Σοφία Μπεκατώρου: “Ήταν βιασμός, όχι παρενόχληση. Δεν μου συγχώρησα ότι δεν έσπρωξα, ότι δεν φώναξα, ότι δεν τον κατήγγειλα”

Κανένα σχόλιο

Χωρίς καμία περιστροφή, η Σοφία Μπεκατώρου μίλησε για την τραυματική εμπειρία της και ξεκαθάρισε ότι αυτό που υπέστη από παράγοντα της ΕΙΟ ήταν βιασμός και όχι σεξουαλική παρενόχληση.

Μιλώντας στο Mega η χρυσή Ολυμπιονίκης σε μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής εξήγησε για ποιο λόγο αποφάσισε να μιλήσει τώρα και δεν το έκανε νωρίτερα, ενώ υπενθυμίζεται ότι κατήγγειλε στον εισαγγελέα και άλλο περιστατικό σεξουαλικής κακοποίησης συναθλήτριάς της, το οποίο ενδέχεται να μην έχει παραγραφεί.

Η εξομολόγησή της Σοφίας Μπεκατώρου έχει ως εξής:

"Sponsored links"

“Μου έλέγαν ότι δεν μπορώ να φέρω τίποτα, ότι δεν θα είχα διάκριση. Ένας εκ των παραγόντων της ομοσπονδίας ήταν πιο φιλικός και σε αυτόν είχαμε εναποθέσει τις ελπίδες μας για κάποια δικαιώματα που είχαμε ως αθλήτριες. Μέχρι τότε νομίζαμε ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν με το μέρος μας. Ταξιδεύαμε με την ομάδα των Ανδρών και τον προπονητή μας, Ηλία Μυλωνά. Για μένα θα ήταν η πρώτη συμμετοχή στην Ολυμπιάδα.

Την τελευταία μέρα αποφασίσουμε να γιορτάσουμε. Γυρνούσαμε δύο, δύο στο ξενοδοχείο. Εμείς με τον παράγοντα μείναμε τελευταίοι. Γυρνώντας στο ξενοδοχείο γύρισε και με φίλησε. Πάγωσα, έμεινα έκπληκτη. Δεν ήξερα τι να κάνω. Απομακρύνθηκα από κοντά του και συνεχίσαμε προς το κοινό μας ξενοδοχείο.

«Του λέω δεν θέλω. Μου λέει “έλα μωρέ δεν είναι τίποτα”»

Ανεβήκαμε με το ασανσέρ, εγώ έμεινα σε πιο πάνω όροφο. Όταν σταμάτησε το ασανσέρ μου είπε θα έρθεις στο δωμάτιο. Του είπα όχι. Μου λέει έλα μωρέ φοβάσαι. Όχι δεν φοβάμαι. Έχω προσωπικότητα, δεν ειμαι κανένα κοριτσάκι. Μετά μιλούσαμε για τους Αγώνες, μετά άρχισε να με πλησιάζει, μου έλεγε έλα να σου μιλήσω. Άρχισε να με φιλάει, να με ρίχνει στο κρεβάτι. Του λέω δεν θέλω.

Μου λέει έλα μωρέ δεν είναι τίποτα. Ήθελα να του δείξω ότι δεν υπήρχε συναίνεση. Όταν σηκώθηκα να φύγω μου είπε, έλα που πας τώρα. Όταν ήταν πάνω μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ήμουν παγωμένη. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να τον σπάσω στο ξύλο. Αλλά είχε μεγάλη δύναμη στην Ομοσπονδία. Όταν τελείωσε, συνηδειτοποίησα ότι με είχε βιάσει, πως ότι και να του είπα, δεν το δέχτηκε.

Τελικά είχα γίνει θύμα, σηκώθηκα. Όταν έφυγε από πάνω μου, έφυγα γρήγορα, η συναθλήτριά μου κοιμόταν, έκανα μπάνιο, ένιωθα βρώμικα. Ένιωθα αδικημένη, θυμωμένη με τον εαυτό μου, που δεν τον έσπρωξα. Είχε γίνει όμως. Την επόμενη μέρα δεν μπορούσα να μιλήσω. Στην Αθήνα όσο συνειδητοποιούσα τι είχε συμβεί, τόσο χειρότερα ένιωθα. Το είπα στον τότε σύντροφό μου, μου είπε να πάει να τον δείρει. Δεν τον άφησα.

«Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό; Θα μπορούσες να ήσουν πατέρας μου»

Παρόλες τις ικανότητές μας, ένιωθα ανήμπορη, ένα κομμάτι, σαν ένα πιόνι. Ένιωθα εγκλωβισμένη. Του είπα να μην μιλήσει. Ο παράγοντας αποφάσισε να επικοινωνήσει και να με συναντήσει, γιατί νόμιζε ότι μπορεί να μίλαγα. Του είπα ότι δεν θέλω να σε συναντήσω, μου είπε μόνο να μιλήσουμε και να συναντηθούμε σε δημόσιο χώρο.

"Sponsored links"

Μιλήσαμε έξω από τ’ Αστέρια, στην παραλιακή στη Γλυφάδα, και μπαίνοντας στο αυτοκίνητο προσπαθούσε να καταλάβει τι θα έκανα. Το πρώτο που τον ρώτησα ήταν: Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό; Θα μπορούσες να ήσουν πατέρας μου. Θα μπορούσε να το κάνει κάποιος αυτό στο παιδί σου;

Γύρισα και του είπα ότι δεν θέλω να με ξαναπάρεις τηλέφωνο και τον απείλησα ότι εάν ποτέ τολμήσει να με πλησιάσει θα τον καταγγείλω. Από τότε δεν ξαναμιλήσαμε γι αυτό το θέμα. Συναντήθηκαμε πολλές φορές σε συναντήσεις κοινές, έπρεπε λόγω της ομοσπονδίας να κάνουμε αναφορά στο πρόσωπό του. Δεν άλλαξε μόνο η στάση μου, αλλά η ζωή μου για πάντα.

«Δεν μου συγχώρησα ότι δεν έσπρωξα, ότι δεν φώναξα, ότι δεν τον κατήγγειλα»

Τη στιγμή του βιασμού στην Ισπανία έχασα ό,τι εκτίμηση είχα στον εαυτό μου, γιατί δεν μου συγχώρησα ότι δεν έσπρωξα, ότι δεν φώναξα, ότι δεν τον κατήγγειλα. Ένιωθα εκγλωβισμένη ότι ή θα μιλήσω ή θα χάσω το όνειρό μου. Αποφάσισα να το θάψω το περιστατικό και να κάνω ότι δεν υπήρχε.

Στην πορεία των χρόνων διάφορα συμβάντα, έφεναν στην επιφάνεια αυτό το συμβάν. Ο θυμός ερχόταν, στον ύπνο μου, σε στιγμές που δεν το περίμενα, γινόμουν επιθετική, αλλά έπρεπε να ελέγξω τον εαυτό μου. Όταν πέρασε κι άλλαξε η συμπεριφορά προς τον παράγοντα, αυτός έβλεπε ότι τον αγνοούσα, ότι ήμουν απόμακρη. Σε κάθε προσπάθεια να διεκδικήσω πράγματα με απαξίωνε. Μετά τους Ολυμπιακούς της Αθήνας λέγανε για νέους αθλητές, αλλά δεν είχαμε βοήθεια. Πολλοί μας είχαν προειδοποιήσει ότι μπορεί να μας σαμποτάρουν, να στήσουν αγώνες.

Υπάρχουην περιστατικά που υπήρχαν στημένοι αγώνες, είχα κάνει καταγγελίες στη ΓΓΑ. Ξαφνικά εξαφανιζόντουσαν επιτροπές. Όλοι οι άνθρωποι που ήταν στην ιστοπλοΐα ήταν μια κλίκα. Προσπάθησα να κρατήσω μια επαφή, παρά μόνο όσο ήταν απαραίτητο.

«Ένιωθα εγκλωβισμένη, φόβο, αγανάκτηση»

Τότε δεν ήμουν παντρεμένη. Το είπα στο συζυγό μου, ο δεύτερος μετά τον τότε σύντροφό μου που μοιράστηκα το γεγονός του βιασμού. Δεν το πίστευε. Τελικά, όταν το μοιράστηκε μαζί του τα συναισθήματά μου του προκάλεσαν μία δυσφορία. Το πρώτο που με ρώτησε ήταν γιατί δεν το πες, αν υπήρχε μάρτυρας. Του είπα πώς να υπάρχει μάρτυρας, ήμουν αυτός κι εγώ. Μου είπε πώς θα το αποδείξεις. Μου είπε ότι αν δεν είχα μάρτυρα θα μπορούσε ο άλλος να μου κάνει αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση.

Ένιωθα εγκλωβισμένη, φόβο, αγανάκτηση. Κατάλαβα ότι δεν είχα κάνει τη σωστή κίνηση. Στα χρόνια που πέρασαν το εκμυστηρεύτηκα σε φίλους, στην ψυχολόγο που έκανα θεραπεία και συνεχίζω να κάνω. Έκανα απόπειρες να το πω. Όταν έγινε η αγωγή στον Κακλαμανάκη και όλοι οι αθλητές συσπειρωθήκαμε και μιλήσαμε, μείναμε όλοι έκπληκτοι από όσα είχαν συμβεί σε όλους μας.

Ίσως όχι βιασμό όπως σε μένα, αλλά λεκτική κακοποίηση. Η αγωγή ήταν μια αφορμή να σκεφτώ ότι ήλθε η ώρα να μιλήσω για Δικαιοσύνη. Όταν ήλθε η ώρα κατέθεσα, κατονόμασα τον παράγοντα αυτόν. Αποφασισμένη ότι θα δώσω αυτή τη μάχη – παρά το γεγονός ότι ήταν έξω από το νερό – γιατί θα εξυγιάνει τον αθλητισμό.

«Αυτός ήταν ο βιαστής μου»

Πέρασε λίγος καιρός και παρακολούθησα μια συζήτηση από τη Στέγη Ωνάση. Με έκανε να θυμηθώ το δικό μου το βιασμό και να θυμηθώ μία περίπτωση στην οποία τυχαία ένας γονέας μου είπε ξέρεις τον τάδε; Του είπα δυστυχώς ναι, γιατί ήταν ο βιαστής μου. Μου είπε ποιος; Αυτός που την πέφτει σε 15χρονα; Τότε είπα Σοφία δεν είναι μόνο σε σένα. Το βάρος δεν μπορούσα να το σηκώσω. Ακόμη κι αν είχα κάνει νομικά αυτό που πρέπει, ηθικά αυτός κυκλοφορούσε ελεύθερος. Έγραψα ένα σχόλιο στο Ίντερνετ ότι κι εγώ έχω υποστεί βιασμό και καταλαβαίνω απόλυτα τα θύματα. Δεν έγινε κάτι μέχρι κάποια μέρα χτύπησε το τηλέφωνο από δημοσιογράφο και μου είπε θέλεις να δώσεις μια συνέντευξη για παρενόχληση; Της είπα δεν ήταν παρενόχληση, ήταν βιασμός. Της εξήγησα του φόβους. Θα προσπαθήσουν να βρουν μια αυτία γιατί το είπα τώρα.

Το είπα τώρα γιατί τώρα μπορώ να το διαχειριστώ και να αντιμετωπίσω τα παιδιά μου. Να σηκωθώ το πρωί και να πω να με έχουν βιάσει, αλλά να βοηθήσω κάποιον άλλον να το αποφύγει. Θέλω να βοηθήσω να μπει ένα όριο και να είναι ξεκάθαρο και για τους άντρες και τις γυναίκες. Και εγώ γυναίκα είμαι, είχα σχέσεις. Άλλο είναι ο έρωτας, άλλο να μη θέλεις κάτι και να στο επιβάλλει. Κι όχι μόνο να στο επιβάλλει, αλλά να καταχράζεται την εξουσία”.

iefimerida.gr

Στα : Ελλαδα

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live
διαφημίσεις