Μπροστά στη συμπλήρωση τριών ετών από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη και καθώς η κοινωνία καλείται ξανά να δώσει το «παρών» στη μνήμη των 57 θυμάτων και στον αγώνα για δικαιοσύνη, η Πρωτοβουλία ενεργών πολιτών «Οξυγόνο», ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων, καλεί όλες τις συλλογικότητες και τους φορείς, κάθε άνθρωπο καλής θέλησης, να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή ενότητα και ο ακηδεμόνευτος χαρακτήρας των κινητοποιήσεων, στις 28 Φεβρουαρίου.

«Η  υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών, να παραμείνει σημείο πλατιάς ενότητας της κοινωνίας, κόντρα στο πολιτικό σύστημα, την ατιμωρησία των κρατούντων, τη σκανδαλώδη αποσύνθεση των θεσμών», τονίζουν και καλούν στη συγκέντρωση στις 11 το πρωί του Σαββάτου στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς.

Όπως επισημαίνει η Πρωτοβουλία, τρεις μόλις εβδομάδες πριν από την έναρξη της βασικής δίκης, και ενώ παραμένουν αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα για την ασφάλεια του σιδηροδρόμου, την κατάσταση των υποδομών και την απόδοση ευθυνών, η 28η Φεβρουαρίου δεν αφορά μόνο τη μνήμη, αλλά και το παρόν και το μέλλον: τη διεκδίκηση ουσιαστικής δικαιοσύνης, διαφάνειας και ασφάλειας στις μεταφορές.

Αναλυτικά το κάλεσμα:

«Στις 28 Φεβρουαρίου να είμαστε όλοι και μαζί, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Συλλόγου Συγγενών θυμάτων Τεμπών.

Η  υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών, να παραμείνει σημείο πλατιάς ενότητας της κοινωνίας, κόντρα στο πολιτικό σύστημα, την ατιμωρησία των κρατούντων, τη σκανδαλώδη αποσύνθεση των θεσμών. Η στρεβλή λειτουργία των θεσμικών οργάνων του κράτους, παράγει συνεχώς αδιέξοδα. Όσες στρατηγικές και τακτικές κινήσεις και αν έχουν γίνει βρίσκουν μπροστά τους αυτό το τείχος. Το σύστημα έχει τους τρόπους να χειραγωγεί, να στοχοποιεί πρόσωπα με τελικό σκοπό, να αποσυγκροτήσει και να σπάσει την ενότητα και το ηθικό της ίδιας της κοινωνίας.

Σήμερα τρία χρόνια μετά το έγκλημα και λίγες μόνο εβδομάδες πριν την έναρξη της βασικής δίκης, ό,τι μας έβγαλε στους δρόμους ένα χρόνο πριν, στα πάνδημα συλλαλητήρια για τα Τέμπη, είναι εδώ. Η απαξίωση των υποδομών, της δικαιοσύνης, της ζωής. Τα ακαταδίωκτα των εκλεκτών του συστήματος. Η αλαζονεία της κυβέρνησης. Το γενικό αίσθημα ανασφάλειας, αλλά και η ανάγκη της κοινωνίας για οξυγόνο, πραγματική δικαιοσύνη και δημοκρατία.

Τρία χρόνια μετά, ένα βασικό ερώτημα παραμένει ανοιχτό: πόσο ασφαλής είναι σήμερα ο σιδηρόδρομος; Πόσα έχουν αλλάξει ουσιαστικά; Πόσα διορθώθηκαν σε βάθος και όχι επιφανειακά; Πόσα καλύφθηκαν επικοινωνιακά;

Τα κυβερνητικά μισόλογα και η πρόσφατη παραδοχή του υπουργού ότι τρία χρόνια μετά, το πολυδιαφημισμένο σύστημα ETCS δεν έχει λειτουργήσει ούτε μια μέρα, θα έπρεπε να σημάνουν συναγερμό. Το έγκλημα δεν ήταν «η κακιά στιγμή». Ήταν αποτέλεσμα μιας διαρκούς απαξίωσης των υποδομών, ενός κράτους που λειτουργεί χωρίς λογοδοσία, μιας πολιτικής αντίληψης που θεωρεί την ανθρώπινη ζωή παράπλευρη απώλεια.

Στο έγκλημα των Τεμπών, μια επιχείρηση κρατικής ομερτά οργάνωσε την ιερόσυλη ταφή της αλήθειας, πριν καν στεγνώσει το αίματις ράγες. Μια επιχείρηση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τις     εκταφές-ντροπή, οι οποίες προσβάλλουν βάναυσα τη μνήμη των νεκρών. Εκταφή με απαγόρευση των ουσιαστικών εξετάσεων, για να μη μάθουμε ποτέ τι απανθράκωσε τα παιδιά και, κυρίως, για να μην κάτσουν στο σκαμνί οι δολοφόνοι. Τέτοια  ασυδοσία! Τόσος δόλος!

Αν δεν απαντηθούν καθαρά τα τεχνικά, θεσμικά και πολιτικά ερωτήματα, αν δεν υπάρξει πλήρης διαλεύκανση και απόδοση ευθυνών, τότε τα μεγάλα λόγια για ασφάλεια δεν θα είναι ποτέ κάτι δεδομένο .

Στις 28 Φεβρουαρίου δεν διαδηλώνουμε μόνο για το παρελθόν. Διαδηλώνουμε για το παρόν και το μέλλον. Πέρσι φάνηκε μια δυνατότητα. Μέσα από το τραύμα, μέσα από τον αγώνα για δικαίωση, να φτιαχτεί και πάλι ένα μεγάλο “Εμείς”. Το αισθανθήκαμε στις 26/1/25 και το νοιώσαμε στις 28/2/25, σε κάθε μικρή και μεγάλη πόλη, στην Ελλάδα αλλά και όπου υπάρχουν Έλληνες στον κόσμο. Αυτή η δυνατότητα τρόμαξε τόσο τους κρατούντες (αλλά και όσους βολεύονται στο κυρίαρχο πολιτικό παιχνίδι) που κάνουν ό,τι μπορούν για να τη θάψουν, να την κοντύνουν, να τη χωρέσουν στους κανόνες τους.

Μπροστά στις 28 Φεβρουαρίου 2026, μπροστά στην τρίτη επέτειο από το έγκλημα στα Τέμπη να μην ξεχάσουμε αυτή την δυνατότητα.

Είναι ζήτημα ουσίας, και όρος συμμετοχής της ίδια της κοινωνίας.

Γι’ αυτό καλούμε όλες τις φωνές της υπόθεσης των Τεμπών, όλες τις συλλογικότητες και τους φορείς, κάθε άνθρωπο καλής θέλησης, να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή ενότητα και ο ακηδεμόνευτος χαρακτήρας των κινητοποιήσεων,

αναγνωρίζοντας ότι η υπόθεση αυτή ξεπερνάει τις διαφωνίες ή τις επιμέρους στοχεύσεις και επιλογές των εμπλεκόμενων μερών.

Για να δυναμώσει η φωνή μας ακόμα περισσότερο.
Για να δυναμώσει ο αγώνας μας για την πραγματική δικαίωση.
Για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη!