Της Κατερίνας Μυλωνά
Το να είσαι καθηγητής Πανεπιστημίου κάποτε θεωρείτο δουλειά «ελίτ». Ήσουν μέλος της λεγόμενης «υψηλής κοινωνίας» και οι αποδοχές σου ήταν αντίστοιχες.
Πλέον, μετά τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, όχι απλώς δεν αισθάνεται κανείς προνομιούχος αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις, όπου μέλη ΔΕΠ υποβάλλουν την παραίτησή τους!
Το παραπάνω έχει παρατηρηθεί και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, όπως αναφέρει στο Cretalive ο πρόεδρος του Ενιαίου Συλλόγου Καθηγητών Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ηράκλειο, κ. Γιάννης Δαλέζιος.
Όπως γράψαμε, το Υπουργείο Παιδείας διένειμε συνολικά 450 θέσεις μελών ΔΕΠ στα ΑΕΙ της χώρας, εκ των οποίων 17 στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, 9 στο ΕΛΜΕΠΑ και 8 στο Πολυτεχνείο Κρήτης.
Ο κ. Δαλέζιος αναφέρει πως οι παραπάνω θέσεις είναι ανεπαρκείς, σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις ανάγκες του Ιδρύματος ενώ χαρακτηρίζει «αστείες» όσες δόθηκαν σε άλλα δύο Πανεπιστήμια της Κρήτης. Στις σχολές του Ηρακλείου χρειάζονται περίπου 40 θέσεις ενώ διπλάσιες υπολογίζονται οι ανάγκες στο Ρέθυμνο.
Ιδιαίτερα για την Ιατρική, ο κ. Δαλέζιος αναφέρει πως τα τελευταία 10 χρόνια περίπου έχει βρεθεί μία «τεχνική λύση», βάση της οποίας μεταφέρονται θέσεις επιμελητών από το ΕΣΥ και γίνονται θέσεις επίκουρων καθηγητών. Ωστόσο, αυτό δημιουργεί αρκετά κενά.
Ο πρόεδρος των καθηγητών στο Ηράκλειο τονίζει πως δεν πρέπει να βλέπουμε μόνο τους αριθμούς αλλά είναι ανάγκη ένα μέλος ΔΕΠ να στηρίζεται και από το απαραίτητο ερευνητικό προσωπικό και, φυσικά, τις κατάλληλες υποδομές.
Υπάρχει διορισμένο μέλος ΔΕΠ που εδώ και 5 χρόνια φιλοξενείται σε άλλο εργαστήριο!
Κυρίως οι νέοι διδάσκοντες που έρχονται στα Ιδρύματα δεν προλαβαίνουν να σταθούν στα πόδια τους, απογοητεύονται και εγκαταλείπουν τις θέσεις τους. Στο Π.Κ. έχουμε περιπτώσεις παραίτησης σε πολλές σχολές. Είτε κάποιος βρήκε θέση καθηγητή εκτός συνόρων είτε ήρθε από το εξωτερικό, δεν κατάφερε να σταθεί εδώ και με την πρώτη ευκαιρία απομακρύνθηκε.
Για το Π.Κ. παίζει ρόλο και η θέση του καθώς οι περισσότεροι επιλέγουν τα κεντρικότερα Πανεπιστήμια. Το κόστος ζωής στο Ηράκλειο είναι δυσβάστακτο και αποθαρρύνει τους ανθρώπους από το να έρθουν και να εργαστούν εδώ.
Παράλληλα, τα εισοδήματα έχουν μειωθεί κατά 30% από τα χρόνια της κρίσης ενώ σημειώνεται πως οι συνταξιοδοτήσεις δεν αναπληρώνονται.
Ο κ. Δαλέζιος λέει χαρακτηριστικά πως «λέμε στους Βαλκάνιους συναδέλφους μας το ύψος των αποδοχών μας και γελάνε».
Συνεπώς, για να αλλάξει αυτή η κατάσταση απαιτείται μία συνολική λύση: υψηλότερες αποδοχές, ενίσχυση της έρευνας και των υποδομών.
Το ξέρουμε…
Το να βλέπετε αυτά τα μηνύματα μπορεί να είναι κουραστικό. Και να είστε σίγουροί ότι ούτε κι εμείς βρίσκουμε κάποια ευχαρίστηση από το να τα γράφουμε... Όμως αυτό το μήνυμα δεν αφορά εμάς. Αφορά κάτι πολύ πιο σημαντικό: την επιβίωση της ανεξάρτητης, μαχητικής δημοσιογραφίας στην Kρήτη.
Η στήριξη σας είναι σημαντική γιατί μας επιτρέπει να:
- - Κάνουμε ρεπορτάζ χωρίς φόβο και εξαρτήσεις. Κανείς δεν μας υπαγορεύει τι να πούμε ή τι να αποσιωπήσουμε.
- - Κρατάμε τη δημοσιογραφία μας προσβάσιμη σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την ικανότητα να πληρώσουν. Χωρίς paywall, χωρίς προνόμια μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Η απλή αλήθεια είναι ότι τα έσοδα διαρκώς συρρικνώνονται. Αν πιστεύετε ότι μια πραγματικά ελεύθερη ενημέρωση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημοκρατία και τον έλεγχο της εξουσίας, τότε δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
