Ο Κινεζοκαναδός εκπαιδευτικός Σου Τσιν Τζιάνγκ, γνωστός στο διαδίκτυο ως «Professor Jiang», έγινε viral με τρεις προβλέψεις που έκανε το 2024: ότι ο Τραμπ θα κέρδιζε τις εκλογές, ότι θα ξεκινούσε πόλεμο με το Ιράν και ότι θα τον έχανε. Δύο από τις τρεις έχουν επαληθευτεί. Σε μια εκτενή συνέντευξη στο Zeteo, ο δημοσιογράφος Μεχντί Χασάν τον ρώτησε για τις προβλέψεις αλλά και τον πίεσε σκληρά — για τη σχέση του με την Κίνα, τις θεωρίες περί μυστικών εταιρειών, τη χρήση αντισημιτικών τρόπων, και το γεγονός ότι δεν είναι καθηγητής.

Το 2024, ο Τζιάνγκ δημοσίευσε ένα βίντεο στο κανάλι του στο YouTube, «Predictive History», στο οποίο παρουσίασε τρεις προβλέψεις: ο Ντόναλντ Τραμπ θα κέρδιζε τις εκλογές του 2024, οι ΗΠΑ θα πήγαιναν σε πόλεμο με το Ιράν, και τελικά θα έχαναν αυτόν τον πόλεμο. Δύο από τις τρεις έχουν πραγματοποιηθεί — κάτι που τον κατέστησε διαδικτυακό φαινόμενο και του χάρισε το προσωνύμιο «ο Νοστράδαμος της Κίνας».

Ο Χασάν, ωστόσο, δεν αρκέστηκε στις προβλέψεις. Αντιμετώπισε τον Τζιάνγκ με μια σειρά ερωτήσεων που στόχευαν στο θεμέλιο της αξιοπιστίας του.

Θεωρία παιγνίων και ασύμμετρος πόλεμος

Ο Τζιάνγκ ισχυρίζεται ότι χρησιμοποιεί τη θεωρία παιγνίων για να αναλύσει γεωπολιτικά γεγονότα. Κάθε κράτος, εξήγησε, λειτουργεί ως παίκτης σε ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος, προσπαθώντας να μεγιστοποιήσει τα συμφέροντά του.

Στην περίπτωση του Ιράν, περιέγραψε μια στρατηγική ασύμμετρου πολέμου: αντί να αντιμετωπίσει τις ΗΠΑ απευθείας, η Τεχεράνη ελέγχει τα Στενά του Χορμούζ, «παίρνοντας όμηρο την παγκόσμια οικονομία», και χτυπά υποδομές κρατών του Κόλπου για να αναγκάσει τον Τραμπ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Σύμφωνα με τον Τζιάνγκ, μετά από έναν μήνα πολέμου, «το Ιράν έχει σαφώς το στρατηγικό πλεονέκτημα». Ο λόγος, εξήγησε, είναι ότι το Ιράν μπορεί να διατυπώσει τους στρατιωτικούς του στόχους και έχει σαφή στρατηγική επίτευξής τους, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ «αδυνατεί να διατυπώσει τόσο στρατηγική όσο και σκοπό στον αμερικανικό λαό» — κάτι που, κατά τον ίδιο, οδηγεί σε χαμηλή υποστήριξη του πολέμου και χαμηλό ηθικό στα αμερικανικά στρατεύματα.

Η πρόβλεψη για χερσαίες δυνάμεις

Ερωτηθείς για το τι θα ακολουθήσει, ο Τζιάνγκ πρόβλεψε ότι ο Τραμπ θα στείλει χερσαίες δυνάμεις. Πάνω από 5.000 Πεζοναύτες και στρατιώτες, ανέφερε, έχουν ήδη αποσταλεί στη Μέση Ανατολή, επιπλέον των 50.000 Αμερικανών στρατιωτών που σταθμεύουν ήδη στην περιοχή. Οι περισσότεροι στρατιωτικοί αναλυτές, σύμφωνα με τον ίδιο, αναμένουν αμφίβια επιχείρηση για τον έλεγχο των Στενών του Χορμούζ.

Ανέφερε τρεις επιλογές που διαθέτουν οι Αμερικανοί: τον έλεγχο του νησιού Χαρκ — από το οποίο εξάγεται το 90% του ιρανικού πετρελαίου — το νησί Κεσμ απέναντι από τα Στενά, και μια ναυτική βάση παρακάτω στην ακτογραμμή. Εκτίμησε ότι οι Πεζοναύτες θα έχουν αρχική επιτυχία, αλλά «το πρόβλημα είναι τι γίνεται μετά — πώς διατηρείς τον έλεγχο στο έδαφος που κατέλαβες». Οι Ιρανοί, σημείωσε, προετοιμάζουν αυτή τη μάχη εδώ και 20 χρόνια, με drones και βαλλιστικούς πυραύλους κρυμμένους σε υπόγειες βάσεις — «σχεδόν σαν ανταρτοπόλεμο, και ιστορικά μια αυτοκρατορική δύναμη δυσκολεύεται τρομερά να τον αντιμετωπίσει».

Η αποτυχημένη πρόβλεψη για τη Νίκι Χέιλι

Ο Χασάν δεν παρέλειψε να επισημάνει ένα σημείο που πολλοί παραβλέπουν. Η πρόβλεψη του Τζιάνγκ για τον πόλεμο στο Ιράν βασιζόταν εν μέρει στην εκτίμηση ότι ο Τραμπ θα επέλεγε τη Νίκι Χέιλι ως αντιπρόεδρο — μια γνωστή γεράκια σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Δεν την επέλεξε. Αντ’ αυτού επέλεξε τον Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος θεωρείται σκεπτικιστής απέναντι στον πόλεμο.

Ο Τζιάνγκ παραδέχτηκε το λάθος. Ωστόσο, πρόσθεσε μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία: η επιλογή τόσο του Βανς όσο και της Τάλσι Γκάμπαρντ ως διευθύντριας εθνικών πληροφοριών δείχνει ότι ο Τραμπ «έχει στρατηγική εξόδου» — αν ο πόλεμος πάει στραβά, μπορεί να «περιστραφεί» πίσω στο «America First», αναβαθμίζοντας τους σκεπτικιστές και υποβαθμίζοντας πρόσωπα όπως ο Μάρκο Ρούμπιο και ο Πιτ Χέγκσεθ.

«Είσαι χρήσιμος ηλίθιος;»

Η συνέντευξη πήρε αιχμηρό τόνο όταν ο Χασάν στράφηκε στη σχέση του Τζιάνγκ με την Κίνα. Ο Τζιάνγκ είναι Κινεζοκαναδός, εδρεύει στο Πεκίνο. Το 2002, ως freelance δημοσιογράφος για λογαριασμό του PBS, συνελήφθη στη βορειοανατολική Κίνα ενώ κινηματογραφούσε διαμαρτυρία εργαζομένων. Κρατήθηκε σε απομόνωση για 48 ώρες, υπέγραψε ομολογία ότι εργαζόταν παράνομα ως δημοσιογράφος, και απελάθηκε. Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα διαμαρτυρήθηκαν τότε για την απέλασή του.

Ο Χασάν τον ρώτησε πώς επέστρεψε στην Κίνα — και γιατί οι επικριτές του λένε ότι έχει τόσο λίγα να πει για τον ρόλο του Πεκίνου στη γεωπολιτική. Υπενθύμισε επίσης ότι το 2017 ο Τζιάνγκ δημοσίευσε άρθρο στο CNN.com με τίτλο «China’s media enables tyranny and corruption», στο οποίο εξυμνούσε τα αμερικανικά μέσα ως τον «τελευταίο υπερασπιστή της ελεύθερης έκφρασης» και έγραφε ότι «στην Κίνα, η εξουσία υπερισχύει της αλήθειας».

Ο Τζιάνγκ εξήγησε ότι εκείνο το άρθρο γράφτηκε σε άλλο πλαίσιο. Σήμερα, δήλωσε, δεν έχει κινεζική παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν μιλά σε Κινέζους δημοσιογράφους, και χρησιμοποιεί VPN για να έχει πρόσβαση στο YouTube, το οποίο είναι μπλοκαρισμένο στην Κίνα. Περιέγραψε τον εαυτό του ως «Αρειανό στη Γη που μιλά σε Αρειανούς πίσω στον Άρη» — δηλαδή εκτός του κινεζικού συστήματος.

Ωστόσο, στο ερώτημα αν η Κίνα ελέγχει αυτά που λέει, ο Τζιάνγκ έδωσε μια αξιοσημείωτα ειλικρινή απάντηση: «Είναι πιθανό να είμαι ένας χρήσιμος ηλίθιος. Και υποψιάζομαι ότι υπάρχουν πολλές οντότητες σε όλο τον κόσμο που θα ήθελαν να ενισχύσουν το μήνυμά μου, συμπεριλαμβανομένης της κινεζικής κυβέρνησης, αλλά και της ρωσικής κυβέρνησης, ακόμη και πτυχών της αμερικανικής κυβέρνησης.» Παραδέχτηκε ότι δεν πιστεύει πως η ξαφνική εκτίναξη του κοινού του ήταν οργανική.

Illuminati, Ιησουίτες και «κερδοσκοπική ανάλυση»

Ο Χασάν στράφηκε στη συνέχεια στο περιεχόμενο του καναλιού του Τζιάνγκ πέρα από τις γεωπολιτικές προβλέψεις. Σε σειρά διαλέξεων για μυστικές εταιρείες, ο Τζιάνγκ υποστηρίζει ότι ομάδες όπως οι Illuminati, οι Μασόνοι και οι Ιησουίτες βρίσκονται στο κέντρο του παγκόσμιου ελέγχου. «Ακούγεσαι κάπως τρελός όταν μιλάς για τους Illuminati — είναι πράγματα που ακούς σε μυθιστορήματα του Νταν Μπράουν», σχολίασε ο Χασάν.

Ο Τζιάνγκ υπερασπίστηκε αυτό που αποκαλεί «κερδοσκοπική ανάλυση» (speculative analysis) — μια προσέγγιση που, όπως εξήγησε, αναπτύχθηκε αφού διαπίστωσε ότι «αυτά που μου δίδαξαν στο Yale δεν εφαρμόζονται πραγματικά στην πραγματική ζωή». Συνδυάζει, κατά τα λεγόμενά του, θεωρία παιγνίων, ιστορικά πρότυπα και εσχατολογία.

Σε αυτό το σημείο, ο Χασάν τον πίεσε με μια φράση που ο ίδιος ο Τζιάνγκ είχε πει: ότι «το πρόβλημα με την εκπαίδευση είναι ότι εστιάζει υπερβολικά στα γεγονότα, υπερβολικά στην αυστηρότητα, και όχι αρκετά στα γεγονότα». «Ακούς τον εαυτό σου;» τον ρώτησε ο Χασάν. Ο Τζιάνγκ διευκρίνισε ότι διακρίνει μεταξύ «γεγονότων» (facts) και «αλήθειας» (truth): τα γεγονότα είναι ό,τι μπορεί να επαληθευτεί ανεξάρτητα, ενώ η αλήθεια είναι «μια βαθιά κατανόηση του κόσμου που σου επιτρέπει να κάνεις προβλέψεις».

«Δεν είσαι καθηγητής»

Ο Χασάν θέτισε και το ζήτημα των τίτλων. Ο Τζιάνγκ σπούδασε στο Yale — αρχικά μαθηματικά και φυσική, μετά αγγλική φιλολογία. Δεν είναι καθηγητής πανεπιστημίου· είναι δάσκαλος λυκείου. Παρ’ όλα αυτά, χρησιμοποιεί τον τίτλο «Professor Jiang» στο κανάλι του. Ο Τζιάνγκ αρχικά υποστήριξε ότι «ήταν το ίντερνετ που μου έδωσε αυτό το προσωνύμιο», αλλά ο Χασάν επέμεινε: «Αυτοαποκαλείσαι Professor Jiang στο κανάλι σου και δεν είσαι καθηγητής.»

Pax Judaica και κατηγορίες αντισημιτισμού

Το πιο φορτισμένο τμήμα της συνέντευξης αφορούσε τη γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Τζιάνγκ σε ορισμένα βίντεο. Ο Χασάν ανέφερε ένα βίντεο με τίτλο «Dawn of the Jews» στο οποίο ο Τζιάνγκ «επιδιώκει να απαντήσει στο ερώτημα γιατί οι Εβραίοι είναι τόσο κυρίαρχοι», καθώς και τη χρήση του όρου «Pax Judaica» — μια νέα παγκόσμια τάξη με κέντρο το Ισραήλ.

«Καταλαβαίνεις γιατί πολλοί θεωρούν ότι στην καλύτερη περίπτωση διακινείς αντισημιτικά κλισέ και στη χειρότερη είσαι αντισημίτης;» ρώτησε ο Χασάν. Ο Τζιάνγκ απάντησε ότι δεν είπε ποτέ ότι οι Εβραίοι είναι κυρίαρχοι, αλλά ότι «η εβραϊκή ταυτότητα δημιουργήθηκε από την Περσική Αυτοκρατορία για τον καλύτερο έλεγχο της Λεβάντ», χρησιμοποιώντας τη Βίβλο ως πρωτογενή πηγή. Για τον όρο Pax Judaica, υποστήριξε ότι ακολουθεί λατινική σύμβαση (όπως Pax Americana, Pax Britannica), ενώ ο Χασάν τόνισε ότι ο όρος δεν είναι ακαδημαϊκός αλλά προέρχεται από ακροδεξιά διαδικτυακά φόρουμ.

Ο Τζιάνγκ επέμεινε ότι πρόκειται για «κερδοσκοπική ανάλυση βασισμένη σε ιστορικά πρότυπα» και ότι αυτό που εννοεί δεν είναι «αυτοκρατορία Εβραίων για Εβραίους», αλλά «αυτοκρατορία του διεθνικού κεφαλαίου και μυστικών εταιρειών για τη δημιουργία κράτους τεχνητής νοημοσύνης και παρακολούθησης στη Μέση Ανατολή». Ο Χασάν σημείωσε ότι αυτό παραμένει «κερδοσκοπική ανάλυση, όχι βασισμένη σε γεγονότα».

Η θέση της Κίνας

Σε ό,τι αφορά τον ρόλο του Πεκίνου, ο Τζιάνγκ ανέφερε ότι η επίσημη κινεζική γραμμή είναι δέσμευση στην παγκόσμια ειρήνη, ενώ η Κίνα έχει επικρίνει δημοσίως και τις δύο πλευρές — τις ΗΠΑ για την έναρξη του πολέμου και το Ιράν για τις επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές του Κόλπου. Υπενθύμισε ότι η Κίνα εισάγει το 40% των ενεργειακών αναγκών της από τα κράτη του Κόλπου, και πρόβλεψε ότι τελικά «ο Τραμπ και η Κίνα θα υπογράψουν μια ιστορική συμφωνία όπου η Κίνα θα συμφωνήσει να αγοράσει μεγάλες ποσότητες ενέργειας από τη Βόρεια Αμερική».

Τρεις νέες προβλέψεις για το 2026

Ο Τζιάνγκ ολοκλήρωσε με τρεις νέες προβλέψεις. Πρώτον, ότι οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιήσουν χερσαίες δυνάμεις και αυτό θα γίνει «τέλμα» που θα οδηγήσει σε εθνική επιστράτευση. Δεύτερον, ότι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ δεν θα χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα σε αυτόν τον πόλεμο — κάτι που χαρακτήρισε «τρομολαγνεία». Τρίτον — και αυτή τη χαρακτήρισε «την πιο αμφιλεγόμενη» — ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου, «κάπως, κάποτε, το τέμενος Αλ-Ακσά θα καταστραφεί».

«Θεέ φυλάξοι», απάντησε ο Χασάν. «Ελπίζω να κάνεις λάθος.»

Μεταξύ πρόβλεψης και προπαγάνδας

Η συνέντευξη του Τζιάνγκ αναδεικνύει ένα φαινόμενο της εποχής: τη ραγδαία άνοδο φωνών που κινούνται στο όριο μεταξύ γεωπολιτικής ανάλυσης, θεωριών συνωμοσίας και διαδικτυακής φήμης. Ο ίδιος ο Τζιάνγκ, με αξιοσημείωτη ειλικρίνεια, παραδέχτηκε ότι ίσως είναι «χρήσιμος ηλίθιος», ότι η εκτίναξη του κοινού του πιθανότατα δεν ήταν οργανική, και ότι κυβερνήσεις σε πολλά σημεία του κόσμου μπορεί να ενισχύουν το μήνυμά του.

Η αξία του δεν βρίσκεται τόσο στις προβλέψεις του — ο Χασάν σημείωσε εύστοχα ότι πολλοί αναλυτές είχαν κάνει παρόμοιες εκτιμήσεις — όσο στα ερωτήματα που θέτει η ίδια η ύπαρξή του ως φαινόμενο: πώς αξιολογούμε πληροφορίες σε μια εποχή αλγορίθμων, ποιος ενισχύει ποιον, και πού τελειώνει η ανάλυση και αρχίζει η προπαγάνδα.