Του Κωστή Πετράκη *
Πολλές φορές η εκάστοτε εξουσία(θεσμική και μη θεσμική) επικαλείται τον διάλογο, για να διαμορφώσει ή να επιβάλει εν τέλει τον δικό της μονόλογο. Θεωρητικά ο διάλογος συνιστά θεμέλιο λίθο της επικοινωνίας, του πολιτισμού και της Δημοκρατίας
Αλλά, για να είναι αληθινός και εποικοδομητικός, προϋποθέτει την ισότητα, την ισονομία και τη δικαιοσύνη: θεμελιώδεις αρχές και αξίες που εκλείπουν παντελώς από τις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι είναι φενάκη η κάθε μορφής εξουσία να επικαλείται τον διάλογο για την δήθεν επίλυση των συγκρούσεων που την πιέζουν.
Για παράδειγμα πιστεύω ακράδαντα ότι είναι φενάκη να ισχυριζόμαστε ότι μπορούν οι εκπρόσωποι των καπιταλιστών να έχουν αληθινό διάλογο με τους εκπροσώπους των εργατών, εφόσον τους χωρίζει αγεφύρωτη άβυσσος, είτε το δούμε από την μαρξιστική διάκριση των τάξεων, με κριτήριο κυρίως την οικονομική δύναμη και την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, είτε το δούμε από την βεμπεριανή διάκριση των τάξεων με κριτήριο κυρίως την πολιτική δύναμη.
Αυτό που συνήθως συμβαίνει όταν η εκάστοτε εξουσία επικαλείται και ζητά τον διάλογο είναι ότι βάζει το «τυράκι στην φάκα» προκειμένου να καταστήσει τους αντιπάλους της συνυπεύθυνους και συνένοχους στα βαριά δεσμά που ήδη η αμείλικτη πάλη των τάξεων έχει επιβάλει ή πρόκειται να επιβάλλει προσεχώς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα διαλόγου φενάκης στην χώρα μας(που αποτέλεσε και το ερέθισμα για το παρόν δοκίμιο)
θεωρώ ότι αποτελεί ο πρόσφατος διάλογος της Κυβέρνησης με τους εκπροσώπους των αγροτών μας.
Η κυβέρνηση αυτή την φορά δεν κατάφερε με τον «κοινωνικό αυτοματισμό» και τη σύσσωμη συνδρομή των Μ.Μ.Ε. να αναχαιτίσει τις δυναμικές κινητοποιήσεις των αγροτών σε όλη την Ελλάδα,κατάφερε όμως μέσω του κατ΄ επίφασιν διαλόγου να τους διασπάσει και να ελέγξει τις αντιδράσεις τους και εν τέλει να επιβάλει και πάλι τον μονόλογο της.
Εφαρμόζοντας για μια φορά ακόμη τη «νόμιμη» άσκηση βίας στο πλαίσιο της επικράτειας(Ελλάδας)Επιβεβαιώνοντας έτσι τον κοινωνιολογικό ορισμό του κράτους.
Στα πλαίσιο των λαϊκών αγώνων και διεκδικήσεων θα υπάρξουν, ασφαλώς, στιγμές όπου ο διάλογος θα έρχεται στο προσκήνιο και δεν πρέπει να απορρίπτεται εκ των προτέρων. Θα πρέπει, όμως, να αξιολογούνται με πολλή προσοχή όλα τα δεδομένα, δυναμικά και κινηματικά (εννοείται, ταξικά και πολιτικά), ώστε να μη διαλυθεί ο αγώνας χωρίς επιτυχία εξαιτίας ενός απατηλού διαλόγου που δήθεν προσέφερε, απλόχερα, ενώ στην πραγματικότητα επέβαλε, για τα συμφέροντα της η κάθε λογής εξουσία.
* κοινωνιολόγος και κατά κύριο επάγγελμα αγρότης- μελισσοκόμος σην Σπίνα Καντάνου – Σελίνου Χανιά Κρήτης.



