Η εικαστικός Μαρία Αϊράμ Μαρινάκη με κείμενό της αναρωτιέται “πού είναι τα Χανιά“.
Διαβάστε τι αναφέρει:
Χανιά μου αγαπημενα
Πού είναι τα Χανιά;
Περπατώ και ψάχνω τα Χανιά
Πού είναι τα Χανιά; Εδώ Χανιά Εκεί Χανιά Μα πού είναι τα Χανιά;
Μήπως χάθηκα; Μήπως μπήκα σε άλλη πόλη χωρίς να το καταλάβω;
Ποιον να ρωτήσω;
Οι φωνές γύρω μου δεν μιλούν τη γλώσσα μου
Οι επιγραφές οι μαρκίζες τα ονόματα των μαγαζιών των καφέ των ξενοδοχείων
Όλα ξένα
Σαν να έσβησε κάποιος το όνομα της πόλης και έγραψε ένα καινούργιο από πάνω
Σηκώνω το βλέμμα να βρω τον ουρανό
Τεράστιες πολυκατοικίες μου κρύβουν τον ήλιο
Γυαλί μάρμαρο κρύσταλλο καθρέφτες
Μια πολυτέλεια που λάμπει τόσο πολύ ώστε δεν αφήνει χώρο για τη μνήμη
Δεν υπαρχουν πια γειτονιες αυλες με γερανια και γιασεμια
Τα βραδυα του καλοκαιριου που μοσχοβολουσαν
Οι μουσικες κραυγες απογνωσεις δυνατα τοσο δυνατα
Ζούμε εδώ
Στον τόπο μας
Μα νιώθουμε φιλοξενούμενοι
Πνιγμένοι από αλλαγές ξαφνικές
Αλλαγές που ήρθαν χωρίς τη συγκατάθεσή μας
Αλλαγές που δεν υπηρετούν τις ζωές μας αντιθετα τις θυσιαζουν για το χρημα
Μας εγκλώβισαν
Μας έμαθαν να σωπαίνουμε
Μας σέρνουν αδιάκοπα σαν κοπάδι που οδηγείται στη σφαγή
Και ύστερα μας πετούν ψίχουλα και τα βαφτίζουν ανάπτυξη
Οι μήνες τελειώνουν
Οι λογαριασμοί στοιβάζονται κάτω από την πόρτα
Τα σπίτια έγιναν βάρος
Η ζωή έγινε προϊόν
Η πόλη έγινε βιτρινα
τελικα
δεν χάθηκαν τα Χανιά
Εμείς χαθήκαμε μέσα στα Χανιά
Χάσαμε τους δρόμους που ξέραμε
Τις φωνές που αγαπήσαμε
Τα βραδυα που είχαν ψυχή
Υ. Σ
Όμως…
αγαπημένα μου Χανιά
μερικές αγάπες δεν αλλάζουν με τον χρόνο περα απο όλες τις αλλαγές
γίνονται αιωνιότητα μέσα στην καρδιά
ΜΑΡΙΑ ΑΙΡΑΜ