρίξουν τις εξειδικευμένες ανάγκες ενός Μουσικού Σχολείου, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που απέχει σημαντικά από τα σύγχρονα εκπαιδευτικά πρότυπα.
Η περιγραφή της καθημερινότητας εντός της σχολικής μονάδας αποτυπώνει συνθήκες δυσλειτουργίας: λόγω έλλειψης χώρου, μαθήματα πραγματοποιούνται σε διαδρόμους, ακόμη και κάτω από σκάλες. Παράλληλα, η απουσία ηχομόνωσης –στοιχείο εκ των ων ουκ άνευ για τη διδασκαλία μουσικών οργάνων– καθιστά την εκπαιδευτική διαδικασία αναποτελεσματική και επίπονη. Στο κτιριακό έλλειμμα προστίθεται και η απουσία βασικών βοηθητικών χώρων, όπως αίθουσας εκδηλώσεων και χώρου σίτισης, γεγονός που υποβαθμίζει την ποιότητα της σχολικής ζωής.
Εκπαιδευτικά κενά και κόστος σπουδών
Πέραν των κτιριακών ζητημάτων, η μαθητική κοινότητα θέτει επί τάπητος το ζήτημα της υποστελέχωσης. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, δεκάδες διδακτικές ώρες χάνονται εξαιτίας της έλλειψης καθηγητών, τόσο στα μαθήματα γενικής παιδείας όσο και στα μουσικά μαθήματα, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η εκπαιδευτική συνέχεια.
Ταυτόχρονα, οι μαθητές καταγγέλλουν την de facto κατάρριψη της δωρεάν παιδείας, καθώς οι οικογένειές τους επωμίζονται σημαντικό οικονομικό βάρος. Η αγορά εξειδικευμένων μουσικών εγχειριδίων και υλικού, τα οποία δεν παρέχονται από το Υπουργείο Παιδείας, δημιουργεί οικονομικές ανισότητες και δυσχέρειες στην πρόσβαση στη γνώση.
Το «αγκάθι» της πιστοποίησης
Ένα από τα πλέον κρίσιμα θεσμικά αιτήματα αφορά την αναγνώριση των σπουδών. Οι απόφοιτοι των Μουσικών Σχολείων, παρά την πολυετή και εντατική ενασχόλησή τους με τη μουσική παιδεία, λαμβάνουν κατά την αποφοίτησή τους ένα τυπικό απολυτήριο Γενικού Λυκείου.
Η πρόοδός τους στην εκμάθηση οργάνων, καθώς και η γνώση θεωρητικών αντικειμένων όπως η αρμονία και η ιστορία της μουσικής, δεν πιστοποιείται θεσμικά. Επιπροσθέτως, δεν προβλέπεται καμία μοριοδότηση για την εισαγωγή τους σε Πανεπιστημιακά Τμήματα Μουσικών Σπουδών, γεγονός που, όπως επισημαίνουν οι ίδιοι οι μαθητές, ακυρώνει στην πράξη την προσπάθεια και τον κόπο ετών.
Φωτογραφία θέματος: ΚΡαΧ radio



