Στα Χανιά δεν είναι πολλοί αυτοί που γνωρίζουν για την αγορά Μοδιάνο στη Θεσσαλονίκη, όμως οι ομοιότητες που παρουσιάζει με όσα συντελούνται με τη Δημοτική Αγορά Χανίων είναι πολλές.

Και εκεί, ξοδεύτηκαν πολλά εκατομμύρια για να ανακαινιστεί και όταν τελικά ανοίχτηκε οι προσδοκίες ήταν τεράστιες. Σύντομα όμως, επήλθε απογοήτευση. Η αγορά ήταν αποκομμένη από την τοπική ζωή, χωρίς σαφή ταυτότητα και με σημαντικό μέρος των καταστημάτων άδειο.

Όταν η Μοδιάνο άνοιξε ξανά τις πύλες της, το αφήγημα ήταν ισχυρό: αναγέννηση του ιστορικού κέντρου, στήριξη της τοπικής οικονομίας, δημιουργία ενός σύγχρονου γαστρονομικού και πολιτιστικού κόμβου. Η τοποθεσία της, εμβληματική. Η αναγνωρισιμότητα του ονόματος, τεράστια.

Κι όμως, το 2026 η εικόνα παραμένει απογοητευτική: Τώρα, λιγότερα από 60% των καταστημάτων έχουν μισθωθεί, ενώ οι τζίροι όσων λειτουργούν εκτιμώνται ως πενιχροί. Οι Θεσσαλονικείς δεν την εντάσσουν στην καθημερινότητά τους, οι τουρίστες δεν την έχουν ως προορισμό αφού έχει χάσει τον χαρακτήρα της και το πάλαι ποτέ «στολίδι της πόλης» μοιάζει με σκηνικό χωρίς ζωή.

Στην αγορά Μοδιάνο έγιναν επιπλέον λάθη αφού ένας από τους κύριους λόγους που χάθηκε ο χαρακτήρας της ήταν ότι στήθηκε κυρίως ως χώρος εστίασης κι έτσι χάθηκε το στοιχο της παραδοσιακής αγοράς που εμπέριέχει ψαράδικα, κρεοπωλεία, μπαχαρικά και άλλά ντόπια προϊόντα.

Όμως, δεν αρκεί να έχεις προϊόντα και να λειτουργεί με στοιχεία παραδοσιακής αγοράς για να πετύχει ένα τέτοιο εγχείρημα, πρέπει και οι τιμές να είναι προσιτές ώστε να μπορούν οι απλοί πολίτες να την επισκέπτονται και να είναι ζωντανή. Αγορά που δεν είναι λαϊκή, δεν είναι αγορά.

Στην αγορά Μοδιάνο, τα υψηλά ενοίκια είχαν ως αποτέλεσμα η βιωσιμότητα να είναι μικρή. Οι μικροί έμποροι απλά δεν άντεχαν να νοικιάσουν και όσοι νοίκιασαν με την προσδοκία κερδών ανέβασαν τόσο τις τιμές για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στα υψηλά ενοίκια με αποτέλεσμα σύντομα να αντιμετωπίσουν οικονομικές δυσκολίες.

Εν τέλει, στην αγορά Μοδιάνο αυτό που χάθηκε ήταν η ψυχή της. Πλέον δεν ήταν ένας χώρος όπου οι απλοί άνθρωποι ψώνιζαν, κι έτσι δεν έγινε ποτέ κι ένας χώρος που κι οι τουρίστες ήθελαν να επισκεφθούν.

Το παράδειγμα της αγοράς Μοδιάνο έδειξε ότι δεν αρκεί μία ανάπλαση αλλά και γιατί γίνεται; Γίνεται για τους πολλούς, ή ως επενδυτικό προϊόν για λίγους;

Το μάθημα της Αγοράς Μοδιάνο δεν το έλαβε η δημοτική αρχή του Δήμου Χανίων: χωρίς ουσιαστική εμπλοκή της τοπικής κοινωνίας, χωρίς ρεαλιστικό σχεδιασμό, χωρίς προσιτές τιμές ώστε να είναι η αγορά ζωντανή, και με επίκεντρο μόνο το τουριστικό branding, η ανάπλαση μπορεί να αποδειχτεί περισσότερο πρόβλημα παρά βελτίωση.

Δεν είναι αργά ώστε και τώρα η δημοτική αρχή να δει τι συνέβη με την αγορά Μοδιάνο και να αλλάξει βηματισμό.

Με οικονομικά κίνητρα ώστε οι παραδοσιακοί επιχειρηματίες της αγοράς να εισέλθουν ξανά στο νέο κτίριο, ως μία επιβράβευση για την πολύχρονη παρουσία τους και το δέσιμο με την τοπική κοινωνία, με τις τιμές που πρέπει να πουλούν τα αγαθά τους. Δηλαδή, σε τιμές προσιτές που θα καλούν τον ντόπιο αλλά και τον επισκέπτη του τόπου να αγοράσει από τη Δημοτική Αγορά.

Αυτό που λείπει από τα Χανιά δεν είναι μια αγορά-πολυτελείας για τις ελίτ. Οι ελίτ δεν ψωνίζουν από δημοτικές αγορές. Έχουμε ανάγκη από μια Αγορά ζωντανή, οργανικά συνδεδεμένη με τον τόπο, την ιστορία του και τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών του.