Στρατιωτικοί του ΝΑΤΟ πραγματοποίησαν δραστηριότητες σε δημοτικά σχολεία στις Στέρνες και τη Σούδα, καθώς και στο Κοινωνικό Παντοπωλείο Χανίων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για τον χαρακτήρα και τους στόχους των εν λόγω ενεργειών.

Σύμφωνα με καταγγελίες, οι ΝΑΤΟϊκοί στρατιωτικοί πραγματοποίησαν «μαθήματα πυρόσβεσης» σε μαθητές δημοτικού σχολείου, ενώ παράλληλα συγκέντρωσαν πορτοκάλια βιολογικής καλλιέργειας, τα οποία και διέθεσαν στο Κοινωνικό Παντοπωλείο της πόλης. Οι ενέργειες αυτές παρουσιάστηκαν ως «συγκινητικές και βαθιά ανθρωπιστικές πράξεις», ωστόσο αμφισβητείται έντονα η αυθεντικότητα και τα κίνητρά τους.

Οι επικριτές των δράσεων αυτών επισημαίνουν το ιστορικό παρελθόν του ΝΑΤΟ και των στρατιωτικών επεμβάσεων στις οποίες έχει συμμετάσχει. Αναφέρονται συγκεκριμένα στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία, όπου σκοτώθηκαν 2.700 παιδιά, στην Παλαιστίνη, όπου μεταξύ των 35.000 δολοφονημένων παιδιών υπήρχαν και 88 που πέθαναν από την πείνα, καθώς και στην επίθεση ενάντια στο Ιράν, όπου μεταξύ των πρώτων νεκρών ήταν 120 μαθήτριες.

Η παρουσία ΝΑΤΟϊκών στρατιωτικών σε σχολεία της Κρήτης χαρακτηρίζεται ως «προκλητική και υποκριτική», τόσο από αυτούς που συμμετέχουν σε τέτοιες δράσεις, όσο και από εκείνους που χορηγούν τις σχετικές άδειες. Η παρέμβαση στα σχολεία και στο Κοινωνικό Παντοπωλείο κρίνεται ως «ωμή και ξεδιάντροπη».

Ευθύνες αποδίδονται στην ελληνική κυβέρνηση και σε όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως απόχρωσης, για την επιλογή τους να εμπλέκουν τη χώρα «όλο και πιο βαθιά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους». Η παρουσία της Βάσης της Σούδας αναδεικνύεται ως κεντρικό ζήτημα, με χαρακτηρισμό της ως «ορμητήριο πολέμου και πρώτου στόχου αντιποίνων».

Παρά τις φιλανθρωπικές χειρονομίες, όπως η διανομή πορτοκαλιών σε ανθρώπους που παλεύουν με τη φτώχεια και οι φωτογραφίες με «χαμογελαστές πόζες», οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτές οι ενέργειες δεν μπορούν να «ξεπλύνουν τα ματωμένα χέρια» των στρατιωτικών δυνάμεων.

Ο χανιώτικος λαός, όπως αναφέρεται, στέκεται «στη σωστή πλευρά της Ιστορίας» μέσα από καθημερινές κινητοποιήσεις. Απαιτεί το κλείσιμο της Βάσης της Σούδας, την επιστροφή όλων των στρατιωτικών αποστολών από το εξωτερικό, και αντιστέκεται στο «πλιάτσικο στο εισόδημά του» από επιχειρηματικούς ομίλους στο εμπόριο καυσίμων και στο λιανεμπόριο.

Παρότι η ημερομηνία της Πρωταπριλιάς συνδέεται με αστεία και φάρσες, το σκηνικό με τα «στημένα χαμόγελα» των ΝΑΤΟϊκών χαρακτηρίζεται όχι απλώς κακόγουστο, αλλά «επικίνδυνο».

Κάλεσμα απευθύνεται στον «περήφανο χανιώτικο λαό» να «γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη» σε αυτές τις δράσεις. Προγραμματίζεται συμμετοχή στο «απεργιακό ποτάμι της Πρωτομαγιάς» και στην Παγκρήτια κινητοποίηση της 17ης Μαΐου στη βάση της Σούδας. Το αίτημα παραμένει σταθερό: «Θέλουμε τη Σούδα λιμάνι των λαών και όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών».