Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του Bloomberg, η τουρκική κυβέρνηση ετοιμάζει νομοσχέδιο με το οποίο θα “κωδικοποιεί” και θα επεκτείνει τις μονομερείς αξιώσεις της σε θαλάσσιες ζώνες του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, με στόχο να εμφανίσει ως “εσωτερικό δίκαιο” την αμφισβήτηση ελληνικών δικαιωμάτων σε υφαλοκρηπίδα και θαλάσσιες ζώνες.

Με αφορμή αυτό το ρεπορτάζ, σειρά τουρκικών ΜΜΕ υιοθέτησαν ιδιαίτερα προκλητική ρητορική, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα δεν θα επιτρέπει στην Ελλάδα “ούτε στη μέση του Αιγαίου” να πραγματοποιεί έργα χωρίς τουρκική άδεια, συμπεριλαμβανομένων υποβρύχιων καλωδίων και αγωγών στο πλαίσιο διαδρόμων όπως ο IMEC.

Σε τηλεοπτικό ρεπορτάζ του Haber Global, αναλυτές προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, προεξοφλώντας “σύγκρουση με τον ελληνικό στόλο” στα τέλη Σεπτεμβρίου ή τον Οκτώβριο, και μιλώντας ανοιχτά για σενάρια βίαιης κλιμάκωσης.

Περιέγραψαν ως “νόμιμο κανόνα εμπλοκής” τη δυνατότητα να βυθιστεί ελληνικό περιπολικό σκάφος, αν, όπως ισχυρίζονται, η Ελλάδα “παρενοχλήσει” τουρκικά αλιευτικά σε περιοχές που η Άγκυρα θεωρεί δικής της δικαιοδοσίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η ρητορική αυτή εντάσσεται στο γνωστό δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”, με χάρτες που εμφανίζουν ως τουρκική ζώνη σχεδόν τη μισή λεκάνη του Αιγαίου μέχρι και ανατολικά της Κρήτης.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και η αναβίωση αναθεωρητικών θέσεων για το καθεστώς της Κρήτης, με σχολιαστές να ισχυρίζονται ότι “τα τρία τέταρτα του νησιού έπρεπε να ανήκουν στην Τουρκία” βάσει των ρυθμίσεων της Συνθήκης του Λονδίνου και των συμφωνιών της εποχής, υποστηρίζοντας ότι τα δικαιώματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δήθεν “καταπατήθηκαν” όταν η Κρήτη ενσωματώθηκε στην Ελλάδα.

Παρόμοιοι χάρτες και ισχυρισμοί έχουν ήδη εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια σε εκδηλώσεις στην Τουρκία, όπου κυβερνητικοί κύκλοι φωτογραφίζονται με αναπαραστάσεις που εμφανίζουν όχι μόνο την Κρήτη αλλά και το μεγαλύτερο μέρος των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου ως “τουρκικά”.

Σύμφωνα με αναλύσεις ευρωπαϊκών και ελληνικών μέσων, η κίνηση για νέο τουρκικό νόμο περί θαλάσσιων ζωνών ερμηνεύεται ως προσπάθεια “εσωτερικής νομιμοποίησης” αναθεωρητικών διεκδικήσεων, αλλά δεν παράγει διεθνές δίκαιο, καθώς η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία επικαλείται η Ελλάδα για την πλήρη επήρεια των νησιών σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Η έντονη ρητορική περί πιθανής σύγκρουσης το φθινόπωρο αξιοποιείται και για εσωτερική κατανάλωση στην Τουρκία, αυξάνοντας όμως την ανάγκη για στενή παρακολούθηση στο πεδίο από Αθήνα, Βρυξέλλες και συμμάχους, δεδομένου ότι παρόμοιο κλίμα έντασης έχει στο παρελθόν συνδυαστεί με κινήσεις πλοίων, ερευνών ή Navtex που προκαλούν κρίσεις στο Αιγαίο.

capital.gr