Ο δημοσιογράφος και επί χρόνια ανταποκριτής της Εφημερίδας των Συντακτών στην Κρήτη με ανάρτηση και βίντεο ζητά την βοήθεια των αναγνωστών “ηθική και οικονομική”

Στην αίθουσα των δικαστηρίων μεταφέρεται στις 11 Ιουνίου η εργασιακή σύγκρουση μεταξύ της νέας ιδιοκτησίας της «Εφημερίδας των Συντακτών» και του επί 13 έτη ανταποκριτή της στην Κρήτη. Η υπόθεση, η οποία έχει λάβει διαστάσεις ευρύτερου ενδιαφέροντος για την ελευθεροτυπία, αφορά την αγωγή που κατέθεσε ο δημοσιογράφος ζητώντας την ακύρωση της απόλυσής του, την οποία χαρακτηρίζει εκδικητική, καταγγέλλοντας παράλληλα απόπειρες αλλοίωσης του περιεχομένου των ρεπορτάζ του.

Η επερχόμενη εκδίκαση δεν αποτελεί απλώς μια τυπική εργατική διαφορά, καθώς στον πυρήνα των αιτιάσεων του δημοσιογράφου βρίσκονται ζητήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας και η ελευθερία της έρευνας γύρω από μεγάλα επενδυτικά έργα στο νησί. Ο δημοσιογράφος, με δημόσια παρέμβασή του, απευθύνει κάλεσμα για ηθική και οικονομική στήριξη, υπογραμμίζοντας τις δυσκολίες ενός δικαστικού αγώνα που αναμένεται να είναι μακρύς και δαπανηρός.

Το χρονικό της ρήξης και οι επίσημες αιτιολογίες

Η συνεργασία του δημοσιογράφου με την εφημερίδα τερματίστηκε μετά από δεκατρία χρόνια συνεχούς παρουσίας στο ρεπορτάζ της Κρήτης. Η επίσημη θέση της ιδιοκτησίας, όπως παρουσιάστηκε στον εργαζόμενο, απέδιδε την απόλυση στην ανάγκη περιορισμού των ανταποκριτών προκειμένου να ενισχυθούν άλλα τμήματα της εφημερίδας. Ωστόσο, στην αγωγή που κατέθεσε με τη συνδρομή του δικηγόρου Κώστα Παπαδάκη, ο δημοσιογράφος αντικρούει αυτό το επιχείρημα, υποστηρίζοντας πως η απομάκρυνσή του συνδέεται ευθέως με τη στάση του απέναντι σε παρεμβάσεις στο έργο του.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση επιδεινώθηκε σταδιακά από τη στιγμή που η «Εφημερίδα των Συντακτών» πέρασε στη νέα ιδιοκτησιακή περίοδο. Οι καταγγελίες του κάνουν λόγο για μια κλιμακούμενη πίεση που ξεκίνησε με αλλαγές στους τίτλους των ρεπορτάζ και έφτασε μέχρι την απόπειρα αλλοίωσης των ίδιων των κειμένων, ιδιαίτερα όταν αυτά αφορούσαν τη δραστηριότητα μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων στη χώρα.

Στο μικροσκόπιο οι επενδύσεις στην Κρήτη

Το σημείο τριβής, όπως περιγράφεται στην αγωγή, εντοπίζεται στη δημοσιογραφική κάλυψη θεμάτων που άπτονται των μεγάλων επενδυτικών σχεδίων στο νησί της Κρήτης. Ο δημοσιογράφος υποστηρίζει πως η επιμονή του να αναδεικνύει τις επιπτώσεις από έργα όπως οι βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλλι, η εκποίηση δημόσιας γης, οι εξορύξεις και η επιβολή διοδίων στον Βόρειο Οδικό Άξονα (ΒΟΑΚ), τον έφερε σε σφοδρή σύγκρουση με τη γραμμή της νέας ιδιοκτησίας.

Στην παρέμβασή του, ο ανταποκριτής αναφέρει πως η κριτική στους συγκεκριμένους επιχειρηματικούς ομίλους γινόταν ολοένα και πιο δυσχερής, ενώ καταγγέλλει και προσπάθειες νομιμοποίησης της στοχοποίησης συναδέλφων του μέσα από τις σελίδες της ίδιας της εφημερίδας.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει την αντίδραση σημαντικού μέρους της τοπικής κοινωνίας και του δημοσιογραφικού κόσμου. Περισσότεροι από 40 φορείς και συλλογικότητες της Κρήτης έχουν συνυπογράψει επιστολή ζητώντας την ακύρωση της απόλυσης, αναγνωρίζοντας τη συμβολή του δημοσιογράφου στην ενημέρωση του νησιού. Παράλληλα, η γενική συνέλευση των εργαζομένων της εφημερίδας τάχθηκε με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ του συναδέλφου τους, θέση που υποστήριξαν δημόσια και διακεκριμένοι αρθρογράφοι καθώς και εξωτερικοί συνεργάτες του μέσου.

Λόγω του υψηλού κόστους της δικαστικής διαδικασίας, η οποία περιλαμβάνει έξοδα μετακινήσεων μαρτύρων από την Κρήτη και νομικά παράβολα για πολλαπλούς βαθμούς εκδίκασης, ο δημοσιογράφος έχει δημιουργήσει μια καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης μέσω της πλατφόρμας PayPal.

Σύνδεσμος Οικονομικής Ενίσχυσης (PayPal): https://www.paypal.com/donate?campaign_id=J2Z5WA9A2G9NC

Σε μήνυμά του σε βίντεο αναφέρει αναλυτικά:

Ζητώ τη στήριξή σας για να καλύψω τα δικαστικά έξοδα στην αγωγή που έχω καταθέσει εναντίον της νέας ιδιοκτησίας της «Εφημερίδας των Συντακτών», με αίτημα την ακύρωση της απόλυσής μου, την οποία θεωρώ άδικη και εκδικητική.

Απολύθηκα από την εφημερίδα μετά από 13 χρόνια, κατά τα οποία εργαζόμουν ως ανταποκριτής στην Κρήτη. Ο λόγος που μου παρουσιάστηκε ως αιτία της απόλυσης ήταν ότι πρέπει να «κοπούν» όλοι οι ανταποκριτές για να ενισχυθούν άλλα τμήματα της εφημερίδας. Στην αγωγή μου υποστηρίζω με επιχειρήματα πως ο πραγματικός λόγος απόλυσης είναι η επιμονή μου να μη δέχομαι λογοκρισία στα ρεπορτάζ και στα άρθρα μου, όταν αυτά αφορούσαν τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους της χώρας και, ειδικότερα, τις επιπτώσεις από τις εν εξελίξει ή σχεδιαζόμενες επενδύσεις τους στο νησί της Κρήτης: βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αεροδρόμιο Καστελλίου, εκποίηση δημόσιας γης, εξορύξεις, επιβολή διοδίων στον Βόρειο Οδικό Άξονα και πολλά άλλα.

Σταδιακά, από τη στιγμή που η εφημερίδα πέρασε στην «εποχή Μελισσανίδη», άρχισε να γίνεται όλο και πιο δύσκολη κάθε κριτική στις συγκεκριμένες εταιρείες. Αρχικά κόπηκαν ή αλλάχτηκαν οι τίτλοι των ρεπορτάζ μου, ενώ στη συνέχεια επιχειρήθηκε να αλλοιωθούν και τα κείμενά μου. Ήρθα σε σφοδρή σύγκρουση όταν μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας έγινε προσπάθεια να νομιμοποιηθεί η στοχοποίηση συναδέλφων μου, όταν εκείνοι προσπάθησαν απλώς να κάνουν τη δουλειά τους.

Στην αγωγή μου ζητώ την ακύρωση της απόλυσης. Αυτό δηλαδή που ζήτησαν με κοινή τους επιστολή 40 φορείς και συλλογικότητες της Κρήτης, αναγνωρίζοντας την αξία της δουλειάς μου. Αυτό που ζήτησαν οι συνάδελφοί μου με μεγάλη πλειοψηφία στη γενική μας συνέλευση. Αυτό που ζήτησαν διακεκριμένοι αρθρογράφοι και εξωτερικοί συνεργάτες της εφημερίδας μας όλα αυτά τα χρόνια.

Νομίζω πως αυτή η μάχη δεν αφορά μόνο τη δική μου δουλειά. Η «Εφημερίδα των Συντακτών» έγραψε τη δική της ιστορία και χτίστηκε με τον κόπο ανθρώπων που τιμούν το επάγγελμά μας. Ειδικά αυτή η εφημερίδα, ό,τι και να γίνει, θα είναι πρώτα οι εργαζόμενοί της και μετά η ιδιοκτησία της. Για εμάς τους δημοσιογράφους στην Ελλάδα, όλο και πιο πολύ στενεύουν τα περάσματα, αλλά η σιωπή δεν είναι επιλογή.