Ο Σύλλογος εργαζομένων στο Συνήγορο του Πολίτη συμμετείχε στην 48ωρη γενική απεργία της 28^ης και 29^ης Ιουνίου, αλλά και στις κινητοποιήσεις των δύο ημερών εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την έντονη ανησυχία του για τις περαιτέρω δραστικές μειώσεις του εισοδήματος των εργαζομένων και την περιστολή των εργασιακών τους δικαιωμάτων, χωρίς σαφή προοπτική διεξόδου από την κρίση και χωρίς καμμία διασφάλιση δικαιότερης κατανομής των βαρών.

Οι κινητοποιήσεις των ημερών αυτών αποτέλεσαν ειρηνικές διαδηλώσεις συνδικαλιστικών σωματείων και αυθορμήτως προσερχομένων πολιτών και βεβαίως, τίποτα δεν προμήνυε την πρόκληση επεισοδίων και έντασης, αλλά και την έκταση των καταστροφικών συνεπειών τους σε δημόσια και ιδιωτική περιουσία στο κέντρο της Αθήνας. Ωστόσο, ο επιχειρησιακός σχεδιασμός και η δράση της Ελληνικής Αστυνομίας αποδείχθηκε αναποτελεσματική να αντιμετωπίσει τα κατ’ αρχήν περιορισμένης έκτασης επεισόδια και να απομονώσει συγκεκριμένα άτομα που παρανομούσαν. Αντ’ αυτού, η Ελληνική Αστυνομία προσέφυγε, με μάλλον περισσή ευχέρεια, σε υπερβολική χρήση χημικών και συχνά απρόκλητης βίας, με αποτέλεσμα η αδιακρίτως εκδηλούμενη αστυνομική καταστολή, σε συνδυασμό με την απουσία διασφάλισης τρόπου διαφυγής για τους συγκεντρωμένους πολίτες, να συμβάλει στη μετατροπή μιας ειρηνικής διαδήλωσης σε μια έκρυθμη και ιδιαιτέρως επικίνδυνη κατάσταση για τη ζωή, την ακεραιότητα και την υγεία των πολιτών.

Ουδόλως αμφισβητείται ότι η αστυνόμευση και η καταστολή παράνομων ενεργειών αποτελεί έργο και υποχρέωση της ελληνικής αστυνομίας. Η αστυνομική δράση, ωστόσο, δεν μπορεί να εκφεύγει συγκεκριμένων ορίων που προσδιορίζονται από την αναλογικότητα και την προσφορότητα των μέτρων που κάθε φορά επιλέγονται για την αντιμετώπιση μεμονωμένων παράνομων ενεργειών. Ο υπερβάλλων ζήλος μεμονωμένων ίσως αστυνομικών οργάνων ή ενδεχομένως προϊσταμένων τους, δεν μπορεί να χαρακτηρίζει ατιμώρητα την άσκηση των καθηκόντων των οργάνων αυτών, καλλιεργώντας την εντύπωση ότι το αγαθό διασφάλισης της δημόσιας τάξης και ασφάλειας αποτελεί έννοια ασύμβατη ή ανταγωνιστική με τη διασφάλιση των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων των πολιτών.

Τα γεγονότα της 28^ης και 29^ης Ιουνίου κλόνισαν για άλλη μια φορά την αξιοπιστία της Ελληνικής Αστυνομίας ως προς τη δράση, την αποτελεσματικότητα, αλλά και την εν γένει αντίληψη περί σεβασμού των δικαιωμάτων των πολιτών, τουλάχιστον ορισμένων οργάνων της. Οι  εξαγγελίες περί διενέργειας ΕΔΕ για τη χρήση χημικών ή για την καταχρηστική συμπεριφορά αστυνομικών οργάνων, δεν αρκούν από μόνες τους για την αποκατάσταση του τρωθέντος κύρους. Αποκτούν ουσιαστικό περιεχόμενο όταν συνοδευθούν από τα απτά αποτελέσματα μιας άμεσης, αμερόληπτης και ουσιαστικής διερεύνησης πειθαρχικών παραπτωμάτων που δεν θα συναρτά το διατακτικό της με τον υποτιθέμενο κίνδυνο να καταρρακωθεί το ηθικό του σώματος, αλλά θα αποδίδει ευθύνες εκεί που πραγματικά υπάρχουν.

Η Πρόεδρος: Κ. Λυκοβαρδή
Η Γεν. Γραμματέας: Λ. Αθανασοπούλου