Και οι δύο προτιμούν παράξενο μακιγιάζ. Και οι δύο αντιμετωπίζουν νομικούς κινδύνους στις χώρες τους και συμμετείχαν και οι δύο σε μια παράνομη επίθεση εναντίον του Ιράν. Όπως ο «αδελφός εν όπλοις» που ο Ισραηλινός ηγέτης αρέσκεται να κάνει τον Αμερικανό πρόεδρο να νιώθει, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φαίνεται να καβγαδίζουν σαν αδέλφια.

Αυτό είναι ένα σόου. Όχι η πραγματικότητα. Η σχέση μεταξύ των δύο ηγετών είναι πιο κοντά σε εκείνη ενός πράκτορα και του χειριστή του. Ήταν πάντα ο «Μπίμπι» εκείνος που έκανε τον χειρισμό, και είναι πάντα ο «Ντον» που δεχόταν τον χειρισμό.

Αυτό έχει αποφέρει αφάνταστα οφέλη στον Νετανιάχου ο οποίος, με τη βοήθεια του Τραμπ που ενεργούσε ενάντια στις συμβουλές των δικών του ομάδων πιστών της αυλής του, έχει υποβιβάσει την Αμερική σε προστάτη του Ισραήλ.

Στο τελευταίο και πιο δηλητηριώδες χτύπημά του κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού, ο Τραμπ είπε ότι είναι «γ****** τρελός» (“f***ing crazy”) εξαιτίας της εμφανούς επιθυμίας του Νετανιάχου να εφαρμόσει στον Λίβανο το στρατιωτικό δόγμα που χρησιμοποιήθηκε για την ισοπέδωση της Γάζας – μια πολιτική που, χωρίς αμφιβολία, θα οδηγήσει σε μαζική απομάκρυνση αμάχων.

Ο Τραμπ χρησιμοποίησε χυδαιολογία για να περιγράψει την απογοήτευσή του με τον συνάδελφό του «ηγέτη σε περίοδο πολέμου», έναν όρο που λατρεύει να χρησιμοποιεί, όχι επειδή η καταστροφή της Γάζας ήταν ανήθικη και προκάλεσε κατηγορίες για γενοκτονία κατά του Ισραήλ.

Είναι θυμωμένος επειδή ο πόλεμος του Ισραήλ στον Λίβανο θέτει σε κίνδυνο τις προσπάθειες του Αμερικανού προέδρου να απεμπλακεί από την κοινή ισραηλινο-αμερικανική εκστρατεία στο Ιράν. Η ηγεσία της Τεχεράνης έχει αρνηθεί τις συνομιλίες για κατάπαυση του πυρός ενόσω το Ισραήλ συνεχίζει να βομβαρδίζει τον Λίβανο και αρνείται να χαλιναγωγήσει την πληρεξούσια δύναμή του εκεί, τη Χεζμπολάχ.

Στελέχη του Τραμπ φέρονται να δήλωσαν στον ειδησεογραφικό ιστότοπο Axios ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είχε ουρλιάξει στον Νετανιάχου:

«Είσαι γ****** τρελός. Θα ήσουν στη φυλακή αν δεν ήμουν εγώ. Σου σώζω τον κώλο. Όλοι σε μισούν τώρα. Όλοι μισούν το Ισραήλ εξαιτίας αυτού».

Μια  ενημέρωση από το Ισραήλ αμφισβήτησε την ακρίβεια της αναφοράς στη φυλακή, αλλά δεν υπήρξε διάψευση σχετικά με την κατηγορία περί τρέλας.

Ο Νετανιάχου έχει παραπεμφθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Ως αντίποινα, η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε κυρώσεις σε τουλάχιστον εννέα ανώτερα στελέχη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και κατηγόρησε το διεθνές δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου στη Χάγη ότι αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια.

Με απλά λόγια, ο ηγέτης του Ισραήλ έχει προστατευθεί από τον Τραμπ – ανεξάρτητα από τη διεθνή ζημιά στη φήμη του.

Ωστόσο ο Τραμπ αναφέρεται σε εγχώρια δικαστήρια. Ο Νετανιάχου δικάζεται για μια σειρά κατηγοριών διαφθοράς. Η αντεξέτασή του έχει αναβληθεί επανειλημμένα λόγω των συγκρούσεων στις οποίες είναι εγκλωβισμένο το Ισραήλ. Λέγοντας προφανώς ότι κράτησε τον Νετανιάχου έξω από τη φυλακή, ο Τραμπ ομολογεί ότι η επίθεση στο Ιράν ήταν μια προσωπική χάρη προς τον Ισραηλινό ηγέτη.

Ο Νετανιάχου απέτυχε να πείσει τις προηγούμενες κυβερνήσεις του Τζορτζ Μπους, του Μπαράκ Ομπάμα και του Τζο Μπάιντεν –όλοι τους υποστηρικτές του Ισραήλ– να επιτεθούν στο Ιράν. Κανείς τους δεν πείστηκε από τους ισραηλινούς ισχυρισμούς ότι η Τεχεράνη απείχε «δύο εβδομάδες» από την ανάπτυξη πυρηνικού όπλου ή ότι αποτελούσε υπαρξιακή απειλή.

Μυστηριωδώς, ωστόσο, ο Τραμπ προχώρησε στην αποδοχή των πολεμικών σχεδίων του Νετανιάχου τον Φεβρουάριο, χωρίς να έχει καμία ιδέα για το πώς θα έμοιαζε η «νίκη» εκεί.

Μια θεαματική οργή (performative rage) εναντίον του Ισραήλ εμφανίστηκε για πρώτη φορά αφού τα γραφεία της Χαμάς στο Κατάρ επλήγησαν από ρουκέτες τον περασμένο Σεπτέμβριο, προκαλώντας μια δημόσια συγγνώμη από τον Νετανιάχου.

«Έχουμε βασικά δύο χώρες που πολεμούν τόσο καιρό και τόσο σκληρά που δεν ξέρουν τι στο δ****** κάνουν, το καταλαβαίνετε αυτό;» είπε για το Ισραήλ και το Ιράν. «Δεν είμαι ευχαριστημένος με το Ισραήλ».

Το τελευταίο ξέσπασμα ενάντια στον «γ****** τρελό» Νετανιάχου είναι σε μεγάλο βαθμό ρητορικό.

Υπάρχουν μόνο άλλοι δύο άνδρες στον κόσμο που μαγνητίζουν τον Αμερικανό πρόεδρο με τον ίδιο τρόπο. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ. Όποτε τους συναντά ο Τραμπ, φαίνεται να παρασύρεται στο να συμφωνήσει με τις αξιώσεις τους για την Ουκρανία ή την Ταϊβάν.

Έχουν τη γοητεία των σύγχρονων αυτοκρατορικών προσωπικοτήτων. Η εγγύτητα στο επίπεδο της αυταρχικής τους εξουσίας εμπνέει τον Τραμπ και ο ίδιος επιδιώκει το ίδιο στη δική του χώρα.

Τα μαλλιά του Νετανιάχου είναι βαμμένα σε μια ενοχλητική απόχρωση έντονου μωβ-μπλε. Φοράει ένα παχύ στρώμα μέικ-απ (foundation) ανά πάσα στιγμή για να φαίνεται καλύτερα στην τηλεόραση. Επομένως, μοιράζονται τη ματαιοδοξία.

Αλλά η φωνή του Νετανιάχου είναι βαθιά και το υπόβαθρό του μάτσο. Είναι πρώην στρατιώτης των ειδικών δυνάμεων και ο αδελφός του, ο Γιόνι, είναι εθνικός ήρωας πολέμου.

Το να στέκεται δίπλα στον «Μπίμπι» τονώνει τον εγωισμό του Τραμπ (και τον ανδρισμό του κατ’ επέκταση).

Ο Νετανιάχου το γνωρίζει αυτό. Γνώριζε επίσης νωρίτερα φέτος, όταν πουλούσε την ιδέα του πόλεμου κατά του Ιράν στον Λευκό Οίκο, ότι ο Τραμπ ήξερε πως αντιμετώπιζε δίωξη εάν έσπαγε ο έλεγχος των Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Ένας πόλεμος για τον τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, τη διάσωση των Ιρανών από μια θεοκρατία και τον τερματισμό της ικανότητας του Ιράν να απειλεί το Ισραήλ θα μπορούσε να ενισχύσει τη θέση του Τραμπ στις δημοσκοπήσεις – θεωρητικά. Το γεγονός ότι αυτό ήταν απίθανο δεν είχε σημασία· έπρεπε απλώς να έχει απήχηση στο θύμα των χειρισμών του Νετανιάχου, τον Ντόναλντ Τραμπ.

Τον Απρίλιο, μια δημοσκόπηση του Pew Research στις ΗΠΑ διαπίστωσε ότι το 60 τοις εκατό των Αμερικανών είχε δυσμενή άποψη για το Ισραήλ – σημειώνοντας άνοδο 20 τοις εκατό μέσα σε τέσσερα χρόνια.

Με το βλέμμα στραμμένο στις ενδιάμεσες εκλογές, αυτό προσφέρει δεδομένα που υποστηρίζουν τον ισχυρισμό του Τραμπ ότι «όλοι μισούν το Ισραήλ εξαιτίας αυτού [του πολέμου σε Ιράν/Γάζα]».

Είναι σημαντικό για τον Τραμπ να μην φαίνεται ως υποχείριο (patsy) του Νετανιάχου. Και ως ο χειριστής σε αυτή τη σχέση, αυτό είναι μια χαρά και για τον Νετανιάχου.

Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε τον Μάιο ότι: «Θα κάνει ό,τι θέλω να κάνει».

Ό,τι κι αν λέει ο Τραμπ, η αλήθεια είναι η αντίστροφη.