Έντονες επιφυλάξεις και προειδοποιήσεις για τους κινδύνους μιας νέας ναυτικής αποστολής στα Στενά του Ορμούζ διατυπώνουν διεθνείς αναλυτές, στον απόηχο της έκκλησης του Ντόναλντ Τραμπ προς τις συμμαχικές χώρες να αποστείλουν πολεμικά πλοία για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεσμεύτηκε να ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ, τη ζωτική αρτηρία για την παγκόσμια ενέργεια που παραμένει αποκλεισμένη από το Ιράν, όμως στρατιωτικοί αναλυτές και αξιωματούχοι του Ναυτικού προειδοποιούν ότι η επιχείρηση μπορεί να μετατραπεί σε μια θαλάσσια παγίδα θανάτου. Παρά τις υποσχέσεις του Τραμπ και του Υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ για την έναρξη επιχειρήσεων συνοδείας δεξαμενόπλοιων «πολύ σύντομα», η πραγματικότητα στο πεδίο είναι εξαιρετικά περίπλοκη καθώς το στενό έχει πλάτος μόλις 21 μίλια στο στενότερο σημείο του. Αξιωματικοί του Ναυτικού χαρακτηρίζουν την περιοχή ως ένα εν δυνάμει «kill box» (ζώνη εξόντωσης), όπου τα αμερικανικά πλοία θα είναι πλήρως εκτεθειμένα σε ιρανικά drones και αντιπλοϊκούς πυραύλους.

Η πρόκληση είναι τεράστια και ο Μοχάμαντ Ελμάσρι, καθηγητής στο Ινστιτούτο της Ντόχα, επισημαίνει ότι τα βαριά πολεμικά πλοία είναι αργά και αποτελούν εύκολους στόχους, ειδικά όταν το Ιράν μπορεί να επιτεθεί από οποιοδήποτε σημείο της ενδοχώρας του χρησιμοποιώντας drones Shahed με βεληνεκές 2.500 χιλιομέτρων. Σύμφωνα με ειδικούς, μια ασφαλής επιχείρηση συνοδείας θα απαιτούσε τουλάχιστον δύο πολεμικά πλοία ανά δεξαμενόπλοιο για τη φύλαξη νηοπομπών, καθώς και συνεχή εναέρια κάλυψη από drones MQ-9 Reaper. Η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει ακόμη και τη χρήση χερσαίων δυνάμεων για την κατάληψη των ακτών, έχοντας ήδη στείλει 2.200 πεζοναύτες στην περιοχή. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι ο έλεγχος της ακτογραμμής δεν εξαλείφει την απειλή, καθώς το Ιράν διαθέτει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που μπορούν να εκτοξευθούν από τα βάθη της επικράτειάς του.

Το γεγονός ότι το Ιράν εξαπέλυσε πρόσφατα επιθέσεις κατά δεξαμενόπλοιων στα ανοικτά των ακτών του Ιράκ, εκατοντάδες μίλια μακριά από τα στενά, αποδεικνύει ότι ολόκληρος ο Περσικός Κόλπος παραμένει ευάλωτος. Με περισσότερες από 20 επιθέσεις σε εμπορικά πλοία από την έναρξη του πολέμου, η στρατιωτική παρουσία από μόνη της δεν αρκεί για να πείσει τις ναυτιλιακές εταιρείες να επιστρέψουν. Όπως επισημαίνει ο πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου, Mick Mulroy, ο τελευταίος λόγος ανήκει στους πλοιοκτήτες και τις ασφαλιστικές, οι οποίες απαιτούν πλήρη παύση των εχθροπραξιών και επίσημες διαβεβαιώσεις από την Τεχεράνη για να ρισκάρουν ξανά τη διέλευση των πληρωμάτων τους.

Αυτή η «επικίνδυνη πρόταση» έχει οδηγήσει σε οικονομικό αδιέξοδο, με τις ασφαλιστικές εταιρείες να αρνούνται την κάλυψη και τη Lloyd’s List Intelligence να προβλέπει ότι η κυκλοφορία θα περιοριζόταν μόλις στο 10% των φυσιολογικών επιπέδων. Ακόμη και με τη συνδρομή συμμάχων όπως η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η εξομάλυνση της κίνησης για τα 600 εγκλωβισμένα πλοία φαντάζει αδύνατη χωρίς μια διπλωματική λύση, καθώς οι κινητοί εκτοξευτές του Ιράν παραμένουν επιχειρησιακοί και ικανοί να καταφέρουν «τιμωρητικά πλήγματα» σε οποιοδήποτε σκάφος βρεθεί στην εμβέλειά τους.

Με πληροφορίες από Al Jazeera, Wall Street Journal, ΕΡΤ