Φοινίκια γεμιστά (πολύ ωραία)
Δύο φλυτζάνια τσαγιού λάδι, μια φλυτζάνα ζάχαρη, μισή φλυτζάνα χυμό πορτοκαλιού, μισή φλυτζάνα κονιάκ, κανέλα, λίγα γαρύφαλλα κοπανισμένα, δύο κουταλάκια μπέικιν, δύο κουταλάκια κοφτά σόδα που διαλύω στο πορτοκάλι.
Όλα τα υγρά στο μπλέντερ. Μετά θα ρίξω σε λεκάνη και θα βάλω περίπου οκτώ φλυτζάνες αλεύρι. Από σιγά – σιγά θα το ρίχνω. Θα τα πλάσω και θα τα απλώσω στον τρίφτη. Μέσα θα βάλω μισό κουταλάκι καρύδια κοπανισμένα με κανελογαρύφαλλα και θα το κλείσω αφήνοντας λίγο ανοιχτές τις άκριες για να μπει το σιρόπι.
Σιρόπι: Δύο ποτήρια ζάχαρη, δύο ποτήρια μέλι, δύο ποτήρια νερό και αφού ξαφρίσω γυρνώ το μάτι στο μισό και χωρίς ν’ αποσύρω από την φωτιά ρίχνω λίγα – λίγα τα φοινίκια. Τα γυρίζω μέσα στο σιρόπι καλά και τραβώ. Τα πασπαλίζω με καρύδια ψιλοκοπανισμένα, λίγη ζάχαρη και κανελογαρύφαλλα. Κρύα φοινίκια ζεστό σιρόπι.

Σάμαλι 2η συνταγή
Δυόμιση φλυτζάνια σιμιγδάλι χονδρό, ενάμιση φλυτζάνι ζάχαρη, ενάμιση φλυτζάνι (τσαγιού βέβαια) αγελαδινό γιαούρτι, ένα κουταλάκι μπέικιν, ένα κουταλάκι σόδα, ένα κουταλάκι μαστίχα Χίου κοπανισμένη.
Σιρόπι: Δυόμιση φλυτζάνια ζάχαρη (πάντα τσαγιού), ένα και ένα τέταρτο φλυτζανιού νερό, ένα κουταλάκι λεμόνι, λίγη κοπανισμένη καλά μαστίχα.
Ανακατεύομε το σιμιγδάλι, τη ζάχαρη, τη μαστίχα, το μπέικιν. Την σόδα την ανακατεύομε στα υπόλοιπα υλικά. Πρέπει ν’ αναμιχθούν καλά. Βάζομε σε βουτυρωμένο ταψί 30άρι. Το αφήνομε τρεις ώρες. Μετά το ψήνομε στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά περίπου. Αφού ψηθεί το σιροπιάζομε με χλιαρό σιρόπι. Το αφήνομε μια νύχτα (αν το φτιάξομε από βραδύς) και μετά το κόβομε.

Βασιλόπιτα Σμυρνέικη
Τρία φλυτζάνια βούτυρο (μισό φρέσκο μισό φυτίνη), ενάμιση φλυτζάνι ζάχαρη, τρία τέταρτα φλυτζανιού πορτοκάλι χυμό, ένα ποτηράκι κονιάκ, ένα ποτηράκι ανθόνερο, ένα κουταλάκι μπέικιν, αλεύρι λιγότερο από κιλό.
Ψήσιμο μια ώρα στους 180 βαθμούς.

Βασιλόπιτα τριφτή
Μια κούπα βούτυρο (μισό φρέσκο μισό φυτίνη), μια κούπα ζάχαρη, δύο κροκάδια, δύο κουταλιές σούπας χυμό πορτοκάλι, δύο κουταλιές σούπας κονιάκ, μισό κιλό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, μισό κουταλάκι κανέλα, μισό κουταλάκι γαρύφαλλο, μια κουταλιά ξύσμα πορτοκαλιού ακέρωτο, μισό κουταλάκι αλάτι, μισό κουταλάκι σόδα, αυγό για άλειμμα.
Χτυπάμε βούτυρο με ζάχαρη να αφρατέψει. Ρίχνω κροκάδια και στη συνέχει χυμό πορτοκαλιού και κονιάκ λίγο – λίγο. Ανακατεύω αλεύρι με αλάτι, σόδα, κανέλα, γαρύφαλλά. Ρίχνω στο μείγμα και ζυμώνω να γίνει ζύμη σφιχτή του κουραμπιέ. Κρατάω λίγη ζύμη και την υπόλοιπη στρώνω σε ταψάκι με βουτυρωμένο λαδόχαρτο. Ανοίγω την υπόλοιπη σε σχέδια πάχους τριών χιλιοστών αλείφω με κροκάδι αραιωμένο με νερό. Ψήνω στους 180 βαθμούς.

Βασιλόπιτα Πολίτικη
Ένα κιλό αλεύρι, 4 κουταλιές μαγιά, 2 φλυτζάνες βούτυρο φρέσκο, 2 φλυτζάνες ζάχαρη, μια φλυτζάνα γάλα χλιαρό, 6 αυγά ή 5 αν είναι μεγάλα, λίγο μαχλέπι, λίγο κάρδαμο (κακουλές), λίγο αλάτι.
Ανακατεύομε καλά τη μαγιά με το γάλα και λίγο αλεύρι μέχρι να γίνουν σαν κουρκούτι. Το αφήνομε σε ζεστό μέρος να φουσκώσει. Βράζομε το μαχλέπι με λίγο νερό, να πάρει την γεύση του, το στραγγίζομε και κρατάμε το ζωμό. Ρίχνομε στο αλεύρι στην μέση του σε λακουβίτσα το βούτυρο λιωμένο, τα αυγά, τη ζάχαρη, το κουρκούτι της μαγιάς, το νερό με το μαχλέπι, λίγο αλάτι, τον κακουλέ σκόνη.
Αρχίζομε το ζύμωμα ρίχνοντας λίγο – λίγο το αλεύρι μέχρι να σχηματιστεί μια σφιχτή ζύμη. Βάζομε τη ζύμη σε αλευρωμένο σκεύος, τη σκεπάζομε και την αφήνομε να φουσκώσει. Αφού φουσκώσει τη ζυμώνομε πάλι για λίγο και πλάθομε την πίτα. Τοποθετούμε τη βασιλόπιτα σε βουτυρωμένο ταψί και την αφήνομε σε ζεστό μέρος να φουσκώσει. Στολίζομε την πίτα με σχέδια και την αλείφομε με αυγό. Την ψήνομε στους 180 βαθμούς 50-60 λεπτά. Πασπαλίζομε με σουσάμι αν θέλομε.

Το έθιμο του φλουριού στην βασιλόπιτα
Το φλουρί ή νόμισμα το τυλάμε σε αλουμινόχαρτο και όταν την βγάλομε απ’ τον φούρνο το καρφώνομε από κάτω βαθιά να μη φαίνεται. Το έθιμο αυτό έχει τις ρίζες του 1500 χρόνια πριν. Προέρχεται από την Καισαρεία της Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας. Ένας τύραννος της περιοχής ζήτησε από τους κατοίκους όλα τους τα χρυσαφικά για να μην λεηλατήσει την πόλη. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας, προσευχήθηκε στον Θεό να σώσει την πόλη. Οι κάτοικοι μάζεψαν τα χρυσαφικά τους για να τα δώσουν στον άρπαγα προκειμένου να σώσουν την πόλη και τον δεσπότη τους. Όταν ο τύραννος πήγε να πάρει τον θησαυρό μια λάμψη μ’ ένα χρυσό καβαλάρη εμφανίστηκε και αφάνισε τον τύραννο με τους στρατιώτες του. Έτσι σώθηκε η Καισάρεια.
Τα χρυσαφικά έπρεπε να επιστραφούν στους δικαιούχους αλλά ήταν δύσκολο να πάρει ο καθένας το δικό του. Ο Μέγας Βασίλειος είπε να γίνει δίκαιη μοιρασιά. Να φτιάξουν ψωμάκια και σε κάθε ψωμάκι να βάλουν ένα χρυσαφικό και να μοιραστούν στους κατοίκους. Και ότι δώσει ο Θεός στον καθένα.
Αυτό κάνομε κι εμείς 1500 χρόνια μετά.